Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Scd̓o hoc idē ꝓbo diſtinctione ſic. Gr̄a dupliciter dr̄. Primo mō habituale dei donū ⁊ ſic reſpectū iſtiꝰ requirit̉ pp̄aratio ex parte hoīs. ut patꝫrōne p̄dicta. Alio modo dr̄ gr̄a auxiliū dei. et ſicrequirit̉ oꝑatio dei mouētis animā ad bonū. Vn̄ꝓuer. xvj. dr̄. Pominis ē pp̄arare aīm et dei ē gubernare linguā et dirigere greſſus eiꝰ. In quo verbo oſtendit̉ ꝙ pp̄arare aīm eſt dei et liberi arbitrijDei qͥdē pͥncipaliter ꝑ eiꝰ auxiliū oꝑantis ⁊ mouētis libeꝝ arbitriū. liberi arbitrij ꝑ cōſenſū ut cooperantis et deteſtātis pc̄tm. et hec eſt pparatio queexigit̉ ad receptionē gr̄e. Tercio ꝓbo hoc idemautoritate Amos quarto. Prepara te in occurſūdei tui iſrael. Et pr̄imi. Re. vij. Preparate cordaveſtra dn̄o. ſcꝫ a cauſa et occaſione pc̄ti ſe elongādo et gr̄am oblatā non reſpuē̓do. Cuiꝰ ratio eſt.quia etſi deigr̄a ſēꝑſtet ad hoſtiū cordis ꝑata etprompta ad ingrediendum ẜm illud. apoca. iij.Ecceſto ad hoſtiū et pulſo tam̄nullius fores frangit. nulli inuito vim facit. Et id̓o aſſenſū ⁊ diſſenſum reqͥrit. et tūc ſe diffūdit. ideo dicit. Introiboad illū. Per gr̄e collatōeꝫ. Gen̄. xxx. Ad me inqͥtintrabis. qͥa mercede cōduxi te Vbi nota tria.Primū eſt ꝙ p̄p̄aratio ad gr̄aꝫ eſt duplex. Vna eſtiniꝑfecta que p̄cedit gr̄am gratū facientē ſcꝫ attritio. et hec ſufficit ad meritū. qꝛ poteſt eſſe in hoīenōdū per gr̄aꝫ iuſtificato. Alia pp̄aratio ad gr̄aꝫeſt ꝑfecta. ſcꝫ ꝯtritio que ſimul cū infuſione gr̄e ēet talis preparatio quidē eſt meritoria nō gr̄e queiam habet̉. ſed glorie que nōdū habet̉. Scd̓onota ꝙ deus aliqͣndo mouet homine non ſtibito.ſed paulatim ad aliqd̓ bonū nō tam̄ ꝑfectū. et talis motio ut ſcꝫ attritio p̄cedit gr̄aꝫ. Quādoqꝫ vero deus mouet homine ꝑfecte ad cōtritionē et dilectionē dei. et tūc ſubito homo gr̄aꝫ dei accipit.Et ita cōtigit paulo. qͥa ſubito cū eſſet inprogreſſu peccati ꝑ̄fecte motū eſt cor eius a deo audiedoet addiſcendo et veniendo. Et ideo ſubito eſt gr̄aꝫcōſecutus. ¶Tercio nota. ꝙ ad hoc ꝙ deꝰ infundat gratiā anime nulla pp̄aratio exigit̉ quā ip̄e nōfaciat. Hec. b. tho. pͥma ſcd̓e. q. cxij. arti. ij. Vtꝝex parte hominis requirat̉ aliqua pp̄aratio vel diſpoſitio ad gr̄aꝫ. argū. ꝯtra. et in. cor. ſolū. et inſolū. j. ij. et. iij. argu. Tercio et vltimo tangitmutua refectio vel cōſolatio Ibi. et cenabo cū illoſcꝫ ꝑ gr̄aꝫ inhabitantē. gloſa interl̓m. Cenabo cūillo. quia fide eius et oꝑe delectabor. id eſt ſpūalēhabebo refectōnē et delectatōeꝫ ex oꝑibꝰ ſuis. Etmerito. quia poſtqͣꝫ homo eſt dei gratiā cōſecutꝰom̄ia eius oꝑa placent deo. Et ſubdit. Et ip̄e mecum. gloſa interl̓m. quia letabit̉ de meo auxilio.Paymo. nos paſcit chriſtꝰ qͥa ſua reficit caritatehoc ꝓprie erit in patria. Paſcimꝰ eum. quia noſtra fide et operatione eum letificamus. vel ip̄e cenabit mecum. per cōſcientie puritatem. ſecuritatēiocūditatem. prouer. xv. Securamens quaſituge cōuiuiū. Re. ſupͣ. Conſcientia. et ſupͣ quomōamor cauſat mutuam mheſionem Secūda cauſa quare aliquis non habet gratiā eſt pec.eatum ꝓpriū vel alienum. Capi. xxv.Ecūdo dico ꝙ carentia gr̄e in iſto habꝫſcd̓am cauſam ꝓmerentem ſcꝫ peccatū:Nam pc̄t̄m̄ vel alienū ut peccatū originale in paruulis. vel ꝓpriūrit pc̄tm actuale ī adultiseſt cauſa meritoria pͥuationis gr̄e. vnde licet deusqͣntum eſt de ſe ſit paratus omnibo impendere ſitāgr̄am et om̄es velit ſaluare tam̄ illi ſoli pͥuant̉ gr̄aqui ſibimetip̄is impedimētum gr̄e p̄ſtant peccadovt verbigr̄a. Sicut em̄ corpꝰ opacū interpoſitūinter aerem et ſolem eſt cauſa tenebre corporalislicet ſolquātum eſt de ſe equaliter om̄ia illuminetita libeꝝ arbitriū rōne pc̄ti. Et ſicut ſole mūdū illuminate imputat̉ ad culpā ei qͥ oculos claudit ſiex hoc aliqd̓ malum ſequat̉ licet videre non poſſitniſi lumine ſolis p̄ueniat̉ Vn̄etſi deus gr̄aꝫ nonapponit vel infundit. nō eſt ex parte dei. ſed ex pate peccatoris qui per pc̄tm a deo recedit. et ſibijp̄iobſtaculū gr̄e ſcꝫ pc̄tm̄ ponit. ex quo ſibi gr̄aꝫ ſubtrahit. Un Iſaie. lix. Iniqͥtates veſtre diuiſerūtinter vos et deū. Hec bt̄s tho. cōtra genti. li. iij.ca. clix. Ꝙ ratōabiliter homini imputat̉ ad culpāſi ad deum non cōuertatur qͣmuis hoc mereri nōpoſſit. Vbi nota. ꝙ aliter ſe habet libeꝝ arbitri.um ad vitandū pc̄tm ante pc̄tm. et aliter poſt peccatum. Ꝙ aūt liberi arbitrij eſt ne aliqui impedim̄tum gr̄e preſtent cōpetit his in quibꝰ naturalis potentia integra fuerit. Si aūt ꝑ̄ mordinationē precedentem declinauerit ad malum non erit in poteſtate eius nullū impedimentū preſtare Si em̄ ꝑaliqd̓ momētū ab aliquo peccato particulari poſſit abſtinere ꝓpria poteſtate: ſi tam diu relinquitur in pc̄tm cadit per qd̓ gratie impedimētum preſtatur. qͣmius aūt illi qui in peccato ſūt vitare nōpoſſint per propriā poteſtatem quin impedimentum gratie apponant ut oſtēſi eſt. niſi auxilio gratie preueniantur Nlihilo minꝰ tamē eis imputaturad culpam. quia hic defectus ex culpa precedentein eis relinqͥtur. vt verbi gratia. Sicut ebrius abhomicidio non excuſatur qd̓ per ebrietatem cōmittit qua culpa ſua cōmittit vel incidit. Hec beatustho. contra gentiles libro. iij. ca. che. Ꝙ homo inpeccato exiſtens ſine gratia peccatū vitare pt̄ Tercia cauſa quare aliquis non habet gratiāeſt diuina iuſticia. Capi. .xxvj.Ercio dico. ꝙ carentia gratie in iſto habet cauſam ordinantem ſcꝫ deum. Nammerito culpe ex libero arbitrio prouemiente tāqm̄ ex cauſa deficienti iuſto dei iudicio aliquis a gratia deſeritur. et a deo reprobatur. nnduratur et excecatur. et ſic daminatur. Vnde dicitur Ozeē. xiij. Ex te perditio tua iſrael. Hec beatus thomas prima parte ſimine. q. xxiij. de predeſtinatione. articulo tercio. Vtrum deus aliquēreprobet. in ſolutione ſecundi argumenti.