honiorTerciū ſignū extrinſecū honeſtatis interioris oſtēſiuū eſt pudicicia. Cuiꝰ rō eſt. qͥa nomē pudicicieſumit̉ a pudore in quo verecundia ſignat̉. et ideooportet ꝙ verecūdia ſit circa illa de qͥbus hoīes maxime verecūdant̉. ¶ Vbi nota. ꝙ hoīes non ſoluꝫverecundant̉ d̓ ip̄a mmixtione venerea. tū ꝓpter mēbrorū turpitudinē. tū ꝓpter membroꝝ rebellione.tum ꝓpter rōnis abſorptōem. ſed etiā verecundantur de quibuſdam ſignis veneree mnuctōis. Vn̄ ſic̓caſtitas repellit vel repͥmit et refrenat ip̄am mixtionem venereā. ſic pudicicia eſt vercūdia circa ſig.na venereoꝝ qͣlia ſūt inſpectus impudici oſcula ettactus que ſigna pudicicia erubeſcit cauet et dete.ſtat̉. vbi. ſupͣ. q. clj. arti. iiij. in cor. q. ꝑ to. Sūtetiaꝫ alia tria ſigna honeſtatis on̄ſiua et effectiua.ſcꝫ tꝑantia cōtinētia abſtinentia. de qͥbus reqͥre in¶ Ꝙ bonum honeſtum differt alr̄is ſus.delectabili et vtili. et ꝙ bonum honeſtum eſt ꝑfectius bono delectabili et vtili.¶ Capi. iij.Ercio pͥncipalr̓ circa honeſtatē ꝯſiderāda eſt dr̄ia. licet em̄ bonū honeſtū cōueniat ſb̓iecto cum bono vtili et cū bono delectabili. tamē differt rōne ab eis inqͣntū alia eſt ra.tio honeſti. et alia boni vtilis. et alia boni delectabi.lis. qd̓ ſic ptꝫ. ¶ Primo em̄ de rōne boni vtilis ē ꝙappetat̉ et q̄rat̉ et referat̉ ad alitid et nō propt̓ ſe¶ Scd̓o de rōne boni delectabilis eſt quies vel quietatō appetitus in re deſiderata. ¶ Tercio de rōneboni honeſti eſt qd̓ propter ſe appetat̉ et propter ſeq̄ratur et nō propter aliud. ita dicit augꝰ in librolcxxiij. q̄ſtionū. Honeſtū dr̄ qd̓ propt̓ ſe petendūeſt. vtile aūt qd̓ ad aliud eſt referendū. delectabile aūt eſt in quo appetitus qͥeſcit. Ex qua dr̄ia poteſt cōcludi ꝙ bonū honeſtū eſt nobiliꝰ et ꝑfectiusbono vtili et delectabili qͣtuor rōnibꝰ. ſcꝫ cōtinentiecōuenientie. reuerentie. efficacie. ¶ Primo rōnecōtinentie. ſic. Illud bonū qd̓ ꝯtinet alia et nō ꝯtinetur ab alijs eſt ꝑfectius illis. ſꝫ bonū honeſtū cōtinet illa duo qꝛ eſt delectabile et vtile. nō aūt ꝯu̓titur. qd̓ patꝫ pͥmo de delectabili et ꝓbat̉ ſic. Quiaom̄e bonū honeſtū eſt delectabile. nō tn̄ om̄e bonūdelectabile eſt honeſtuꝫ. qꝛ bonū delectabile ẜm ſenſum nō eſt bonum ẜm rōnem nec ꝑ cōſeq̄ns honeſtū. Nam delectabile p̄ter rōnem vel contͣ rōneꝫ n̄eſt honeſtum. Scd̓o ptꝫ hoc idem de bono vtili. ꝙꝛbonū honeſtū ſemꝑ eſt vtile non tn̄ ꝯuertit̉. q nonom̄e bonū vtile eſt honeſtū ſemꝑ. et ideo ⁊cͣ. ¶ Secūdo bonum honeſtū eſt nobiliꝰ alijs rōne cōuenientie. qd̓ ſic ptꝫ. Perfectius eſt illud bonum qd̓ ſꝑeſt ꝯueniēs rōni qͣꝫ illud qd̓ qn̄qꝫ repugnat rōni. ſꝫbonū honeſtū ſemꝑ cōuenit ratōni. delectabile aūtvel vtile nō ſemꝑ eſt ꝯueniēs rōni qͣmuis ſit cōueniens ſenſui. gͦ ⁊cͣ. ¶ ercio bonum honeſtum eſtꝑfectius alijs rōne reuerentie. ꝓbo ſic. Illud bonum quod eſt ſemper dignum honore eſt nobiliuset ꝑfecttus illo ſcꝫ bono qd̓ non ſemꝑ eſt dignū honorē. ſed bonuꝫ honeſtum ſemꝑ eſt dignū honore.tum propter excellentiam v̓tutis. tum propter pulcritudinē et ordinem rōnis. non aūt bonū delectabile et bonum vtile. eo ꝙ n̄ om̄e vtile et delectabiloeſt ẜm ordinem rōnis. ergo ⁊cͣ. ¶ Quarto bonushoneſtum eſt nobiliꝰ et ꝑfectuuˢ alijs bonis rōne ecficacie. ſic. Quanto bonum magis qͥetat ſatiat peīꝑficit appetitū. tanto eſt nobilius et ꝑfectius. ſedbonum honeſtum magis quietat et ſatiat appetituꝫqͣm bonum vtile et delectabile. ⁊ ſic ꝑ conſeqͣns nobilius rōne efficatie. Ꝙ aūt bonum honeſtum magis ſatiat appetitum. Probo pͥmo reſpectu boni vtilis ſic. Illud bonum magis quietat et ſatiat appeti.tum qd̓ queritur propter ſe. qͣm quod queritur ꝑpter aliud. ſed bonum honeſtum appetitur ⁊ queritur propter ſe tantum. bonum autem vtile refertad altud. et querit̉ propter aliud et nō propter ſe.vt patere poteſt ꝑ multa exenla. ergo ⁊cͣ. Scd̓oꝙ bonum honeſtum magis ſatiet appetitum qͣm bonum delectabile ꝓbo tali rōe. Magis quietat et ſaciat appetitū finis adeptus qͣm adeptō finis. Perbi gr̄a. Finis auari ē duplex. ſcꝫ pecunia et adeptōpecunie. mō igit̉ ita eſt ꝙ vltimꝰ finis auari eſt pecunia adepta et non adeptō pecunie. qd̓ ptꝫ. qꝛ poſſeſſio vel adeptō pecunie non eſt bona niſi ꝓpter pecuniā. gͦ ꝓpter qd̓ vnūqd̓qꝫ tale et illd̓ magis. Sigͦ adeptō vel acqͥſitō vel vſus pecunie eſt bonꝰ ꝓpt̓pecuniam. ſequitur ꝙ ip̄a pecunia ſit melior ip̄a adeptōne vel ipſo vſti pecunie. A ſimili appetitus tēdit in bonum honeſtuꝫ vt in rem que appetitur. delectio rei eſt quietatio appetitus in reque appetiturmodo ergo magis quietat et ſatiat appetitum ip̄ares que eſt finis vltimus appetitus qͣm quietatio īre in qua eſt delectatio ſic̄ propter vltimum finem.Hec bt̄us thomas pͥma parte ſtimme. q. v. articulo. vj. in corpore queſtionis. Et pͥma ſcd̓e qͥſtionexvj. de vſu articulo tercio in corpore q̄ſtionis. Etſcd̓a ſcd̓e queſtionie. cxlv. articulo tercio in corpore qͥſtionis et in ſolutōnibus argumentoꝝ.¶ Vonoris diffinitio. ¶ Capitulum pͥmum.Onor. ¶ Circa honoremdebemus conſiderare tria.Primo deſcriptōem propri.am. Scd̓o diſtinctōem variā. Tercio exhibitōem debitā. Ita ꝙ honor pͥmo ꝯuonient̓ deſcribit̉. ſcd̓o a laude diſtinguitur. tercio differenter impenditurPrimo circa honorem conſiderare debemꝰ deſcri.ptionem propriā. Nam honor ſic diffinitur a phopͥmo libro ethicorum. Honor eſt exhibitio reueretie in teſtimonium virtutis. In qua diffinitōne philoſophus tangit tria. Primo honoris pͥnciptum etfectiuum. Secundo ſignum expreſſiuum. Tercioobiectum receptiuum. ¶ Primo honoris pͥncipiūeffectiuum cum dicit. Ponor eſt exhibitō reueretie. Nam reuerentia ex vna parte eſt honoris pͥnicipium. ex alia vero parte eſt finis honoris.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten