Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Varto et vltinio circa meritū et p̄miū ꝯſiderāda eſt equalitatis differētia. Naminter meritū et p̄miū ſūt quinqꝫ differētie. ſcꝫ Cauſalitatis. Prioritatis. Eqͣlitatis. Virtuoſitatis. Conͣrietatis. Prima differētiā que ēinter meritū et p̄miū eſt differētia cauſalitatis. eoꝙ meritū et pͥmiū cauſant̉ a quinqꝫ. ſcꝫ a libero arbitrio occaſionaliter. ab actu exteriori eſſentialitera virtute formaliter. a gratia efficaciter. a caritatepͥncipaliter. Primo em̄ dico ꝙ meritū eſt a libero arbitrio occaſionaliter. qͥa libeꝝ arbitriū facitad meritū. Cuiꝰ ratio eſt. qͥa ad hoc ꝙ aliqͥs me̓reat̉: oportet ꝙ ſit dn̄s actionis ſue. et hoc propt̓libertatē volūtatis ſue. alias ſi ex neceſſitate nature vel inuite oꝑetur etiā qd̓ de ſe eſt bonū nec laudenec mercede eſt dignus. ut dicit bt̄s tho. iij. ſcri.ſen. di. xviij. arti. ij. Vtꝝ chriſtꝰ meuerit. in cor.ſolū Dico aut occaſionaliter. qͥa etſi libeꝝ arbitrium ad meritū facit ut patet nō tn̄ ſufficit. Vn̄ etſieſt cauſa efficiens nō tn̄ ſufficiēs ut ptꝫ ſupͣ. Gratia. de inſufficiētia liberi arbitrij. et ſupͣ. Liberūarbitriū. Scd̓o meritū ē ab actu exteriori eſſentialiter. Nam meritū ẜm ſe eſt oꝑatio eiꝰ qui patit̉iuſticiā ẜm quā facit ſuū id qd̓ ſibi reddēdū eſt. vtdicit. b. t. ibidē. arti. iiij. Vtꝝ chriſtꝰ potue̓it mereri ſibi. in cor. ſolu. in pͥncipio. Vn meritū cōuenit actui ſicut ei quo ꝑ ſemeremur. qd̓ dupliciterpreter rōnem predictā ꝓbatur. ſcꝫ exemplo et autoritatē. Primo exēplo dr̄ em̄ pͥmo ethi. Ꝙ quēadmodū in olimpiadibꝰ nō optimi et fortiſſimi corōnant̉ ſed agoniſantes. hoꝝ aūt quidā ſcꝫ qͥ vincunt. Ita et eoꝝ qͦ in vita bonoꝝ et optimoꝝ operantes illuſtres fiunt. Scd̓o hoc idē ꝓbo autoritate apoſ. que huic ſententie ꝯgruit. ij. ad thimō. ij. Non coronabitur niſi qͥ legitime certaueritDec. b. t. ij. ſcri. ſen. di. xxvij. arti. pͥmo. Vtrumvirtus ſit habitꝰ. in. ſolu. iiij. arguincti. Terciomeritū eſt a virtute formaliter. Cuiꝰ ratio eſt. qͥarecta oꝑatio eſt ip̄m meritū cui debet̉ p̄mium. utpatꝫ ſtip̄. Sed virtuſ eſt pͥncipiū recte oꝑationiˢeo ꝙ virtus eſt qua quis recte viuit: ẜm Auguſ. Ubi nota. ꝙ recte viuere nō ſumit̉ hic ẜm ꝙ viuere eſt eſſe viuentis. ſed ẜm ꝙ eſt oꝑatio rei viuecuiꝰ ſcꝫ recti oꝑis eſt immediatū pͥncipiū ip̄a virtus. et ideo ab ea ꝓcedit meritū. ut dicit bt̄s tho.ij. ſcri. ſen. di. xxvij. arti. ij. Vtꝝ virtꝰ cōuenienter diffiniatur. in. ſolu. viij. argū. Quarto meritū eſt vel cauſat̉ a gratia efficaciter qͣmuis em̄libeꝝ arbitriū de ſe poſſit in ſubſtātiā actꝰ. eo ꝙex ſe ad vtꝝqꝫ poteſt flecti et p̄cipue̓ ad bonū nōtamē pt̄ in forma actꝰ ſcꝫ ingratiā ꝑ quā actus ēmeritoriꝰ. An vnꝰ et idem actus cōuerſionis eteſt pp̄aratio ad gratiā ẜmꝙ eſt ex libero arbitrio.et eſt meritoriꝰ ẜm ꝙ eſt gr̄a informatꝰ. et eſt fruitionis actus ẜm ꝙ cōpletur in habitū glorie. utdicit. b. t. vbi ſupͣ di. v. circa ſcd̓m pͥncipale. artipͥmo ¶Otꝝ boni angeli indiguerūt gr̄a appoſitaerioad ꝯu̓ſionē ſuā in deū. Et ibidē. arti. ij. Vtꝝ angeli ſuam beatitudinē meruerūt. in cor. ſolū. in fine. Sed conͣ videt̉. ꝙ gr̄a non dat efficacia operi ad merēdū. eo ꝙ gr̄a non ꝑ ſe reſpicit opuˢſed volūtatē quā ꝑficit. Rn̄deo et dico. ꝙ qͣmius gr̄a non referatur ad opus immediate tn̄ eſtꝑ ſe cauſa oꝑis meritorij mediante virtute. Vn̄id quo immediate recte viuit̉. id eſt oꝑatur et meretur eſt virtus et gr̄a mediante virtute. ut dicitbt̄s tho. ij. ſcri. ſen. di. xxvj. arti. v. Vtꝝ gratiacōuenienter diuidat̉ ꝑ oꝑantem et cooꝑantē. inſolū. pͥmi. argū. Quinto meritū vite eterne eſta caritate pͥncipaliter. Nam gr̄a gratūfaciēs meretur pͥmiū vite eterne pͥncipaliter ꝑ caritatē. qd̓tripliciter ꝓbo Primo rōne ſic. Ad meritū requiritur ꝙ actus ſit volūtariꝰ. Sed id qd̓ ex amore et p̄cipue̓ ex caritate facimꝰ maxime volūtarie facimꝰ. gͦ ⁊cͣ. Scd̓o hoc idem ꝓbo. ſpeciali et efficaci rōne ſic. Vita eterna in dei fruitōneꝯſiſtit. vt dr̄ Ioh̓. xvij. Hec eſt vita eterna ut cōgnoſcant te. Sed ad fruitionē dei ꝑ actū caritatis ꝑuenit̉ ut dicit̉ Ioh̓. xiiij. Si quis diligit mediliget̉ a patre meo. et ego diliga eū ⁊ manifeſtabo ei meip̄m. ecce cognitio et fruitio. ergo ⁊cͣ. Tercio hoc idem ꝓbo ſufficienti inductione. eoꝙ nullꝰ actꝰ v̓tutis ſine caritate ē meritorius. utpatet de fide que non oꝑat̉ niſi ꝑ dilectionē ut dr̄ad gala. v. et de patientia et fortitudine quoꝝ actus non ſunt meritorij niſi caritate ſint informa.ti. ut patet pͥme ad corni. xiij. gͦ ⁊cͣ. Hec. b. t. primia ſcd̓e. q. cxiiij. arti. iiij. Vtꝝ gratia ſit pͥncipiūneriti pͥncipaliter p caritatē. argū. conͣ et in cor.ſolū. Secunda differentia niter meritū et p̄miū eſt ex parte pͥoritatis. Ca. .vij.Ecūda differentia inter meritū et premiū eſt ex parte prioritatis hec em̄ duoſe habēt in ordine ꝙ vnū aliquo modoeſt prius altero aliquo mō econrio. vt v̓bi gr̄a.Premiū ſeu merces cū ſe habeat ut finis vltimūeſt in retributōe qͣmius poſſit eſſe pͥmū in intentione. Vbi nota. ꝙ differētia ē inter rem qͥ emitur et actionē qua qͥs meret̉. qͥa emptio pͥncipaliter eſt propter habedā rem que emit̉. et ideo poſtqͣꝫ ſemel res ē empta vlteriꝰ nō emit̉. ſed actio qͣmeretur non eſt pͥncipaliter propter p̄miū cōſeq̄ndū ſed propter bonū caritatis. Vn̄ homo habēscaritatem oꝑaret̉ etiā ſi nulla retributio ſequeretur. Vn̄ etiā poſtqͣm meruit aliqͥd oꝑat̉ ut id qd̓ſibi primo vno modo debebat̉. poſtea alio modoſibi debetur. ita ꝙ tūc ex alia oꝑatōne nō facit ſibide non debito debitū: ſed de minꝰ debito magisdebitū. Hec bt̄us tho. iij. ſcri. ſen. di. xviij. arti.v. Vtꝝ chriſtus ꝑ paſſionē meruerit. in ſolū. primi argumēti. Ad maiorē tn̄ euidentiā p̄dictoꝝ ēſciendū ꝙ meritū aliqnͣdo ſimul tꝑe eſt pͥmio. aliquādo meritū eſt ante p̄miū. aliqͣndo vero premiūeſt āte me̓itū. Primo em̄ dico ꝙ nō ē neceſſariū