Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

vn̄ nullus priuatur bonis exterioribꝰ proficientibꝰad v̓tutem niſi ex proprio peccato. Tercio pͥuatōbonorum corꝑalium vel temꝑalium q̄ non proſūtad opus v̓tutis. ſꝫ magis obſunt. non ſunt ꝓpriepena hominis inqͣꝫtum eſt ho. licet em̄ priuatio talium ſit homini pena qͣꝫtum ad naturam animalemnon tn̄ quātum ad naturā intellectualem. vel licetſit pena ex ꝑte corꝑis non tn̄ ex ꝑte mētis. Quar.to driuatio minoris boni propter mauiˢ bonum ſe.quēdum. ſicut priuatio pecunie propt̓ ſanitatemcorꝑis vel vtriuſqꝫ propt̓ ſanitatem anime. nō habꝫ rationeꝫ pene ſed medicine. ſicut videmꝰ ꝙ medici auſteras medicinas dāt infirimiˢ vt cōferantſanitatem. hec beatus tho. pͥma ſcd̓e. q. lxxxvij.arti. vij. in cor. q. ⁊. ī ſolū. argū. Nonū ē ꝙ penavel in penam peccatoribꝰ datur a deo proſperitas.vn̄ ex hoc ꝙ impij proſꝑitate habent. vt dicit̉ ieremie. xij. quare via impioꝝ proſꝑatur ⁊cͣ. totumeſt in malum eoꝝ. ſcd̓o ſcripto ſentenciarū vbi ſupra in ſolū. qnͥti argū. Similiter flagella quibusiuſti in preſenti vita flagellantur non ſūt eis ꝓprieloquendo pene. ex eo namqꝫ ꝙ tuſti puniunt̉ ⁊ flagellant̉ totum in bonū̓ eorū cedit. qꝛ ꝑ hoc proficiunt ad v̓tutem. vn̄ licꝫ iuſti penam ex ꝑ te corꝑishabeant. nō tamen ex ꝑte mētis. et hec pena quāiuſti habent nō ſequit̉ culpam ꝑſone. ſꝫ nature inricti. qui ifertfecte. q̄ quidem natura ſi ꝑ peccatū pͥmi parentisinfecta nō eſſet. homīes ſinie huiuſmodi moleſtijsflagellis ⁊ penis ad ꝓfectū meriti ꝓuenirēt. ſcd̓oſcripto ſentenciaꝝ vbi ſupͣ in ſolū. pͥmi ⁊ qṅti ar.Re. diligent̓ infra. de penis. iij. ⁊. iiij. ca. et infratribulato. ca. qd̓ incipit ad maiorem ꝑ totum Ꝙ peccatum efficit̉ irremiſſibile triplici ratōneet primio ratione malicie.Ca. xxxiiij.Vinto principalit̓ circa peccatum conſideranda eſt irremiſſibilitas. Vbi no.ta ꝙ peccatum efficitur irremiſſibile triplici ratōne. Primo ratōne certe malicie. Secundo ratōne ꝑuerſe reſiſtentie. Tercio ratione extreme impenitentie. Primo peccatū dicitur uel efficitur irremiſſibile ratōne certe malicielam qui ex ignorātia uel infirmitate peccat minorem culpam cōmittit. et ideo inmorem periam meret̉. ſꝫ peccatum qd̓ cōmittitur ex malicia qͣꝫtū eſtde ſe meret̉ vt non remittatur. verbigratia. Quiblaſphemat in filiū hominis eius diuinitatē nōdūreuelata excuſatōnem habere poterat propter infirmitatem carnis quā in eo ſcꝫ xp̄o conſpiciebatet ſic merebat̉ minorem periam. ſꝫ eius diuinitatereuelata gͣuius peccabat. Ad cuiꝰ euidentiāeſt ſciendum ꝙ peccare ex certa malicia contingitvel ꝓuenit quatuor modis. ſcꝫ mortaliter. ſcienterdelectabiliter. cōtemptibiliter. Primo peccaroexcerta malicia eſt peccare mortaliter. vn̄ ille peccet ex certa malicia qui peccat ꝑ voluntatem maliciei oēformatamuel informatā. ⁊ talit̓ peccat omſris q̄ mortalit̓ peccat ad differentiā illius qͥ veniAccculiſaliter peccat. A. Secundo peccare ex certa mali.cia eſt peccare ſcienter. ſicut dicit̉ pcccare ex certa malicia qͥ nulla infirmitate uel ignorātia dūctuſſcient̓ peccat ſine remorſū. Talis em̄ qui ſcientereligit aliquid cui maliciam ſcit eſſe annexaꝫ. gratievel bonitati dei opponit̉ q̄ ſpiritui ſancto attribuitvn̄ richardus tractans illud v̓bum apoſtoli. nonin fermēto malicie ⁊ nequicie. ſic dicit. Malicia eſtex propoſito ⁊ deliberatione malo cognito ꝓprioanimo conſentire. et ex hoc omne peccatuꝫ efficit̉grauius. Ita dicit iſidorus libro ſcd̓o de ſūmo bono. Ad maioris culpe cumulū ꝑ̄tinet ſcire quēquāquid ſeqͥ debeat. ⁊ ſequi nolle qd̓ ſciat. Terciopeccare ex certa malicia eſt peccare delectabilitervn̄ magiſter ſen. libro. ij. ſententiaꝝ diſ. xliij. dicitꝙ ille peccat ex certa malicia cui malicia per ſe placet. ⁊ talis etiam peccat inſpiritū ſanctum. ſcd̓a ſecūde. q. xiiij. arti. pͥmo. ar. contͣ. Sicut em̄ pijsplacet bonitaˢ quē appropriatur ſpūi ſācto. ita inpijs placet malicia q̄ repugnat bonitati ſpūs ſāctiVbi nota ꝙ malicia ſub ratōne malicie uel maluꝫſub ratōne mali nulli placet nec vnqͣꝫ ip̄m aliquisvoluit. ſꝫ ſcd̓m ꝙ ip̄m peccatum eſtimatur bonū ip̄ipeccanti quaſi quietās ip̄m appetitum corruptumſcd̓o ſcripto ſententiarū arti. pͥmo in ſolū. pͥmi aīvbi ſipͣ. De talibꝰ dicit̉ prou̓. ij. letantur cum malefecernit ⁊ exultāt in rebꝰ peſſimis. vbi glo ſic dicit. Si em̄ ad quas penas tendūt aſpicerent greſſus cohiberent. noxiāqꝫ leticiam ſalubri fletū caſtigarent. Quarto peccare ex certa malicia ē peccare cōtemptibiliter. vn̄ ille ex malicia peccat quicontemnit ⁊ abijcit ea ꝑ quē homo retrahit̉ a peccato. vn̄ prou̓. viij. Inipiꝰ cumin ꝓfundū peccatorum venerit contemnit. ſꝫ ſequit̉ eū obprobriū⁊ ignominia. ſcd̓a ſcd̓e. q. xiiij. arti. iiij. in cor. q. Vbi ſciēdū ꝙͣ iſtud v̓bū ꝓu̓. impius ⁊cͣ exponitur quatuor modis. Primo ſic impiꝰ cū in profundum peccatorum venerit. ſcꝫ ꝑ aſſiduitatē pec.candi contemnit peccare. vel contemnit ſe. qꝛ proquolibꝫ vili dat ſe. vt auarus pro obulo. luxurioſiis pro momiētanea voluptate. Secūdo modoexponit̉ ſic. Impius cūin ꝓfundum. ſcꝫ in vſumpeccatorum venerit cōtemnit ſcꝫ correctōnem uelemendatōnem. que non fieret ſi ſtatim corrigeretvn̄ tulcus. Melius eſt vitare vicium quā emendare. vſis dificile vnicitur. iugis vſus ſe in naturācōuertit. Tercio modo exponit̉ ſic. cū impiusin profundū ⁊cͣ. contemnit ſcꝫ deū. qꝛ a peccatisabſorptus ip̄m deū nec veret̉ nec timet Profundūpeccatorum poteſt dici contumacia. ꝑtinacia. defenſio. iactantia. p̄ſumptio. excecatio intellectꝰcorruptio affectꝰ. ſed talem ſequit̉ obprobriumet ignominia. gloſa Qui longis peccatorum tenebris inuolutus ſemel de lucē deſꝑat ſibi peccādifrena relaxat. ſꝫ obprobrium future damnatōnisnulla ratōne euadet quem nulla diuini timoris mēmoria cohibuit. Quarto exponit̉ ſic̄ a qͥbuſdā