¶ Quintū eſt ꝙ ſatiſfacere et penitētiā facere proſeip̄o ē neceſſitatis. Sed facere ꝓ alio eſt caritatis. Hec bt̄s. tho. iiij. ſcri. ſen. di. xx. de pena ſatiſfactoria. arti. ij. q. iij. Vtꝝ penam ſatiſfactori.am poſſit vnus ꝓ alio explere. in arguinētis ꝯtraet in. cor. ſo. Et ꝯtra getiles libro. iij. ca. xv. qͣliter homo liberat̉ a pct̄o. ¶ Ꝙ vnꝰ homo ꝓalio pt̄ ſatiſfacere nō tn̄ ꝯteri et ꝯfiteri. Ca. xvj.X premiſſis autē nota differentiā intercōtritionē. ꝯfeſſionē. oratione. ⁊ ſatiſfactione. ¶ Primo em̄ ꝑ cōtritione vniusalius a culpa non liberatur. Cuiꝰ ratio eſt. quiacōtritio ordinat̉ cōtra culpā que ad diſpoſitionebonitatis vel malicie homīs ꝑtinet. p̄ ſatiſfactioneaūt vniꝰ aliꝰ liberatur a culpa ut ſupͣ patꝫ. ¶ Secūdo ſimilit̓ dico ꝙ ꝑ ꝯfeſſionē vniꝰ aliꝰ n̄ liberat̉a culpa. Cuiꝰ ratio eſt. qꝛ ꝑ cōfeſſionē homo ſeſubijcit ſacͣmēto eccleſie. Nō aūt pt̄ homo vnuspro alio ſacͣmentū acciꝑe. ¶ Cuiꝰ ratio ē. qꝛ in ſacramento gra dat̉ ſuſcipiēti et non alij. ꝑ ſatiſfactione aūt vniꝰ: alius liberat̉ a culpa. Tercio perorationē vnius alius ꝓmeret̉. ¶ Cuiꝰ ratio eſt.quia in merito attendit̉ radix caritatis. et ideo ille q̄ ex caritate ꝓ alio orat et alij meret̉: ſaltē me̓ito ꝯgrui. et ſibi etiā magis meretur. Ꝙ aūt proalio ſatiſfacit non pro ſe ſatiſfacit. qͥa illa quātitaˢpene nō ſufficit qͣntū ad vtꝝqꝫ pct̄m vel ad liberā.dum ab vtroqꝫ. pct̄m tamē meretur maiꝰ qͥd qͣmſit dimiſſio pene. et ideo oportet etiā ꝙ ꝓ ſe ſatiſfaciat. ut dicat. qd̓ dr̄ Iſaie. xlvj. Ego feci ego ferāQd̓ v̓bū pt̄ intelligi ⁊ exponi qͣtuor modis. Primo pn̄t eē v̓ba dei ad creatura dicentis. Ego fecicū nō eſſꝫ. Ego fera. id eſt ſuſtētabo et ꝯſeruaboin eſſe. quia ip̄e portat om̄ia verbo virtutis ſue. utdr̄ ad hebre. pͥmo ¶ Scd̓o poſſunt eſſe v̓ba dei adpeccatores ſic. Ego feci dando naturā. et ego feram portādo ⁊ ſuſtinēdo opprobria q̄ facietis mihiꝑ miſcd̓iam ¶ Tercio poſſunt eſſe v̓ba filij dei fidēuibetis ad patrē ꝓ pct̄ore ſic. Ego fecihomine. ⁊ego ferā pro eo pena. qͥa pro eo portabo penam incorpore meo ſuꝑ lignū et ſaluabo a morte inferni.Quarto poſſunt eſſe v̓ba penitētis ſic dicentis.Ego feci culpā. et ego ferā pct̄i penā. ꝑ qua recōpenſabo culpā p̄terita et p̄ſeruabo me a futura. etſic ꝑ penam ſatiſfaciā de pct̄o et liberabor. ¶ Sedforte argues in oppoſitū dupliciter. ¶ Primo ratiōne ſic. Deus non delectatur in penis noſtris. gͦſuſtinendo pena nō ſatiſfacimus deo ¶ Rn̄deo etdico. ꝙ deus nō delectat̉ in penis noſtris vt ſūtpene. ſe delectat̉ in eis ut ſūt iuſte. et ſic ſūt ſatiſfactorie tāqͣm medicine pct̄oꝝ. Scd̓o ad idē argūes ponē̓do talem caſum. Si vnus ꝓ alio ſatiſfacere poteſt: ergo ex quo vnus ſibi ſuſcipit debitūpene altus ſtatim a debito liberat̉. ergo ſi moriat̉poſtqͣm tota pena ſibi debita ab alio eſt ſuſcepta.ſtatī ad celū euolat. vel ſi adhuc puniat̉ duplex pena reddet̉ ꝓ eodē pct̄o. ſcꝫ illiꝰ qͥ ſatiſface̓ incipitliliernij q ueet illius qui punit̉ in purgatorio. ¶ Rn̄deo et dico. ꝙ ſi ipſemet ſcꝫ qui ꝓ alio ſatiſfacit ad aliquapena ſe obligaſſet nō prius a debito pene eſſet inmunis vel liber qͣm eam ſoluiſſꝫ. et id̓o penā ip̄e patietur qͣndiū ille ſatiſfactione ꝓ eo fecerit. quā ſinon fecerit. tūc vterqꝫ eſt debitor illius pene vnūˢꝓ cōmiſſo alius ꝓ omiſſo. ⁊ ita nō ſeqͥtur ꝙ vnūpct̄mbis puniat̉. Hec bt̄s. tho. iiij. ſcri. ſen. di.xx. de pena ſatiſfactoria. arti. ij. q. iij. Vtꝝ penāſatiſfactoriā vnꝰ ꝓ alio explere poſſit. in. ſolu. argumentoꝝ. ¶ Quare deus aliquos liberata pct̄o et aliquos nō liberat. Tapi. .xvij.Ed forte p̄dictoꝝ cauſa quereret aliqͥsquare deus aliquos liberat a pct̄o aliqͦvero nō liberat. Rn̄deo et dico ꝙ ratiohuius eſt triplex. Vna eſt abūdantia bonitatis.Alia eſt euidentia poteſtatis. Tercia eſt cōplacētia volūtatis. ¶ Prima huius ratio eſt abūdantiabonitatis. Licet aūt ille qui peccat impedimētumgr̄e p̄ſtet. Et qͣntū ordo diuine iuſticicie exigit gratiam non deberet recipe. tn̄ qͥa deus p̄ter ordinemrebꝰ inditu operari poteſt. Sicut cecū illuminatet mortuū ſuſcitat. Sic interdū ex abūdantia ſtebonitatis eos qui impedimientū gre peccado preſtant auxilio ſuo pͥuenit auertens eos a malo et ꝯuertes ad bonū. Et ſicut non omīes cecos illuminat. ſic aliquos liberat aliquos vero nō. ¶ Scd̓avero huius ratio eſt euidētiā poteſtatis vel pietatis. q̄uia ſicut deus non omnes cecos illuminat.nec omnes languidos ſanat ſed aliquos. ſic et aliquos nō: ut illis quos curat appareat opus virtutis et potentie ſue. In alijs quos non curat ordo nature ſeruetur. qui ē ꝙ ab habitū fit regreſſꝰad pͥuationem non autecōuerſo. Ita deus nō omiīes peccatores qͥgram eius impediuūt auxilioſuo ꝑuenit ut auertatur a malo vel a pct̄o. Sedin quibꝰ vult miſericordiā ſiiā apparere. et in alijstuſticie ordo manifeſtetur. Vinc ē ꝙ dicit apoſtolus ad Ro. ix. Volens deus oſtēdere ira: et notafacere potentiā ſuā ſuſtinuit in multa patiētia vaſa ire apta ad interitū. ut oſtēderet diuitias glorieſue in vaſa miſcd̓ie que p̄parauit in gloria. ¶ Tercia ratio huiꝰ eſt cōplacētia volūtatis. Sicut em̄ex ſimplici volūtate dei ꝓceſſit ꝙ cū omīēs creatēfierent ex nihilo quēdā alijs ſunt digniores. Et ſic̄ex ſimplici artificis volūtate ꝓcedit. ut ex eademmatēia ſīmiliter diſpoſita quedam vaſa formet adnobiles vſiis. et quēdā ad ignobiles vſus. ut dicit apoſtolus ad. Ro. ix. An non habꝫ poteſtatēfigulus ex eadem materia facere quoddā vas inhonorem. aliud vero incōtunieliā. Sic deus multo magis cū ſit potētie infinite. Cū em̄ tota natura hūani generis ſit maſſa vilis corrupta in pͥmiſparentibꝰ ꝙ deꝰ aliquos liberet a peccato: hoc facit iuſticia. Et ad Ro. ix. Cuius vult miſeret̉ re.mittendo culpa impertiendo vel infundendo gratiam et cōferendo gloriam. et quē vult indurat nō
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten