Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Valor enim meriti attenditur ẜm virtutem monentis et dirigentis. vt patet in opere facto ex caritate quod in ſubſtantia nō differt ab eodē qd̓ fitſine caritate. ſed opus factum iu gr̄a a ſpū ſanctomouente et dirigente ꝓcedit. ip̄e em̄ eſt pͥmuꝫ donum rōne cuiꝰ alia donant̉ mouens et dirige̓s invitam eternaꝫ. ẜm illud ioh̓is. iiij. Fiet in eo fonsaque ſalientis in vitam eternā. qd̓ de ſpū ſācto in.telligit̉. ſicut eiuſdē. vij. ptꝫ. Flumīa fluent de ve̓tre eius ⁊cͣ. Et ſequit̉. Hoc aūt dicebat de ſpū ſācto quē accepturierant ⁊cͣ. Quinto ꝓbo rōneiuris heditarij. Dīne nature conſors factus ⁊ in filium dei adoptatus iure adoptōnis recipit hereditatem. ẜm illud ad ro. viij. Si fili et heredes. ſꝫ homo p̄ grāꝫ ꝯſors efficit̉ dine nature. q deiformiet filius adoptōnis. ẜm illud ioh̓is pͥmo. Dedit eispoteſtatem filios dei fieri. Vbi nota. ꝙ gr̄a ſpūˢſct̄ihabitain p̄ſenti. et ſi inequalis ſit glorie eternein actu. non tamē in v̓tute. Sicut ſuccus arborisin actu diſſimilis eſt toti arbori cui tn̄ ſimilis eſt inv̓tute. eo ꝙ eam v̓tualiter cōtinet. Sic ſimili mōeſt de gratia. qꝛ ꝑ eaꝫ nos ſpūs ſct̄us inhabitat oeſt ſufficiens cauſa vite eterne ideo dicit̉. pignuseris. ita vt ſi pͥheditatis nr̄e. ij. ad coꝝ. j. Dn̄ pͥma cauſa ꝓducē.di ad vitam eternā eſt miſerato dei qua nos adiuuat. meritū aūt cauſa eſt ſb̓ſeq̄ns. Hec beatꝰ thopͥma ſcd̓e. q. cxiiij. arti. iij. Ꝙ gula in apTercio probo rapetitū mordinato exiſtat et pct̄m ſit. Ca. pͥmūVla. Circa gulam tria ſuntnotanda. pct̄i deformitas. ſpecierū diu̓ſitas. et nocumenti.multiplicitas. Penes ip̄iusdeformitatem cōſiderandā ſūtduo. qͣlitas videlꝫ ip̄ius et grauitas. Quatum ad pͥmum videlꝫ eius qͣlitateꝫ nōta. ꝙ ip̄a gula pct̄m ē. et hoc ꝓbo duplicit̓. Primo autoritate greg̓. ij. moꝝ. dicentis. Ad conflictū ſpūalis agonis nō aſſurgit̉. ſi nō prius intranoſmetip̄os hoſtiſ poſituſ gule videlꝫ appetitus edomatur. interior aūt hoſtis pct̄m eſt. Scd̓o ꝓbo rōne. Qd̓ recedit a debito ordine rōnis eſt peccatum. bonum em̄ v̓tutis conſiſtit in ordine rōniſcd̓o ethicoꝝ. ſed gula recedit a debito ordine ra.tōnis. ip̄a nanqꝫ noīat mordinatum appetituꝫ ſiuenon regulatā a rōne concupīam edendi vn̄ v̓tuticontrariat̉. Dirtus em̄ conſiſtit in appetitu ordinato. ip̄a vero gula in mordinato. Hec bt̄us tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. cxlviij. arti. j in ar. ꝯtra. et in cor. arti. Ad quoꝝ intellectum nota. ꝙ ẜm dyoniſiū qͣrto ca. de di. no. malū aīe eſt p̄ter rōnem eſſe. vn̄tam in actibꝰ exterioribꝰ qͣm in aīme paſſionibꝰ interioribus que regula rōis dn̄t ordinari ſi ab eo fitreceſſuˢ peccatum contingit Tanto aūt magis inaliquibus paſſionibus a regula rōnis fit receſſuset peccatum contingit. qͣnto difficilius rōni ſubdūtur. ſed inter omnes paſſiones ip̄e delectatōnes etmaxime naturaleˢ que ſūt temꝑanee vite nr̄e qͣleGlaſūt in cibis et potibꝰ neceſſarijs ad vitam hūanaꝫdifficilius et minꝰ ſb̓ijciunt̉ regule rōnis. Ideo inip̄is plerūqꝫ pct̄m contingit. De talibꝰ aūt eſt peccatum gule qd̓ inordinatus appetitus eſt edendi.Vnde augꝰ. x. confeẜ. Non ego immūdiciaꝫ abſolui timeo. ſꝫ immoderātiā cupiditatiſ. Vbinota. ꝙ ſi aliquis ſūmat cibum ſuꝑfluum crede̓s eūſibi eſſe neceſſariū. talis non habet cōcupiſcentiaꝫinordinatā. nec recedit a regula rōnis. et ſic nonpeccat vicio gule. Ip̄m em̄ non reſpicit pͥmo ⁊ perſe vt patuit immoderatā ſumptōnem. ſed immoderatā concupīam ip̄iꝰ ſumptōnis. Vn̄ gula pͥncipaliter eſt circa paſſiones et opponitur temꝑantieꝓut ip̄a temꝑantia circa concupiſcentias et delectatōnes que ſtint in cibis et potibus ponēdo in eisregulam ẜm debitā rōnem. Circa qd̓ nota. ꝙ regula rōnis qͣm abſeruat temꝑantia et a qua recedit gula eſt. vt homo ſtīmat cibum ẜm qd̓ cōuenitſtiſtentatōni nature ⁊ bone habitudini homīs ⁊ cōuerſatōni eorum cum quibus ip̄e viuit. vt dicitiij. ethicoꝝ. Et qn̄ ẜm hanc regulā ſūmit̉ aūt appetit̉. cibus ip̄e deſiderat̉ ſiue ſūmitur ex neceſſitate et ẜm v̓tutem. Qn̄ vero ab illo ordine fit receſſtis. trāſgredit̉ regula rōnis et a medio v̓tutis diſcedit̉ et ſatiſfit voluptati. Talis aūt moderata ſūptio ſiue menſtira cibi reſpicit regulam nature corporis. ideo magis poteſt eſſe cognita ẜm arteꝫ medicine qͣm ẜm rōnem prudētie. ẜm qͣm tn̄ poteſt diiudicari vtꝝ concupīa ſit moderata vel immoderata. qͣꝫuis defacili tale iudiciū hr̄i non poſſit qn̄ nonmultum a rōne diſcedit̉ ſine auxilio dei. Vnde augꝰ. x. ꝯfeẜ. Quiſqͥs eſt qui non ſūmit cibum extͣmetas neceſſitatis. magnꝰ eſt et magnificet nomētuum dn̄e. Nota tamē. ꝙ mediuꝫ a quo receditgula non accipit̉ ẜm qͣntitatē abſolutā. ſicut medium dr̄ ꝑ eque diſtantiam ab extremis. ſꝫ ẜm ꝓpotōnem ad rectam rōnem ẜm qͣm medium virtutiˢdetermīat̉. ij. ethicoꝝ. Ideo cōtingit ꝙ aliqn̄ vir.tus tenet extremū ẜm qͣntitatē abſolutam. que tn̄eſt mediū ẜm ꝓportōem ad rectā rōnem inqͣntū a.git ẜm debitas circūſtantiaſ. ſicut in qͣrto ethicoꝝph̓us dicit de magnanimo. ꝙ magnitudine quidem eſt extremus. qꝛ ſcꝫ ad maximū tendit. ea aūtꝙ vt oportet medius. ſic etiā v̓ginitas pauꝑtas ⁊ieiuniū extremū tenēt ẜm qͣntitatem abſolutam. tenēt tamē mediū ẜm quandā ꝓportōnem ad rectārōnem que cōſiſtit in debitis circūſtātijs. a qua ſiquis deficiat pct̄m incurrit. Et hoc fieri pt̄ duplr̓.Nam ẜm ph̓m ſcd̓o ethicorū a medio v̓tutis qn̄qmultū recedit̉. ⁊ illud eſt p̄ceptibile. qn̄qꝫ vero pa.rū. et hoc n̄ eſt faciliter p̄ceptibile. et ideo parū habet de rōne peccati: qd̓ tamē vitari poteſt ꝑ auxiltum dei vt patuit. Sed eſt dubium. an pͥmusmotus nutritiue ſiue appetitiue in nutrimento ſic̄eſt eſuries qn̄qꝫ inordinata ſit pct̄m. Rn̄deo. ꝙduplex ē appetitꝰ cibi. Dnus qͥdem naturalis ẜmꝙ vis appetitiua retentiria digeſtiua et expulſiua