Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Sed forte queres hic iſtum caſum. Contingit qangelus ſathane trāffigurat ſe in angelū lucis. vtdr̄. ij. ad. coꝝ. xj. Nunqͥd peccat ille qui ei crediAndeo ẜm gloſā auguſtini ibidem et dico ꝙ ſi angelus malus ſe bonū fingat etiā ſi ei credat̉ nō eſterror morbidus aut ꝑiculoſis. Cuiꝰ rō eſt ꝓpterrectitudinē voluntatis eius qui ei inheret faciendovel dicendo q̄ bonis angelis congrunt. Vn̄ ille quiinheret malo ītendens bono angelo adherere. vel ille qui credit malū angelum eſſe bonū nō diſſentitab eo qd̓ eſt fidei. Guiꝰ ratō eſt. qꝛ et ſi ſenſus corporis fallit̉. mens vero a vera rectaqꝫ ſentētia fideinō remouet̉. Sed ſi aliqͥs ſathane adhereret cumincipit ad ſta. id eſt ad mala ⁊ falſa adducere. tūcnō caret peccato. vt dicit gloſa augꝰ ibidē. Hecbt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. x. de infidelitate. arti. pͥmoVtꝝ infidelitas ſit pct̄m in cor. q. et in ſolū. j. arEt ibidē arti. ij. Vtꝝ infidelitas ſit ī intellectū ſic̄ īſb̓iecto vel ī volūtate. ī cor. q. et ī ſo. j. ⁊. iij. ar. Siaūt queris ex quo pct̄o infidelitas oriat̉. Rn̄deoet dico ꝙ infidelitas oritur ex ſuꝑbia ex qua cōtingit ꝙ homo intellectū ſuum nō vult ſb̓ijcere regūlis fidei et ſano intellectui pr̄m. Vn̄ gregoriꝰ dicitxxxj. moralium. ꝙ ex inani gloria ortuntur noui.tatum p̄ſumptōnes. Hec bt̄ūs thomas vbi ſupraarti. j. Vtꝝ infidelitas ſit pct̄m in ſo. iij. ar. I Ꝙ grauiſſima peccata que cōmittunt̉ ī deūſūt infidelitas blaſphemia et odiū dei. Ca .ij.Ecūdo circa īfidelitatem cōſiderare debemus gͣuitatē exceſſus vel reatus. Namtria ſūt peccata que ſūt grauiſſima oīmpeccatoꝝ ſcꝫ infidelitas. blaſphenma. et odium dei Primo dico ꝙ infidelitas eſt maximū m pecca.tis que cōmittūtur in deū. hoc autē qͣdruplr̓ ꝓbo.ſcꝫ autoritate. ratōne. comꝑatōne diſtinctōne.Primo ꝓbo autoritate ioh̓is. xv. Nūc aūt excuſatōem nō habent de peccato ſuo. ſcꝫ de peccato nifidelitatis. An̄ aūgꝰ ibidē ſic dicit. Magnū qͦddaꝫpct̄m non omē qͣſi ſb̓ generali nomī vult intelligi. hoc eſt em̄ peccatū infidelitatis quo tenētur cūcta peccata qd̓ vnuſqͥſqꝫ ſi non habeat dimittunt̉ei cuncta peccata. hoc aūt eſt quia non crediderūtin chriſtū. Scd̓o hoc idem ꝓbo rōne ſic. Omnepeccatū ꝯſiſtit formalr̓ ī auerſione a deo. Ex quoverbo formo ſic rōem. Ianto aliqd̓ pct̄m eſt gͣuius. qͣnto ꝑ ip̄m homo magis elongatur et ſeꝑat̉deo. ſꝫ ꝑ infidelitatē homo maxime elongat̉ a deoqꝛ nec vera cognitōem dei habet. ꝑ falſā aut cognitōem dei nō appropinqͣt ei. gͦ ⁊cͣ. Tercio probohoc idem comꝑatōne comꝑando peccatū infidelitatis ad qd̓cunqꝫ aluud peccatū. qꝛ infideles ꝓ peccato īfidelitatis magis puniūt̉ qm̄ alius peccatorꝓ quocūqꝫ alio peccato conſiderato gn̓e peccati.Sed ꝓ alio peccato. puta ꝓ adulterio ſi cōmittit̉ab infideli et fideli ceteris paribꝰ gͣuius peccat fidelis qͣꝫ infidelis. Tum ꝓpter veritatis noticiā ex fideTum ꝓpt̓ fidei ſacramēta qͥbus eſt fidelis imbutꝰuſidelitasquibus peccando cōtumeliā facit. Quarto hocidem ꝓbo diſtinctōe. Vbi nota ꝙ infidelitas habꝫduo. ſcꝫ adiuncta ignorantiā. et ad fidem repugnantiā Primo ex parte ignorātie infidelitas habet aliqua excuſatōnis rōnem. Et maxime qn̄ aliqͥs ex malicia non peccat. ſicut fuit ī apoſtolo paulo qͥ dicit de ſeip̄o. j. ad thimo. j. Qui p̓us fuiblaſphemus et ꝑſecutor et cōtumelioſis. Sed mīamdei cōſecutus ſum. qꝛ ignorās feci et ī īcredulitateIn quo verbo tangit tria. ſcꝫ ſtatū. bn̄ficium. motiuum. Primo appꝰ tangit eius ſtatū dices. pͥusfui blaſphemꝰ. glo. ī deū. Vn̄ eraꝫ n̄ dignus niſilapidatōnē. Beuit̓. xxiiij. Educ blaſphemū extracaſtra vt lapidet̉. Et ꝑſecutor. glo. ſāctoꝝ. Et ſicdignus omni abiectione. Prima ad coꝝ. xv. Nōſum dignus vocari appꝰ. qꝛ ꝑſecutus ſum ecc̄iamdei. Et cōtumelioſus. glo. id eſt comp̄henſis contumeliā inferēs. ⁊ ideo dignus eram opprobrijs etom̄i abhomīatōne. Ecc̓. viij. Ne ſtes contra faciocontumelioſi. q. d. De illis eram ꝯtra quos modoclamo. Ro. j. Cōtumelioſos ſuꝑbos elatoˢ ⁊cͣ.Scd̓o tangit dei bn̄ficiū dicēs. mīam conſecutusſum. Glo. id eſt remiſſionē peccatoꝝ nō ꝑ meritamea. ſꝫ ꝑ dei mīaꝫ. Tercio tangit motiuū dicēsqn̄ ignorans feci in incredulitate. glo. miam corſecutꝰ ſū de peccato qd̓ ignorater cōmiſi. Vel itavt notet̉ cauſa remiſſionis peccati. q. d. Aīam deconſecutus ſum eo facilius quo ignoras feci. Nāqͥ ſcienter peccauit vt dauid. et ignoranter mīanidei eſt conſecutus. ſꝫ facilius ignoſcit̉ qd̓ ignoranter cōmittit̉ qͣꝫ qd̓ ſcient̓. Luce. xij. Seruus ſciēſvoluntate dn̄i ſui ⁊cͣ. Scd̓o infidelitas ex parte repugnantie vel reſiſtētie ad fidem habet rōnempeccati guiſſimi. vt ex p̄dictis pct̄iſ ptꝫ. Hec bt̄stho. ſcd̓a ſcd̓e. q. x. de infidelitate. arti. iij. Vtruminfidelitas ſit maximū peccatoꝝ. ar. cōtra et ī cor.q. et ī ſo. ij. et. iij. ar. Scd̓o dico ꝙ blaſphenadei eſt gͣuiſſimū pct̄m. qd̓ duplr̓ ꝓbo. ſcꝫ autoritate et rōne Primo autoritate yſaie. xviij. Itē angeli veloces ad gentē dilaceratā et ad ppl̓m terribilem. Vbiglo. ſic ait. Nihil horribilius blaſphemmiaq̄ ponit ī celū os ſuū poſt quē nō eſt alius. Omneem̄ pct̄m comꝑatū blaſphemie leuiꝰ ē. Scd̓o hͦidē ꝓbo rōne ſic. Blaſphemia opponit̉ cōfeſſioni fidei. et ideo habet in ſe gͣuitatē infidelitatis. et aggͣuat̉ ſi ſuꝑueniat deteſtatio volūtatis. ſcꝫ contemptus dei. vn̄ cū infidelitas ſit ẜm ſuū genus maximū peccatū. vt ptꝫ ſupͣ. cōueniens eſt ꝙ etiā blaſphemia. Hec bt̄s tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xiiij. d̓ blaſphemia. arti. iij. Vtꝝ blaſphemia ſit maximū peccatūar. cōtra. et in cor. q. Re. ſipͣ. blaſphemia. Tercio odiū dei eſt maximū peccatoꝝ. qd̓ tali rōne on̄do. Optimo opponit̉ peſſimū. vt ptꝫ ꝑ ph̓m. viij.ethicoꝝ. Sed odiū dei opponit̉ dilectōni dei ī quaconſiſtit optimū homīs. gͦ odiū dei eſt peccatū peſſimū homīs. Sꝫ forte q̄res qd̓ iſtorum duoruꝫpeccatoꝝ eſt mauis. annifidelitas. an odiū dei?