¶ Scd̓a diſtinctio eſt. ꝙ impotētia coeundi terciomodo dicta ſcꝫ qͥa nullo modo pt̄ cōire cauſat̉ extribus. ſcꝫ ex frigiditate. ex mulieris artatōe. exmaleficio demōis. ¶ Primo modo impotētia coeūdi cauſat̉ ex frigiditate q̄ tollit ſeminū cōmixtionēet membroꝝ vigorem qua fit ꝯiūctio corpoꝝ. Etideo ſi alter cōuigū impotētiā talem ignorat matrimoniū ſoluit̉. ſi ſciat nō ſoluit̉. ¶ Sed arguesforte in oppoſitū ſic. Om̄es vetuli ſunt frigidi ſedvetuli poſſunt cōtrahere. gͦ frigiditas nec impeditmatrimoniū nec dirimit. Fndeo et dico ꝙ vetuliqͣmuis non habeāt caliditatē ſufficiētē ad generādum prolem. habēt tn̄ caliditate ſufficiente ad copulam carnalē. Et ideo vetulis ꝯcedit̉ matrimoniū coſihere ẜm ꝙ matrimoniū eſt in remediū cōcupiſcentie. qͣmuis nō cōpetat eis ẜm ꝙ eſt in officiū naturo. ſcꝫ prolis generāde. ¶ Scd̓o impotētia coeundi cauſat̉ ex mulieris artatione. cuiꝰ ſignum eſt ꝙ vir nō pt̄ ꝯplere actū carnalē cū virgine ſed cū corrupta ſic. Et tūc ſi tali artatōni p̄t etſine ꝑiculo licite inſtrumēto aliquo ſubueniri nōimpedit. Si vero ei ſubueniri nō pt̄ et ignoretur aviro qn̄ ꝯtraxit tūc dirimit ꝯtractū. ¶ Tercio impotentia coeūdi cauſat̉ ex maleficio demonis. Nādemones habent poteſtatē ſipͣ corꝑa et ſupͣ imaginatione hoīm qͣndo p̄mittūtur a deo. vn̄ virtute demonis fit aliqua impreſſio in imaginatōe ho.minis ex qua tollit̉ viro ꝯcupiſcentia mouens adtalem actum vel ad talem muliere et non ad aliam¶ Serciā diſtinctio eſt ꝙ impotentia cōcundi queex aliquo iſtoꝝ triū cauſat̉ ſcꝫ ex frigiditate cōplexionis. vel ex artatōe mulieris. vel ex oꝑatōne demonis: aut nō eſt ꝑpetua aūt eſt ꝑpetua. Si nō eſtppetua tūc non impedit matrimoniū nec dirimit.Si vero eſt ꝓpetua tūc qͣndo p̄cedit mr̄imoniū dirimit. ſed qͣndo ſeqͥtur mr̄imoniū nō dirimit ip̄m.¶ Ad cognoſcēdū aūt anſit impotentia coeundippetua vel non ꝑ̄petua p̄figit̉ vel dat̉ ab eccleſiatempꝰ triū annoꝝ. et tūc ſi in fine triennij poſtqͣmdederūt opera carnali copule adhibito iuramētoſeptē teſtiū vel inſpectione corꝑis facta fuerit fidesde tali impotētia matrimoniū ab eccleſia ſeꝑat̉.Ita tn̄ ꝙ ille vel illa propter cuiꝰ impotētiā ſeꝑatio fit ꝓpetuo maneat abſqꝫ ꝯiugio. Alter aūt cūvult nubat. ¶ Si vero poſt talem ſeꝑationē appareat eccleſiā fuiſſe deceptā et nō fuiſſe ꝑpetuā impotentiā reintegrabit̉ mr̄imoniū pͥmū niſi in caſu vtpote ſi in muliere eſſet artatio reſpectu pͥmi viri etnon reſpectu alteriꝰ. tūc em̄ non reintegrabit̉ cūpͥmo. ¶ Eſt tn̄ differentia inter frigiditatē et maleficiū. qͥa ille qͥ eſt impotens ex frigiditate ſicut eſtimpotes ad vnā ita ad aliā Et ideo qͣndo dirimit̉matrimoniū non datur ei licētia ut alteri ꝯiūgat̉.Sed ex maleficio homo pt̄ eē impotens ad vnā ſꝫnon ad aliā. Et ideo qͣndo iudicio eccleſie matrimoniū dirimit̉. vtriqꝫdat̉ licētia ꝙ alterā cōpulam querat. Hec bt̄s tho. iiij. ſcri. ſen. di. xxxiiij.deſidacuarti. ij. et. iij. Re. hec ibidē in locis ſuis. Et ponerōnes quare impotētia que ē ex maleficio demōisdirimit matrimoniū.¶ Ꝙ tria ſūtque ad mendaciū requirūtur. Ca. ¶ PrimūEndacium. ¶ Circa mendacium cōſideradna ſunt triaPrimū eſt ratio ꝯſtituēs. Se.cūdū eſt diuiſio ſufficiēs. Terciū eſt condicio vel offenſio retrahens. ¶ Primo cōſiderādaeſt ratio ꝯſtituēs. Nam tria ſunt que ad mendacium requirūtur ¶ Primū eſt ꝙ falſum ꝓferat̉. Socūdū eſt ꝙ falſū credatur. erciū eſt ꝙ audiensfalſatur vel deceptio intendat̉ ¶ Primū qd̓ requiritur ad mendatiū eſt ꝙ falſū proferat̉. Cuiꝰ ratio eſt. qͥa falſū opponit̉ veritati. Ita dicit Auguſ.in libro conͣ mendaciū. Nemo dubitet mētiri eū qͥfalſum enūciat. ergo ⁊cͣ. Vbi nota. ꝙ ſicut tuncaliqͥs dicit veꝝ qͣndo affirmat eſſe qd̓ eſt: et negateſſe qd̓ non eſt. ita tūc aliqͥs dicit falſū qͣndo affir.mat eſſe qd̓ non eſt: et qͣndo negat eſſe qd̓ eſt. Cōtra quē loquit̉ apoſ. ij. ad corni. pͥmo dicēs. Nōeſt apud me eſt ⁊ non. id eſt nō eſt in ẜmone meomendaciū. ita ꝙ affirme veꝝ pro falſo et ecōuerſoVel non eſt in me eſt et non. id eſt nō aliud egi qͣꝫſciui eſſe agendū ad oſtendendū ꝙ mendaciū nōſolum eſt in verbis ſed etiā in factis ſcripturis ſeuſignis. Cōtingit em̄ nutibꝰ vel ſignis mētiri qͣndoexprimūt̉ conͣ mentis intentōnē Conͣriū doceturMath̓. v. et Iacobi. v. Sit ſermo veſter eſt eſt nōnon. qͣi dicat. Affirmetis eſſe qd̓ eſt et negetis eſſeqd̓ non eſt. ¶ Scd̓m qd̓ requirit̉ ad mendaciū eſtꝙ falſum credatur vn̄ ⁊ mendaciū nominat̉ ex eoꝙ conͣ mētem dr̄. qͥa mentiri id eſt conͣ mentē ire.Si em̄ falſum aliqͥs enūciet credons illud eſſe veꝝfalſum quidē loquitur. nō tn̄ mendaciū. eo ꝙ nōloqͥtur cōtramentē ſiiā. Si em̄ aliqͥs loqͥtur verūet tn̄ illud ſit conͣ id qd̓ in animo ſentit tūc mentit̉.eo ꝙ loqͥtur conͣ cōſciētiā ſuā. Un̄ m pſal. Labiadoloſa in corde: et corde locuti ſūt. gloſa. Vbi eſtduplex cor. ita ꝙ aliud dr̄ et aliud loqͥtur vel intēditur ibi eſt mendaciū. ¶ Vbi nota. ꝙ vbi non eſtgeminatio cordis non debꝫ dici mendaciū. ¶ Terciū qd̓ requirit̉ ad mendaciū eſt ꝙ deceptio intēdatur. Cuiꝰ ratio eſt. qͥa ſicut ille qͥ veꝝ loqͥtur intendit verā opinionē vel fidem ꝯſtituere in animoauditoris. ita qui mendaciū loqͥtur intēdit falſamopinionē dicere in animo auditoris. Vn̄ Auguſ.in libro conͣ mendaciū ſic dicit. Mendaciū eſt cumqͥs falſum enūciat intentione vel volūtate fallendiVbi nota ꝙ de rōne mēdacij eſt cōtra mentē lo.qui ut patet ſupͣ. Cupiditas aūt ſeu volūtas fallendi ꝑtinet ad ꝑfectionē mendacij. nō aūt ad ſpēciem ip̄ius. Sicut nec aliqͥs effectus ꝑtinet ad ſpecie ſue cauſe. Vn̄ Chriſo. ſuꝑ math̓ ſic dicit. Mēdacia ſi nō hn̄t quē decipiāt ip̄a ſibimet decipiūt etmētiunt̉ ſcd̓a ſcd̓e. q. l. arti. j. et in ſo. argum̄toꝝ.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten