ſed non ꝓpter hoc vult. Vn̄ volūtas dei rationabilis eſt. non inqͣntū aliqd̓ ſit cauſa volendi. ſed inqͣntū vult vnū ꝓpter aliud. ita ꝙ ut nō q̄rit̉ cauſavolūtatis diuine. ſed eius voliti: ut p̄dixi. Hec beatus. tho. pͥma parte ſiime. q. xecͣ. arti. v Vtꝝ volūtatis diuine ſit aſſignare cauſā aliquā. argū. cōtra. et in. cor. ſolū. ¶ Vbi notādū eſt qd̓ deꝰ vultaliqua duobꝰ modis. ſcꝫ vel gratuito vel ex debito¶ Primo mō deus vult aliqua gͣtuito ſicut omniailla a quibꝰ eius bonitas nō dependet. ¶ Secūdodeus vult aliqͣ ex debito. et hͦ dupliciter. vel abſo.lute vel cōditionate. ¶ Primo modo abſolutē. et hͦmodo deus vult ex debito ſuā bonitatē ſic̄ vltimūfinē. Nā ꝓpriū obiectū et adequatū etiā vltimꝰ finis volūtatis diuine eſt ſua bonitas: a qua nō pt̄diuertē. qꝛ nō pt̄ eam nō velle ſicut ꝓpriū obiectūviſtis eſt color. Et ꝓpriū obiectū volūtatis nr̄e ēbeatitudo a qua volūtas nr̄a nō pt̄ diuertere. Vn̄nullus homo pt̄ nō velle eſſe bt̄s. ſicut nō pt̄ velleeſſe miſer. ¶ Scd̓o modo deus vult aliqͥd ex debito ꝯdicionate vt ſi vult facere aliqͥd oportꝫ ꝙ faciat ea ſine qͥbꝰ res volita eſſe nō poteſt. v̓bi gratiaRex ex ſua liberalitatē facit aliquē militē̓. ſed qꝛ nōpt̄ eē miles niſi habeat equū. efficit̉ debitū. ſcꝫ dare militi equū ex ſuppoſitione liberalitatis p̄dicte.Similiter deꝰ ex ſua liberalitate facit hominē. Sꝫqͥa homo ſine rōne eſſe nō pt̄. id̓o oportꝫ ꝙ det ſibi rōnē. Sic a ſimili ꝙ deꝰ velit iſti gr̄aꝫ dare: eſtduplex ratio. ſcꝫ ꝑfectio bonitatis ⁊ diſpoſitio hominis. qd̓ ſic patꝫ. ¶ Primo em̄ ꝙ deus velit daregratiā iſti nō ē ex debito. qꝛ dei bonitas ad hoc nōdepēdꝫ. vn̄ volūtas d̓i nō inclīat̉ ad faciēdū aliqͥdvel ad dādū gr̄aꝫ iſti ꝑ modū alicuiꝰ debiti abſolute. qͥa gr̄a nō cadit ſb̓ debito alicuiꝰ meriti. Iamem̄ gr̄a non eēt gr̄a ẜm apoſtolū. Sed hoc eſt ex liberalitatē dei. In his aūt quē ꝓcedūt ex liberalitate cauſa volendi eſt duplex. Vna eſt ſuꝑabūdansaffectio volūtatis dei ad finē. ¶ Alia eſt ꝑfectio bonitatis ip̄iꝰ et nō ex debito. ſed liberaliter tātū cuivult dat gr̄aꝫ inqͣntū ſua bonitas in eiꝰ oꝑatōe ſcꝫin collatōe gr̄e manifeſtat̉. ¶ Sed ꝯtra videt̉ ꝙnon ſolū ex liberalitate vel volūtate diuina gr̄a cōferat̉ ſed etiā ex meritis. qꝛ ſuꝑ illo v̓bo Malachicprimo. Iacob dilexi et Gſauodio habui. Origenes dicit ingloſa. ſcꝫ Iacob natus ē poſterior pͥmogenitꝰ iudicatꝰ ē. Et ſubdit cauſā dicēs. Exp̄poſito eī cordis qd̓ deo placuit: pͥuſqͣꝫ ī mūdo einaſcerētur: aut boni vel mali aliqͥd egiſſent vel egerint dictū eſt Iacob dilexi ⁊cͣ. ergo p̄cognitio propoſiti qd̓ Iacob habiturꝰ erat in corde: fuit ratiop̄deſtinatōis. ſcꝫ collatōis gr̄e in p̄ſenti ⁊ glorie infuturo Rn̄d̓o ⁊ dico. ꝙ ꝓpoſitū Iacob cordis p̄ſcitū a deo nō fuit cauſa qͣre ei gratiā dare voluitſed fuit quoddā bonū ad qd̓ deꝰ ei dandā gratiāordinauit. Et ideo dicit̉ ꝙ exꝓpoſito cordis qd̓ eiplacuit eum dilexit. quia ſic ad hoc eum dilexit uttale propoſitum cordis haberet. Vel quia p̄uditꝙ propoſitū cordis eiꝰ: fuit ad gratie ſuſceptionem diſpoſitio. que eſt ſcd̓a cauſa qͣre deus vultdare aliquibo ſuam gratiā. ut ſupͣ patuit et etiā infra patebit. ¶ Sꝫ dices iuſticia cōmutatiua non ēindeo. quia bonoꝝ non indiget. ergo eſt in eo iuſticia diſtributiua Iuſticia autē diſtributiua nonniſi inequalibꝰ inequalia dat. ergo ꝙ deꝰ velit iſtidare et non illi: non videt̉ eſſe alia ratio niſi diu̓ſitas meritoꝝ. ¶ Reſpondeo et dico ꝙ in illis q̄ ſiūẜm ratione debiti inter aliquos diſtribuēda: eſſꝫcōtra rationē iuſticie diſtributiue. ſcꝫ ut equalibꝰinequalia darent̉. Sed in his que ex liberalitatedonantur: in nullo iuſticie ꝯtradicit̉ ſi dant̉ vni ⁊nō alteri. Poſſum em̄ vni dare ⁊ nō alteri ꝓ meolibito volūtatis. Gratia aūt eſt huiuſmodi. etideo nō eſt ꝯtra ratōeꝫ iuſticie diſtributiue ſi deꝰproponit ſe datuꝝ gratiā alicui et non alteri nullaqualitatē meritoꝝ conſiderata. Hec bt̄us. tho. inqueſtionibus de veritatē. q. vj. de p̄deſtinatōne.q. ij. Vtꝝ p̄ſcientia meritoꝝ ſit cauſa predeſtinatiom̄s. in. cor. ſolū. et in. ſolu. vij. et. viij. argum̄tiEt prima parte ſūme. q. xix. arti. iij. Vtꝝ deꝰ omina ex neceſſitatē velit. in. cor. ſolu.¶ Ratio quare deus vult dare gratiā vni et nonalteri eſt diuerſa diſpoſitio volūtatis. ¶ Ca. xx.Ecunda cauſa vel ratio quare deus vnivult dare gratiam et alteri nō eſt diſpōſitio vel indiſpoſitio volūtatis humaneSicut em̄ deus nulli volūtati acciꝑe gratiā volēti eam denegat. Ita per oppoſitum nulli nolentigratiam eam donat. Vn̄ in collatione gratie cōſiderāt̉ duo. ſcꝫ cauſa efficiens gr̄am tātū ⁊ nō recipiens ut deus. Et cauſa non efficiens gr̄am ſedrecipiēs tm̄. ut aīa vel volūtas anime que eſt ſubiectum gre. Defectus iſte qui eſt in iſto carere gr̄anō eſt abſolutē et pͥncipaliter ex parte agētis gr̄atiam ſcꝫ dei ſed ex parte ſiſcipiētis ſeu recipientisſcꝫ volūtatis anime que ad recipiēdum ſe nō diſponit. Et hoc eſt qd̓ cōmuniter dicūt ſancti. ſcꝫDioni. Auguſ. Anſix l. ꝙ cauſa quare iſte non habet gratia non eſt quia deus ei noluit dare. ſedqꝫip̄e noluit acciꝑe. vt verbi gr̄a. Ꝙ em̄ lucē ſolisoculus non videat. non eſt ex defectū luminis ſōlis. quia qͣntum eſt de ſe om̄ibꝰ ſe offert. ſed ex de.fectu homīs qui ad receptionē lumīs ſolis nō vultoculos aperire. Hec beatꝰ. tho. ij. ſcripto ſente.di. xlj. de cauſa obdurationis. arti. ij. Vtꝝ cauſaobdurationis et execationis ſit deus argumentoꝯtra pͥmo. et in. cor. ſo et in. ſo. iij. argumti. Vn̄patet. ꝙ ex deo eſt principaliter collatio gratie etex libero arbitrio priuatio. ita dr̄ Ozee. xiij. Ex toperditio tua iſrael tātūmodo in me aucilium tuū.In quo verbo tangūtur duo. ſcꝫ prima cauſa ſaluationis Ibi. ex metantūmodo auxilium tuum.Et prima cauſa damnationis Ibi. ex te perditiotua iſrael. ¶ Primo enim tangit̉ prima cauſa ſaluatōis Ibi ex me tātūmodo auxiliū tuū ſcꝫ ex deo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten