Peqoſtoignobilitatis em̄ nature eſt cōſiliari. ergo ⁊cͣ. Rn̄deo et dico ꝙ cōſilium dr̄ tribꝰ modis. Primo mōconſiliū eſt inqͥſitio rōnis eius qd̓ ignorat̉. ſic̄ dicit dania. ⁊ ſcd̓m hoc conſulere ē ꝯſiliū querē. qd̓nullatenus eſt in deo. vnde yſaie. iiij. Quis adiuuit ſpm̄ dn̄i. aūt quiſ conſiliarius eius fuit. q. d.nullus. Scd̓o modo conſiliū dicit̉ ꝯſiliuꝫ dare. ethoc modo ꝯſilium eſt ſignū dīne volūtatis. prou̓.viij. meum eſt conſiliū et qͥqͥtas. mea eſt prudētiamea et fortitudo. Et apoſto. j. ad coꝝ. vij. de vijginibꝰ aūt p̄ceptum dn̄i nō habeo. cōſiliuꝫ aūt doIercio mō dicit̉ ꝯſiliū ip̄a diſpoſitō ſeu p̄ordinatō de agēdis. Et ſcd̓m hoc cōſilium nō dicit̉ eē ſignum dine volūtatis. ſed eterna diſpoſitio ſeu pͥordinatio. que non poteſt ſciri nec mutari Primo nōpoteſt ab aliquo intellectu creato ſciri acumen rō.nis. vn̄ ſaṗ. ix. Quis em̄ hoīm poterit ſcire conſiliū dei. Scd̓o n̄ pt̄ conſiliū dei mutari. vn̄ greg̓dicit. ꝙ deus mutat ſentētiam. ſed non conſiliumGuiꝰ ratio eſt.. qꝛ conſiliū in deo nō reſpicit qͥdtꝑale. ſed potiuiſ notat eternā dei diſpoſitōem quemutari non poteſt. ſentencia v̓o reſpicit vel importat tꝑalem execucōnem reꝝ quē mutari pt̄. Vndeꝓpter hanc rōem dicit̉. ꝙ cōſiliū dinum eſt imimūtabile. ſentēcia v̓o mutabilis. ¶ Tercio pͥncipaliter cōſiderare debemus hūane voluntatis ad dīnāconformatōem. vn̄ ieroꝰ ſuꝑ illo verbo. fiat voluntas tua. et habet̉ ingloſa ſic dicit. hac petitōe oramus vt libertas noſtri arbitrij ſociet̉ ꝑ gr̄am volūtati dine. ¶ Ad cuiꝰ euidentiā eſt notanduꝫ. ꝙ innobis eſt qͣdruplex voluntas. ſcꝫ voluntas natu.ralis. ſenſualitatis. conditōnalis. deliberatōnis.Prima ergo voluntas ſeu appetitus nat̉alis ſemꝑfertur in bonum nature et nō in ſupiuis. et ideo nōconformat ſe in om̄ibꝰ voluntati dine. Scd̓a voluntas ſcꝫ ſenſualitatis eſt reſpectu alicuiꝰ boni ſeſibilis. et non reſpectu boni eterni. vnde hec ex ſeip̄a voluntati dine diſſentit. Tercia vero volūtasſcꝫ cōditōnalis poteſt velle aliud qͣꝫdeus ſb̓conditōne. ſcꝫ ſi deo placeret. Quarta v̓o voluntas ſcꝫdeliberate rōnis ꝯſiderat et fert̉ in bonum eternū.licet em̄ amaritudinem medicine et inciſioneꝫ carnis putride appetitus naturalis et ſenſitiuꝰ abhorreat. volūtas tn̄ delib̓ata eligit. et hac voluntateteneor velle illud qd̓ deus vult. hec bt̄us tho. pͥmoſcripto ſen. di. xlviij. arti. iiij. in cor. q. Ꝙ auteꝫvoluntate rōnali et deliberata teneor velle qd̓ deusvult. tripliciter ꝓbo. ſcꝫ rōne. ſimilitudine. et auctoritatē. ¶ Primo rōne ſic. ſi non teneor velle qd̓deus vult. ergo poſſum velle contrarium. hoc eſtpt̄ mihi diſplicere qd̓ deus vult. ſꝫ hͦ eſt falſū. qꝛ ſecundum augꝰ. impius eſt cui diſplicꝫ dina prudētia ſeu voluntas. ¶ Scd̓o confirmat̉ hoc idē aliarōne ſic. nihil iuſtū diſplicet iuſto. vt dicit augꝰin libro de vera religione. ſed omne volitū a deo ēiuſtum. ergo ille cui diuinū volitum diſplicet noneſt iuſtus. Vn̄ ſi non poſſum velle contrariū eiusqd̓ deus vult. teneor velle omne qd̓ deus vult.Scd̓o ꝓbo taliſimilitudine vel exemplo. nhil magis teneor diligere poſt aīam meā qͣꝫ corpꝰ meūſꝫ mala que ſūt in corpore meo debeo acceptare exquo placet deo. gͦ multo magis mala que fiunt parentibꝰ meis. puta tribulatōem. infirmitate. mor.tem. ¶ Tercio ꝓbo auctoritate. nam gloſa ſuperillo verbo pͣs. Adheſit mihi cor prauum ſic dicit.Cor prauū et diſtortuꝫ habet qui nō vult qd̓ deusvult. ſꝫ omēˢ tenent̓ non habere corprauū. goēttenent̉ ad ꝯformandū volūtate ſua volūtati dineī volito. pͥmo ſcripto ſen. di. xlviij. arti. iiij. j. ar.contra. ¶ Nota tn̄ ad euidentiā p̄dictoꝝ ꝙ volitum dei tribus modis poteſt cōſiderari. ſcꝫ vt coonitum. congruū. iuſtū ¶ Primo volitū dei poteſtconſiderari ſi eſt a me cognitum. et ſic teneor velle quidqͥd ſcio deum me velle alias non. licꝫ em̄ vtdicit tulius in retorica. amicoꝝ ſit idem velle idemnolle. non tn̄ ſemꝑ. ſꝫ tūc ſolū teneor velle quidqͥdamicus meus vult. qn̄ ſcio amicum meū me illudvelle. Sic a ſimili teneor velle quidqͥd ſcio deuꝫ mevelle Innoteſcit aūt mihi illud qd̓ deus vult duobꝰmodis. vno mō ꝑ inſpiratōem ſiue reuelatōnem.ſcd̓o mō ꝑ ſignoꝝ exp̄ſſionē. de qͥbus ptꝫ ſupͣ.Scd̓o volitum dei debꝫ ꝯſiderari ſic ſi eſt ꝯgruū.nam ſi eſt congruū tūc teneor velle qd̓ deus vult.dum tamen ſciam qd̓ deus velit me. ſi vero non ſitmihi congruūtunc non teneor illud velle. vtpoteſi deuſ velit mortem meam vel patris mei. non te.neor illam velle. imo poſſum ad oppoſitum laborare. ad curatōem et ſanitatem. Nota tn̄ hic̄ ꝙ congruitas iuſticie et prudentie dei ſemꝑ eſt p̄ferēdaꝯgruentie hūane vel nature. ¶ Tercio debet attendi ſi volitum dei eſt iuſtum. ſi enimdeus vellet damnatōem meā ſb̓ rōne damnatōis. non teneor velleſed quia deus vult damnationem inea ordineſuetuſtie que eſt punitionis culpe per penam. tunc quilibet tenetur velle ordinem diuine iuſticie. qui eſt.ꝙ ſi in peccato moritur damnetur. primo ſcriptoſentenciaruꝫ. vbi ſupͣ. arti. iiij. in ſolū. ij. argu.Dis igit̉ tribus conſideratis quilibet tenetur velleqd̓ deus vult. vnde apoſtolus ad ro. xij. Probetis que ſit voluntas dei bona beneplaces et ꝑfectaExpoſitor. ꝓbetis. id eſt in vobiſip̄is experimētoꝓbetis. pͥme teſſo. in fine. Om̄ia ꝓbate qd̓ bonuꝫeſt tenete. que ſit voluntas dei. id eſt que deus velit. Qd̓ verbum exponitur qͣtuor modis. ¶ Primo ſic. voluntas dei eſt bona in ſe. eo enim ip̄o ꝙdeus vult aliqͥd. illud eſt bonum. Scd̓o eſt beneplacens bene diſpoſitis qui intelligunt et expertiſūt eam. Tercio eſt ꝑfecta. vt nihil ſit melius ea¶ Scd̓o modo exponit̉ ſic. voluntaˢ dei eſt bonaquo ad declinatōem mali. eſt beneplaces quo adoperationem boni. qd̓ eſt in precepto. eſt per ectetquo ad completionem boni. qd̓ eſt in conſilio.ercio mō ſic exponit̉. voluntaˢ dei eſt bona incirpiēti. eſt bn̄places ꝓficienti. eſt ꝑfecta ꝑuenieti.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten