Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Quarto modo exponit̉ ſic. voluntas dei eſt bonaliberando a miſeria culpe. eſt bn̄placens cōferendobona gr̄e. eſt ꝑfecta cōſtīmādo in bono glorie.Quarto vero et vltimo cōſiderare debemꝰ dīne voluntatis impletione̓. nam voluntas dei que eſt bn̄placitū dei ſemꝑ implet̉ aūt de nobis aūt a nobisVn̄ augꝰ ī encheridion ſic dicit. De homīe ſemperimplet deus ſuaꝫ voluntatē. qꝛ nihil facit homo dequo deꝰ non operet̉ qd̓ vult. non eniꝫ vult deꝰ vtpeccet homo. ſi autē peccauerit. penitenti vult parcere. in peccatis v̓o ꝑſeuerantem puire. Sic̄ ali.quos ꝑparauit ad penam ab eterno. alios ab eternō pparauit ad gloriā. Et iterum augꝰ ibidem loquens de malis ſic dicit. Quantū ad ip̄os attinetqd̓ deus noluit fecerūt. quantuꝫ v̓o ad omīpotentiam dei nullo mō id facere valuerūt. hoc qͥppe ip.ſum qd̓ contradei voluntatem fecerunt. de ip̄is facta eſt voluntas eius. volentes em̄ fugere a voluntate p̄cipiente vel ꝓhibēte. cadunt ad volūtatē punientē Hoc aūt anſhelmꝰ in libro cur deus homo.ꝓbat tali exēplo dicēˢ. Si ea q̄ celi ambitu cōtinētur vellent non eſſe ſb̓ celo. nullatenꝰ poſſent eſſeniſi ſb̓ celo. nec fugere celum. niſi appropinquādocelo. Nam vnī et qūo et qua irent ſb̓ celo eſſent. ⁊qͣnto magis a qualibꝫ celi parte elōgarent̉. tantomagis oppoſite parti appropinqͣrent. Ita quāuisn qd̓ deus vtlt mi. ſi thō vel malus angelus dine voluntati et ordinatōniſubiacere nolit. non tamen eam effugere valꝫ. qſi velit fugere de ſb̓ voluntate rubente. currit ſb̓ voluntate puniente. Vt ergo impleat̉ volūtas dei etp̄cipue in quatuor. primo in peccatoꝝ conuerſiōeꝑ opus penitentie. ſcd̓o in conuerſoꝝ ſanctificaticatione. ꝑ munus gr̄e. tercio in ſanctificatoꝝ ſal.uatione. ꝑ aduentū p̄ſeuerantie. quarto in ſaluā.dorum glorificatōe. ꝑ actum glorie. deuote orādodicamꝰ. fiat voluntas tua. Vt dicit augꝰ. Rogādus eſt deꝰ vt velit. qꝛ neceſſe eſt fieriſi decreueritvel voluerit. Infra voluntatis bonitas. ⁊ infra preceptum. Vbi ⁊ qualiter impleri debeat voluntas dei dicendo. ſic̄ in celo. Ca. vij.Icut in celo et in terra. Suꝑius pone.bat̉ illd̓ qd̓ erat nr̄i meriti ꝑfectiuū cūdicebat̉. fiat voluntas tua. hic tangitqd̓ eſt exempli informatiuū cum ſb̓ditſic̄ in celo et interra. Ad cuiꝰ expoſitōem cō.fideranda ſūt tria. Primum eſt ꝙ falſus intellectꝰexcludit̉. Scd̓o varius ſenſus elicit̉. Tercio ſtatus excelſus vel ꝑfectus concludit̉. Primo fal.ſus intellectus excludit̉. non em̄ dixit fiat voluntas tua mnmne vel in nobis. nec dixit. petimꝰ vt deus faciat qd̓ vult. nec dixit fac̄ volūtatem tuam. ſꝫfiat voluntas tua. Primo nō dixit fiat voluntastua in me vel in nobis ſꝫ vbiqꝫ terrarum. Cuiꝰ rōeſe ſcd̓m criẜ. math̓. vj. vt ſoluat̉ error et plantetur peritas. ⁊ expellat̉ malicia vniu̓ſa. et reuertat̉pirtus. et innullo ſcd̓m hoc iam differat celum acerra. Si em̄ hoc fiat nihil diſtabunt quē inferuiˢlii.jipſūt ab his que ſuꝑius. hoc dicit ꝙ homīeˢ erunt ſimiles angelis qͣmuis in natura diſtincti. Scd̓onon dixit petimus vt deuſ faciat qd̓ vult. ſꝫ ꝙ fiatqꝛ vt ciprianus ait ſuꝑ illo verbo. opus eſt nobisdei voluntate et eius opere et ꝓtectione. ꝙꝛ nemofuiſ viribꝰ fortis eſt. ſed dei mīa tutus. Tercio nōdixit fac voluntatē tuam. nec faciamꝰ voluntatētuam. ſed imꝑſonaliter fiat voluntas tua. Ratiohuiꝰ eſt ſcd̓m criẜ. q ſicut homo non poteſt bonūfacere niſi habuerit aduutoriū dei. ſic nec deuſ operat̉ bonum in homīe niſi homo voluerit. Scd̓opͥncipaliter variꝰ ſenſis elicit̉. vt em̄ dicit augͦin ẜmone dn̄i inmonte. et in glo habetur. hoc verbum. ſicut in celo ⁊ in terra. exponit̉ qnatuor mōdis. Primo mō vt ꝑ celum intelligat̉ xp̄us. ꝑ terram vero eccleſia. Scd̓o ꝑ celum intelligant̉ iuſtiꝑ terram intelligant̉ peccatores. Tercio vt ꝑ celūintelligatur ſpūſ. ꝑ terraꝫ vero caro. Quarto vtꝑ celum intelligant̉ illi qui ſūt in pr̄ia. ꝑ terrā v̓oilli qͥſūt in via. Primo per celum intelligit̉ xp̄uſ.ꝑ terram vero eccleſia. Vnde ſic ait. fiat volūtastua ſic̄ in celo et terra. id eſt qͥlibet xp̄ianus ſuamvolūtatem debet cōformare volūtati dīne ſcd̓m illa que cogͦuit in volūtate et vita xp̄i. Vn̄ augꝰ.voluntas eſt xp̄i hūilitas in cōuerſatione. ſtabilitas in fide. modeſtia in verbis. iuſticia ī factis. miſericordia ī oꝑibꝰ. diſciplina ī moribuſ. pax cū fratribus. amare deum toto corde. qꝛ pr̄ eſt. timere.qꝛ deꝰ eſt. xp̄o nihil p̄p̄onere. qꝛ nec ip̄e quicqͣꝫ nōbis pp̄oſut qn̄ ſe ꝓ nobis ad mortem expoſuit. pme petri ſcd̓o. Tradebat aūt ſe iudicāti ſe niuiſteScd̓o ꝑ celum intelligunt̉ iuſti. per terraꝫ peccares. Vn ſic ait. fiat voluntas tua ſicut in celo et īterra. id ē ſic̄ fit voluntas tua in iuſtis. ita fiat inpeccatoribꝰ. tanqͣꝫ diceret. Sicut iuſti faciūt volūtatem tuam. ita etiā peccatores vt a te cōuertant̉ſiue ita vt ſua cuiqꝫ tribuant̉ qd̓ fiet in ext̓mo iudicio. Tercio modo ꝑ celum intelligit̉ ſpūs. ꝑ terram vero caro. Vnde ſic ait. fiat voluntas tua ſicut in celo. id eſt inſpiritu. ita in terra id ein̄ carne. Vbi nota ꝙ caro id eſt appetitus ſenſitiuusnon appetit niſi bonum delectabile ſcd̓m ſenſum.nullo autē modo bonum ſpūale. eo ꝙ rōnem talisboni non cognoſcit vt facit ſpūs. pͥmo ſcripto ſentenciaꝝ di. xlviij. arti. iiij. in cor. q. Et ideo rogamus ꝙ fiat voluntas dei in celo. id eſt inſpiritu.et interra id eſt in carne. id eſt ſicut ſpūs non reſiſtit deo. it a et caro non reſiſtat ſpūi. Modo em̄ vtdicit apoſtolꝰ ad gal. v. Caro cōcupiſcit adu̓ſusſpm̄ et econtra. hec enim ſibinuiceꝫ adu̓ſantur vtnon quecunqꝫ vultis illa faciatis. In quo verbo tāgunt̉ tria. ſcꝫ pugna cum ſequela. Primo tangitur pugna cum dicit̉. Caro ꝯcupiſcit adu̓ſtis ſpiritum. ⁊ ſpūs aduerſuſ carnem. ad rō. vij. Inuenio aliam legeꝫ in membris meis. ſcꝫ cordis ad cꝰcupiſcendum. in viſij ad videndū. in manū adqperandum et ſic de alijs repugnantem ⁊cͣ. Bor