debuit differre. ini cor. q. et inſo. ij. et. iij. ar. ibidem. Et iteꝝ tercia parte ſtīm. q. j. arti. v. in cor.q. et in ſo. j. ar. ¶ Tercio dico ꝙ nō fuit cōueniens vt tꝑe iuſticie que fiet in fine mūdi incarnatiochriſti differret̉. et hoc ꝓpter tres rōeſ. ¶ Primaeſt ꝓpter nr̄e ſalutis cauſā. v̓bum em̄ incarnatū ēpͥncipiū ſeu cauſa om̄is ꝑfectōis hūane. vn̄ io. j.De plenitudine eius nos om̄es accipimus. Spaliter tamē duplex eſt ꝑfectio que a v̓bo īcarnato cōfert̉ nobis. ſcꝫ ꝑfectio gr̄e. et ꝑfectō glorie. Et qꝛordine tꝑis imꝑfectum p̄cedit ꝑfectum. et gr̄a eſtbonum imꝑfectum reſpectu glorie. ideo v̓bum deihoc modo id eſt ſuo temꝑe carne̓ aſſumpſit. ſcꝫ tepore quo nobis gr̄am eſt largitꝰ. Et merito quiaip̄e erat plenus gr̄e et veritatis. Ioh̓is pͥmo. Sedꝑfectio glorie ad quā naturā hūana ꝑ v̓bū nicarntum eſt vltimo ꝓducenda erit in fine mundi. ¶Scd̓a rō ē qͣre deus in fine mūdi ⁊cͣ ꝓpter inimēſebonitatis reuerētiā. Si em̄ beneficiū non conceditur qn̄ regi dare cōuenit. vt qn̄ quis inſtanter potit: et qn̄ infirmitas vel neceſſitas expoſcit: et quado bn̄ficiū collatum ꝓficit. tūc deficit reuerētia deuotio vel amor ſb̓ditoruꝫ ad dn̄os qui ſic faciūt.Sic a ſimili ſi dei filius non veniſſet et carnē nō aſſumpſiſſet. qn̄ poſſe ſb̓uenire ſciuit. qn̄ bn̄ficiumfrequēter petitum et eſſe gratum et acceptum cogͦuit. ſꝫ diſtuliſſet venire vſqꝫ in finem mundi. tuncdei noticia et reuerētia et morum honeſtas abolitaet extincta fuiſſent in terris. ¶ Tercia rō quare īfine mundi voluit incarnari eſt ꝓpter dīne v̓tutisampliorem noticiam. Nam dina v̓tus cum ſit infinita non ſolū vno modo ſed pluribꝰ ſalutem hūanign̓is oꝑat̉. Et ideo ad manifeſtatōeꝫ ampliorē dine v̓tutis non ſolum ꝑ fidem futuri. ſꝫ ꝑ fidem preſentis ⁊ p̄teriti homīeˢ pluribus modis ſaluauit. ⁊ideo non in pͥncipio mundi. nec in fine mundi deifilius voluit incarnari ſꝫ in medio. vnde dicitur abacuch̓. iij. In medio annoꝝ notū facieſ ⁊cͣ. Hecbeatus thomas tercia parte ſumme q̄ſtione prima articulo ſexto. Vtrum incarnatōnis miſteriūdifferri debuit vſqꝫ in finē mundi. argumēto cōtrario et in corꝑe queſtionis.¶ Ꝙ chriſtꝰ voluit incarnari tempore gratie etquare.¶ Capitulum. xxix.Varto dico ꝙ chriſtus voluit incarnaritempore gr̄e. qd̓ quidem tempus apoſtolus aſſimilat plenitudini. Augꝰ vero tuuetuti ⁊ ſenectuti. ¶ Primo em̄ appꝰ tempus īcarnatōnis comꝑat vel aſſimilat plenitudini dicēs adgallatas. iiij. At vbi venit plenitudo tēporis miſitdeus filium ſuū ⁊cͣ. miſſio aūt filij eius eſt incarnatio. ¶ Vbi nota ꝙ tempus incarnatōnis dr̄ tempus plenitudīs qͥnꝙͣ de cauſis ¶ Prima eſt ꝓpterperfectōnem vniu̓ſi. qꝛ tunc ad maximam completionem vniu̓ſtim venit qnͥ creature omēs in homīead ſuū pͥncipium redirent hn̄ana naturā a deo aſſiimpta ad. Eph̓. j. In diſpēſatōe plenitudīs ⁊cͣ.Scd̓a eſt propter abundantiam gratie que tuncꝓpalata eſt. Ioh̓is pͥmo. De plenitudine eius nocom̄ſ accipimus ⁊cͣ. ¶ Tercia eſt ꝓpter adimpletōnem legis ⁊cͣ. Math̓. v. Non peni legem ſoluere. c̄implere ¶ Quarta eſt ꝓpter magnitudinē eiꝰ qd̓in temꝑe illo accidit. qꝛ intemꝑe illo natus eſt dō̄stemporis. et ita factum eſt aliqd̓ maiuſ tempore op̓tempus impleuit ¶ Quinta eſt quia in tempe iloimpletum eſt qd̓ deus ab eterno p̄uidit. et qd̓ anteꝑ ꝓph̓as ſuas p̄dicerat. Ad ro. j. Hec bt̄us tho.tercio ſcripto ſen. di. j. vlt̓. parte di. in expoſitōelr̄e que incipit. plenitudo tꝑis. ¶ Scd̓o bt̄us auguſtinus in li. retractōnum. tempus incarnatōisaſſimilat iuuentuti ⁊ ſenectuti hūanign̓is. Iuuertuti qͥdem ꝓpter vigorē feruoremqꝫ fidei que ꝑ dilectōem oꝑatur. Senectuti autem que eſt ſexta etas ꝓpter numerum temporis. quia xp̄s venit ī ſexta etate. Et qͣmuiſ hec duo ſcꝫ iuuentus et ſenectus in corpore ſimul eſſe non poſſint. poſſunt tn̄in anima ſimul eſſe. Iuuentus ꝓpter alacritatemet ſenectus ꝓpter grauitatem. Hec bt̄us tho. tercia parte ſum. q. j. in ſo. j. ar. ¶ Ad cuuiꝰ euidentiam circa natiuitatem chriſti conſideranda ſūt triaſcꝫ iocunditas mr̄is parturientis. humilitas ſaluatoris naſcentis. vtilitas temꝑis conuenientis.Primo circa natiuitatem chriſti conſideranda eſtiocunditas v̓ginis matris parturientis. Nam deifilius natus eſt tripliciter ẜm carnem. non ſolumoīno ſine dolore mir̄is. imo etiā cum magna et maxima iocunditate ip̄ius matris. Qd̓ probo triplicirōne. ſcꝫ naturali. legali. et ſpūali. ¶ Primo ꝓborōne naturali ſic. Dolor parientis cauſat̉ ex apertione meatuum ꝑ quoſ ꝓles egreditur Sed xp̄segreſſus eſt ex clauſo vtero matris. gͦ nulla aperto meatuum et p conſequēs nullus dolor. ¶ Secundo ꝓbo hoc idem rōne legali ſic. Ex ſtatuto legis poſt peccatum inflictus eſt dolor mulieri in periam peccati. Vn̄ geneſis tercio dictuꝫ eſt mulieriIn dolore paries et ſub viri poteſtate eris. Sed v̓go ſine peccato concepit. ergo ſub iſta legis ſentꝭtia excepta fuit. ¶ Tercio probo hoc idem ratione ſcipernaturali ſic. Dolor partus in muliere conſequitur commixtionem virilem. eo ꝙ eſt cum libidine et cum peccati polutōne. Sed beata virgonon virtutē naturali. ſcilicet ex virili ſemīe ſed inſtico ſpiramine ſupernaturali virtute. ſcilicet ſpiritus ſancti concepit. ergo ſine dolore genuit.Sed forte queres quare chriſtus in fine vite ſcꝫ inmortē dolorem habuit. non autem in pͥncipio ſcꝫin ſua natiuitate fuit dolor partus. ¶ Reſpondeoet dico ꝙ differentia eſt inter mortem chriſti et natiuitatem eius in hoc. quia mors chriſti fuit cumdolore maximo. non autem natiuitas eius. Cutratō eſt. quia ſicut chriſtus morte ſua mortem nōſtrā deſtruxit. ita ſuo dolore quē ī morte huit nosa doloribꝰ lib̓auit. Vn̄ dr̄ yſa. liij. De doloreˢ ip̄itulit. Et ꝓpt̓ hͦ xp̄s cū dolore maximo voluit mor
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten