Ille quiplus nocet ei quē plus debꝫ diligere magispeccat. ſꝫ plus debet quilibet digere bonum viꝝ qm̄malū. inocentē qͣꝫ pct̄orem. gͦ ſi nocet bono magipeccat ¶ Scd̓arō eſt. qꝛ talis magis facit ꝯtra eqͥtatē. et formo eā ſic. Iuſticia exigit vt ei qͥ eſt melior magis fuiat̉. gͦ qͥ iniuriā infert ei qͥ mīꝰ eſt di.gnꝰ magis facit contͣ iuſticiā. et ſic magis peccatTercia rō eſt talis. Qui facit cōtra cōmunitatopuando eā maiori bono magis offendit ciuitatē etꝑ ꝯſeq̄ns magis peccat. ſꝫ qͥ occidit innocentem priuat ciuitatem maiori bono. gͦ ⁊cͣ. Quarta rō eſtqꝛ talis magis facit cōtra dinam bonitatem. et formo ſic rōnem. Qui magis dinā bonitatem offendit magis peccat. ſꝫ qͥ occidit vel defendit bonū magis deū ꝯtemnit. vt dr̄ luc̓. x. Qui vos ſpernit meſpernit. Ꝙ aūt iuſtus occiſus ad gloriā tnͣſferat̉hoc eſt ꝑ accn̄ſ. ſcꝫ rōne occiſioniſ et p̄ter intentōnem occidentiˢ: Hec bt̄us tho. vbi ſupͣ. arti. vj. īſolū. ij. ar. ꝑ totū.¶ Quomodo honeſtaˢdiffinitur et quid ſit. ¶ Capitulum pͥmum.Oneſtas. ¶ Circa honeſtatēꝯſideranda ſūt tria. ſcꝫ ꝯueniētia. euidētia. differētia. ¶ Primo ꝯſiderāda ē ꝯueniētia. Nlāhoneſtuꝫ idē eſt qd̓ v̓tuoſū. decoꝝ. tꝑatū. honore dignuꝫ. ¶Primo dico̓. ꝙ Dneſtū idem ē qd̓ v̓tuoſum. it ī ꝙeē honeſtū eſt eē v̓tuoſū et ecōuerſo. qd̓ tali rōneꝓbo. Nā ẜm yſidoꝝ li. j. ethimoliaꝝ. Poneſtas dr̄qͣſi honoris ſtatus. ſꝫ ſtatus honoris ē ẜm v̓tutemcuidebet̉ honor. gͦ honeſtū eē idem eſt qd̓ v̓tuoſuꝫeſſe. Hec bt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxlv. arti. j. ī cor.q. Re. infra. honor. ¶ Scd̓o dico. ꝙ honeſtū idēeſt qd̓ eē dec̄oꝝ vel pulcꝝ. qd̓ duplr̓ ꝓbo. ſcꝫ ſimilie. tercio debet eū ad ſutudīe vel autoritate. et rōne. Primo ſimilitudinevel autoritate. ſic. Nā apoſ. pͥme ad coꝝ. xij. vocatmembra turpia inhoneſta. et pulcra honeſta. gͦ ſic̄ īhoneſtum et turpe ſūt idem. vt ptꝫ in me̓bris. ita honeſtum et decoꝝ vel pulcrū ſūt idem. ¶ Scd̓o ꝓbohoc idem rōe ſic. Quia ſic̄ pulcritudo corꝑalis cōſiſtit in debita ꝓportōne mēbrorū cū claritate. itapulcritudo ſpūalis ꝯſiſtit in debita ꝓportōne opeꝝcum claritate rōnis. Itaqꝫ ſic̄ illud corpus eſt pulcrum qd̓ habꝫ debita ꝓportōem mēbroꝝ cū claritate vel venuſtate coloris. ita illa oꝑatio homīs ē pulcra que ē ꝓportionata ẜm ſpūalem claritate rōniſHec bt̄us tho. vbi ſipͣ arti. ij. in cor. q. et ar. ꝯtraVn̄ ambro. li. ij. de offi. ſic ait. Tantus ē honeſtatis ſplendor vt vitā bt̄am efficiat tnͣquillitas con.ſcie et ſecuritas innocentie. ¶ Tercio honeſtū eſtideꝫ qd̓ tꝑatum. qd̓ duplr̓ ꝓbo. ſcꝫ autoritate ⁊ rōne. Primo autoritate ambro. qͥ in pͥmo li. de offi.honeſtatē ſpāliter attribuit tꝑantie. Scd̓o ꝓbo hͦidem rōne. ſic. Quia ſicut tꝑantia illud qd̓ homī eſtturpiſſimū et indecentiſſimū repellit ſcꝫ voluptatesbrutales. ita honeſtas ẜm rōeꝫ repellit vel moderatꝯcupīas pͥuas. Vn̄ ambro. in ſynodo. Tꝑantia ēhoueſtaōmodus ſiue in v̓bo ſiue in oꝑe. Hec verecūdie comes eſt. hūilitatis regulā cuſtodit. tnͣquillitatē aīẜuat. ꝯtinetiā et caſtitatē amplectit̉. fouet decꝰ ehonoſtatem. reſtringit cū rōne appetitū. Hec bt̄stho. vbi ſtipͣ. arti. iiij. in cor. q. et ar. ꝯtͣ. ¶ Quarto honeſtū eſt idem qd̓ honorificicuꝫ vel honorē dignū. qd̓ ptꝫ ꝑ yſidoꝝ qͥ dicit in li. ethimoliarū. Ꝙhoneſtas dr̄ qͣſi honoris ſtatus. Vbi nota. ꝙ eſſedignū honore qͣmuis ingn̓ali ꝯueniat om̄i v̓tuti.ſpāliter tn̄ qͣtuor v̓tutibꝰ ꝯuenit. iuſticie. fortitudim. tꝑantie. et honeſtati. Primo eniꝫ iuſticie debethonor. et hoc ꝓpter excellens bonū qd̓ facit. Re. infra. iuſticia. ¶ Scd̓o tꝑantie debet̉ honor. ⁊ hͦ qꝛ mala magis exprobrabilia. ſcꝫ beſtiales ꝯcupīas compͥmit. Re. nifra. tꝑantia. ¶ Tercio fortitudī debethonor ꝓpter terribilia mala que vincit. Re. ſupͣ fōtitudo. Quarto honeſtati debet̉ honor. qꝛ remouet et excludit qd̓ eſt inhoneſtuꝫ. ¶ Sed forte queres cui v̓tuti maior honordebet̉. Dico ꝙ itiſticie etfortitudinidebet̉ honor maior qͣm tꝑantie et honeſtati propt̓ excellentiaꝫ maioris boni. Nam he duev̓tutes ſcꝫ iuſticia et fortitudo bonū excellētiꝰ oprant̉ tꝑantia et honeſtate. Ex alia v̓o parte tꝑātieet honeſtati debet̉ maior honor propt̓ cohibitōnemmaloꝝ inagis exprobrabiliū. Hec bt̄us tho. vbi ſupra arti. iiij. in ſolū. iij. ar. ꝑ totum.¶ Ꝙ honeſtatis mētis tria ſūt ſigna. ¶ Ca. ij.Ecūdo pͥncipalr̓ circa honeſtatē. cōſiderāda ē euuidentia. Nam interior electō voluntatis vel diſpoſitō mentis in qͣ pͥncipaliter et radicaliter cōſiſtit honeſtas alijs nō pt̄ īnoteſcere niſi ꝑ ſigna exteriora. Vn̄ hūgo in li. de diſciplina monachoꝝ ſic ait. Per illd̓ qd̓ foris eſt puta ꝑ ornatu. ꝑ aſpectū. ꝑ inceſſum. ꝑ ꝯuictū. ꝑ v̓bum ſiue male agat̉ ſiue bene interior aī qͣlitas demonſtrat̉. Hec bt̄s tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxliiij. artij. in ſo. iij. ar. Sunt aūt tria ſigna ꝑ que poſſumꝰp̄ſume̓ vel cognoſcere aliquē eſſe honeſtum. ſcꝫ cōuerſatō extriſeca. verecūdia. et pudicicia. ¶ Primū ſignū extr̓ſecum honeſtatis eſt ꝯu̓ſatio extr̓ſēca que ſi ſit bona eſt on̄ſiua honeſtatis iterioris .ſ.mientis. Ibidē in ſo. iij. ar. Et ambro. li. j. de offi.ſic ait. Quid aliud ē honeſtū niſi vt fugibilia fugant̉. Et hugo in li. de diſciplina monachoꝝ. Voneſta ꝯu̓ſatio homīs ptꝫ ex qͣtuor. ſcꝫ ex motu. exgeſtu. ex affatu. ex cōuictu. Re. infra. luxuria doincitātibꝰ vel retrahentibꝰ ab ea. ¶ Scd̓m ſignū extriſecū on̄ſiuum honeſtatis eſt verecūdia. que qͥdēhoneſtatē fouet et nutrit remouēdo ea que ſūt cōtraria honeſtati. Un ambro. in li. de offi. dicit ſic.verecūdia ſocia ē et familiaris mentis placide ꝓteruiā fugiens. ab omm̄i luxuria aliena: ſobrietatē diligit. honeſtatē fouet. et decorem reqͥrit. ¶ Vbi nōta. ꝙ licet verecūdia foueat honeſtatē remouendoea que ſūt ꝯtraria honeſtati. vt patet. nō tam̄ ip̄averecundia ad ꝑ̄fectam rōnem honeſtatis ꝑtingitDec bt̄us tho. vbi ſupͣ. q. cxliij. arti. j. ī ſo. iij. ar.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten