Sic igit̉ concludit̉ ex p̄miſſis ꝙ nō oportet ꝙ infideles in om̄i oꝑe ſuo peccent. Sed qͥncunqꝫ ex infidelitate opus aliqd̓ oꝑant̉ tūc peccāt. Vn̄ ſicuthn̄s fidem poteſt aliqd̓ peccatuꝫ cōmittere in actuquē nō refert ad finem fidei. vel venialiter vel mortalit̓ peccādo. ita etiā infidelis poteſt aliquē actuꝫ bonum facere in eo ꝙ nō refert ad finē infidelitatis.Dec bt̄s tho. tercio ſcrip. ſen. di. xlj. arti. ij. Vtꝝactus infidelis bonus eſſe poſſit. ar. ꝯtra. ⁊ in cor.q. et in ſo. argumentoꝝ. Et iterū. ſcd̓a ſcd̓e. q. x.d̓ infidelitate. arti. iiij. Vtꝝ q̄libꝫ actio infidelis ſitpeccatū. ar. cōtra. ⁊ in cor. q. et ī ſo. argumētoꝝ.¶ Ꝙ tres ſūt ingn̓ali ſpecies infidelitatis et q̄eſt grauior. ¶ Capitulum quartum.Varto circa infidelitatē conſiderare debemꝰ varietatē vel plalitatē gͣdꝰ. ſcꝫ qͦtſūt in numero ſpēs infidelitatis. ¶ Vbinotaꝙͣ ſpēs infidelitatis duplr̓ diſtingui et cōſiderari pn̄t. Vno mō ẜm erroreꝫ in diuerſis que adfidem ꝑtinēt. et iō ſicut errores pn̄t multiplicari ininfinitū. vt ptꝫ ꝑ augꝰ ī libro de heſibus. ita nonſūt det̓minate ſpēs infidelitatis. ſꝫ pn̄īt multiplicari ī infinitū ſicut errores vel ẜm multiplicatōem erroꝝ. Alio mō ſpēs infidelitatis pn̄t conſiderari ꝑcomꝑatōem ad fidē. et ſic tres ſūt ī numero ſpēs īfidelitatis. ſcꝫ paganoꝝ iudeoꝝ et heticoꝝ: Rō aūthuiꝰ eſt. qꝛ cum pct̄m īfidelitatis cōſiſtat ī renitēſtetimm opt̓indo fidei: hoc poteſt cōtinge̓ tribꝰ modis ¶ Primomodo qꝛ renitit̉ fidei nōdum ſuſcepte. et talis eſt infidelitas gētiliū ſeu paganoꝝ. ¶ Scd̓o mō qꝛ renitit̉ fidei ſuſcepte in figura. et talis eſt infidelitasiudeoꝝ ¶ Tercio mō qꝛ renitit̉ fidei ſuſcepte ī ip̄amanifeſtatōne veritatis. et talis eſt infidelitas heti.coꝝ. Hec beatuſ tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. x. de infidelita.te. ar. v. Vtꝝ ſint plures infidelitatis ſpēs. ī corꝑe. q. ¶ Sꝫ forte q̄res q̄ iſtaꝝ infidelitatū ſit grauior. Rndeo et dico ꝙ in infidelitate pn̄t conſiderari duo. ſcꝫ gn̓alitas infidelitatis. et cōtrarietasfidelitatis. ¶ Primo em̄ generalitas erroris. ⁊ ſicinfidelitas gentiliū et paganorū eſt grauior. eo ꝙin pluribꝰ errāt gentiles qͣꝫ uidei. et iudei qͣꝫhetici.¶ Scd̓o ī infidelitate poteſt cōſiderari cōtrarietaˢinfidelis ad fidem. et ſic ip̄a infidelitas magis habet rōnem culpe ex hoc ꝙ fidei renitit̉. qͣꝫ ex hoc ꝙfidem nō habet. Vnde infidelitas iudeoꝝ et heticorū eſt gͣuior qͣꝫ infidelitas paganoꝝ. et hoc duplicirōne. ſcꝫ rōne cog̓tōnis. et omiſſionis. ¶ Primorōne cognitōis ſic. Grauiꝰ pct̄m eſt cognoſce̓ voluntatē dn̄i et non facere. qͣꝫ nō cognoſcere ⁊ nonfacere. Vn̄ dr̄ luce. xij. Seruuˢ qui cognouit voluntatē dn̄i ſui et non facit ẜm volūtate eius pla.gis vapulabit multis. Vnde chriẜ. ſic ait. Nō em̄ſimilr̄ in om̄ibꝰ om̄ia iudicant̉. Sed niaior cognitio fit maioris pene materia. Vn̄ ſacerdos eadempeccās cū populo. multo gͣuiora patiet̉. Et ſcd̓apetri. ij. Meliꝰ erat illis. id eſt minꝰ malū alijs paribus nō cogͦſce̓ viā iuſticie. tūc enim excuſabilesInfidelitusfuiſſent ſaltem a tanto: qͣꝫ poſt agnitā retrorſū cōu̓ti. qꝛ mō facti ſūt tnͣſgreſſores qͣleˢ pͥus nō erāt.Sꝫ gētiles ſeu pagam n̄ cogͦuerūt viā iuſticie. Iudei aūt et hetici aliqͣliter cognoſcētes deſeruerūt. gͦeoꝝ infidelitas eſt gͣuius peccatū. ¶ Scd̓o hͦ ideꝫꝓbo rōne obligatōis vel omiſſionis ſic. Grauiuspeccat qui non implet qd̓ ꝓmiſit. qͣꝫ qͥ n̄ implet qd̓nunqͣꝫ ꝓmiſit. ergo heretici qui fidem euāgelij ſuſceperūt corrūpentes ip̄am gͣuius peccāt qͣꝫ uideiqui fidem euāgelij nunqͣꝫ ſuſceperūt. Sed qꝛ ſuſceperūt eius figurā in lege veteri quā male interp̄tātes corrūpunt. iō eoꝝ infidelitaˢ eſt gͣuius pct̄mqͣꝫ infidelitas paganoꝝ qui nullo mō fidem euāgelij ſuſceperūt. Et qꝛ infidelitas magis habet rōneꝫculpe ex hoc ꝙ ꝯtrariat̉ fidei qͣꝫ ex hoc ꝙ fidem nonhabet. vt ptꝫ ſupͣ. Ideo tāta infidelitas eſt deteſtabilior qͣnto pluribꝰ pͥncipalioribꝰ veritati fidei contradicit. Sic̄ heſis Arrij qͥ ſeꝑauit dīnitatē a filiodei dicēs filiuꝫ dei eſſe creaturaꝫ. deteſtabilior fuitqͣꝫ heſis Ileſtoris qͥ ſeꝑauit hūanitatē chriſti a ꝑſona filij dei. dicens chriſtū filiuꝫ dei nō ſic eſſe vnitūhomi vt vna ꝑſona fieret dei et homīs. ſꝫ ꝓpter filijdei inhabitatōem in ip̄o homīe. que habitatō noneſt ꝑ vnionē ſꝫ ꝑ gr̄am. Hec bt̄s tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.x. arti. vj. Vtꝝ infidelitas paganoꝝ ſit gͣuior ceteris. ar. cōtram cor. q. et ſo. argumētoꝝ.¶ Vtꝝ cū infidelibꝰ ſit publice diſputādū ⁊ Ca. j.Nfideles. ¶ Circa infideles qͣtuor cōſiderare debēt fideles. ſcꝫ Diſputatōem. Coactōnem.Cōmunicatōem. Supportatōem. ¶ Primo diſputatōem. ſcꝫ vtꝝ cū infidelibus ſit publice diſputā.dum. Rn̄deo et dico ꝙ circa hoc cōſideranda ſūtduo vt ptꝫ. ex parte diſputantiū intentio. et ex ꝑte audiētiū ꝯdicio. ¶ Primo ex parte diſputantiūcōſiderāda eſt intentio. Si em̄ quis diſputet de fide dubitans et v̓itatē fidei ꝓ certo non ſupponēs.ſꝫ argum̄tis fide̓ exꝑiri intendēs. taliſ ꝓculdubiopeccat tanqͣꝫ ī fide dubiꝰ et infidelis. Si aūt qͥs diſputet de his que ſūt fidei ꝓpter v̓itate manifeſtanda et errores cōfutandos tūc eſt neceſſarium.Scd̓o ex parte audientiū cōſiderāda eſt condiciovel diſpō. ſcꝫ. Vtꝝ illi qui diſputatōeꝫ audiūt ſintinſtructi et firmi in fide. et tūc corā ſapientibꝰ et infide firmis nullū ꝑiculū ē diſputare d̓ fide. Aut ſūtſimplices et titubātes in fide. et tūc taleˢ aut ſūt ſōlicitati ſiue pulſati ab infidelibꝰ. puta iudeis vel heticiſ ſiue paganis intendētibꝰ in eis corumpe fideEt in tali caſti neceſſariū eſt publice diſputare dūmodo inueniant̉ aliqͥ ad hoc ſufficiētes ⁊ ydonei.errores cōfutare poſſint. ꝑ hoc em̄ ſimplices in fidefirmabunt̉. ⁊ tollet̉ infidelibꝰ decipiēdi facultaˢet ſic ip̄a taciturnitas eoꝝ qui deberēt reſiſtere pu̓tentibꝰ fidei veritatē eſſet erroris cōfirmatio. Vn̄greg̓. in. ij. li. paſtr̓. ſic ait. Sicut incauta locutōin errorē ꝑtrahit. ita indiſcretuꝫ ſilentiū eos qͥ erudiri poterāt in errorē delinquit. Aut oīno nō ſuntſoliciti ſuꝑ hoc ab infidelibꝰ ſic̄ in terris ī qͥbus nō
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten