cad quia remiſſionem peccatorū nō fieri credit utliberius peccatis vacet. ſcd̓o ſcripto ſentenciarumdiſ. xliij. arti. iij. in ſolū. j. ar. Secundum eſt ꝙ pͥſumptuoſus non peccat in hoc ꝙ dei miſericordianimis magnā arbitretur. ſed qꝛ eam cōtemnit acſi dei miſericordia non eſſet iuſta. ibidem in ſolū.ij. ar. ferciū eſt ꝙ ille ē obſtinatꝰ in malo. qui delectatōi adheret ac ſi delec̓tatō non eſſet in competens: ibidem in cor. q. Quartum eſt ꝙ inuidia poteſt eſſe duplex. quedā eſt de proſꝑitate uel exaltatōne hominis. ⁊ q̄dam q̄ eſt de exaltatōne grātieſicut ꝙ multi ad deū cōuertunt̉. ⁊ talis non ſoluꝫeſt inuidia fratris vt pͥma. ſed fraterne gratie etpeccatum in ſpiritū ſanctū. ibideꝫ in ſolū. vj. arguSextum eſt ꝙ peccatum irremiſſibile dicitur tribꝰmodis. Vno modo negatiue ſcilicet. qꝛ nullo mōdo poteſt remitti. vt peccatum angeli. Secundo pͥuatiue ſcꝫ. ꝙ non habꝫ ex ſe cōgruentiā qua remitti debeat. licet ex congrua voluntate dei om̄e peccatum poſſit remitti. ⁊ hoc modo ex ſu natura quodlibꝫ peccatum mortale eſt irremiſſibile. licet ex om̄ipotētia ⁊ miſericordia dei om̄e peccatū mortale ſitremiſſibile. Tercio modo contͣrie. ſcꝫ qd̓ habꝫ aliquam diſpoſitionem contrariā ad remittendū. ethoc modo peccatum in ſpm̄ ſanctū dicit̉ eſſe irre.miſſibile. eo ꝙ cōtrariat̉ his ex quibꝰ fit remiſſiopeccatorū. de qͦ dicit̉ prime. oi. v. Eſt peccatumad mortemnō ꝓ illo dico ut qͥs roget. Qd̓ verbūſcd̓m gloſā exponitur tribꝰ modis. Primo ſic. eſtpeccatum ad mortem. ſcꝫ peccatum mortale qd̓ ſeꝑat animam a deo. ſicut mors ſeꝑat aninaꝫ a corpore. Secūdo modo ſic. eſt peccatū ad mortē. ſcꝫqd̓ non hūana fragilitate cōmittitur. ſed ꝑ maliciam ⁊ fraterne caritatis inuidentiā. Eius pct̄i. vtdicit augꝰ. tanta labes eſt ut deprecaudi hūilitatem ſubire nō poteſt. Sercio modo exponit̉ ſic. qpeccatū ad mortē id ē vſqꝫ ad fineꝫ vite incluſiuecū quis in hac vitā obſtinatōne impenitenis deceſſerit. vn̄ ſubdit non ꝓ illo dico vt quis rōget. ratio huiꝰ eſt ſcd̓m glo. qꝛ quod in hac vita nō corrigitur fruſtra poſt mortem poſtulat̉. vn̄ tale peccatum oratōne iuſtorum non purgatur.¶ Ꝙ in peccato ſunt duo. ſcꝫ actus voluntatis ⁊defectus rectitudinis. .Capitulū. xxxvij.Eccatum. Girca peccatum in cōmunicōſidorāda ſūt quatuor. ſcꝫ deſcriptōdiuiſio. intentō remiſſio. ¶ Primo cōſideranda eſt peccati deſcriptio. Vbinota ꝙ in peccato ſūt duo. ſcꝫ actus voluntatis ⁊defectus rectitudinis. et ideo beatus tho. in peccatis cōſiderans iſta duo diffiniens peccatum ſic dicit̉: Peccatū eſt actꝰ hūanus malꝰ. Quare actꝰpropter peccatum cōmiſſionis in quo nō eſt priuato actus. ſꝫ poſitō uel cōmiſſio actuſ. Quare hūarꝰ. ex hoc ꝙ eſt voluntarius ſiue ſit volūtariꝰ qͣſia Holuntate elicitus ut velle ⁊ eligere. ſuie ſit voluntarius quaſi a volūtate imꝑatꝰ ut exteriores actꝰvel locutōnnis. vel oꝑatōnis. Quare malus deformis uel turpis. qꝛ caret debita cōmenſtiratōe perreſpectum ad regulam. ſiue ſit regula propinquauel eiuſdē natu̓e ut ratō hūana. ſiue ſit regula prima ⁊ alterius nature ſcꝫ lex eterna. q̄ eſt qͣſi ratiodei. hec beatuſ tho. prima ſcd̓e. q. lxxj. arti. vj.vtrum peccatum diffiniat̉. in cor. ſolū. Per hecaūt duo ꝑ actum voluntatis. ⁊ defectum rectitudinis. peccatum ſeptem modiˢ diffinit̉ a ſāctis. Primo em̄ diffinit̉ peccatum ex ꝑte materie exequētisvel exercentis peccatū. vn̄ augꝰ in libro de ſen. ſicdiffinit peccatū. Peccatum eſt dictū uel factū uelcōcupitū contra legem dei. In qua deſcriptōne tāgunt̉ duo. Primo actus inordine ad inſtrumētaquibo exercet̉ actus peccati cū dicit̉. peccatum eſtdictum uel factum uel cōcupitū. nam inſtrumētaquibꝰ exercet̉ actus peccati ſunt. vel cor. vel ligua.aūt manus qd̓ ptꝫ. qꝛ peccatum aūt ꝓpetrat̉ corde. aut ore. aut manibꝰ ⁊ ope tamqͣꝫ varijs inſtrunientis. Vbi nota ꝙ nulla priuatō vel negatio eſtin genere ꝑ ſe. qͥa nō habꝫ aliqͣꝫ quiditateꝫ vel eſſeſed reducitur ad genꝰ affirmatōnis ſcd̓m ꝙ in nōeſſe intelligit̉ eſſe. ⁊ in negatōne affirmatio. ut dicit. ph̓us in ſcd̓o elencorū. quia omnis priuatioꝑ habitū cognoſcit̉ et remotio ꝑ poſitōneꝫ. vt dicit. beatus tho. pͥmo ſcripto ſentenciaꝝ diſ. xxviijarti. j. vtrū innaſcibilitas ſit notio vel ꝓprietaspatris. in ſolū. iij. argū. Et ideo in dicto includitetiā nō dictum uel omiſſio dicti. ⁊ in facto omiſſiofacti. ⁊ in cōcupito omiſſio concupiti. Non em̄ hͦhabꝫ dictum inqͣꝫtum eſt affirmatiue dictuꝫ. vt ſitpeccatū. ſꝫ hoc habꝫ a duobꝰ. Primo ex ꝑte volūtatis. ſcꝫinquātum dictum vel factum vel concupitum eſt in poteſtate voluntatis. Secundo ex ꝑte finis. ſcꝫ inquātum eſt a rectitudine finis exiens. Inhis aūt duobo cōuenit cum dicto affirmatiuo uelcum facto uel cū concupito. etiam non dicere velnon facere vel non concupiſcere. quod ſimilit̓ eſtin voluntatis poteſtate a recto ordine finis exiensvn̄ ſicut actus eſt in poteſtate voluntatis. et ꝑ hochabꝫ ꝙ ſit peccatum uel meritum. ita etiā negatioactus. Secundo tangitur defectus regule cū dicitur. contra lege eternam uel dei. Nā lex eterna ꝑmo ⁊ principaliter ordinat hominem ad fineꝫ. conſequēter aūt facit hominem ſe bene habere circa eaq̄ ſunt ad finem. et ideo in hoc ꝙ dicit contra legoeternam tangit auerſionem a fine ⁊ om̄es alias inordinatōnes. Sed forte queres cū peccatū ſit aliquid ex eo ꝙ eſt contra ratōnem. quare augꝰ nōpoſuit in diffinitōne peccati aliquid eſſe ſcꝫ dictūvel huiuſmodi contra ratōnem. ſicut contra legoeternam. Rn̄deo ⁊ dico ꝙ peccatum aliter cōſide.rat̉ a ph̓o. ⁊ aliter a theologo. Nam ph̓s conſiderat peccatum ſcd̓m ꝙ contrariatur ratōni. ⁊ ꝑ cōtrarium ad ratōnem diffinit̉ peccatum. ſꝫ theologus conſiderat peccatum ſecūdū ꝙ peccatum eſtoffenſa contra deum. et ideo augꝰ. vt theolgus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten