Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

immittēdo maliciā. ſꝫ nō imꝑtiēdo gr̓aꝫ. ut Ambroexponit ibidē in gloſa. et totū eſt licitū. Math̓i. xxAn nō licet mihi qd̓ volo face̓. vbi gloſa. interli.ſic ait. Non eſt poteſtas iudicis vel iuſticiā facerevel miſcd̓iam cui vult impedere? Quaſi dicat: ſic.Vn Grego. ibidē ſic dicit. Et quia ip̄a regni perceptio eius eſt bonitas volūtatis. recte ſubiungit̉An non licꝫ mihi facere qd̓ volo? Et ſubdit ibidē.Stulta enim queſtio eſt hominis contra bonitatēdei murmurare. Quiſqͥs ergo aduitus eſt a deoſe non ſuis meritis. ſed aduutū gratis agnoſcat.Quiſquis aūt obduratꝰ eſt iuſticia rectiſſima debite ſe obduratū agnoſcat. Dn̄ Auguſ. ⁊ Ambroexponūt illud v̓bū ad Ro. ix. Cuiꝰ vult miſeret̉per hoc aūt excludit̉ error Origenis dicentis hoscōuerti ad deū et nō alios propter aliqua opera q̄anime eoꝝ fecerāt anteqͣm corꝑibꝰ vnirent̉. Queqͥdem poſitio in. ij. li. ſen. diligētiꝰ eſt improbataHec bt̄us. tho. ꝯtra genti. li. iij. ca. clxxxj. ꝙ deꝰa pc̄to aliquos liberat et aliquos in pc̄to relinquitet quare. Ꝙ ratōabiliter imputat̉ hom̄iad culpā ſi ad deū nō ꝯuertit̉ qͣmuis hoc mererinon poſſit.Capi. .xviij. Ed forte p̄dictoꝝ occaſione argues ꝙnulli imputat̉ ad culpā: ſi gr̄aꝫ nō habeat. velſi ad deū nō ꝯuertit̉. et hͦ duplicirōne. Prima eſt ex parte volūtatis d̓ine ſic. Siaffirmatio ē cauſa affirmatōis. ⁊ negatio ē cauſanegatōis. ut dicit ph̓s in li. poſte. Sed velle diuinū eſt cauſa qͣre iſte gr̄aꝫ habeat. Nā iſte gr̄aꝫ habet qꝛ deus vult. gͦ ꝑ oppoſitū videt̉. ꝙ nō velle d̓iſit cauſa quare iſte gr̄aꝫ nō habeat. Sed nulli imputādū eſt ad culpa qd̓ deꝰ non vult. gͦ ⁊cͣ. Secūda ratio eſt. Nulli imputādū eſt ad culpā ſi nōhabet illud qd̓ me̓ri nō pt̄. Sed nullꝰ ꝑ libeꝝ arbitriū auxiliū diuine gratie mereri pt̄ nec ad deumcōuerti. ergo ſi nō habeat gr̄aꝫ: nō imputat̉ ei adculpā. Tū qꝛ hr̄e gr̄aꝫ a volūtatē dei depēdet. tūqꝛ habe̓ gr̄aꝫ facultatē liberi arbitrij excedit. ergo. ⁊cͣ. Rn̄deo et dico. Primo ꝙ quedā eſt cauſa gratie ſicut agens. quedā aūt ſicut recipiēs. verbi gratia. Cauſa gratie ſicut agens eſt ipſe deus.Cauſa gratie ſicut recipiēs eſt anima vel voluntasque eſt ſubiectū gr̄e Scd̓o dico ꝙ cū om̄is defectus incidat ex defectu cauſe ſcd̓e et proxime. etnon ex defectū cauſe pͥme ⁊ remote: ſicut defectusfloritionis arboꝝ non ex defectu pͥme cauſe. ſcꝫ celi vel dei. ſed ex defectu ſcd̓e cauſe et ꝓxcime ſcꝫ radicis. Sic iſte defectus qui eſt non recipere gratiam. non eſt ex parte agentis ⁊ efficientis gratiāſcilicet dei. ſed ex parte non recipientis ſcꝫ anime.Bicet em̄ anima nō ſit efficiens gr̄aꝫ. quia cauſatalis eſt deus ut dixi: eſt tamē anima recipiēs gratiam. Et ideo ſi non recipit cū reciꝑe poſſit ex hoceſt culpabilis et vituꝑabilis. Cuiꝰ ratio e̓. quiamalū cuiꝰ pͥncipiū eſt voluntas eſt huiuſmodi. Tercio dico ꝙ iſtū carere gr̄a ex duobꝰ ꝯtingit.Cum quia ipſe non vult recipere. Tum quia deꝰnon vult ſibi infundere. Porum autem duorumtalis eſt ordo. ut ſcd̓m non ſit niſi ex ſippoſitioneprimi. verbi gr̄a. Cum em̄ deus non velit niſi bonum non vult iſtū care̓ gr̄a. niſi ẜm ꝙ bonū. Sedꝙ iſte careat gratia non eſt bonū ſimpliciter. Vn̄hoc ſcꝫ iſtum carere gr̄a abſolute cōſideratū nō ēvolitū a deo. Eſt tamē bonū ꝙ careat gr̄a ẜm qͥdet ſub cōditōe. ſcꝫ ſi eam nō vult habere. vel ſi negligēter ad eā habēdā ſe pp̄arat. qꝛ ẜm hoc iuſtū ēut careat gratia. et hoc modo eſt a deo volitum. Patent igit̉ ex p̄miſſis tria Primū eſt ꝙ cauſaiſtius defectus qui eſt iſtū carere gratia nō eſt abſolute et pͥncipaliter ex parte dei. Scd̓m eſt ꝙ ēpͥncipaliter ex parte hom̄is qͥ gr̄a caret. Terciūeſt ꝙ eſt cōditionaliter ex parte dei. Primo dicoꝙ cauſa iſtiꝰ defectꝰ qui eſt iſtū carere grā nō eſtex parte volūtatis dei. eo ꝙ deꝰ inqͣntū in ſe eſt.paratꝰ ē om̄ibꝰ hominibꝰ gr̄aꝫ dare. qd̓ tripliciterꝓbo. Primo autoritatē apoſ. pͥma ad. thimo.ij. Qui vult omēs hoīes ſaluos fieri. et ad agnitionē veritatis venire. Scd̓o rōne ſic. Qui vbiqꝫſemꝑ eſt p̄ſens: nūqͣꝫ deſerit. ſed deus vbiqꝫ ſemꝑeſt p̄ſens Sapi. viij. Attingit em̄ a fine vſqꝫ ad finem fortiter et diſponit omīa ſuauiter. ergo nūqͣꝫquātū eſt ex ſe deſerit Tercio ſimilitudine. Cū eīdeus ſit lux vera. Ioh̓. pͥmo. nūqͣm lumē ſue gr̄oſubtrahit qͣntū eſt ex ſeip̄o Scd̓o dico ꝙ cauſapͥncipalis iſtiꝰ defectꝰ qͥ eſt carere gra. eſt ex partevolūtatis homīs. qd̓ ꝓbo multipliciter. Primoautoritate Dioni. Auguſ. et Anſhel. qͥ dicūt ꝙ cauſa qͣre pc̄tor nō habꝫ gr̄am: nō eſt qꝛ deus nō vultdare. ſed qͥa nō vult acciꝑe. ita ꝙ ſb̓tractio gr̄e nōeſt a deo ſed a pc̄tō. Un̄ nō deꝰ: ſed pc̄tor gr̄amſibi ſubtrahit. facit em̄ aliqͥd ex quo amittit gr̄amſcꝫ pc̄tm. Nn̄ apoſ. ad hebre. xij. Videte nequisdeſit gratie dei. q. di. Videte ſemꝑ parata ē gr̄aergo deus non deſerit. Cauēte ergo ne vos deſeratis Scd̓o hoc idem probo ſimilitudine. Namſuꝑ illud verbū Ioh̓is primo. Luc in tenebris lucet. Auguſ. dicit quo modo ceco in luce poſito p̄ſens eſt ſol. ſed ip̄ius oculis abſens eſt: Sic homiiniquo et peccatori ceco corde preſens eſt diuinaſapientia. et oculis eius abſens: non quia illi abſens eſt illa ſcꝫ dei ſapientia. ſed quia ille abſens ēab illa. nūqͣm ergo deus ſubtrahit lumen gratie.ſed cecitas que eſt peccatū. Tercio confirmo hͦidem exemplo predicto. Quia ſic̄ ſole p̄ſente nonfacit ſol ut non illuminet corpus qd̓ eſt in muro.ſed interpoſitio muri qui proprie radios ſolis ſubtrahit non ipſe ſol. Sic non deus: ſed peccatumproprie gratiam ſubtrahit. Iſaie. lix. Que iniquitates veſtre diuiſerunt inter vos ⁊ deū. Quarto hoc idem probo diſtinctione ſic. Aliter ſe habetde non appoſitione gratie. et aliter de ſūbtractione gratie. Aliter de obſcuratione. Aliter de obduratōe anime. Aliter de ſubtractōe bonoꝝ tꝑaliū.