Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

liberait a pcdſe preparauit. Vn̄ cōiūctio quia denotat diſpo.ſitione et non cauſam. ſed reſpectu volendi actuˢnō poteſt deſignare nec diſpoſitionē nec cauſamnon em̄ vult deus dare iſti gratiā quia pp̄arauitſe. ſed ſolum qͥa bonus eſt. Vbi nota tria. Primum eſt ꝙ differentia eſt quātū ad meritū intergloriā et gratia. quia datio glorie habꝫ rationemiuſticie. poſſumꝰ cm̄dicere ꝙ deus dat iſti gloriaet non illi. quia iſte meruit et non ille. Et ſimilitervult ꝙ iſte habeat gloriā ⁊ non ille. quia iſte eſt dignus et non ille. ſed datio gr̄emagis habet rōneliberalitatis qͣm iuſticie. qͥa gr̄adatur gratis et nōpro meritis. Vn̄ ex parte recipientis gratia noneſt aſſignare cauſā quare iſte dignꝰ ſit gratia. ſedſolū diſpoſitionē quādā. Hec bt̄s. tho. pͥmo ſcri.ſen. di. iiij. de p̄deſtinatōe. arti. iij. Vtꝝ p̄ſcientiameritoꝝ ſit cauſa p̄deſtinatōis. ſcꝫ collatōis glorie et gr̄e. in. ſolū. pͥmi et ſcd̓i argum̄ti per totum. Scd̓o nota ꝙ volūtas dei nō dico ancedēs qͣvult om̄es homines ſaluos fieri. ſed cōſequēs reſpicit oꝑa noſtra nō qͣi cauſam volūtatis dei cuiꝰnihil eſt cauſa. ut patꝫ ſupͣ. ſed ſicut cauſam pp̄aratoriā ad gram et meritoria glorie. Ilam opus noſtrumūt eſt p̄cedēs gr̄am eſt cauia pͥp̄aratoriā adreceptionē gr̄e. et ut eſt ſequēs gr̄am et informatum gratia eſt cauſa meritoria glorie. Hec bt̄s thomas Ibidē. in. ſolū. v. argū. Tercio nota. ꝙ ecauſa infundes gratia. et cauſa diſponēs ad gr̄aꝫet cauſa merēs gr̄am. Primo em̄ cauſa infundēˢgratiā eſt ſolus deus. Scd̓o cauſa diſponēs adgr̄am pt̄ eſſe ex ip̄o eodē qui gratiā recipit. Tercio cauſa merens gr̄am eſt duplex. ſcꝫ ex cōgruoet ex cōdigno. Nam meritū gr̄e ex cōgruo poteſteſſe alteriꝰ iuſti. ſed ex cōdigno eſt etiā ip̄iꝰ hominis chriſti cuiꝰ merita efficatiā habet in totā humaniā naturā. qͥa ip̄e caput eccleſie eſt. Hec beatꝰtho. ibidē. arti. iiij. Vtꝝ p̄deſtinatio adiuuet̉ aliquo hūano oꝑe. in. ſolū. iij. argū. Re. nniſra Meritū de cōgruo et de cōdigno ⁊cͣ. Ꝙ carētia gr̄e in iſto habꝫ triplicē cauſā et primo cauſam deficientē ſcꝫ libeꝝ arbi. Ca. xxij.Ecūdo dico. ꝙ carētia gr̄e in iſto habettriplicē cauſam ſcꝫ deficientē ſcꝫ libeꝝ arbitriū. ꝓmerentē ſcꝫ pc̄tm̄. ordinatē ſcꝫdeū. Primo dico. ꝙ carētia gr̄e in iſto habꝫ primam cauſam deficientē ſcꝫ libeꝝ arbitriū. Eſt em̄in poteſtate liberi arbitrij. ſcꝫ in libertate voluntatis preſtare vel non preſtare inīpedimētū receptōidiuine gr̄e. qd̓ dupliciter ꝓbo. ſcꝫ exemplo et rōe Primo exemplo qd̓ Auguſ. ponit. xij. de ciui. d̓iſic dicēs. Sunt duo homines eqͣliter affecti aīoet corpore et pares in om̄ibꝰ et videt vna rem pulcram ut mulierem vel equū vel aliqͥd huiuſmodi qͥre viſa vnus illicite fruit̉ alter non. Que ergo fuit cauſa. Non rei pulcritudo eū eadē eſſet et qͣntūde ſe eſt equaliter maneret. nō caro cū ſimiliter ſehabeant qͣntū ad carnis diſpoſitōeꝫ. Nec animꝰcū ſimiles eſſent animi. non ſuggeſtio maligniſpiritus cumalignꝰ ſpūs qͣntū eſt de ſe vtꝝqꝫ temꝑtet eque. Nihil ergo videt̉ eſſe cauſa iſtiꝰ mali qd̓eſt illicite frui: vel iſtiꝰ boni qd̓ eſt licite vti re viſaniſi ꝓpria volūtas. ita ꝙ non eſt dare vel aſſigna.re rationē vel cauſā mali in volūtate niſi ip̄ammetvoluntatē que ſua libertate vertit̉ in iſto et non inalio. Eſt em̄ volūtas vel libeꝝ arbi. oppoſitorumEt vniꝰ ſcꝫ mali de ſe. Alteriꝰ vero ſcꝫ boni nō eſtpͥma cauſa nec tota. Si vero queris cauſā huiꝰſcꝫ quare iſte vertitur et non ille. Rn̄deo et dico.ꝙ non eſt aſſignare cauſam aliā a ſeip̄o niſi qͥa hocplacet iſti et non illi. Placiti aūt nulla eſt alia cauſa querēda. Hec Alex. ij. parte ſummme. q. xxiij.de malo. arti. viij. que ſit cauſa male volūtatis inſolū. ij. argū. Ad exemplū Auguſ. Re. ſupͣ. Liberum arbi. Loquēdo igit̉ ex ſimili ad noſtꝝ propoſitū. ꝙ iſte habeat bonū ꝓpoſitū et nō aliꝰ: ꝙ iſtegr̄e receptionis p̄ſtet impedimētū et nō aliꝰ: a volutate tāqͣm a proxima cauſa ꝓcedit. Si aūt queris quare iſte vult prebere impedimētū gr̄e et nonille. Rn̄deo et dico. ꝙ non eſt alia cauſa aſſignāda. niſi qͥa placꝫ et nō placꝫ. placiti at̄ a̓ nō placitinon eſt ratio vel cauſa aliqua qͣm volūtas. Et ꝓpter hoc p̄ſtans impedimētum receptioni gr̄e peccat. cuiꝰ pc̄tm eſt eterna pena dignū. qd̓ tali ratione oſtendo. Quicūqꝫ facit cōtrariū eius qd̓ poteſt et ad qd̓ ex precepto tenet̉ mortaliter peccat.Sed homo pt̄ ſe ad receptionē gr̄e pp̄arare et adhoc ex p̄cepto tenet̉. ergo ⁊cͣ. Hec aūt duo ſcꝫ qhomo poſſit ſe pͥp̄arare. et ꝙ ad hoc ex p̄cepto teneatur probo. Primo ꝙ homo ꝑ libeꝝ arbitriumpoteſt ſe ad receptionē diuine gr̄e p̄p̄arare. et ſi impedimentū p̄ſtat peccat. tali ratōe oſtēdo. Nullꝰculpat̉ vel punitur de eo cuiꝰ cauſa nō eſt in ip̄oSed homo culpat̉ et punitur pro carentia gratieergo huiꝰ cauſa eſt ip̄e homo. ſed non niſi ꝑ volū.tatem. ergo ip̄e eſt culpabilis et vituꝑabilis et pona eterna dignꝰ. quia malū cuiꝰ pͥncipiū eſt volūtas eſt huiuſmodi. Hec bt̄s. tho. primo. ſcri. ſen.di. xlj. de cauſa obduratōis et excecatōis. arti. ijVtꝝ deus obduratōis et excecatōis ſit cauſa. argu. ꝯtra. ij. et in. cor. ſolu. Scd̓o dico ꝙ homoad preparationē ſui ad receptionē gre ex p̄ceptoobligat̉. et formo ſic rōne. Deꝰ nihil p̄cipit homiimpoſſibile. ſed deꝰ p̄cipit homini ꝙ ſe ad gratiampparet faciendo efficaciter qd̓ in ſe eſt. ut infra patebit. ergo ſi non facit vel impedimētū huic ponitmortaliter peccat et penam eternā meret̉. Hec beatꝰ. tho. iiij. ſcri. ſen. di. xvij. de iuſtificatōe impiarti. ij. q. ij. Ꝙ hō efficaciter facit qd̓ ni ſe ēad receptōeꝫ diuine gre dupliciter. Ca. xxiij.D maiorem aūt euidentiā p̄dictoꝝ ſciendū eſt. ꝙ homo qd̓ eſt in ſe efficaciter facit. et ſic ad dei gr̄am efficaciter ſe diſponit duobomodis. Vno modo remouendo impedimentū per diſſenſum pc̄ti. Alio modo erigendo