Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Primuꝫ eſt. ꝙ bona fortuna eſt aliqͥd ſine ratōne.qꝛ impetus ille quē bene fortunati ſequūtur nō eſtfactꝰ a rōe ſcd̓a deo vel angelo vel a celo. vt ptꝫ. c.p̄cedenti. Ꝙ aūt impetus vel inſtinctus quē vel qͦsbene fortunati ſequūtur ſint ſine rōne. ptꝫ. quia ſiab aliquo bene fortunato querat̉ quare ſequiturtalem impetū neſciret red& rōnem. ſed diceret hocfacio quia dictat mihicor. Et ita ꝓ rōne beneplacitū volūtatis et dictamen cordis aſſignabit dicesIta placet mihi ⁊ ita dictat mihi cor. Scd̓m eſtꝙ bene fortunatis non expedit conſiliari. Cuiꝰ rōeſt. quia bn̄fortunati hn̄t deū directoreꝫ ſeu ſequūtur inſtinctū ſuꝑiorem qui eſt melior om̄i conſilioet intellectū hūano. Terciū eſt. ꝙ ratō multociens ē impeditiua bone fortune. Cuiꝰ rō ē. quia tales ſine rōne exn̄tes ſūt magis fortunati et magisſequūtur bonum fine̓. eo ꝙ magis inſtinctus diuinos ſequūtur. Quartū eſt. ꝙ bona fortuna excedit et ſuperat prudentiam et expientiā hoīm ſapientū. Cuiꝰ rato eſt. quia tales ſcꝫ bn̄ fortunatosſuſcipe illam dinatōem que eſt a dīno inſtinctū quēſuꝑat omnem ſenſum et omnē intellectū. Vnde tales melius dinant̉ et vaticinant̉ de fide qͣꝫ ſapiēteset prudentes. Quintū eſt. ꝙ inter homines alioſūt bene fortunati et aliqui male. eo ꝙ bene fortunati ſequūtur dīnos inſtinctus. male aūt fortunatinon ſequūtur. Sextū eſt. ꝙ vnꝰ et idem homov̓no tempe eſt bene fortunatus et fortunate agit.alio vero temꝑe eſt infortunatꝰ et infortunate oīaoꝑatur. Septimū eſt. ꝙ aliqͥ ſūt bene fortunatiſtatim vel cōfeſtimi a natiuitate. aliqui vero ſtatima natiuitate ſunt male fortunati. qd̓ duplr̓ ptꝫ. ſcꝫexemplo et rōne. Primo ſimilitudīe vel exemplo.Sicut eniꝫ a natiuitate aliqui ſūt albi vel nigri. velaliqui ſūt oculoꝝ alborū aliqui nigrorum. ita natiuitate aliqui ſūt bene fortunati aliqui male. Secūdo ptꝫ idem rōne. ſic. Ꝙ aliqui ſūt bene fortunativel male. hoc eſt. vel a prudentia. vel a dina beniuolentia. vel a natura Primo non eſt hoc a prudentia. Cuiꝰ ratō eſt. quia quilibet prudens habet rōnem propter quid oꝑatur. ſed bene fortunati neſciunt aſſignare rōnem ꝓpter quid oꝑantur. nam ſirōnem aſſignare ſcirēt non eſſet fortuna. Secūdo non eſt a beniuolentia diuina. quia inconueni.ens eſt deum diligere talem et non optimum ⁊ pridentiſſimū. Tercio ergo per locum a ſufficientidiuiſione aliqui ſunt bene vel male fortunati a natiuitate vel a nat̉a. Octauū eſt. ꝙ inſipiētes et ſimplices contingit magis eſſe fortunatos qͣm alios.qd̓ ꝓbatur duplicit̓. ſcꝫ rōne et exemplo Prīoratōne. quia ille eſt magis fortunatus qui magisſequitur dīnum inſtinctuꝫ. ſed ſimplices amiſſa ratione et non dediti exterioribus agibilibus magisp̄cipiunt et ſequuntur interiores inſtinctus ⁊ diuinos impetus qͣm faciunt ſapienteˢ qui ratōnem ſēquuntur. Secundo patet hoc idem exemplo. Sicut enim ceci amiſſis oculis magis memorantur etdr li111contingit virtuoſius et ſtabiltus eſſe qd̓ memorātur. Sic inſipientes amiſſa rōne magis ſequūturdīnos inſtinctus. Nam pluribꝰ attētus mīor eſt apſingula ſenſtis. Tercio ꝙ inſipiētes in eo ꝙ tarles ſint bene fortuniati et videamus bona adipiſci.patꝫ. quia frequenter videmus quia ignorant eomilitare non arte ſed fortuitu vincunt. et neſcien.tes artem gubernandi nauem nō ꝑ ſcienciam quaꝫhabent. ſed per fortunam perueniunt ad portumet ſimile eſt de ludo taxillorum. nam ludus taxillorū aliquo modo ē caſualis et a fortuna. Vbi ſciedū. ꝙ in hͦ ꝙ taxillus cadat ī hoc puncto magis qͣꝫin alio ex triplici cauſa pt̄ continge̓. ſcꝫ ex diſpoſſ.tōne taxilli. ex ſituatōne eius. ex impulſiōe. Primo ex diſpoſitōe taxilli. putaſi taxillus in vna ſuꝑficie ſit amplior vel longior qͣm in alia. pel ſi ꝓpterplumbū et limatōnem habet taxillus aliquā diſpōneꝫ in vna parte qm̄ non habet in alia. Vnde et luſores taxilloꝝ dicere conſueuerunt aliquos taxillos eſſe de vno puncto aliquos de alio. conſiderartes eos eſſe ſic diſpoſitoˢ vt magis ſūt aꝑti cubare ī vno puncto qͣm in alio. Scd̓o hoc contingit ex ſituatōne quā taxillus habet in manu. ẜm eiꝙ taxillus aliter et aliter ſituatur inmanū ſic ē artus natus vt cubet in alio ⁊ alio pūcto. vnde ⁊ lu.ſores docti non ꝑmittunt vt ludentes cū eis taxillos aſpiciant exiſtenteˢ in manu ne cognoſcenteˢeoꝝ ſitum facilius proijciant optatum punctum. Tercio hoc ꝯtingit ex impulſione. quia vt magis et minus. vel vt aliter et aliter impellitur. taxillus in manū iacet alium et alium punctum. quarepatet ꝙ iſta tria ſic concurrant. vt ꝙ ſic ſit ſitua.tus taxillus in manu. et ꝙ ſic ſit diſpoſitus. et ꝙqꝫ plus neqꝫ minus impellitur niſi quantum requrit optatus punctus. fit ꝑ accn̄s ⁊ a caſu luditaxilorū. Simile eſt itaqꝫ de caſu taxillorum et de fortuna. qꝛ ſicut ex fortuna eſt ꝙ om̄ia p̄dicta ī ludo cōcurrant ⁊ veniat adoptatꝰ punctuˢ niſi in ludo adhibeat̉ v̓ſucia vel malicia. Sic ex fortuna ē ꝙ oīahec concurrāt. ſcꝫ ꝙ habeamus impetus. ⁊ ꝙ eopercipiamus et agamuſ ẜm eos ẜm quos agendoconſequamur bona. Hec egidius in ſcripto qd̓ fecit ſupra librum de bona fortuna. Ꝙ fortuna habet in ſe ſex defectꝰ. Ca. x.O maiorem tamen euidentiam predictorum. nota ꝙ fortuna que eſt bonoruꝫ exteriorum habet in ſe ſex defectus. Prmo defectum imꝑmixtibilitatis. inquantum nullꝰin hac vita erit in omnibus bene fortunatuˢ quriin aliquo ſit male fortunatus. Vnde auguſtinusde hoc rōnem aſſignans ſuꝑ math̓. ſermone. xxixſic dicit. Ideo deus felicitatibus terrenis amaritūdines immiſcet vt alia queratur felicitas cuiꝰ dulcedo non eſt fallax. Secundo habet defectum equitatis vel rectitudinis. inquantum homines boni videntur eſſe male fortunati. et homines mali bene. Vnde gregorius libro. xv. moraliū ſic dicit.