Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Reſpondeo et dico ꝙ ad eandē virtutē ꝑtinet ꝓſequi vnū oppoſitoꝝ et fugere aliud. Sicut naturaliter corpus ſimulrccedit ab vno loco et accedit ad alium. ſic etiā libeꝝ arbi. in iuſtificatōe peccatoris ſīmulꝑ aſſenſū ꝯuertit ſe ad deū ⁊ deteſtatur peccatū. Sicut etiā ad caritatē ꝑtinet diligeredeum. ita etiā ad caritatē ꝑtinet deteſtari pct̄a perque anima ſeꝑatur a deo. Vn̄ feruordilectōis deneceſſitatē ſecū ꝯiūctū habꝫ odiū cōtrarij ſcꝫ pc̄tiEt ideo feruor dilectionis dei ad deletionem culpenon oꝑatur ſine pct̄i deteſtatōe que directe dimiſſioni culpe rn̄det. Hec bt̄us. tho. iiij. ſcri. ſen. di.xvij. de iuſtificatōe impij q̄ eſt idē qd̓ remiſſio culpe. Re. ſupͣ. Cōtritio. inj. ſolu. pͥmi argū. Et primia. ij. q. cxiij. arti. v. Vtꝝ ad iuſtificatōeꝫ cōtritio reqͥrat̉. in. ſolu. pͥmi argū. Scd̓o dico ꝙ adremiſſionē pct̄i mortalis reqͥritur de neceſſitatē ꝯtritio. Vn̄ in pſalmo. Sacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatus. cor cōtritū et humi. ⁊cͣ. In quibꝰ verbis nōta duo. ſcꝫ valorē et anorē. Primo nota valorēſeu vigorē Ibi. ſacrificiū. gloſa. oſtēdit qͥd ſit d̓oofferendū. non pecudes: nō hijrci. qꝛ hec nō placent deo. imo poſt aduētū chriſti reſpuūtur. Sꝫſacrificiū pct̄oꝝ ē ut placeat deo inpn̄ti vita. id̓odicit. ſacrificiū deo ſpūs cōtribulatꝰ. Vbi gloſaſic ait. Contritio cordis eſt ſacrificiū in qūo pct̄aſoluūtur Ratio huiꝰ eſt. qͥa cōtritio cordis diſponit ad receptione gr̄e ex qua pct̄a excludunt̉ Scd̓o nota dei amorē Ibi. Cor cōtritū et humiliatū deus non deſpi. Gloſa. qͣi dicat. Deꝰ ſpernitthauꝝ et hijrcū et huiuſmodi: et alia figuralia adueniēte veritate. Sed o deus non deſpicies in futuro īmo approbabis remunerādo cor ꝯtritum et⁊cͣ. Et de ſecūtohumiliatū. cor cōtritū penitentia; et humiliatumihi. ⁊cͣ. Pecbdeo cōfitendo. nō elatū pct̄m excuſando. Priusdicit cōtritū. poſtea dicit humiliatū. qͥa cor nō pt̄humiliari niſi prius ſit contritū. Patet igit̉ ꝙ adremiſſione culpe mortalis neceſſaria eſt contritiocordis. Sed forte arguēs in oppoſitū t̓ribꝰ modis. Primo ſic. Cōuerſio ad bonū nicōmutabile ſcꝫ ad deū: eſt potentior qͣꝫ cōuerſio ad bonūcōmutabile ſcꝫ ad bonū creatū. ſed cōuerſio adbonū cōmutabile ſufficienter inducit culpa. ergocōuerſio ad deū remittit culpa. et ſic cōtritio nōeſt neceſſaria. Rndeo duobꝰ modis Primo cō̓uerſio ſufficit ad gratiā obtinedā qͣntū in ſe eſt. ſicut cōuerſio ad bonū cōmutabile ſufficit ad culpam. ſed p̄ter cōuerſionē ad deū velſimul cū conuerſione ad deū requiritur cōuerſio ad pct̄m. qͣiremouēs et ꝓhibe̓s. Scd̓o modo rn̄deo et dico. ꝙ etiā in peccato cōuerſio nō facit culpā ſineauerſionē. et ideo ſicut in peccato ſūt duo. ſcꝫ inordinata auerſio et cōuerſio. ita in conuerſioneoportet ꝙ ſint duo. ſcꝫ cōuerſio ad deū p dilectionem. et cōuerſio ad pct̄m vel auerſio a pct̄o ꝑ deteſtationē vel cōtritionē. Hec bt̄s. tho. iiij. ſcrip.ſen. vbi ſupͣ. in. ſolū. ij. argū. Scd̓o modo adlibcrrū eē pccōidem argues ſic. Qui in anteriora tēdit: ad poſtoriora reſpicere nō debꝫ. ẜm illud apoſtoli ad phili.iij. Que retro ſunt obliuiſces ⁊cͣ. Sed tēdenti adiuſticiā retro ſunt pct̄a p̄terita. ergo eoꝝ debꝫ obliuiſci nec in ea ſe extendere ꝑ motū liberi arbitrij Rn̄deo et dico. ꝙ homo debꝫ obliuiſci ⁊ recordari pct̄oꝝ p̄teritoꝝ diuerſis reſpectibꝰ. qd̓ ſic patꝫ Primo em̄ non debꝫ homo recordari pct̄oꝝ p̄teritoꝝ propter affectione. ut ſcꝫ afficiat̉ ad ea. ſꝫqͣntū ad hoc debet ea obliuiſci. Scd̓o debꝫ homorecordari pct̄oꝝ ſuloꝝ et ꝯſiderare ip̄a ut deteſtetea: ſic ab eis em̄ recedit. Vbi nota ꝙͣ cōtritio debet eſſe ſingularis et generalis. Primo quidē debet eſſe cōtritio ſingularis. qꝛ oportet ꝙ homo ſingularia pct̄a que cōmiſit quoꝝ habꝫ ulemoria deteſtetur. Scd̓o ex tali ꝯſideratione ſequit̉ in aīaqͥdā motꝰ quo deteſtant̉ om̄ia pct̄a que cōmiſit.Inter que etiā includunt̉ pct̄a obliuioni tradita.qͥa homo in ſtatū illo ita debꝫ eſſe diſpoſitꝰ: ut etiāde his que non ieminit ꝯterat̉ ſi memorie occur.rerent. Et talis motus cōtritōis requirit̉ et concurrit ad remiſſionē pct̄i. Nec bt̄s. tho. pͥma ſcd̓ovbi ſupͣ. in. ſolū. ij. et. iij. argū. ercio ad idēargues ſic. Nihil impedit a perceptione eūcariſtieniſi culpa mortalis. ſed ꝯtritꝰ ante cōfeſſionē nōdebet accedere ad eucariſtiā. ergo ꝯtritio nō valꝫad remiſſionē pct̄i. Rndeo et dico. ꝙ dupliciterpeccator delinqͥt. ſcꝫ in deū et in eccleſiā. Primopeccat in deū. qꝛ imaginē dei deformat. Secūdopeccat ī eccleſiā. qꝛ ſubtrahit memibꝝ eccleſie. itaꝙ nō ſit iuuatiuū ab alijs mēbris nec vnitū eis.Et ideo oportet ꝙ peccator recōciliet̉ deo et proximo. qͣntū ergo ad illā recōciliatōeꝫ que ē reſpēctū dei. oportet habere cōtritōeꝫ que eſt mitiū recōciliatōis. qͣntū aūt ad illā recōciliatōeꝫ que eſtreſpectu eccleſie eſt neceſſaria cōfeſſio. vn̄ qͥa diſpenſatio eucariſtie pertinet ad miniſtros eccleſieideo ante remiſſionem peccatoꝝ per miniſtros nōdebꝫ aliqͥs ad eucariſtia accedere qmuis ſit ſibi culpa quo ad deū remiſſa. Hec bt̄s. tho. iiij. ſcri. ſendi xvij. de effectū ꝯtritōnis. arti. v. q. j. Vtꝝ remiſſio culpe ſit effectꝰ cōtritōis. in. ſolū. iij. argū Vtꝝ infuſio gre et remiſſio culpe ſint ſimul.VEd qͥa remiſſio pct̄i Capi. .vj.vel liberatio a peccato non fit ſine gratiadei. poſſet aliqͥs quere̓ vtꝝ infuſio gratie p̄cedat remiſſione culpe vel ecōuerſo. Rndeoet dico. ꝙ hec duo et ſūt ſimul et ī inſtāti. et vnaeſt prior alia: quodāmō et ecōuerſo. Primo dico ꝙ hec duo in inſtanti ſūt et ſimul. qd̓ tripliciterprobo. ſcꝫ Autoritate. ratione. ſimilitudine. Prinio hoc probo autoritate actuū. ij. Factꝰ eſt repēte de celo ſonus tāqͣꝫ adueniētis ſpūs vehemētis.vbi dicit gloſa. ꝙ neſcit tarda molimīa ſpūſſanctigr̄a. ergo eſt in inſtanti. Scd̓o hoc probo duplici rationē. ſcꝫ ex parte dei et ex parte liberi arbitrij Prima ratio eſt ex parte dei que eſt talis. Virtꝰ