in ip̄o eſt ſenſis doloriſ. In infirmo aūt non paralitico eſt materia doloris et ſenſus doloris. In ſanoaut nō eſt materia doloris nec ſenſus doloris. Similiter infidelis habꝫ materiā doloris. nec tamē ſentit dolorem. Fidelis aut qͥ eſt languidus per pct̄mhabet materiā doloris et ſenſuꝫ doloris. Fidelis at̄ſanus ꝑ gr̄am nec habet materiā doloris nec ſenſūdoloris habet. et ſic in tali et ſimilibꝰ eſt vera iocunditas. Bern̄. ſuꝑ illo v̓bo io. iij. Sed neſcis vndeveniat aut quo vadat. ſic dicit. Verbuꝫ inuiſibilepoculos nō intrabit. quia non eſt coloratū. neqꝫꝑ aures. qꝛ non ſonuit. neqꝫ ꝑ nares. qꝛ non aeriiimiſcet̉ ſed menti. neqꝫ ꝑ fauces. qꝛ non eſt manſum vel hauſtum. neqꝫ ꝑ tactum. quia nō eſt palpabile. Queres ergo. cuꝫ inueſtigabiles ſint vie eiꝰvndr adeſſe cognoſcitur. Dico ꝙ ex motū cordisintellexi pn̄tiam eius. ex fuga vicioꝝ aduerti pote̓tiam v̓tutiſ eiꝰ. ex diſcuſſione ſiue red argutōe occultoꝝ ammiratus ſum ꝓfunditatem ſapientie eiꝰex qͣntulacunqꝫ emendatōne meoruꝫ morum expertus ſum bonitatem manſuetudīs eius. ex reformatōne et renouatōne ſpiritus mentis mee percodi vtcunqꝫ ſpeciem decoris. ex contuitu oīm horum ſimul exꝑaui multitudinem magnitudīs eiusSi venerit ad me nō videbo eū. ⁊ ſi abierit nō ītelliga. ſi repente interroget quis reſpondebit ei. Iobix. In quo verbo oſtendit ꝓpriam ignorantiam etinſufficientiam. ¶ Primo tangit proprij ſtatꝰ ionorantiam. ibi. Si venerit ad me. quod exponiturtribus modis. ¶ Primo ſic. Si venerit ad me. ſcꝫviſitando per gr̄am et cōſolando. Io. xiiij. Ad eūveniemꝰ et manſionē apad eum faciemꝰ ⁊cͣ. ¶ Secūdo ſic. Si venerit ad me. ſcꝫ dando bn̄ficia ⁊ maxime ſpūalia. ¶ Tercio ſic. Si venerit ad me. ſcilꝫimpendendo miſericordiaꝫ vel exercendo iuſticiam.Non videbo eum. id eſt aduentuꝫ cuis ꝓ certo nōcognoſcam. Vel non videbo eum. id eſt non procerto ſciam vtrum ad malū ſit vel ad bonum aduētus eius. Nam aliquando venit ex ſecreto miſericordie ſue vt peccatorem vel compungat vel cōſoletur. aliquādo ex tribunali iuſticie vt operantemremueret. aliquādo ex abyſſo iudiciorum vt inſpiret ingratos. aliquādo ex theſauris ſcientie vt metem ad amanda ſecreta illumīet. Et ſb̓dit̉. Si abierit vel gratiam ſuam a me ſb̓trahendo. vel aduerſadando. vel temptatōnibus exponendo. Vel ſi abierit in breui poſtmodum reuerſurus. vel longuiˢpoſt multum temporis reuerſurus. vel a me offenſis nunqͣm reuerſurus. non intelligam. id eſt nōꝓcerto ſciam vtrum ad bonum vel ad malum meūſit receſſus eius. Grego. ibidem. Acceſſus dei adnos et receſſus dei a nobis ignorat̉. dum finis rōrum ꝓuideri nequit. quia aliquando et virtutibuselatus corruit. et qd̓ putabatur gratia fuit ira. etinfirmatus humilius ſurgit.¶ Ꝙ iuſtumet cōuenies pͥmiuꝫ homīs exn̄tis ingratia eſt vita eterna. ¶ Capitulū. xij.GiteuāIrca tercium nota. ꝙ qͣmuis nulla creatura rōnalis in bonis nature quantum.cunqꝫ nobilis ſiue excellens ex ſcip̄a eternam beatitudinem conſequi poſſit. cuilibet tamenexiſtenti in gratia eadem conuenienter debetur mpremium. Et hoc probo quinqꝫ modis. M Primoautoritat apoſtoli ſecunde thimo. qͣrto dicentis.In reliquo repoſita eſt mihi corona iuſticie quamreddet mihi dominus in illa die iuſtus iudex. Qauteꝫ redditur ẜm iuſtum iudiciū merces eſſedebita videtur. ¶ Scd̓o ꝓbo ratōne congrui. Pomi oꝑanti ẜm ſuam v̓tutem recompenſare deū ẜmexcellentiam ſue v̓tutis congruū eſt. cum vtrobiqꝫ ſit equalitas quedam ꝓportōnis. ſed ſicut exhibere actum v̓tutis congruit homī ẜm ſuam v̓tutē.ita tribuere vitā eterna congruit deo ẜm ſuā virtutem. Non em̄ maiꝰ eſt deo tribuere vitā eternaꝫqͣm homī exhibere actum virtutis. ¶ Vbi nota. ꝙeqͣlitas ꝓportōnis eſt qn̄ equaliter habꝫ ſe hoc ad īlud ſicut aliud ad alteruꝫ. vtpote. ſicut ſe habꝫ homō ẜm ſiiam virtutem ad faciendum actū bonuꝫita ſe ht̄ deus ẜm ſuam v̓tutē ad dandum eternaꝫvitā. qd̓ tn̄ intelligendū eſt quādo actus v̓tutis⁊p̄mium ip̄ius ſunt eiuſdem generis. ita vt ſi p̄mum omneꝫ facultatem humane nature excedit ſic̓contingit in vitā eterna. ita etiaꝫ actus virtutis ſitalis in quo bonum fulgeat habitus in fuſi diuinitus a deo nos conſignatis. ¶ Tercio probo ratōne iuſticie. Quod redditur aliquibus ẜm opꝰ eorum reddit̉ eis iuſte. eo ꝙ ad iuſticiam diſtributiuam ꝑtineat reddere vnicuiqꝫ ẜm ſuam dignitatēque multum attenditur in operibus. ſed vita eterna redditur beatis ẜm opera eorum. nam deus vnicuiqꝫ reddit ẜm operaſtia. math̓. xvj. gͦ. Vbi nota. ꝙ ẜm ariſtotilem quinto ethicorum duplex eſtſpēs iuſticie. ſcꝫ diſtributiua et cōmutatiua que incontractibus vt in emptōne et venditōne v̓titur.et reſpicit̉ equalitatem ariſmetricam que tendit nnequalitatem quantitatis. et eſt quando mediumaliquod in eadem qͣntitate excedit minus qua exceditur a maiori. vt ſex eſt medium ariſmetricum inter quatuor et octo. et ſic exceditur ab octo in duobus. ita excedit quatuor ſimiliter in duobus. Iuſticia vero diſtributiua equalitateꝫ reſpicit geonietricam que eſt equalis proportōnis. vt ſicut ſe habēt ſex ad tria. ita octo ad quatuor. In redditiōeaut premij ad merita magis ſeruatur forma diſtributionis cum deus vnicuiqꝫ ẜm opera ſua redduqͣm cōmutatōis cum deus nihil recipiat a nobis.donorum enim noſtroꝝ non eget. qͣmuis a ſanctiqn̄qꝫ inueniatur methaphorice dictuꝫ. ꝙ bonis operibus regnum celorum emitur. inquantum deꝰ accipit opera noſtra vt acceptās ea. Hec beatꝰ thoſecundo ſentenciarum diſtinctione. xxvij. qͣſtioileprima articulo tercio. ¶ Quarto probo ratioriecōdigni. Opus bonum a ſpirituſancto moueriteet dirigente procedens dignum eſt vitā eterria
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten