qdueniat regnum tuū. Tercio dei voluntateꝫ implendo. Ande modo ſb̓iungit̉ in tercia petitōne.fiat voluntas tua ⁊cͣ. In quo verbo duo cōſideraredebemus. Primo ꝑfectiuū meriti ibi. fiat voluntaˢtua. Scd̓o informatiuū exempli ibi. ſic̄ in celo et īterra. ¶ Primo ponit̉ qd̓ eſt ꝑfectiuum meriti ſcꝫobedire voluntatidīne ibi. fiat voluntas tua.Firca voluntate aūt dinam qͣtuor conſiderare debemus. ſcꝫ diſtinctioneꝫ. oſtenſionē. impletōem.ꝯfortationeꝫ ¶ Primo diſtinctōem. nam ſuꝑ illoperbo apoſtoli ad ro. xij. Probetis q̄ ſit voluntasdei. dicit gloſa ꝙ voluntas dei dicit̉ ſiue qua vult.ſiue illud qd̓ vult. Voluntas autē qua vult dicit̉voluntas beneplaciti. Voluntas aūt ſiuc illud qd̓vult dr̄ voluntas ſigni. ſicut eniꝫ ſigna ire dicunt̉ira. ⁊ ſigna dilectōis vocant̉ dilectio. ita illud qd̓deus vult dr̄ volūtas eius. pͥmo ſcripto ſentēciaꝝdi. xlvj. arti. iiij. in cor. q. ¶ Vbi nota ꝙ volūtasꝓut eſt beneplacitum dei importat duo. Primo approbatione reꝝ ꝓducendarū que eſt et̓nalis. Secundo ꝓductōem vel factione earundē que ē tꝑalis. Lodo aūt hic nō petit̉ ꝙ fiat volūtas dei ꝓutvoluntas dicit beneplacitū approbatōis. eo qd̓ apꝓbatio eſt eterna Onde non petit̉ nec peti poteſtvt fiat qd̓ eſt eternū. ſed petitur qd̓ fiat voluntadei vel bn̄placitum dei de ꝓdūctione earum que eſtquid tꝑale. Vn̄ augꝰ exponens hoc verbū fiat voluntas tua. id ē obediat̉ p̄ceptis. ſicut in celo et interra. id eſt ſic̄ ab angelis ita ab homībus. nō qd̓ip̄i faciāt vt deuˢ velit. ſꝫ quia faciunt qd̓ ille vult.id eſt faciūt ſcd̓m voluntate eius. ¶ Scd̓o circavoluntatē dīniam cōſiderare debemꝰ on̄ſionem ſeunotificationem. Nam dinum volitū ſiue id qd̓ deꝰvult notificat̉ ꝑ quinqꝫ ſigna. quorū quatuor ponunt̉ ab auguſtino et ab hugone de ſācto victoreſcꝫ oꝑatio. p̄ceptō. ꝓhibitio. ꝑmiſſio. Quintumv̓o ſcꝫ cōſilium addit̉ a mgr̄o petro pͥmo ſentēciarū. Rō aūt iſtorum ſignoꝝ eſt iſta. quia ſignū volūtatis dīne. vel eſt reſpectu pn̄tium. vel reſpectufuturoꝝ. Si reſpectu pn̄tiuꝫ. aūt eſt reſpectu bonorū et ſic eſt oꝑatio. aut reſpectu maloꝝ et ſic ēꝑmiſſio. Si vero ſignum voluntatis dīne eſt reſpectu futuroꝝ. hoc eſt tribus modis. Primo reſpectu boni ad qd̓ tenent̉ omnes. et ſic eſt p̄ceptum.Scd̓o modo reſpectu mali qd̓ omēs vitare teretur. ⁊ ſic eſt ꝓhibitio. Tercio reſpectu boni nō neceſſarij ad ſaluteꝫ. ſꝫ tn̄ cōferentis ſaluti. vel reſpectu ꝑfectioris boni qd̓ non om̄s attingūt. ⁊ ſic eſtconſiliū. Et p̄dicta cōtinent̉ hͦ verſu ſcꝫ. Precipitac ꝓhibet. ꝑmittit cōſulit implet. pͥmo ſcripto ſenteciarū bt̄i tho. di. xlvi. arti. iiij. in cor. q. in fineIta qd̓ p̄ceptum importat iuſſionem de bono facienco. prohibitō vero de malo vitādo. oꝑatio vel cōpletio eſt reſpectu boni pn̄tis. ꝑ̄miſſio vero reſpēctu mali facti. Conſiliū aūt de bono meliori qd̓ licꝫſſon ſit neceſſarium ad ſalutem. eſt tamē expedi.elis. ¶ Sed forte arguēs et dicēs. ꝙ hec qͥnqꝫ nōſūt ſigna voluntatis dīne. qd̓ patebit ꝑ ſingula di.ſcurrēdo. Primo de p̄ceptōe ſic. deus p̄cepit abrahe vt immolaret filium ſuū. vtꝫ gen̓. xxij. et tamēnoluit qd̓ immolaret̉ vt patuit ꝑ effectū. ergo p̄.cepit qd̓ noluit. et ſic p̄ceptum non videt̉ ſignumvoluntatis dine. Rn̄deo et dico. ꝙ duplex eſt pre.ceptū. ſcꝫ executōis. ⁊ ꝓbatōis. In p̄cepto executōnis eſt voluntas de impletione actus. In p̄ceptoaūt ꝓbationis eſt voluntas de pp̄aratione ad actūnon de impletione actus. Vnde dico ꝙ preceptuꝫqd̓ fecit dn̄s abrahe & immolatione filij fuit p̄ceptum ꝓbatōis vel pͥp̄arationis. nō executionis. vn̄nolebat dn̄s niſi qd̓ ſuū aim pp̄araret ad filiuꝫ immolandū. ſicut ip̄e fecit. Ambroſius. Affectū inqͥſiui non factum exegi. ¶ Scd̓o arguēs ꝙ ꝓhibitio non ſit ſignum voluntatis dine ſic. deꝰ ꝓhibuit qd̓ n̄ voluit. ita dicit dn̄s leproſo math̓. viij.Vide nemī dixeris. ſꝫ non voluit qd̓ taceret. gͦ ꝓhibitio nō eſt ſignum voluntatis dine. Nam volūtas dei fuit qd̓ clamaret. et tamen ꝓhibuit qd̓ nōclamaret. Vn̄ glo. ſuper illo verbo ſic ait. Taceriuſſit. nec tn̄ taceri potuit. Et quare. certe qꝛ dn̄iˢnoluit. alias taceri potuiſſet. gͦ ⁊cͣ. Rn̄deo ⁊ dicoꝙ ibi fuit aliud qd̓ dn̄s voluit. ⁊ aliud qd̓ dn̄s nōluit. Primo eī inqͣntū xp̄us erat hō voluit hͦ taceriqͣntū ad ſuā laudē quā fugiebat. ⁊ vt de hͦ alijſ exemplū darꝫ ꝓpriā laudē vitādi Scd̓o xp̄s inqͣntūerat deus ꝓhibuit et noluit hͦ taceri. ⁊ hoc ꝓpterpr̄is ſui honorē et aliorum vtilitatem quā q̄rebat¶ Tercio argues ꝙ oꝑatio ſeu completio nō ſitſignum voluntatis dine ſic. voluntas bn̄placiti deeſt ſemꝑ bonorū. ita ꝙ bn̄placituꝫ dei eſt ꝙ nos ſpoperemur bona. ſed nos non ſemꝑ facimus ſꝫ vtplurimū malum. gͦ facimus contra bn̄placitū deiet ſic oꝑatio boni non eſt ſīgnum voluntatis dīneRn̄deo ⁊ dico ꝙ nihil fit contra voluntatē dīni bn̄placiti. de qua dr̄ in p̄s. Om̄īa quecūqꝫ voluit fecitEt apoſtolꝰ. voluntati eius quis reſiſtet. licꝫ fiatp̄ter eius voluntatē. Vnde aūgꝰ in encheridionſic dicit. Nonfit aliqͥd niſi omos illud velit fieri.Et hoc vel voluntate bn̄placiti qua fiūt omnia. velvoluntate ſigni que eſt permiſſio mali. ¶ Quartoargues ꝙ ꝑmiſſio mali non eſt ſignum voluntatiˢdīne ſic. p̄miſſio eſt reſpectu alicuiꝰ mali. ſed volūtas dīna nunqͣm eſt mali ſꝫ boni. gͦ ⁊cͣ. Rn̄deo duobus modis. Primo ꝙ licet facere malum ſit malūꝑmittere tamē face malum non eſt malum ſed bonum. et ideo ꝑmiſſio mali eſt ſignum volūtatis diuine. Re. ſupͣ malū. Scd̓o rn̄deo et dico ꝙ ꝑmiſlio non iudicat voluntatem dina circa illud qd̓ p̄mittit̉. ſed circa oppoſitum. verbigr̄a. deꝰ ꝑmittitmalos perſeqͥ bonos. et ex p̄ſecutiōe elicitur ꝙ bo.ni ſūt patientes vel aliqd̓ aliud bonum. Tult ergo deus non ip̄m ꝑſequi ſed patientiam que ex ꝑſecutione elicit̉. ¶ Quinto arguēs ꝙ conſiliū nōſit ſignum voluntatis dīne ſic. damaſcenus dicitꝙ indeo non eſt conſiliū. et reddit cauſam dicēs.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten