¶ Scd̓o ſi eſt informata caritate eſt ꝓporcionatavite eterne. et ideo ꝑ talia oꝑameretur qͥs ex condigno vitā eternā. Et cōfirmo hoc idē tali rōne.Sicut ſe habet culpa ad penā. ita etiā opus virtutis et precipue caritate informatū ad gloriā. Sedculpa ex ꝯdigno meret̉ penā eternā ẜm illud ſcd̓ead thimo. iiij. In reliquo eſt mihi repoſita corona iuſticie ⁊cͣ. Hec bt̄us tho. iij. ſcri. ſen. di. xviijarti. ij. Vtꝝ chriſtꝰ meruerit in corꝑe. Et qͥa chriſtus fuit in ſtatū viatoꝝ habuit vſū vel dn̄iū voluntatis pre ceteris informatū actu caritatis. id̓oin om̄i actu ſuo meruit. ut dicit. b. t. ibidē incor.ſolū. in fine. ¶Sꝫ forte q̄res hic duo ¶ Primo qͥdchriſtꝰ meruit ſibi ¶ Rndeo et dico. ꝙ chriſtꝰ meruit ſibi impaſſibilitate anime et immortalitatemcorporis et alia que ꝑtinēt ad exteriorē excellentiāeius ſicut eſt aſcenſio. veneratio et alia huiiſmodi. Guiꝰ ratio eſt. qͥa meritū eſt boni nō habiti ethaberi debiti. ut patet ſupͣ. ſed chriſtꝰ hec nō ſemper habuit et habere debuit. eo ꝙ ad p̄fectione ⁊dignitatē ꝑtinēt. gͦ ⁊cͣ. Hec. b. t. iij. ſcri. ſen. vbiſtip. arti. iiij. Vtꝝ chriſtꝰ merue̓it ſibi immortalitatem corꝑis. in cor. ſolū. in fine. ¶ Scd̓o quereˢꝑ qͥd chriſtꝰ hoc meruerit. Rn̄deo et dico. ꝙ perſta paſſionē. tū qͥa paſſione ſuā voluntarie ſuſtinuit. Iſaie. liij. Oblatꝰ eſt qͥa ip̄e voluit. tū quiavolūtas illa caritate informata fuit. tū qͥa alij ſancti ſuis paſſionibꝰ meruerūt. et paſſio chriſti fuitmaior paſſionibꝰ alioꝝ ſanctoꝝ. ergo et chriſtꝰ ꝑpaſſionē ſuā meruit. Dec. b. t. ibidem. arti. v. incor. ſolū. in fine.¶ Ꝙ triplex eſt meritūſcꝫ digni. cōgrui. ꝯdigni. Capi. .v.D maiorē tamē euidentiā precedētis ca.pituli eſt ſciendū ꝙ triplex eſt meritū ſcꝫdigni. cōgrui. ꝯdigni. ¶ Primo em̄ meritū digni eſt. qͣndo ille qͥ petit aliquo mō eſt dignꝰreciꝑe non tamē ille ꝓ quo petit. vt v̓bi gr̄a. Oratio que ꝓ altero fit pt̄ impediri ꝑ indiſpoſitionemalteriꝰ. id eſt propter impedimētū pc̄ti illiꝰ ꝓ quoorat̉. Sicut dr̄ Hiere. xv. Si ſteteit moyſes et ſaniuel corā me nō ē aīa mea ad populū iſtū: qͥ tn̄ fuerūt maximi meriti apud deum. Hec bt̄s tho. ij.ſcri. ſen. di. xxvij. arti. vj. Vtꝝ vnus homo poſſit alteri pͥma gram ꝓmereri. in cor. ſolū. ¶ Scd̓omeritū cōgrui eſt qd̓ ꝓcedit ex libero arbitrio etinnititur diuine miſcd̓ie. Dicit̉ em̄ aliqͥs mereri excōgruo tm̄ qͣndo inter meritū et pͥmūū nō inuenit̉equalitas ẜm rectā eſtimatione. ſed ſolū qͣndo ẜmdantis libertatē minꝰ tribuit̉ qͣm dante decꝫ. Cōgruū em̄ eſt ut dū homo virtute liberi arbitrij bene v̓titur inqͣntū bonū volūtarie facit: deꝰ ẜm ſupexcellētē virtutē ſue miſcd̓ie excellētiꝰ oꝑet̉. et hͦmerito cōgrui pt̄ aliquis prima gratia ꝓmereri.Ratio huiꝰ eſt. quia ex hoc ꝙ homo in gratia ꝯſtitutus implet dei volūtatem. cogruū eſt ẜm amicicie ꝓporcione ut deus impleat hominis volūtatēiieri din ſaluatōnē alteriꝰ. Et quia impetratio oratōniˢinnitit̉ diuine miſcd̓ie et nō iuſticie. ẜm illud Danielis. ix Nec em̄ in iuſtificatōibꝰ noſtris ꝓſternimꝰpreces ante faciē tuā. ſed in miſeratōibꝰ tuis multis. Ideo multa impetrat homo orando ex diuinamiſcd̓ia que tamen non meret̉ ẜm iuſticiā ẜm quāaliquis ſanctus orādo iuſtificatōnē alteriꝰ nō impetrat propter illiꝰ culpā. ¶ Tercio meritū cōdioni innititur iuſticie. Dicitur aūt aliqͥs mereri ex cōdigno qͣndo inuenitur equalitas inter p̄miū ⁊ meritum ẜm recta eſtimatōnē. Eſt aūt equalitas proportōnis inter deū p̄miantē et homine merentemut ſicut pͥmiū qd̓ deus tribuit omnē facultatē humane nature excedit ſicut eſt vita eterna. ita etiāmeritū ſit ſuper talem actū in quo fulgeat bonū illius habitꝰ qui diuinitꝰ infundit̉. deo nos aſſignans ſcꝫ habitus gre et p̄cipue caritatis. vn̄ actioꝓporcionata ad vitā eterna eſt actio formata ex caritatē. Et ideo om̄is actus volūtariꝰ caritate mformatꝰ eſt vite eterne meritoriꝰ ex condigno. qd̓ꝓbo duplici ratione. ¶ Prima ratio eſt. qͥa meritūcōdigni eſt ex virtute motōis diuine. ſcꝫ ex gratiaſpūſſancti. et ſic ꝑ infinitā v̓tutē gre ſpūſſancti inhabitatis et habilitatis et nos mouētis ī vitāeternam homo meret̉ ex ꝯdigno vitā eterna. ẜm illudIoh̓is. iiij. Aqua quā ego dabo fiet in eo fons aque ſaliētis in vitā eterna. Caritas aūt ē in nobisvirtute ſpūſſancti. gͦ ⁊cͣ. ¶ Scd̓a ratio eſt. qͥa caritas facit actū proportionatū vltīo fini. ſcꝫ bt̄itudini que propͥe eſt merces vel pͥmiū noſtroꝝ merito.rum: Oꝑa aūt bona q̄ nō ſūt ex caritate facta deficiūt ab iſta proportione. et ꝑ ea ex cōdigno nonmeremur vitā eternā. ſed improprie his d̓r aliquiſmereri ẜm ꝙ habēt aliquā ſimilitudine cū oꝑatōeinformata caritatē. et ſi qͥdē ſit ſimilitudo in ſb̓ſtitia actus et in nitētōe. ut cū aliqͥs in pc̄tō mortaliexiſtēs dat elemoſinā propt̓ deū dr̄ meritū ꝯgruiSi vero ſit ſimilitudo in ſubſtātia actus et non inintentione ſicut quis dat elemoſinā pauperi propter manem gloriam dicit̉ meritum interpretatū.Interp̄tatur em̄ deꝰ remunerādo acſi ille meruiſſet. Sed tamē in his duobus modis. ſcꝫ meritocongrui et merito interpretato dicit̉ aliquis iniproprie mereri. Cuius ratio eſt. quia ẜm theologos meritū dicit̉ reſpectu illoꝝ bonoꝝ que ſuntſimpliciter bona: qualia ſunt bona que pertinēt advitam eterna. demeritū vero dicit̉ reſpectu illorūmialoꝝ que ſunt ſimpliciter mala: qualia ſunt illaque pertinent ad eternā miſeriā. Hec bt̄s tho. irſcri. ſen. di. xviij. arti. ij. Vtꝝ chriſtꝰ meruerit. īcor. ſolū. Et pͥma ſcd̓o. q. cxiiij. arti. iij. Vtrumhomo in gratia conſtitutus poſſet mereri ex condigno vitam etcrnam. in cor. ſolutionis.¶ Ꝙ inter meritum et premium ſunt quinqꝫ diterentie et prima differentia que eſt inter meritū etpremiū eſt differētia cauſalitatis. Capi. v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten