Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Caritas magis pt̄ apud deū qͣm apud homines.ſed vnus pt̄ apud homīes ꝓ alteriꝰ amore debitu eius ſoluere. ergo multo fortius apud dcū. Scd̓o hͦ idem ꝓbo autoritate apoſtoli ad gala.vj. ſic dicētis. Alter alterius onera portate. et ſicadimplebitis lege chriſti. In quo verbo apoſtolustāgit tria. ſcꝫ neceſſitatē. caritatē. vtilitatē. Primō tāgit neceſſitatē dicēs. Onera portate. Nonem̄ ꝑmittendū eſt ut aliqͥs ꝓ alio penitentiā faciatniſi defectꝰ aliqͥs appareat inpenitēte. vel corꝑalispropter quē ſit impotēs ad ſuſtinēdū. vel ſpūaliſꝓpter que nō ſit ꝓmptus ad portādū penā. Vndevnuſquiſqꝫ ꝓ ſeip̄o ſatiſfacere debꝫ. ad gala. vj.Vnuſquiſqꝫ onus ſuū portabit. glo. Auguſ. onꝰſuū. id eſt pena ꝓ pct̄o ſuo. Et Auguſ. Ibidē cōtra eos dicit. Qui putāt hominē alienis inqͥnaripct̄is vnuſqͥſqꝫ em̄ onus ſuū portabit. id eſt mercedem opeꝝ ſuoꝝ referet. Scd̓o tāgit caritateIbi. Alter alteriꝰ. Sicut em̄ ſatiſfacere ꝓ ſeip̄o etpena pro ſuis pc̄tis ſuſtinere eſt ncceſſitatis. ita ꝓalio pena portare. et ſic ſatiſfacere ē caritatis. Etformo ſic rationē. Pena quā qͥs ꝓ alio patit̉ habꝫvini ſatiſfaciendi inqͣntū eſt accepta deo. ſed talispena eſt accepta deo rōne caritatis. gͦ ⁊cͣ. Sedqueres hic duo. Primū eſt cui debꝫ imponi maior penitētia. an pͥncipali ꝓ quo fit ſatiſfactio. anilli qͥ pro alio ſatiſfacit. Rn̄d̓o. dicunt quidā ꝙ eiqui pro alio ſatiſfacit moti hac rōne ꝙ pena propria magis ſatiſfacit qͣꝫ aliena. ſed ego dico ꝙ ininor pena reqͥritur in eo qͥ ſatiſfacit pro alio qͣm inpͥncipali Cuiꝰ ratio eſt. qꝛ pena habꝫ vin ſatiſfaciendi. maxime rōne caritatis qua hō ip̄aꝫ penāſuſtinet ut p̄dixi. Et qͥa maior caritas manet in eoqui pro alio ſatiſfacit qͣꝫ ſi ipſe ſatiſfaceret. ideo minor pena reqͥritur in eo qui ꝓ alio ſatiſfacit qͣminpͥncipali reqͥreret̉ Vn̄ dicit̉ in vitis patꝝ. ꝙ propter caritate vniꝰ qui alteriꝰ fratris caritate ductus penitōtiā fecit ꝓ pc̄to qd̓ nō cōmiſerat et alteri pc̄tm̄ qd̓ cōmiſerat ē dimiſſum. Similiter penam qua amicꝰ propter ip̄m patit̉: reputat ille ꝓquo patit̉: ac ſi ip̄e paterētur. et ſic pena nō deeſtci dū amico cōpatiēti cōꝑatit̉. Et tanto ampliusqͣnto ip̄e ē cauſa patiēdi amico. Scd̓o pt̄ quisquerere. Vtꝝ debeat fieri ſatiſfactio ꝓ eo qui eſtimpotens ad ſatiſfaciēdū vel ꝓ eo qͥ poteſt Rn̄deo et dico. ꝙ nō exigit̉ qͣntū ad ſolutōem debitiꝙ ille pro quo fit ſatiſfactio ſit impotes ad ſatiffaciendū. qꝛ etiā ſi eſſet potens alio ſatiſfaciente proip̄o. ip̄e a debito immunis eſſet. ſed hoc requirit̉inqͣntum pena ſatiſfactoria eſt in remediū. Vndonon eſt permittendum ut aliquis pro alio penitentiam faciat niſi defectus aliqͥs appareat in penitente. ut patꝫ ſupͣ hoc eodē ca. Tercio oſtendit pietatem Ibidē dicēs. Alter alterius. ⁊cͣ. Qd̓ verbūAuguſ. ingloſa. qͣtuor modis exponit. Primoſic. Alia ſiut onera participande infirmitatis dequibus ſupͣ ait. Alter alterius ⁊cͣ. Alia ſunt onerareddēde rōis deo. de quibꝰ ſubdit vnuſqͥſqꝫ onꝰſuū portabit. Scd̓o ſic. Alia ſunt que cū alijs ⁊pro alijs portant̉ ut onera infirmitatis. de quibuſſupͣ ait alter alteriꝰ ⁊cͣ. Alia ſūt in quibꝰ quiſqꝫ o.nus ſuū portat. nec portat cū alio nec in alteꝝ ꝓijcit ut pct̄a et pc̄toꝝ penā de quibꝰ ſubdit. Vnuſquiſqꝫ onus ſuū portabit. Tercio ſic. Cōtra ne.gligentes qͥ nullū curāt corrigere ſecuri ꝙͣ alienisnon cōtaminent̉ pc̄tis dicit. alter alteriꝰ ⁊cͣ. defectū inuicē ſupportamꝰ dū lenitate iram alteriꝰ ſuſtinemꝰ. Et dūqui leſit ſi petit indulgemus. Aliaſūt que propria portant̉ onera ab vnoquoqꝫ de qͦbus ait vnuſqͥſqꝫ ⁊cͣ. ut pc̄ta Quarto ſic. Prelatus ſubditoꝝ onus portare debet ne ſit de illis dequibo dr̄. Math̓i. xxiij. Alligāt onera gͣuīa et importabilia. Et ſimiliter ſubditionus. ſcꝫ obedic̄tiāprelatoꝝ ne ſint ſimiles illi cui pater dixit. Mathi.xxj. Fili vade hodie oꝑari in vinea mea. At ille reſpondēs ait. eo dn̄e: et nō iuit. Et vnuſqͥſqꝫ onꝰſuū portabit. ſcꝫ prelatꝰ prouidētie. ſubditꝰ obedientie. Quinto modo etiā Auguſ. in libro de ſermone dn̄i in monte exponens illud verbū ſic ait.Alter alterius onera portate. id eſt ſubuonito vobis inuicem penitentijs orationibus et elemoſiniˢet huiuſmodi quaſi hec ſint ſarcina noſtra. id eſtinuicem ſupportare et adiuuare. ſcꝫ iuſtus peccatorem et ecōuerſo. diues pauperem et ecōuerſoEt ſubdit Auguſ. ibidē ſic dicēs. Quid eſt onuspauperis? Non habere. Quid eſt onus diuitis:Plus habere. Portet igit̉ diues onus cū pauꝑenon habere. portet pauꝑ onus cū diuite plus ha.bere. Quarto et vltimo tāgit et oſtendit vtilitatem Ibi. et ſic ad implebitis legem chriſti. id eſt caritate. Nam chriſtus caritate pc̄ta noſtra portauit qͥ etiā p̄cepit ut nos inuicem diligamꝰ Patētigit̉ ex p̄miſſis quinqꝫ bona Primū ſcꝫ inquātūperia ſatiſfactoria valet ad cōferendū remediū cōtra pc̄ta futura vnus non pt̄ pro alio ſatiſfacere.Inqͣntū vero pena eſt ordinata et valet ad ſoluēdūdebitū pct̄oꝝ p̄teritoꝝ vnus pt̄ pro alio ſatiſface̓ Scd̓m eſt minor penitētia requirit̉ in eo qui proalio ſatiſfacit. qͣꝫ in pͥncipali ſcꝫ in eo qͥ peccauit. ⁊hoc ratione maioris caritatis que apparet in eo qͥpro alio ſatiſfaciat ex qua pena maxime habet virtutem ſatiſfaciendi qͣmuis pena non deſit ei pro qͦfit ſatiſfactio dum amico cōpatienti cōpatitur. ettanto amplius quāto ipſe eſt cauſa patiendi anico Tercium eſt ꝙ homo poteſt ſoluere debitumpene. et ſic ſatiſfacere nō ſolum pro alio qui eſt impotens ad ſatiſfaciendum. ſed etiam pro alio ſi eſtpotens ad ſatiſfaciendū. et ſic liber ⁊ immunis erita debito alio ſatiſfaciente pro ipſo. Quartumeſt ꝙ inquantum pena eſt in remedium contra peccata futura vnus non poteſt nec debet pro alioſati facere. Vnde non eſt permittendum ut aliqͥspro alio penitentiam faciat niſi propter deſectumaliquem. ut patet ſupra.