Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

non ſunt aliquiinfideles et in hoc caſt ꝑiculoſuꝫeſt publice diſputare de fide coram ſimplicibꝰ quorū fides ex hoc eſt firmior ꝙ nihil diuerſū audier̄t.ab eo qd̓ credunt. Et ideo non expedit eiſ vt verba infideliū audiant diſputātiū contra fidem. Hecbt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. x. de infidelitate. arti. vij.Vtꝝ ſit cū fidelibꝰ diſputanduꝫ. in cor. q. Sicigit̉ ex p̄miſſis ptꝫ. ꝙ ſapiētibꝰ et ī fide firmis corāſimplicibꝰ et in fide titubatibus. ⁊ corā infidelibusintendētibꝰ in ſimplicibꝰ corrumpe fidem neceſſarium eſt diſputare de fide. Et hoc ꝓpter duas cauſas. ſcꝫ ꝓpter veritatē fidei manifeſtādam. et ꝓpt̓errores confutandos et extirpādos. Prima rōeſt ꝓpter fidem manifeſtandā et defendendā. ẜm illud. jͣ. petri. iij. Parati ſemꝑ ad ſatiſfactōem omnipetenti vel poſcenti vos rōem de ea que eſt in vobisfide. in qͥbus v̓bis tangunt̉ tria. Primo autoritas officij. ibi. parati ſemp. Et merito. qꝛ ſicut inangelis eſt talis ordo dinitus inſtitutus. ꝙ ſuꝑiores qui inferioreˢ illumināt habēt notitiā plemiorēde rebꝰ dīnis qͣm mnores. Ita etiaꝫ ſupīoreſ hoīeſad quos ꝑtinet alioˢ erudire: tenent̉ habere pleniorem notitiā de credēdiſ et magis explicite crede.Et tales ſunt maiores. ſcꝫ p̄lati qui habent officiūalios inſtruendi. ita ꝙ p̄lati tenent̉ habere fidē explicitam de dinis. et mīores et ſimplices fidem implicitam et ſequi fidem maiorum. Et cum humanacognitō non ſit regula fidei ſed veritas dīna: ſi maiores in aliquo a dina veritate deficiant et errent.non preiudicat fidei ſimpliciū qui eos fidem rectāhr̄e credunt. Cuiꝰ rō eſt. qꝛ miores non ſequūtur fidē maiorū niſi qͣtinus maiores adherent doctrine dine. Vn̄ apoſto. pͥme ad coꝝ. iiij. Imita.tores mei eſtote ſicut et ego chriſti. niſi ꝑtinaciteriniores maiorū erroribꝰ in particulari adhererentcontra vniu̓ſalis eccleſie fidem que non poteſt deficere. Dicente dn̄o luce. xxij. Ego ꝓ te rogaui petro vt non deficiat fides tua. vt dicit bt̄us tho. ſcd̓aſcd̓e. q. ij. de fide et eius actu. arti. vj. Vtꝝ om̄esequaliter teneant̉ ad habendam fidem explicitam.in cor. q. et in ſolū. iij. ar. Scd̓o in verbis premiſſis tangitur ſb̓tilitaˢ ingenij. ibi. rōnem redd̓ode fide. Nam rōneˢ que inducunt̉ ad autoritatemfidei non ſūt demōſtratōnes ſed ꝑ̄ſuaſiones et inductiones effectuum fidei: remouētes impedimenta fidei: on̄dendo ꝙ non eſt impoſſibile qd̓ in fide ꝓponitur. Vbi nota. ꝙ quia actus fideiſcilicet aſſenſis eſt voluntarius et ꝑ cōſequens eſt meritorius. Idro ratō hūana inducta ad ea que ſūt fideduplr̓ poteſt ſe habere ad voluntate credentis. velſicut p̄cedens voluntatē. vel ſicut ſeq̄ns. Vno mōvt p̄cedē̓s volūtatē. putacū quis aūt nō hr̄et voluntatē ad credendū. aūt nō hr̄et ꝓmptā voluntatē ad credendū: niſi rōne hūana induceret̉. ⁊ ſicratō hūana diminuit meritū. Cuiꝰ ratio eſt. quiaſicut homo actus virtutū moralium debet exercere ꝓpt̓ iudicium rōnis et nō ꝓpter paſſionem. itafidalisdebet homo credere ea que ſūt fidei. non ꝓpter rōnem humanam. ſed propt̓ autoritatē dīnam. Psgreg̓ in quadā omelia ſic dicit. Fides nō habꝫ meritū cui hūana rō p̄bet experimentum. Scd̓o mōratio humana poteſt ſe habere ad voluntatē credētis vt ſequens. et ſic ratō hūana non excludit meritum fidei ſꝫ auget. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ cuꝫ homo habet ꝓmptam voluntatē ad credendum diligit vertatem creditaꝫ. et ſuꝑ eam excogitat ſiquas rōesad hoc inuenire poteſt. et ſic eſt ſignuꝫ maioris meriti. ſicut etiā paſſio conſequens in v̓tutibus moralibus eſt ſignū ꝓmptōris voluntatis. Vt dicitbt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. iij. de fide et eius actu arti.iiij. Vtꝝ ratio inducta ad ea que ſūt fidei diminū.at meritū fidei. ar. ꝯtra. et in cor. q. et ī ſo. ij. ar.Re. ſupͣ fides. Tercio ī v̓bis p̄miſſis tangit̉ generalitas auxilij. ibi. om̄i poſcēti. gͦ infideli. Rndeo et dico. ꝙ infidelis aut q̄rit ad diſcēdū. aut adderidendū. Primo em̄ ſi infidelis querit ad diſcerdum. tunc debet inſtrui quid credendū quid faciendum ⁊cͣ. Si vero querit ad deridendū tunc eſtſicut canis. vnde non eſt ei aliqͥd dicendū. math̓.vij. Nolite ſanctum dare canibꝰ neqꝫ mittatis margarit as vr̄as ante porcos. Vnde aūgꝰ ī ẜmonedn̄i in monte ſic ait. Querenduꝫ eſt quid ſct̄m qͥdmargarite. quid canes. quid porci. Et ſb̓dit ibidēSanctuꝫ eſt qd̓ corrumꝑe nephas eſt cui ſcelerisvoluntas rea tenet̉. qͣꝫuis illud incorruptibile maneat. et tale ſct̄m. ẜm chriẜ. ſuꝑ math̓. Sanctumeſt ſic̄ baptiſmꝰ. gr̄a. corpꝰ chriſti. et alia ſacramēta. Margarite ẜm augꝰ ibidem ſūt quecunqꝫ ſpūalia. Vn̄ ẜm chriẜ. ibidem. margarite ſunt miſteria veritatis. qꝛ ſicut margarite incluſe in conchipoſite ſunt in ꝓfundum maris. Sic miſteria dīnapoſtta ſūt in altitudine ſēſus ſacre ſcripture. Velẜm augꝰ vbi ſupͣ. Bicet vna et eadem res ſāctumet margarita dici poſſit. ſed ſāctum dicit̉ ex eo ꝙnon debet corrumpi. margarita vero ex eo ꝙ nordebet contenm. Canes vero ẜm augꝰ in ẜmonedn̄i ī monte ſūt impugnatores veritatis. Porci vero cōtemptores. Vel ẜm chriẜ. ſuꝑ math̓. Caneſūt gētiles iudei et heretici detractoreˢ. Porci veroſūt chriſtiani corꝑales. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ ſicut ꝓprium eſt porci in ceno volūtari: nunqͣm celū aſpicerenec dn̄m ſuum q̄rere niſi cum eſurierit. tales ſuntchriſtiani qui in carnalibus immundicijs delectatur. nec aſpiciūt celum nec querūt deū niſi cum neceſſitas eis aduenerit. Math̓. viij. Dixerūt demones chriſto. Si eijcis nos mitte nos in porcos: ⁊nolite ſāctum dare canibus. id eſt infidelibꝰ detractoribꝰ. quia baptiſmus ⁊ alia ſacramenta non ſūitdanda niſi fidem habentibꝰ. neqꝫ margaritas mittere ante porcos. id ē ſpiritualia ante chriſtianoscarnales. Et ſubdit cauſam dicens. Ne forte coriculcent ea pedibus ſuis. quia ⁊ canes. id eſt infideles detractores ea morſu dilacerant. et porci. iō ēchriſtiani carnales ea conculcando inquinarit.