iurgio delectat̉. ¶ Tercio ſolicitudinē vicij cū ſubiungit. ⁊ prouocat cōtēdentē inquātū litigioſuˢalios prouocat ad conͣdictionē. Hec bt̄us tho. ſecūda ſcd̓e. q. xxj. arti. primo. Vtrū rixa ſemꝑ ſitpeccatum. m. ſolū. pͥmi argumēti. ¶ Scd̓o cōtriſtare aliquē in dictis et factis quādoqꝫ eſt virtuoſum. Et hͦ ꝓpter duas cauſas vel ꝓpter aliqd̓ bonum cōſequēdum. vel propter aliqd̓ malū vitādūpropter que nō refugit virtuoſis cōtriſtare eosquibꝰ cōuiuit. ut dicit ph̓s. iiij. ethi. Vn̄ et apoſtolꝰ dicit. ij. ad. corni. vij. Si cōtriſtaui vos inepiſtola non me penitet. Et ſb̓dit cauſam qͣre eosꝯtriſtauit dicēs. Gaudeo non qꝛ cōtriſtati eſtis.ſed quia cōtriſtati eſtis ad penitentiā. Et ideo hiſqui ſunt proni ad peccādum nō debemꝰ hilaremvultum oſtēdere ad eos delectādū: ne videamurcōſentire eoꝝ pc̄tis. et quodāmodo materiā peccandi miniſtrare. ut dr̄ Ecͣci. vij. Filie tibi ſunt ſerua corpus illaꝝ ⁊ ne oſtendas hilarē faciē tuā adillas. Iſtis em̄ duobo modis vel propter hec duoaliqͥs ſuis verbis vel factis cōtriſtās aliū non dicit̉litigare. Dec beatꝰ tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxiiij. arti.pͥmo. Vtꝝ affabilitas vel amicicia ſit ſpecialis virtus que in dictis vel factis in cōmuni cōuerſatōnead vnūquēqꝫ ſe habꝫ ẜm ꝙ decet ¶ Ꝙ pc̄tm̄litigij aggrauatur triplici rōe. ¶ Ca. .ij.Ecundo principaliter circa litigium cōſideranda eſt aggrauantis cōdicio. Nālitigium precipue̓ aggrauatur. ex tribꝰſcꝫ ex ſtatu. cōtemptū. affectū. ¶ Primo litigiumaggrauatur ex ſtatu. et formo ſic rationē. Tantoem̄ aliquod peccatum videtur eſſe grauius. quāto ſpūali ſtatui magis repugnat. Sed litigiū magis repugnat ſpūali ſtatui ſcꝫ prelationis ⁊ religiom̄s. eo ꝙ magis opponitur perfectioni prelationis et ꝯtemplationi religionis. ergo ⁊cͣ. Primoem̄ ex eo ꝙ litigium repugnat ſpirituali ſtatui. ſcꝫprelationis. apoſtolus prime ad Thimo. iij. Prelatis litigiū prohibet dicens. Oportet em̄ epiſcopūeſſe non vinolentum non percuſſorem. ſed modeſtum non litigioſum non cupidū. Que verba Hieronimus in gloſa Ibidem. exponēs ſic ait. Oportet enim epiſcopum eſſe non v̓miolentum. quia ve̓ter eſtuans mero cito deſpumat in libidine. Et ſb̓dit. Nōe ebrietate nudauit femora ſua. Doth quēſodoma non vicit. vina vicerūt. Re. ſupͣ. Ebrietas. iij. ca. in principio de pena ebrietatis. Et ſtibdit nō percuſſorem. id eſt ita iraſcibilem et perturbati ſenſus ut percutiat qui debꝫ eſſe patiens. uteum ſequatur qui dorſum poſuit ad flagella. ſedmodeſtum qui in omnibus modum animi ſeruet.non litigioſum. ſcꝫ qui hoc ſoleat facere et tempꝰin litigio occupare. non cupidum. ut apoſtoli qͥpreter victum et veſtitum nil querebant. Et quiamorbo cupiditatis pene omnes laborant. ideo p̄cipit non eſſe cupidum. quia facile a iuſticia deuiaret. Hec Pieronimꝰ in gloſa Ibidem. Re. infra-Simonia. ¶ Secundo. quia litigium repugnatſtatui ſpirituali religionis. ideo apoſtolus ſecūdaad Thimo. ij. prohibet dicens. Oportet ſeruumdomini non litigare. ſed manſuetum eſſe ad om̄esIn quo verbo oſtēdit duo ¶ Primo ꝙ religioſusdebet cauere litigare dicens. Oportet ſeruum domininon litigare. ita dicit ipſe Ibidem. Noli verbis cōtendere. ſcꝫ contra infideles homines et pertinaces in malo. Et ſubdit cauſam dicens. Ad inhil enim vtile eſt niſi ad ſubuerſionem fidei. quaſidicat. Non valet ad aliquod bonum litigare. ſedſolum ad malum ſcꝫ ad ſubuertendum audientē.¶ Secundo oſtendit quid religioſtis debet facere. quia oportet eſſe manſuetum ad omnes. Tercij Regum. vj. In edificatione domus domininon fuit auditus malleꝰ nec ſecuris. quaſi diceretIn domo ſpirituali que aſanctis prelatis et religioſis edificatur nō debet audiri malleus odij et ſecuris litigij et ſcādali. ſed magis gratiarum actioet vox laudis. ¶ Secundo litigium aggrauaturex contemptu. puta quādo homo intendit vel veritatem impugnare vel dicentem in cōtemptū adducere. Vnde ſiquis verbis alterius cōtradicatet eum ad contemptum aliorum deducat. grauius peccat. Hec beatꝰ Thomas ſub cōpendio tāgit ſecunda ſecunde. q. cxvi. articulo. ij. Vtrumlitigium ſit grauius peccatum qͣm eius contrarium. ſcꝫ qͣm placidus vel adulator. arguincto cō.tra. vbi allegat duas predictas autoritates apo.ſtoli. et in. cor. ſolu. in fine.¶ Ꝙ litigium vno modo eſt grauius peccatumpeccato adulationis.Capi..iij.Ercio circa litigium conſiderāda eſt excedentis cōparatio et ratio. ſcilicet qd̓Liſtorum ſcꝫ litigij et eius cōtrarij ſcꝫ adulationis ſit grauius peccatum. ¶ Reſpondeo etdico. ꝙ iſta duo peccata contraria. ſcꝫ litigium ⁊adulatio poſſunt conſiderari dupliciter. ſcꝫ intrinſece ex parte ſpeciei. et extrinſece ſcilicꝫ ex parte ſuimotiui. ¶ Primo ergo conſiderando ſpeciē vtriuſqꝫ peccati. dico ꝙ litigium eſt grauius peccatūqͣm adulatio. qd̓ tali ratione oſtendo. Tanto aliquod peccatum eſt grauius quanto magis oppoſite virtuti repugnat. Sed litigium magis oppo.nitur virtuti affabilitatis vel amicicie ¶ Cuius ratio eſt. quia cum virtus amicicie principalius tendat ad delectandum qͣm ad contriſtandum. Litigioſis qui ſuperabundat in cōtriſtando grauiꝰpeccat qm̄ placidus vel adulator qui ſuperabundat in delectando. ¶ Secundo modo cōſiderādohec duo ex ꝑte exterioris motiui. dico ꝙ iſta duoſe habent in grauitate peccati ſicut excedentia etexceſſa. quandoqꝫ enim adu̓latio eſt grauius peccatum litigio. quādoqꝫ vero econuerſo. qd̓ ſic patet ¶ Primo dico. ꝙ placidus vel adu̓lator grauius peccat qͣm litigioſis duplici ratione.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten