vxores dimittere. quia ſcꝫ pronicrāt ad occiſionevxorum. Vnde minus malū fuit ꝑmiſſum ad excludendum maius malum. Hec bt̄s tho. cōiigti. libro. iij. ca. cxxiij.¶ Ꝙ publice honēſtatis iuſticia impedit et d̓imit mr̄imoniū. Ca. xxvN Ecimū impedimentū impediens matrinoniū contrahendū et dirimens cōtractum eſt honeſtatis iuſticia que diffinitſic. Publice honeſtatis iuſticia eſt ꝓpinquitas duarū ꝑſonaꝝ rōne tercie perſone per ſponſalia iuncte robur trahens ab inſtitutione eccleſie propteretus honeſtatem. Dicitur aūt publice honeſtatistuſticia matrimonium impedire. quiam matrimonio non ſolū debet conſiderari quid ſit licitū. ſedetiam quid ſit honeſtū. ¶ Vbi nota. ꝙ ſicut ex cōtractu matrimonij per verba de preſenti etiam an̄carnalem copulam contrahitur affinitas. Ita etiam ſimiliter ex ſponſalibus in quibus fit quedampacto cōpule contuigalis contrahitur non affinitas. ſed aliquid affinitati ſimile. ſcꝫ publice honeſtatis iuſticia. Hec beatꝰ tho. iiij. ſcri. ſententiarūdi. xxxiiij. de impedimentis matrimonij. in argumēto conͣrio. et in corpore. q. in fine. Et ibidē. diſtinctione. xlj. arti. pͥmo. q. iiij. in ſolū. ij. argū.Ita ꝙ regula generalis eſt ꝙ ex ſponſalibus poſtſeptenmiū contractis. ſcꝫ quādo ibi eſt conſenſisconihitur publice honeſtatis iuſticia impediens etdirimens matrimoniū. verbi gr̄a in tribus caſibꝰ¶ Primus caſiis eſt: quando aliquis deſponſauiſaliquā a ſeptimo anno et vltrā qͣndo perfectū cōſenſum habet. et poſtea aliqua de cauſa ſeparaturab ea: aliquis conſanguineus eius non poteſt habere eam inconuigem. ¶ Scd̓s caſus eſt ꝙ ſi aliqua fuerit deſponſata per verba dep̄ſenti a ſeptimō anno et vltra. et ſponſtis vel ſponſa fuerit ingreſſus religionem vel mortuus. aliquis ꝯſanguineus eius non poteſt eam accipere in vxorē et ecōuerſo. ¶ Terciꝰ caſus eſt. ꝙ ſi a ſeptimo anno etſupͣ ſponſalia cōtracta fuerint etiā de facto et nonde iure. ut inter caſtratū et artatam. et inter frigidum et frigida. vel inter monachū et monialem ⁊huiuſmodi: aliqͥs cōſanguineus eius vel eoꝝ nonpoteſt eam accipere in vxorē. Cuiꝰ ratio eſt. quiain talibꝰ et ſimilibꝰ qͣmuis ſit defectꝰ corpoꝝ. nontamen defectꝰ ꝯſenſuū. Si vero conhant ſponſalia ante ſeptēniū tꝑe quo eſt defectꝰ ꝯſenſus nonconbitur impedimētū ſcꝫ publice honeſtatis iuſticia. Vnde vj. decretaliū Bonifacij pape particūla. iiij. de ſponſalibꝰ et matrimonijs ſic dr̄. Ex ſpōſalibꝰ puris et certis etiā ſi cōſanguinitatis. affinitatis. frigiditatis. religionis. aut aliqͣ quauisratione ſint nulla dūmodo non ſint nulla ex defectū conſenſus orit̉ efficax impedimentū ad impodiendum et dirimendum ſequentia ſponſalia velmatrimonia non aūt ad p̄cedētia diſſoluēdū.¶ Ꝙ affinitas impedit matrimoniū conhendum¶ Capi. xxxvj.et dirimit contractum.īuaciuorisMdecimū impedimētum eſt affinitas. etideo dr̄ in perſū. Si ſis affinis. ¶ Vbnota. ꝙ affinitas dupliciter pt̄ cōſiderari. vel inqͣntū ſequit̉ matrimoniū. vel inqͣntū precedit. ¶ Primo ergo affinitas ſequens mr̄imoniumnon impedit iam conͣctum. ſed eū cuiꝰ culpa affinitas conͣhitur excludit ab exactōne debiti nonaredditione. verbi gr̄a. Sicut Petrꝰ poſtqͣꝫ accepit vxorē Iohanna: ſi cognoſcit corporaliter ſororem vel ꝯſanguinea vxoris ſue nō ꝓpter hoc ſoluitur matrimoniū. ſed impedit̉ ab exactōne vel petitione debiti ab vxorē. Et hoc propter affinitatēcōtractā cū illa ꝯſanguinea vxoris ſue quā cognouit carnaliter: non aūt impedit̉ a redditione debiti. eo ꝙ vxor non debet puniri vel pati penā propter pc̄tm̄ viri. ¶ Scd̓o affinitas p̄cedēs matrimoniū impedit inrimoniū conͣhendū et dirimit cōtractum. qd̓ tripliciter ꝓbo. ſcꝫ ſimilitudine. ratione. et autoritate. ¶ Primo ſimilitudine ſic. Affinitas ex cōſanguinitate cauſatur. ergo ſicut vnculum ꝯſanguinitatis impedit ⁊ dirimit matrimoniū. ita vinculū affinitatis impedit matrimoniumconhendū et dirimit iam conctum. ¶Scd̓o probehoc idem ratōne finis ad quē matrimoniū ordinatur ſic. Matrimoniū ordinat̉ ſicut ad finē ad duobona. ſcꝫ ad rep̄ſſionē ꝯcupiſcētie. et dilatatōeꝫ amicicie. Sꝫ ſi inter affines mr̄imoniū poſſet eſſe.neutꝝ fieret. qd̓ ptꝫ. ¶ Primo eī ex mr̄imonio nonrepͥmeret̉ ꝯcupiſcētia ſed augeret̉. Cū affines ī eade domo vel familia ꝯſūeuerūt habitare et intimeſe dilige̓. Intēſio aūt amoris ē cauſa maioris ꝯcupiſcētie vel libidis. ¶ Scd̓o nō dilateret̉ ex hͦ aīciciaqꝛ ſine carnali copula mr̄imonij ſufficiēter dilatatamicicia ad ꝯſanguineos et affines. Tercio ꝓbohͦ idē autoritatē. Leui. xviij. vbi dr̄. Turpitudinēvxoris pr̄is tui nō reuelabis ⁊cͣ. ſꝫ illa ē tm̄ affinisgͦ ⁊cͣ. P. b. t. iiij. ſcri. ſen. di. iiij. ar. ij. q. j. arguconͣ. et ī cor. q. Et pe. de tarē. ibidē. ¶ Ꝙ impotētia coeūdi impedit ⁊ dirimit matrimonū.uodecimū impedim̄tū ē im. ¶ Ca. xxvijLpotētia coeūdi. Vn̄ dr̄ in v̓ſū. Si fortecōire neqͥbis. ſcꝫ qn̄ aliqͥs vel aliqͣ nō pt̄carijliter ꝯmiſce̓i. ¶ Ad cuiꝰ euidētiā nota tres diſtinctōes. ¶ Prima ē ꝙ impotētia cocūdi pt̄ triplicit̉ eē. vel qꝛ n̄ pt̄ licite. l̓ qꝛ n̄ p̄t̄ libe̓. vel qꝛ abſolutonullo mō pt̄. Primo eīſi dicat̉ impotētia coeudi.qꝛ nō pt̄ licite vel de iure ſic̄ ē votū propt̓ qd̓ aliꝰ n̄pt̄ licite debitū redde̓. tūc talis impotētia q̄ cauſatex voto ſiue alt̓ ſciat ſiue nō mr̄imoniū impedit cōtrahēdū ⁊ d̓imit conctū vel anullat. Scd̓o mō ſidicat̉ impotētia cōeūdi. qꝛ n̄ pt̄ libe̓ deītū redderēſic̄ ẜuitꝰ. tūc ſi ſciat̉ talis ꝯdicō ẜuitutis n̄ impeditSi vero alt̓ ꝯiugū ignoret eā impedit. Re. ſupͣ deimpedimēto ẜuitutis. ¶ Tercio mōſi dicat̉ impꝰtentia coeundi. qͥa abſolute de facto non poteſt:tūc ſi talis impotētia ſciat̉ nō impedit. Si vero ignoret̉ ab altero impedit. ut pͣtebit ſcd̓a diſtinctōe.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten