Sed ꝯtra. ij. phiſi. dr̄ ꝙ idem ē cauſa ſalutis ⁊ periculi. ſed deus eſt cauſa ſalutis oīm reꝝ ut cōfiteris. ergo ip̄e eſt cauſa ꝑditōnis et mali. ¶ Rn̄deoduobꝰ modis ¶ Primo ꝙ gubernator nauis perſui p̄ſentiā eſt cauſa ſalutis nauis. et p̄ ſui abſentiam eſt cauſa ꝑiculi. Sed deus qͣntū eſt in ſe nulli eſt abſens. ſed homo a deo pr̄īte ſe abſentat. ſic̄ap̄ſente lumine qui claudit oculos. et ideo nō eſtſimile qd̓ pro ſimili inducit̉. Hec bt̄s. tho. ij. ſcri.ſen. vbi ſupͣ. in. ſolū. iiij. argū. ¶ Scd̓o rn̄deo etdico. ꝙ ſimmerſio nauis attribuit̉ naute ut cauſe. ex eo ꝙ nauta non agit id qd̓ requirit̉ ad ſalutem nauis. Sed deꝰ non deficit ab agendo qd̓ eſtneceſſariū ad ſalutē. et ideo nō eſt ſimile ꝙ deꝰ ſic̄eſt cauſa boni ſit cauſa pct̄i. Et ſicut eſt cauſa efficiens gratiā ſit cauſa ſubtrahēs gr̄aꝫ. Hec beatustho. pͥma parte ſumme. q. xlix. arti. ij. Vtꝝ ſūmūbonū qd̓ ē deꝰ ſit cauſa mali ſcꝫ culpe. in. ſolu. iij.argū. Ratio aūt qͣre d̓s ē cauſa efficiēs ip̄iꝰ gr̄eeſt. qͥa hoc eſt bonū abſolutē. demōſtrat em̄ abundante affectione volūtatis diuine ad finem gloriecirca ſalutō noſtrā. et eminētē p̄fectōnē bonitatiſip̄iꝰ que eſt diffuſiua ſuiip̄iꝰ in collatōe gr̄e ⁊ glorie. Ratio aūt quare deus nō eſt ſubtrahēs gratiā eſt. qͥa hoc eſt malū. vn̄ iſtū carere gr̄a nō ē adeo. ¶ Scd̓o tāgit̉ pͥma cauſa pͥuatōis et ꝑ cōſequēs danatōis cū ſb̓dit̉. Ex te ꝑditio tua iſrael.Vbi nota ꝙ aliter ſe habet de p̄deſtinatōne et aliter de reprobatōe. qꝛ p̄deſtinatio eſt cauſa duoꝝſcꝫ eiꝰ qd̓ ꝑcipit̉ in p̄ſentiſcꝫ gratie: et eius qd̓ expectat̉ in futuro ſcꝫ glorie. Reprobatio vero nō ēcauſa eius qd̓ eſt in p̄ſenti ſcꝫ culpe. ſed eſt cauſaeius qd̓ reddit̉ in futuro ſcꝫ pene eterne. Sed culpa ꝓuenit ex libero arbitrio eius qui reprobat̉ ⁊ agratia deſeritur. et ẜm hoc verificat̉ ꝓph̓te dictū.Oeze. xiij. Ex teꝑ̄ditio tua iſrael. Vn ſicut Baulꝓprio gladio ſe interfecit. vt patꝫ pͥmi Re. vltīo.Ita oīs qͥ perit nō ex deo. ſed ex ꝓprio libero arbi.trio perit. Hec bt̄s. tho. pͥma parte ſime. q. xiij.arti. iij. Vtꝝ deꝰ aliquē reprobet. in. ſo. ij. argū.¶ Ꝙ vnus habeat gr̄aꝫ et alius non habeat gratiam eſt triplex ratio. ¶ Capi. .xxj.Atet igit̉ ex p̄miſſis quare vnꝰ vtputaPetrus vel qͥlibet aliꝰ electꝰ habuit gr̄aꝫet aliꝰ ſcꝫ Iudas vel quilibꝫ aliꝰ reprobatus vel refutatꝰ a deo nō habeat gratiā. ¶ Primoem̄ ꝙ vnꝰ habeat gr̄aꝫ eſt triplex ratio. Primaeſt dei beneplacitū. Ꝙ em̄ deꝰ velit vni dare graꝫex liberalitate et gratuit a dei bonitatē et voluntateprocedit. Vn̄ et gr̄a gratū faciēs: de gratuita deivolūtas tāqͣm cauſa ip̄iꝰ. Effectus em̄ iſte qui ēgr̄a gͣtum faciēs denominat̉ a gratuita volūtatedei. ¶ Scd̓a ratio eſt debitū rei. Sicut em̄ deꝰ abſolute gͣtuito dat gr̄aꝫ cui vult. ita ex ſippoſitōnefinis ex debito dat gr̄aꝫ ſuā. Verbi gr̄a. Ꝙ deusvult facere hominē hͦ ex liberalitate ꝓcedit. ſed ſuꝑpoſito ꝙ eū elegerit ad habē̓dum vitā eternam exſilici a patōſtuppoſitōe finis que eſt vita eterna. neceſſario eūvult habere gratia. ¶ Tercia ratio ē liberi arbitrijſtudiū vel exerciciū. ſcꝫ iſte habꝫ graꝫ q vult. quiaſi non vellet recipe deus non vellet ſibi infundere.Signū aūt ꝙ homo gr̄am dei reciꝑe et habere velit eſt: quādo duo que ſūt in ſe efficaciter facit.Primū eſt ꝙ de pct̄o debite ꝯterat̉. Scd̓m eſt ꝙeius affectus indeū ferat̉. Et qͣndo hec duo efficaciter facit. tūc qd̓ in eo eſt facit. et ad recipiēdagr̄am ſe diſponit. et ſic ea recipit. Vbi nota ꝙ voluntas noſtra eſt om̄ino pediſſequa reſpectu diuine gr̄e. ¶ Cuiꝰ ratio eſt. quia ip̄a voluntas bonaque gratia gratū facientē p̄cedit ex deo nobis ꝓuenit qͥ gratuita ſui bonitate nos ad hoc prouocatvel flagellis vel aliquo interiori auxilio aūt exteriori. nec tn̄ hec volūtas eſt pͥma reſpectu gre gratum facientis: qͥa non eſt cauſa ip̄iꝰ. ſed aliqualiter via pͥparat ad eius receptionē. Hec bt̄s. tho.iiij. ſcri. ſen. di. xvij. de iuſtificatione impij arti. ijq. ij. Vtꝝ aliqͥd ſit in homīe qd̓ facere poſſit ut adgratiā habendā ſe pp̄aret. in. cor. ſolu. in fine. et.in. ſolū. ij. iij. et. iiij. argū. Vn̄ hoc ip̄m qd̓ ē vellegratiā dei reciꝑe. et ad hoc efficaciter ſe diſponereē nob̓ ex p̄deſtinatōe diuina. Vn̄ hͦ nō pt̄ eē p̄deſtinatōis cauſa ſꝫ magis effectꝰ. ita ꝙ bonꝰ vſusgr̄e vel p̄cogͥtio boni vſus gre in Petro nō fuit cauſa qͣre ip̄e fuit electꝰ vel p̄deſtinatꝰ a deo. Sed qͥagratiā ad hoc p̄ordinauit et p̄uidit vt aliquī accepta grabene ea vtātur et ꝑfecte ad deū ꝯuertātui¶ Ratio aūt reprobationis in hominibꝰ eſt in pr̄tipct̄m originale. ut dicit Auguſ. vel in futuro hocip̄m qd̓ eſt non habere debitū ad hoc ꝙ ei gratiaconferatur. Rationabiliter em̄ poſſum denegarealiqͥd alicui qd̓ ſibi non debet̉. ſed ratio electioniseſt diuina bonitas. Hec bt̄s tho. in queſtionibꝰ diſputatis de veritatē. q. de predeſtinatione. q. ij.Vtꝝ p̄ſciētia meritoꝝ ſit cauſa vel ratio p̄deſtinationis. ni. ſolu. i. argū. ¶ Sed forte argues inoppoſitū ſcꝫ ꝙ p̄ſcientia meritorū ſit cauſa dationis gr̄e. iſti ſcꝫ Petro. et nō iſti ſcꝫ Iude. qꝛ Ambroin gloſa ſuꝑ epiſtolā ad Ro. ix. Miſerebor cui miſerebor ⁊cͣ. Hec v̓ba exꝑſona dei exponit et ꝓponit ſic dicens. Dabo illigratiā quē ſcio ad me totocorde poſt errore reuerſiꝝ. ergo ⁊cͣ ¶ Endeo etdico ꝙ in illis v̓bis Ambro. non deſignat̉ ꝙ opꝰrioſtꝝ ſit cauſa volūtatis diuine. nec etiā ꝙ ſit cauſa datōis gratie ip̄iꝰ: ſed ſolū diſpoſitio quedamut hoc intelligat̉ nō de oꝑe ſequēte gratiā: qd̓ virtutem merendi habet a gratia: et nec cauſa eius ēnec diſpoſitio ad ip̄am. ſed de oꝑe p̄cedentē gr̄aꝫqd̓ eſt diſpoſitio ad ip̄am gratia. illi em̄ ꝓponit deus gͣratia infundere que̓ pͥſcit ſe ad gratiā p̄p̄aratūrum non tn̄ ꝓpter p̄parationē que non eſt ſufficiens cauſa gratie nec finis volūtatis eiꝰ. ſed ꝓpterbonitatem ſuā. Vult tamē ꝙ iſte habeat gratiamqꝛ p̄parauit ſe eo modo qūo ſuꝑ patꝫ. ſꝫm modumloquēdi quo dr̄ꝙͣ deꝰ dat ſibi graꝫ. qͥa efficaciter
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten