verbo tāgūtur tria. ſcꝫ Dictio gn̓alis om̄is. Trāſgreſſio crimīalis Qui facit pct̄m. Cōditio vilis ul̓penalis. Seruꝰ ē pct̄i ¶ Primo tangit̉ dictio generalis omīs Auguſ. ibidē. Om̄is inqͥt ſcꝫ iudeuˢgrecus. diues. pauꝑ. imꝑator. vel medicꝰ. ad Roiij. Non eſt diſtinctio iudei ⁊ greci. om̄es em̄ peccauerūt. ¶ Scd̓o tāgit̉ tnͣſgreſſio criminalis. ſcꝫ qͥfacit pct̄m: et non ſolū qͥ facit. ſed qui cōcupiſcit¶ Tercio tangit̉ vilis et penalis ꝯditio Ibi. ſeruꝰeſt pct̄i. ¶ Sꝫ ꝯtra: ſeruus nō mouet̉ proprio arbitrio ſed dn̄i. qui aūt pct̄m facit mouet̉ arbitrioſuo. ergo ⁊cͣ. Rn̄deo et dico ꝙ vnuſquiſqꝫ eſt idqd̓ ꝯuenit ei ẜm ſuā natura. quādo gͦ mouet̉ quisẜm id qd̓ cōuenit ei ẜm ſuā naturā ẜm ſemouet̉.Quādo aūt non mouet̉ ẜm ſua naturā ſed ab aliquo extraneo tūc non oꝑat̉ ẜm ſe: ſed ab imp̄ſſione alteriꝰ ẜm ꝙ eiſuibijcit̉. homo aūt ẜm ſi naturam eſt rōnalis. gͦquādo mouet̉ ẜm rōne: ꝓpriomotū mouetur: et ẜm ſe oꝑat̉ qd̓ ē libertatis. Qn̄vero peccat oꝑat̉ p̄ter rationē. et ideo mouet qͣiab alio retētus termīs alienis. Et id̓o qͥ facit peccatū ſeruꝰ eſt pct̄i. ij. Pet̓. ij. A quo qͥs ſuꝑatꝰ eſthuiꝰ et ſeruus e. Anſhel. dicit ꝙ pctm̄ non habꝫvn̄ dnetur homi. qꝛ pct̄m eſt quidā defectꝰ ſeu pͥuatio modi ſpecieiet ordinis. ut dicit Dioni. de diui.No. c. v. intractatū de malo. Sed homo habꝫ vn̄ſit ſeruus pct̄i ſcꝫ volūtatis ꝯſenſū. Vn̄ Auguſ.ſuꝑ illo v̓bo Ioh̓. viij. Om̄is qͥ facit pct̄m ſeruꝰ ēpct̄i ſic ait. O miſerabilis ſeruitꝰ: ſeruꝰ homīs aliquādo ſui dn̄i duris imperijs fatigatus fugiendorequieſcit. Seruꝰ aūt pct̄i quo fūgit ſecū trahitqd̓cūqꝫ fuge̓it. pct̄m em̄ qd̓ facit nitꝰ ē: voluptastnͣſit. pct̄m non trāſit. p̄terit qd̓ delectat. remāſitqd̓ pūgat. Solus de pct̄o liberare pt̄ qͥ venit ſinepct̄o et factus ē ſacrificiū ꝓ pct̄o. Qui gͦ eſt liberliberat. Ip̄e gͦ ſpem dedit ut a libero libemur. Ip̄eem̄ p̄ciuūdedit nō argētū ſed ſanguinē ſuū. Et ꝓ.pter hͦ ibidē dr̄. Si filiꝰ vos liberauerit vere liberieritis. Hec Auguſ. vbi ſupͣ. Vn̄ cauere debemuset volūtatē libera refrenare ne peccemꝰ ¶ Cuiꝰ rōeſt. qꝛ poſt pct̄m libertas ad malū eſt q̄dā ꝓnitaspeccādi ⁊ curuitas qͥ ex pct̄o eſt ⁊ mala ut recitatmagiſter ſen. li. ij. di. xxv. Tame̓ qꝛ volūtas a neceſſaria coactione ſemꝑ eſt libera in ſtatu pn̄tis vite. ut patꝫ ſupͣ. Ideo ſuꝑ illo v̓bo Ioh̓. viij. Quifacit pct̄m. Grego. docꝫ vitare pctm̄ dicēs. Sꝫhiuc dno ꝯtradicimꝰ cū iniqͥtati q̄ nos cepat reluctamus cū ꝯſuetudini violenter reſiſtimꝰ. cū ponitēdo culpā ꝑcutimꝰ. et maculas ſordiū lacrimislauamꝰ. licet aūt libertas a crimine ſit libertas vera ut patet. eſt tamē inp̄fecta in pn̄ti vita. qͥa utdicit apoſ. ad Gala. v. Caro ꝯcupiſcit aduerſusſpiritū. et ſpiritus ⁊cͣ. vt nō quecūqꝫ vultis ea faciatis. In quibꝰ verbis apoſ. tagit tria. ſcꝫ pugnācauſam. ſequelā. ¶ Primo oſtendit pugnā dicēsCaro ꝯcupiſcit aduerſis ſpiritū. et ſpiritus adu̓.Que verba exponit Auguſ. et Ambro. in gloſa.¶ Primo Auguſ. ſic. Caro id eſt anima carnali ꝯcupiſcētia ſpiritui reluctatur: que quidē carnaliscōcupiſcentia nō eſt in anima ſola nec incarne ſola ſed ex vtroqꝫ fit. qꝛ ſine anima et carne nulla delectatio ſentitur. Et ponit exemplū. qꝛ ſicut audire et videre non eſt auris nec oculi tm̄ nec animetm̄ ſed cōiuncti. Sic ꝯcupiſcere non eſt tm̄ animenec tm̄ carnis. ſed hominis ꝑ carne̓ et animam.¶ Scd̓o modo exponit Ambro. in gloſa dice̓s. Nāpugna inter carnē̓ et ſpiritū eſt magna cōtinua.manifeſta et ꝑiculoſa. ¶ Primo eſt grauis pugnaquia caro ꝯtraſpiritū vbi deberet eſſe maior ꝯcordia. ¶ Scd̓o eſt qͣſi noua et cōtinua. qꝛ aduerſusſpiritu. ¶ Tercio hec pugna in quibuſdā ē manifeſta ſcꝫ in bonis in quibꝰ eſt ſpūs dn̄i. ¶ Quartohec pugna eſt multū ꝑiculoſa. Vn̄ Auguſ. in gloſa Ibidē. Videte quale bellū propoſuit qualē rixāhͦ in domo tua. id eſt intra teip̄m ſentis. Vn̄ apoſtolus ad Ro. vij. Video alia legem in mēbris repugnantē legi mentis mee. ¶ Scd̓o oſtendit apoſtolus pugne caſū dicēs. Hec em̄ ſibi inuicē adu̓ſantur. qꝫ caro vult ſeruire delicijs: ſpūs v̓tutibꝰ.Caro eſt infirma: ſpūs ꝓmptus. Vn̄ Bern̄. ſuperhͦ v̓bo ſic ait. Diſponit ratio caſtigare corpꝰ et ſb̓ijcere ſeruituti. At corpus ẜuus mutilis et pigerconq̄ritur volūtati que male languida iacet. nōneſeruus veſter ego ſum qui vobis a primeua etatetam ſedule ẜuio. nonne pro vobis magnos ⁊ mutos labores ſuſtinui. et adhuc paratus ſū ſuſtineet hijs modis et ſimilibꝰ volūtatem cōtra rationēad malū et ad peccādum inclinat. Hec pugnia ſignata fuit in pugna Iacob et Eſau in vtero rebecce. Gen̄. xxv. Re. infra. maior ¶ ercio oſtenditapoſtolꝰ iſtius pugne ſequelā et miſeriā vel impotentiā dicens. ut non quecūqꝫ vultis illa faciatisGloſa id eſt illa facere ꝑ̄mittamini. ita dicit apoſtolus ad Ro. vij. Velle adiacet mihi. ꝑfice̓ aūt nō ēin me. Qd̓ v̓bū Ambro. exponit duobꝰ modis.¶ Primo ſic. Velle adiacet mihi. qͣi di. Velle eſt innobis ex libero arbi. Et dicit adiacet. id eſt iuxtacarne iacet. qꝛ nat̉ale eſt quodāmō velle bonū ꝑ ratione naturalē. ſed ꝑfice̓ nō. qꝛ face̓ bonū meritorum hoc tm̄ eſt ex gr̄a dei. ¶ Icd̓o modo exponitſic. Velle adiacet mihi. id eſt libeꝝ arbi. tāqͣm infirmū iuxta carnē iacet impotens p ſe reſurge̓ adbonū oꝑandū. Et ſi hoc eſt malū. ſcꝫ velle bonumet non poſſe ꝑ̄fice̓ bonū. peius eſt odire malūet facere malū. ita di. apoſ. ad Ro. vij. Nlō em̄ qd̓ volo bonum hoc ago. ſed qd̓ odionalum illud facio. In qͦ v̓bo ut di. gloſa Apl̓iis ꝑſonā duoꝝ hominū aſſumit. ſcꝫ hoīs inteioris id ē mētis. et hoīsexteioris id ē carnalitatis. vn̄ di. Nō qd̓ volo bonūẜm intēiorē hoīeꝫ. id ē ẜm mētē. illud ago ẜm exteiorem. id ē ẜm carnalitatē. ſꝫ qd̓ odio malū. ſcꝫ interiꝰ ẜm mētem illud facio exteriꝰ. Auguſ. in gloſa. qͣi di. Subiecto pct̄o libeꝝ arbi. eſt infirmatūdupliciter: Primo qꝛ nō pt̄ ꝑ ſe bonum facere:
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten