Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

potentie quā natura creata non ita ꝑfecte poteſtrecipe ſic̄ ſcientiā. Vnde etiā anime chriſti cōmunicata eſt om̄is ſcīa ſꝫ non om̄ipotentia. Scd̓a rōeſt qͣntum ad pct̄i circūſtantia. qꝛ homo peccās etde venia cogitauit. et in aliquo deceptus eſt. vt habetur libro. ij. ſen. di. xxij. nō aūt angelus peccās Tercia rō eſt qͣntum ad occaſionem pct̄i. quiahomo peccauit alio ſuggerēte. nō aūt angelus.Quarta rō et p̄cipua eſt ex parte ſtatus vtriuſqꝫquia homo nō peccauit in termio vie ſtīe ſicut angelus. cui ad pͥmaꝫ electōnem ſtatus vie finitus ē̓⁊ hoc cōſonat v̓bo dania. qui dicit. ꝙ hoc eſt hoībꝰmors qd̓ angelis caſus. Quarta rō pͥncipalisaſſignat̉ ex parte dīne iuſticie. quia om̄s illi ad qͦcorruptō pct̄i pͥmi homīs deuenire debebat nōdūerāt in actū. ſꝫ in v̓tutē tm̄. et ideo nō decebat vt pͥuſqͣꝫ eſſent. vltimā damnatōem reciperēt. ſic̄ om̄sangeli actu exn̄tes ꝓprio arbitrio peccauerūt.Quinta rō pͥncipalis aſſignat̉ ex parte̓ dine mīe.qꝛ tota naturā hūana lapſa erat in vno peccate. n̄aūt tota naturā angelica. et ideo magis indecenꝰnedl. qͣ. jpſoerat vt natura hūana tota relinqueret̉ ſb̓ damnatōne qͣꝫ de natura angelica que nō tota corruerat.Hec bt̄us tho. tercio ſcrip. ſen. di. j. arti. ij. Vtꝝfu̓it cōueniens deū incarnari. in ſolū. ij. argū. Qd̓ tempus fuit cōueniēs ad incarnatōemfilij dei. Capitulum. xxviijVarto pͥncipalr̓ circa īcarnatōeꝫ dn̄icāconſideranda eſt hora expediens et acceptabilis vel vtilis. Ad cuiꝰ euidentiāeſt ſciendū ꝙ tempꝰ ē qͣdruplex. ſcꝫ innocentie velpuritatis. culpe vel pͥuatōis. gr̄e vel reformatōis.tuſticie vel retributōnis. Primo ergo dico ꝙ nōfuit ꝯueniens vt tempe innocentie a pͥncipio mūdi ante peccatū dei filius incarnaret̉. Guiꝰ rō eſt.quia medicina non dat̉ niſi infirmis. vn̄ et dn̄s dicit math̓. ix. Non eſt opus valētibꝰ medicꝰ ſꝫ male habētibꝰ. non em̄ veni vocare iuſtos ad penitentiam ſꝫ peccatores. c aūt erāt innocētes. ideo iuſti. Incarnatio aūt eſt medicina cōtra pct̄m. ſcꝫ apeccato liberās. gͦ ⁊cͣ. Sed contra videt̉ ꝙ tūcdebuerit nnicarnari tali rōe. Opus incarnatōis eximimēſitate dine caritatis ꝓceſſit. ẜm illd̓ eph̓. ij.Deꝰ qui diues eſt in mīa ꝓpter nimiā caritatē ſuāqua dilexit nos. cum eſſemus mortui pct̄is viuificauit nos in chriſto. Sed amor vel caritas ſicutcauſat donum. ita etiā celeritatē doni. gͦ xp̄s nondebuit tardare ſb̓uenire amico. Rn̄deo et dico.ꝙ amor diſcretōni adiunctꝰ nō facit accelerari donum anteqͣꝫ expediat ei cui dat̉. Nō aūt expediebat hūano generi hͦ donū acciꝑe anteqͣꝫ exꝑimētodiſceret qͣntum eo indigebat. vt ſic acceptum carus haberet. Scd̓o dico ꝙ nō fuit cōueniēſ vttꝑe culpe mmimedīate cōmiſſe deifilius incarnaret̉.Qd̓ fecit deꝰ ꝓpter qͣtuor rōnes. ſcꝫ vt pct̄m innoteſceret. imꝑfectum p̄cedet. v̓bum clareſceret. bonū ferueſcet. Primo em̄ dei filius cōmiſſo pct̄oIncar jacionon ſtatini voluit incarnari vt pct̄m innoteſceretNam pct̄m homīs ex ſciꝑbia ortuꝫ habuit. et ideodeus hoīem poſt pct̄m dimiſit in lib̓tate arbitrij triplici rōne. Prima vt cognoſceret ſtīam infirmitatem. Scd̓a vt videret et cognoſceret oblatōeꝫ aaron ſibi nō ꝓdeſſe. Tercia vt ꝓbaret et ſic cognoſceret legem moyſi non poſſe ẜuare. quibꝰ cogni.tis cogͦſceret ſe liberatorē indigere. Et dum medicum quereret et ad eum clamaret. auxiltum gr̄e etmīe inueniret. Scd̓a rō qͣre dei filius commiſſopeccato nō ſtatim voluit incarnari e: vt impfectūp̄cederet. licet em̄ ordine nature p̄fectuꝫ imꝑfectūp̄cedat. ordine tn̄ gn̓atōnis vel temꝑis imꝑfectump̄cedit. vn̄ appꝰ dicit pͥme ad coꝝ. xv. Non pͥusqd̓ ſpūale eſt. ſꝫ qd̓ aīale. deinde qd̓ ſpūale. Et ſubdit ibi. Primus homo de terra terrenus. ſcd̓us decelo celeſtis. Tercia rō eſt vt v̓buꝫ clareſceretQn̄ em̄ rex aliquis nobiliſſimus et potentiſſimusad ciuitatē aliquā de lōginqͥs partibꝰ eſt ve̓turꝰ.non vnus p̄co. ſꝫ multi p̄nunciāt aduetum eius.vt nobilitas et potentia tanti regis clarius om̄ibꝰinnoteſcat. ſimili tanta eſt dignitas v̓bi incarnati. ſcꝫ ſaluatoriˢ mūdi qui eſt rex regū ⁊ dn̄s dn̄anttuꝫ. ꝙ nō ſb̓ito nec vnus p̄co ſꝫ multi p̄cones eiꝰaduentuꝫ de celis in mundū debuerūt pnunciare.vt dicit gloſa ad gala. iiij. Quāto maior iudex veniebat. tanto p̄conū ſeries maior vel lōgior debebat p̄cedere. Quarta rō eſt vt donum nō tēpoſcerēt. ſꝫ in cordibꝰ nr̄is ferueſceret. Cōtingit enimfreq̄nter vt etiā magni doni et impenſi ẜuicij ꝓpterꝓlixitatē tempis hoīes efficiunt̉ imimemoreˢ ex qillud non recognoſcunt. imo penitus ſūt ingͣti. vtergo lumen fidei et feruor dilectōniſ et deſiderij detanto bn̄ficio quale eſt dīni verbi incarnatō non tepeſcat. noluit pct̄o cōmiſſo ſtatim in pͥncipio icarnari. Vn̄ luce. xviij. Cum veniet filius homīs. putas ne inueniet fidem ſuꝑ terrā. Sed forte argues in oppoſitum. ſcꝫ ꝙ pct̄o cōmiſſo ſtatim ſuāincarnatōnem debuit accelerare tali rōne. Quanto medicina differt̉ tanto morbꝰ ꝑiculoſior inualeſcit. ſꝫ eſt ſapientis medici vt ꝑiculū morbi euitetgͦ videt̉ ꝙ incarnatōem ſtīam dei filius accelerarodebuit Rn̄deo et dico ꝙ aliter ē in morbo ſpūaliqͣm corꝑali. quia ad ſanatōem morbi corꝑaliˢ nōexigit̉ vt infirmus vim medicine et ꝑiculū morbicognoſcat. qd̓ tamē ē neceſſariū maxime in ſanatione morbi ſpūalis. qͥ ꝑ hūilitatem ⁊ ꝯtritōnē ſpūſanat̉. Et ideo qͣmiis medicina corꝑaliſ nō differat̉. medicina tamē ſpūalis differript̉. Nec tamēdilata eſt ita vt a pͥncipio penituˢ deeſſet. quia qͣmdiu fuit morbus fuit medicina morbi. vt dicit hugo de ſct̄o victore. qͣmius illa medicina nō eēt oīno ſufficiens. Sic em̄ medicus corꝑalis egroto q̄dam pp̄aratoria medicamenta p̄bet anteqͣꝫ dat medicina ꝑfectam. Et hic etiam fuit ꝓceſſus dei in ſanatōne hūani gn̓is. Hec bt̄uſ tho. tercio ſcri. ſen.di. j. arti. iiij. Vtrū filius dei incarnatōem ſuā tm̄