non ſignificatur aliquā potentia actiua creature.quia ſola potētiā infinita hoc face̓ pt̄. vt ī infinitūdiſtantia cōiungerent̉ in vnitateꝫ ꝑſone. Silr̓ nōſignificat̉ potentia paſſiua naturalis creature. qꝛnulla poten paſſiua naturalis eſt in natura cui nōreſpōdeat potētia actiua alicuiꝰ naturalis agētisVnde relinqͥtur ꝙ dicat̉ eſſe in creaturā ſola potentia obediētialis. ẜm quā de creatura pt̄ fieri qͥdquid deus vult. Sicut ex ligno poteſt fieri vitulꝰdeo oꝑante. Hec auteꝫ poten̄ obediētie rn̄det dīnepotentie. ẜm qd̓ dr̄ ꝙ ex creatura poteſt fieri qd̓ deus ex ea facere poteſt. Vis premiſſis loquendo depoten ordinata. Dico ꝙ ex ordine dine ſapīe naturā rōnaliſ ſcꝫ hūana fuit magis aſſumptibilis qͣꝫnaturā irrōnalis. et etiā qͣꝫ angelica. qd̓ tali ratōeoſtendo. In natura que debꝫ aſſumi debent conſiderari duo. ſcꝫ dignitas. ⁊ neceſſitaˢ. ¶ Primo digͥtas vt poſſit deum attingere. ⁊ ſic natura humanamagis eſt a v̓bo aſſumptibilis qͣꝫirrōnalis. Cuiꝰro eſt. qꝛ natura hūana inqͣntum eſt rōnalis et itellectualis nata eſt contingere aliqualiter ip̄m v̓būꝑ ſua oꝑatōem. ſcꝫ cogͦſcendo et amādo ip̄m. ¶Scd̓o in natura que debet aſſumi conſiderāda eſtneceſſitas. ſcꝫ qꝛ indiget reꝑatione cum pct̄o ſb̓iaceat. et hoc mō etiā natura hūana reꝑatōe indigebat cum ſb̓iaceret originali pct̄o. Nature aūt irrōnali deeſt cōgruitas digͥtatis. Nature aūt angelice deeſt cōgruitas neceſſitatis. Et iō relinqͥt̉ ꝙ ſola natura hūana ſit aſſumptibilis. Hoc aūt ſpālit̉ꝓbo triplici rōne. ſcꝫ rōne aſſimilatōnis. termīatōnis. finis. ¶ Primo rōne ſimilitudinis vel aſſimilatōnis ſic. Illa que ſūt vnibilia debent ad inuiceꝫ ſi.milari. ſꝫ in natura hūana inuenit̉ exp̄ſſior ſimilitudo dei qͣꝫ in aliqua creatura. qd̓ ptꝫ. quia in na.tura irrōnali non inuenit̉ ſimilitudo dei niſi ſimilitudo veſtigij. In homīe aūt eſt ſimilitudo imaginisdei. reſpectu dei. quia homo ẜm ꝙ habet mente ē factus ad imaginē dei. Similiter in homīe eſt magiſimilitudo dina qͣꝫ in natura angelica. Tum. quiaſicut deus eſt inꝑſonis ꝑ relatōnes originis diſtinctis. ſic in homībus ſunt diſtincte ꝑſone ẜm relatōnes originis. ſcꝫ eſſe ab alio. ⁊ a quo alius. In angelis vero eſt qͥdem ꝑſona ſed non ẜm originē diſtincta. cum vnus angelus ab altero non trahatoriginem. Tum qꝛ ſicut deus eſt exemplar totiuscreatē ſic ē maior ſimilitudo dei ī hoīe qͣꝫ in angelisEo ꝙ in homīe inuenit̉ ſimilitudo cum qualibꝫ creatura. non aūt in angelo. Tum qꝛ ſicut deus gubernat mundū et eſt in totō vniu̓ſo ꝑ eiſentiā. preſentiam. potentiā. Sic etiā aīma eſt in qualibꝫ parte corꝑis. ⁊ totius corꝑis gub̓natrix. non autemangelus. Et iō rōne maioris ſimilitudinis conueniens fuit vt deus magis naturam hūanam aſſumeret qͣꝫ angelicam. ¶ Scd̓o ꝓbo hoc idem rōnotermīatōis ſic. Aſſumptio em̄ termīat̉ ad vnitatēꝑſone. ꝑſona aūt non inuenit̉ in naturis irrōnalibus. eo ꝙ ꝑſona eſt rōnalis nature ind̓iuidua ſb̓anicurnagovt dicit boeciꝰ. In angelis vero eſt ꝑſona. ſꝫ nō eooriginem diſtincta. vt ptꝫ ſupͣ. gͦ ⁊cͣ. ¶ Iercio pbo hoc idem rōe finis ſic. Duplex eſt finis incarna.tōnis v̓bi ẜm doctores. Dnus eſt vniu̓ſi ꝑfectioet qͣntum ad iſtum finem nulla creatura aſſumi potuit ꝑ quā vniu̓ſum ita ꝑfici poſſet ſic̄ ꝑ aſſumptōnem hūane nature. Et hoc duplici rōne. ¶ Prīaeſt. qͥa hō eſt vltimus creaturaꝝ qͣſi vltimo creatus. cuiꝰ natura aſſumpta: vltimū cōiunctuꝫ ectpͥncipio ꝑ moduꝫ circuli: que figura ꝑfecta eſt exeo ꝙ additōem non recipit. ¶ Scd̓a rō eſt. qꝛꝫ iphomīe quodāmō omnes nature cōueniūt. qͥa cumom̄ibus creaturis aliquid cōmune habet. vt dicitgreg̓. Vnde homīe vnito quodāmodo om̄is creata vnita ē deo. Alius v̓o finis incarnatōis ē a pecto lib̓atio. Et qͣntum ad iſtū finem ſola natura humiana congrue aſſumi debuit. Nō aūt creatura irrōnalis in qua peccatū nō erat. neqꝫ creatura angelica in qua etſi fuit pct̄m. tamē non fuit remediabile vt patebit infra. Hec bt̄us tho. tercio ſcrip.ſen. di. ij. arti. j. Vtꝝ natura hūanaſit p̄ alijs aſſumptibilis. in cor. q. et in ſolū. ij. ar. ibidem. Etiterum tercia parte ſum. q. viij. in cor. q. et in ſo.ij. et. iij. ar. ibidem. ¶ Sed forte arguēs in oppoſitum et dices. ſcꝫ ꝙ deus nondebuit naturam humanam aſſumere tali rōne. Peccatū homīˢ ⁊ pec.catum angeli fuerunt vnius gn̓is. quia vterqꝫ ꝑſtiꝑbiam peccauit. ſꝫ deus angeloꝝ pct̄o non ſb̓uenit ꝑ alicuiꝰ nature aſſumptōnem. ergo nec peccato homīs ſb̓uenire debuit pincarnatōem. Rn̄deo et dico ꝙ pct̄m homīs fuit remediabile. nō at̄pct̄m angeli. Cuiuſ aſſignant̓ qͥnqꝫ rōnes. ſcꝫ exparte potentie. nature. culpe. iuſticie. et mīe dine.¶ Prima rō eſt ex parte potentie vel virtutis vtruſqꝫ. ſcꝫ angeliet homīs. ſcꝫ ex parte cognitiue etaffectuue. Primo ex parte potentie cognitiue differunt. quia angelus cognoſcit in luceplena ꝑ intellectum deiformem. vt poſſit totū conſiderareſine inquiſitōne qd̓ ad electōeꝫ alicuiꝰ rei ꝑtinet: vſic ꝑ ignorātiā nō excuſet̉. ſicut homo qui cogͦſcitque agenda ſūt deliberādo ꝑ rōnem. que eſt quaſiquedam obumbratō intellectus. vt yſaac̓ dicit inlibro de diffinitōnibꝰ. Scd̓o ex parte affectiue differunt. quia volūtas angeli inuertibilis eſt poſt electōem cū ſit infra volūtatē dīnam que ē inuertibilis ante et poſt. et ideo angelus malo qd̓ peccandopecijt immobiliter inheret. ¶ Scd̓a rō pͥncipalisaſſignatur ex parte nature vtriuſqꝫ. quia angelorū natura non ꝓpagat̉ ex vno ex quo vicium contrahat ſicut hūana. et ideo nec ꝑ vnū reparari cōgruit ſic̄ hūana. ⁊ hoc eſt qd̓ uidet̉ apoſtolꝰ diceread ro. v. Sicut ꝑ vnum hoīem ⁊cͣ. ¶ Tercia ropͥncipalis aſſignat̉ ex parte culpe vtriuſqꝫ. et qͥntum ad hoc peccatū angeli non fuit remediabile ſicut pct̄m homīs ꝓpter qͣtuor rōnes. ¶ Prima eſtquia homo ſuꝑbiuit ex appetitu ſciētie cuiꝰ naturacreata ē capax. Angelꝰ vero peccauit ex appetitu
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten