affectum in deum per conſenſum et deſideriū dei.Primo dico ꝙ hō qd̓ eſt in ſeip̄o. id eſt in poteſtate liberi arbitrij efficaciter facit et ſe ad gratiamrecipiendā diſponit et recipit remouēdo impedimētū. ſcꝫ pc̄t̄m̄ ꝑ diſſenſū vel diſplicētiā ip̄iꝰ. Et hͦdeus per apoſ. p̄cipit Iacobi. iiij. Appropinquatēdeo et appropinqͣbit vobis. Qd̓ verbū bt̄s thonͣsallegat et adducit ad ꝓpoſitū. iiij. ſen. vbi ſupͣ. qij. argū. ꝯtra. et in. cor. ſolu. in fine. In quo v̓botangit apoſ. duo. ſcꝫ preceptū et ꝓfectū ¶ Primotangit p̄ceptū dicēs. Appropinqͣte deo ſcꝫ deteſtādo pͥmo pctm̄. Appropinqͣte gͦ ad deū qͣtuor modis. ¶ Primo ut infirmi ad medicū. Ecͣci. xxxviijA deo eſt omīs medela. ¶ Scd̓o ut ſerui ad dn̄mIoh̓is. xiij. Vos vocatis me magiſter ⁊ dn̄e ⁊ bn̄dicitis: ſum etem̄. ¶ Tercio ut ceci ad lumē Ioh̓.viij. Ego ſum lux mundi. Quarto ut frigidi adignem ad hebre. xij. Etemm deus noſter ignis cōſumens eſt. Scd̓o tangit ꝓfectū dicēs. Et appropiqͣbit vobis. ſcꝫ infundēdo gram. liberādoaculpa. ꝓficiēdo in via ſcꝫ de virtute in virtutē.et p̄ducēdo ad patria. Et merito quia ſi homo facit qd̓ in ſe eſt. et deus facit qd̓ ē in ſe. ¶ Vbi notaꝙ ꝯuerſio homis ad deū: et diſpoſitio vel pp̄aratio hoīs ad habendā d̓i gr̄am fit ꝑ duo. ſcꝫ per libeꝝ arbitriū. et ẜm hoc p̄cipit̉ hom̄i ꝙ ſe ad dn̄mcōuertat. Zacharie pͥmo. Cōuertimi ad me. ſcꝫper libeꝝ arbitriū deteſtando pct̄m. et ego cōuertar ad vos. ſcꝫ gr̄am infundēdo et hoc de cōgruoCongruū em̄ eſt. ut ſi homo ꝑ libeꝝ arbitriū facitqd̓ in ſe eſt cauendo culpā cōmittenda et deteſtado cōmiſſam. ꝙ deus faciat qd̓ in ſe eſt. ſcꝫ infundendo gratiā. Tum qͥa libeꝝ arbitriū ſeip̄m per ſeipſum ad deū cōuertere non poteſt: niſi deo ip̄madiuuāte et ad ſe v̓tente. Ideo dicit̉ Ieremie. xxxjConuerte me et cōuertar ad te dn̄e. Et tren. vltimō. Cōuerte nos dn̄e et cōuertemur ad te. Vn̄cū dr homo facere qd̓ in ſe eſt: dr̄ hͦ eſſe in poteſtate homīs ſꝫm ꝙ eſt motus vel aduuitus a deo. Hecbt̄s. tho. pͥma ſcd̓e. q. cie. arti. vj. Vtꝝ homo poſſet ſeip̄m ꝑ ſeip̄m ad gr̄aꝫ pparare. in. ſolū. pͥmi etſcd̓i. argū.¶ Ꝙ homo facit qd̓ in ſe ē adreceptionem gr̄e ſcd̓o erigēdo affectu m deum.Ecūdo modo aliqͥs qd̓ ¶ Ca. xxiiij.in ſe eſt efficaciter facit. et ad gr̄am deirecipienda efficaciter ſe diſponit et eamrecipit: erigēdo affectū ī deū ꝑ cōſenſū. ꝑ amorēet deſideriū dei. Ratio huiꝰ eſt. qꝛ ẜm AuguſtinūQui creauit te ſine te: non iuſtificabit te ſine te.Non quidē te ſine te p̄ueniente. ſed ſine te cōſentiente. Eo ꝙ volūtas nr̄a nō eſt p̄uia: īmo om̄inopediſſequa reſpectu volūtatis diuine. ut dicit bt̄sthomas. Vn̄ de hoc dr apoca. iij. ¶ Siqͥs aperuerit mihi introibo ad illum. et cenabo cū illo ⁊ ip̄emecū. In quo verbo tāgunt̉ qͣtuor neceſſaria adgratiā ſuſcipiendā et gloriā cōſequēdā. ſcꝫ Diſpōſitio. Infuſio. Delectatio. Fruitio ¶ Primo tagit̉ſaereca paiōdiſpoſitio Ibi. Siquis aperuerit mihi ianuā. ſcꝫimpedimēta gr̄e remouēdo ſcꝫ pc̄tm et cauſam etoccaſionē pcti. ⁊ p̄cipue om̄ēs cogitationes malas.; oportꝫ em̄ ꝙ homo ſeip̄m pͥp̄aret vel diſponatad receptione diuine gratie. hoc aūt dupliciter facit. ſcꝫ ꝑ deteſtatōeꝫ pc̄ti. ⁊ ꝑ affectōeꝫ ⁊ dilectōeꝫdei. qd̓ duplicit̓ ꝓbo. ¶ Primo rōe ſic. Receſſus atermino et acceſſus ad terminū in motū liberi arbitrij accipit̉ ẜm diſſenſum vel deteſtatōeꝫ pc̄ti perqd̓ anima ſeparatur a deo. et ꝑ aſſenſū vel deſidriū et dilectionē ꝑ quā anima cōiungit̉ deo. ¶ VnAuguſ. ſuꝑ Ioh̓. exponens illud verbū. Mercenarius aūt fūgit. dicit ꝙ affectiones nr̄e motusanimaꝝ ſūt: leticia animi diffuſio triſtitia animi fuga eſt. progrederis animo cū appetitis. fugis animo cū metuis ¶ Nlota tn̄ ꝙ ad eandē virtute pertinet vtꝝqꝫ oppoſitoꝝ. ſcꝫ vnū ꝓſequi et aliud refugere. Et id̓o ſicut ad caritatē ꝑtinet deū diligoper quā anima cōiungitur deo. ita etiā ad caritatēpertinet deteſtari pc̄tm̄ ꝑ qd̓ anima ſeꝑatur a deo.Hec bt̄s. tho. pͥma ſcd̓e. q. cxiij. arti. v. Vtꝝ adiuſtificatione impij requiratur motus liberi arbi.trij in pc̄t̄m ſcꝫ contritio. in. cor. ſolū. et m. ſolū.pͥmi arguinēti. ¶ Scd̓o ꝙ ad ſiiſceptionē gr̄e reqͥratur ex parte homīs diſpoſitio vel pparatio ꝑ deteſtationē culpe. ꝓbo etiā alia rōne ſic. Sicut em̄in generationibꝰ naturalibꝰ in quibꝰ vna formaexpellitur et alia introducitur. oportet eſſe diſpoſitionem materie ad vtꝝqꝫ ¶ Ita iniuſtificatione ꝑquā gratia cōfertur et culpa excludit̉. oportet eēdiſpoſitionē volūtatis ꝑ duo. ſcꝫ ꝑ cōtritionē depeccato et ꝑ affectione et dilectionē dei. Hec bt̄stho. iiij. ſcri. ſen. di. xvij. de iuſtificatōe impij. ar.iij. q. iiij. Vtꝝ ad iuſtificatione impij requirat̉ cōtritio. in. cor. ſolū. ¶ Tercio hoc idem ꝓbo autoritate. canti. v. Heſſulū aperui dilecto meo. Vbinota ẜm lr̄amꝙ peſſulū eſt clauus ligneus quō tenetur oſtiū firmatū. ut dicit papias. Exponit̉ at̄dupliciter iſtud verbū. ¶ Primo ſic. Peſſulū aꝑuigloſa. interlm. id eſt cauſam pct̄i vel incredulitatēvel quālibꝫ aliā occaſionē pc̄ti amoui a corde meoEt ſubdit gloſa cauſā. Quia ſicut peſſulū oſtiumtenet firmatū et clauſū. Sic cauſa vel occaſio pc̄titenet pc̄tm. qua ſcꝫ cauſa remota remouet̉ pc̄tm.et ſublato patet via chriſto. ¶ Scd̓o modo exponitur ſic. Peſſulum aperui dilecto meo. qͣi dicat.Cauſa amotionis iſtius peſſuli. id eſt impedimētipc̄ti fuit amor vel dilectio dei. oꝑatur em̄ magnaſi eſt ut dicit Grego. facit em̄ caritas duo. ſcꝫ diſplicere pc̄ti et diligere deū. ut patet ſupͣ. ¶ Secundo pͥncipaliter tagitur infuſio gr̄e Ibi. intro.ibo ad illū. gloſa interlm. in ſecreta cordis ꝑ collationē gre. ad infuſionē aut gr̄e ex parte hominisrequirit̉ pparatio vel diſpoſitio ad gr̄aꝫ. ut dixi ſupra. qd̓ etiā nūc tripliciter ꝓbo ¶ Primo rationequia nulla forma naturalis pt̄ eſſe niſi in materiadiſpoſita ſic forma ſpiritualis ſcilicet gratia.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten