Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Primo ꝓbo hoc exemipli inductōe ſic. Sicut em̄videre dr̄ dupliciter ut dicit ph̓s. ij. de aīa ſcꝫ hr̄eviſū et vti viſu. ita etiā peccare Vn̄ cū dr̄ hō nonpt̄ an reꝑatōnē nō peccare: intelligit̉ non haberepct̄m. Illā anqͣm homo ꝑ dei gr̄aꝫ reꝑaret̉ et a peccato liberet̉: ſemꝑ eſt in pct̄o Sꝫ nō pt̄ nitelligi qnō poſſit nō vti pct̄o. qͥa exiſtēs in pct̄o mortalipt̄ ꝑ libeꝝ arbitriū pct̄m cōmittēdū vitare: qͣmuisnō ita faciliter ſicut an̄qͣm peccaſſet. Scd̓o ꝓbohͦ idē rōne ſic. In om̄ibꝰ que ſub electōe cadūt voluntas libera manet. electio aūt eſt actꝰ liberi arbitrij. gͦ ⁊cͣ. Vn̄ dicere ꝙ volūtas velit aliqͥd et co.gat̉ ab eo ē implicatio ꝯtradictōis. qͥa neceſſitascoactōis ē ꝯtraria volūtati. ut di. ph̓s. v. methaEo ꝙ volūtariū ē cuiꝰ pͥncipiū ē intra. violētumaūt ē cuiꝰ pͥncipiū ē extͣ. ut dicit ph̓s in. iij. ethi.ergo etiā poſt pct̄m remanet volūtas libera ad nōpeccandū vel ad pct̄m ſequēs vitādū. Hec. b. t.ij. ſcri. ſen. di. xxv. arti. ij. Vtrū libeꝝ arbi. cogipoſſit. in. cor. ſo. in fine. Et ibidē di. xxviij. Vtꝝhomo in pct̄o exiſtēs ſine gr̄a ꝑ libeꝝ arbi. pct̄mſequēs vitare poſſit. i. ſolū. j. et. ij. argumēti. Ꝙ nulla creatura ex ſua natura pt̄ habere libeꝝarbitriū cōfirmatū in bono. Capi. .xviij.Ecundo dico ꝙ libeꝝ arbitriū ē ꝯfirma.tū in bono. Vbi nota ꝙ libeꝝ arbi. eſſeꝯfirmatū in bono pt̄ intelligi duobo modis ſcꝫ ex natura vel ex gr̄a. Primo igit̉ mō nullacreatura rōalis ē q̄ ex ſtīa natura libeꝝ arbi. habeat ꝯfirmatū in bono. qd̓ triplicit̓ ꝓbo. ſcꝫ ex ſui inuctōe. exempli aſſimilatōe. vel inductōe ⁊ ratōne. Primo hͦ ꝓbo ex liberi arbi. inuētōe. Nā libeꝝ arbi. nō inuenit̉ in aliqͣ creatura niſi in āgelis ⁊ in homīe. Sꝫ tā hō qͣꝫ angelꝰ peccauit. gͦ nulliꝰ creatūre libeꝝ arbi. eſt naturaliter confirmatū in bono. Scd̓o hͦ idē probo exempli inductōe ſic. Propͥetas nat̉e ſuꝑioris nō pt̄ inferiori nat̉e naturaliterꝯuenire: niſi in ſuꝑiorē naturā cōuertat̉. v̓bi gra.Sicut nō pt̄ fieri ꝙ aqua naturaliter ſit calida niſtꝯuertat̉ in naturā ignis. ſed hr̄e indefectibilē bonitatē eſt ꝓprietas diuine nature. gͦ nō pt̄ eſſe ꝙ alicui alteri nature ꝯueniat nat̉aliter: niſi in diuinānaturā ꝯuertat̉ qd̓ eſt impoſſibile. Tercio hͦ idēꝓbo triplici rōne. Prima eſt qͥa quelibꝫ creaturacū nō ſit vel cū nō habeat ꝑ ſe eſſe ē ex nihilo ꝓcedes. et ideo flexibilis et ex ſe ad nihilū tendens. Scd̓a ratio e. qͥa nulla creatura ē bonū eſſentia.le. Et id̓o cū quelibꝫ creatura ꝑmixtōnē habeat potē̓tie ex ſe e̓ deficiēs Tercia rō e. qͥa cū nulla creat̄a ſit bonū vniu̓ſale ſꝫ ꝑticulare ex ſe ē ꝯtͣrij. id eſtmali ſuſceptiua Solꝰ aūt d̓s ē nat̉alit̓ impeccabilis qd̓ ꝓbo multiplicit̓. Tū qͥa ip̄e ē bonū ⁊ actualenulliꝰ potētie admixtōeꝫ recipiēs tū qͥa ip̄e ē bonūvniu̓ſale nulla ꝑfectōe cares. tū qͥa ip̄e ē nec eē incipiēs. nec ad nō eē tēdēs vel eē deſines. Et id̓o ſolus deꝰ habꝫ li. arbi. impeccabile naturalit̓ et ꝯfirmatū in bono. Sed forte arguēs in ꝯtrariū. ſeꝫlilioiu dū.ꝙ hō pt̄ eē naturalit̓ impeccabilis ſic. De nobilitate create ſpūalis ē ꝙ poſſit mereri. ad hͦ aūt ꝙ poſſit meri oportet ꝙ habeat dn̄iū ſui actꝰ. ſed ſi nonpoſſꝫ niſi bona age̓ nihilominꝰ dn̄iū ſui actꝰ remaneret. qͥa poſſet aliqd̓ bonū age̓ vel nō age̓ ſine hocꝙ in malū incide̓t. vel ſaltē eligere inter bonum etmeliꝰ. gͦ ad merēdū nō reqͥrit̉ poſſe peccare. Rn̄deo et dico ꝙ eē naturalit̓ impeccabile nō repugnͣtei qd̓ ē hr̄e dn̄iū ſui actꝰ cū vtꝝqꝫ deo ꝯueniat. repugͣat aūt ei qd̓ ē hr̄e dn̄iū ſui actꝰ in natura creata q̄ eſt bonū particulare. nō em̄ aliqͣ creaturā pt̄hr̄e dn̄iū actꝰ gene̓alit̓ cuiꝰ ſūt determīate actōesad bonū particulare. Hec. b. t. niqueſtōibꝰ diſputatis de veritatē. q. xxiiij. de li. arbi. q. vij. Vtrūpoſſit eſſe aliqua creatura q̄ libeꝝ. arbi. habeat naturaliter ꝯfirmatū in bono. in. cor. ſolū. ⁊ in ſolū.ij. argum̄ti. Ꝙ libeꝝ arbi. viatoris ex grapoteſt ꝯfirmari in bono. Capi. .xix.Ecūdo dico ꝙ libeꝝ arbi. homīs in ſtatuvite ꝑ donū diuine gr̄e pt̄ ꝯfirmari ī bonō. qd̓ triplicit̓ ꝓbo. ſcꝫ Inductōe. ratione. diſtinctōe. Primo hͦ ꝓbo exēpli inductōne.Et pͥmo de bt̄a v̓gine que in ſtatū vie ita fuit ꝯfirmata in bono ut deniceps peccare nō poſſet. et hocmerito ꝯpetebat. eo ꝙ bt̄a v̓go erat mr̄ diuine ſapiētie. in quā nihil inqͥnatū incurrit. ut dr̄ Sapiētie. vij. Scd̓o hͦ idē ꝓbo de apoſtolis qͥ ꝑ aduētū ſpūſſancti ſūt cōfirmati in bono qd̓ etia decuitqͥa erāt qͣi fundamētū et baſis totius eccleſiaſticiedificij vn̄ eos oportuit eē firmos. Scd̓o hͦ idēꝓbo rōne ſic̄. Tūc em̄ hō habꝫ libeꝝ arbi. in bonoꝯfirmatū: qn̄ bonū ꝑfectū qd̓ deus ē: eſt mēti hūane vnitū. ſed deꝰ mēti humane vnit̉ ꝑ gr̄aꝫ nō at̄ꝑ naturā. ergo libeꝝ. arbi. poteſt confirmari pegratiā non per naturam. Et confirmo hoc idemper duo exempla. Primū eſt de hūano corpore.qꝛ ſic̄ corpꝰ hūanū ex ſtia nat̉a habet ꝙ ſit corruptibile. ſed dono gr̄e efficit̉ incorruptibile. primaad. Corn. xv. Oportꝫ hͦ corruptibile indue̓ incorruptōeꝫ. ita libeꝝ arbi. homīs qd̓ ex ſua natura habet ꝙ ſit flexibile mmalū ꝑ gr̄aꝫ pt̄ ꝯfirmari ī bo.no. Scd̓m exemplū eſt de aere et luce. Sic̄ aerirepugnat ꝙ ſit naturaliter actu lucidus non tamꝙ poſſit illuminari. ita repugnat libero arbi. ex eoꝙ eſt ex nihilo ꝙ ſit naturalit̓ cōfirmatū in bono.ſed hoc ei ꝑ gr̄am ꝯcedi pt̄. Et ſicut lux ſuꝑueniēˢaeri aufert obſcuritatē eius quā naturalit̓ ſine lucehabꝫ. ita ex defectū liberi arbi. eſt: ꝙ in malū flectipt̄. et hūc defectū aufert gr̄a ꝑficiēdo naturā liberiarbi. cōfirmās ip̄m Tercio hͦ idē declaro diſtinctōne. Sic̄ em̄ aliqͥs duplicit̓ eſt ꝑfectꝰ ſcꝫ ẜm qͥdut in via quādo habꝫ fidem ⁊ caritate ẜm modump̄ſentis vite. Et ſimpliciter ut in patria quādo perfecte diligit deum. nec tamē in via aliquis om̄moperfectus eſt ut n patria. ita quis poteſt eſſe cōfirmatus in bono in via: qui tamē om̄mo nō eſtcōfirmatus in bono ſicut in patria. verbi gratia.