Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Primo em̄ reuerentia quā homo exhibꝫ alteri ē pͥncipiū effectiuū et motiuū honoris. inqͣntū aliqͥs exreuerentia quā ht̄ ad aliū honorat eū. Scd̓o exhibitō reuerētie ex ꝑte alia eſt finis honoris inqͣntūaliqͥs honorat̉ ad iſtum finem vt ab alijs in reuerē.tia habeat̉. Hec bt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. ciij. de du.lia. arti. j. in ſolū. j. ar. Scd̓o in diffinitōne honoris tangit̉ honoris ſignū exp̄ſſiuū. cum ſubdit.in teſtimoniū. Nam honoris exhibitio teſtificatō.nem qͣndā importat de excellentia alicuiꝰ. Vn̄ ho.inies qui volūt honorari teſtīoniū ſue excellentie q̄.runt. vt dicit ph̓us pͥmo et octauo ethicoꝝ. Vbinota. ꝙ teſtimoniū reddit̉ qͣtuor mōis. Primoreddit̉ de excellētia alicuiꝰ corde. ⁊ ſic reddit̉ deoeo ꝙ deus eſt inſpector cordiū. Vn̄ corā deo ſufficit teſtimoniū ꝯſcīe. et ideo honor corā deo pt̄ cōſi.ſtere in ſolo motu interiori cordis. duꝫ ſcꝫ aliquisrecognoſcit dei excelletiā vel etiā alterius homīs qͦad deum. Scd̓o quo ad homīēs non pt̄ ferreteſtimoniū aliqͥs de excellentia alicuiꝰ niſi ꝑ ſigna exteriora. et hoc tribꝰ modis. Primo mō ore. cū alivne uuurioqͥs ore ꝓnunciat excellentiā alicuiꝰ. Scd̓o corꝑeſcꝫ cū aliqͥs ꝓnunciat excellentiā alicuiꝰ inclinatōnibꝰ obuiatōnibꝰ et hiiꝰ mōi. Tercio munere. ſcꝫar ilintqx. Scum aliqͥs ꝓnūciat excellentiā aliciuiꝰ oblatōe muneris aūt inſtitutōne imaginis vel huiꝰ modi. vbiſupͣ arti. j. in cor. q. ꝑ totū. Tercio in diffinitōne honoris tangit ſb̓iectū ꝯdignū cū ſubiūgit. vijtutis. Nam v̓tuti pͥncipaliter et ꝑ ſe debet̉ honor.vt dicit ph̓us qͣrto ethicoꝝ. Licet em̄ honor nō ſitſufficiens p̄miū v̓tutis. vt ph̓us ibidē dicit. tn̄ qꝛ īrebus hūanis et corꝑalibꝰ nihil pt̄ eſſe maius ho.nore. ꝓ tanto dr̄ honor eſt v̓tutis pͥmiū. Ibideꝫ inſolū. ij. ar. Ꝙ honor laus et gloria dif.mine. q.v. articūferant inter ſe. Capitulum ſcd̓m.Ecūdo pͥncipalr̓ circa honorem conſiderare debemꝰ diſtīctōeꝫ variā. Nam lausdiſtīguit̉ ab honore duobo modis. Vnomo qꝛ laus cōſiſtit in ſolis ſignis verboruꝫ. honoraūt in qͥbuſcūqꝫ exterioribꝰ ſignis. et ẜm hoc laus īcludit̉ in honorē. Alio mō laus diſtinguit̉ ab ho.nore. qꝛ ꝑ exhibitōeꝫ honoris teſtimoniū reddinꝰd̓ excellētia bonitatiſ alicꝰ abſolutē. ſꝫ ꝑ laudē teſtificamʳ de bonitate alicuiꝰ in ordine ad finem. ſicutlaudamꝰ bn̄ oꝑante ꝓpter finē. Honor etiā ē optimoꝝ q̄ non ordinātur ad fineꝫ. ſꝫ iam ſunt in fine.vt ptꝫ pͥmo ethicoꝝ. Gloria autē eſt effectꝰ honoris et laudis. qꝛ ex hoc ꝙ teſtificam̉ de bonitate alicuiꝰ clareſcit eius bonitas in noticia plurimoꝝ. ⁊hoc importat nomē gloria. Nam gloria dr̄ qͣſi cla.ra. eo ꝙ gloria ē clara cū laude noticia. vt ambroſiꝰ dic̓. et ſic ptꝫ quō dr̄nt hͦ tria inter ſe. ſcꝫ honorlaus et gloria. Hec. b. t. ſcd̓a ſcd̓e. q. ciij. de duliaarti. j. iij ſo. iij. ar. ꝑ totū. Ꝙ ẜm excellentiā bn̄ficij ē honor impēdēdꝰ. Ca. iij.Ercio pͥncipalr̓ circa honorē cōſideraredebemus exhibitōem debitā. Naꝫ honorhonordebetur alicui rōne alicuiꝰ excellentie. ⁊ ideo vbialia et alia ratō excellentie. ibi debꝫ eſſe alius et aliꝰhonor. ita ꝙ ẜm diu̓ſas excellentias impendit̉ diu̓.ſis honor̄. et ẜm diu̓ſam rōnē bn̄ficij eſt attēdēdadiu̓ſa ratō debiti. Vbi ſciendum. ꝙ alia excellentia bn̄ficij ꝯuenit deo. alia pr̄i. alia p̄ſidenti vel pͥncipi. alia bn̄factori. Prima em̄ excellentia bn̄ficijet pͥncipij ꝯuenit deo pͥncipalr̓ et gn̓alit̓. eo ꝙ ip̄eeſt pͥncipiū oīm ꝑ creatōem. Scd̓a excellentiabn̄ficij impenſi inuenit̉ in pr̄e carnali ꝑticulariter.eo ꝙ pr̄ carnalis ē ꝓximū pͥncipiū gn̓atōnis educatōnis et diſcipline filij. Tercia excellentia bn̄ficij et pͥncipij inuenit̉ ī p̄ſidente. Nā ꝑſona in digtate aliqͣ ꝯſtituta ē pͥncipiū gubernatōnis aliquaꝝrerum. ſic̄ pͥnceps eſt pͥncipiū ciuitatis in rebo ciuilibus. et dux eſt pͥncipiū exercitꝰ in rebo belliciset mgr̄ eſt pͥncipiū in diſciplinis. Quarta excellentia pͥncipij eſt in bn̄factore ꝑticularit̓ a quo particularia et pͥuata recipimꝰ bn̄ficia. Et ideo ſūt diu̓ſe v̓tutes qͥbus honorē cultū vel debitū diu̓ſimode impendimꝰ ſupͣdictis. Prima em̄ eſt v̓tus religionis ꝑ quā colit̓ et honorat̉ deus. Scd̓a poſt v̓tutem religionis eſt v̓tuſ pietatis ꝑ quā colunt̉ velhonorātur parentes. Tercia ſb̓ religione et pietate eſt v̓tus obẜuantie ꝑ quā exhibet cultus vel honor ꝑſonis conſtitutis indignitatē. Quarta poſtom̄es eſt virtus gratie vel gͣtitudīs q̄ bn̄factoribꝰgr̄am recompenſat. de qͥbus in capitulis ſeqͥntibuſaget̉ cōplote. Hec. b. t. ſcd̓a. ij. q. cij. arti. j. īcorq. tuxta finē. Et ibidē. q. cvj. arti. pͥmo ī cor. q. Ꝙ ſoli deo qͣtuor actꝰ honoris debēt̉. Ca. iiijOnor dei. Quia excellentia bn̄ficijet pͥncipij gn̓aliter ⁊ ſingl̓ariter deo ꝯuenit. et hoc qͣtuor rōnibꝰ. ſcꝫ rōe creatōis. gub̓natōnis. dn̄atōnis. bt̄ifi.catōnis. nam ſolus deūſ ſua potentia infinita creat. ſua ſapīāgub̓nat. ſua excellētia vel p̄ſidētia imperat. ſua clementia vel mīa bt̄ificat. ideo eſt v̓tusreligiōis ꝑ quā cultū et ſpālem honorem exhibemꝰdeo. Sūt aūt qͣtuor actuſ religionis vel honoris q̄rōe ſue excellentie ſupͣdicte qua ip̄e eſt creator gubernator dn̄ator bt̄ificator ſoli deo debent̉ et dant̉ſcꝫ deuotio. or̄o. adoratio. ſacrificatio. Prīo di.co ꝙ deuotio eſt ſpālis et pͥncipalis actus religio.nis cōueniens ſoli deo. qd̓ tali rōne on̄do. Actusreligionis eſt ꝓmpte ſe offerre ad honorem et ẜuicium dei. ſꝫ deuotio eſt huiꝰ mōi qd̓ ex ſua interp̄.tatōnē ptꝫ. Nā deuotio dr̄ a deuouēdo. vn̄ deuotidicunt̉ qͥ ſeip̄os quodāmodo deo deuouēt vt ē ſetotaliter ſb̓dant. ꝓpter qd̓ olim apud gentiles deuoti dicebant̉ qͥ ſeip̄os deuouebāt ꝓ ſalutē ſui ex.ercitus. vn̄ apud nos deuotio vocat̉ q̄dam voluntas ꝓmpte ſetradens et offerens ad ẜuiendū deoſꝫ talis eſt actus religionis. gͦ ⁊cͣ. Sed forte dices. ꝙ deuotio non ē actus religionis tali rōne .ſ.ꝑ religionē homo ordīatur ſolum ad deū. ſꝫ deuotōetiā habet̉ ad ſct̄os et ad ſpūales ꝑſonas. gͦ videt̉