PdeoErcio pͥncipalr̓ circa fidem cōſiderandaeſt pͥmaria inheſio. Nam fides in eſſendoAeſt alijs v̓tutibo pͥor. hoc aūt qͣdrupliciterꝑbo. ſcꝫ rōne. diuiſione. autoritate ſimilitudīe.Primo rōne in gn̓ali. ſic. Cognitio p̄cedit affectionem. qꝛ nihil diligit̉ niſi cognitū. vt augꝰ dicit.Inuiſa diligere poſſumus. incognita aut nequaqͣꝫſed fides eſt in cognitōne. cetere aūt v̓tutes in affectōne ꝯſiſtūt. gͦ fides eſt alijs v̓tutibuſ prior.Scd̓o ꝓbo hoc idem rōne in ſpāli. Et pͥmo. ꝙ fides p̄cedat ſpēꝫ. ſic. Spes non pt̄ haberi de beatitudine niſi credat̉ poſſibile. quia impoſſibile ſb̓ ſpenō cadit. Gredit̉ aūt eē poſſibile bt̄itudinē hr̄e perfidem. gͦ fides cauſat ſpem. Scd̓o ꝙ fides caritatem cauſet et ſic ſit pͥor ea tali rōne on̄do. Nam voluntas nō poteſt amore in deū tendere. vel non pt̄deum amare niſi intellectus rectā fidem habeat circa ip̄m. ergo fides caritatē cauſat et eſt pͥor ea.Scd̓o hoc ideꝫ ꝓbo diuiſione. ſic. Nam ẜm augͦin quodā ẜmone qͣtuor modis eſt aliqͥd pͥuˢ alteroſcꝫ eternitatē. tꝑe. ꝑfectōne. origine. Primo quidem eternitatē. et ſic ſolus deus p̄cedit om̄ia. Secūdo tꝑe vt flos fructū. et ſic fideˢ non eſt alijs v̓tutibꝰ pͥor. īmo omēs v̓tutes ſūt ſimul. eo ꝙ om̄sv̓tutes ſimul dinitus infundunt̉. Tercio aliquideſt prius altero ꝑfectōne vel electōne. vt fructusp̄cedit florem. et hoc mō fides non eſt pͥor. īmo caritas eſt prior fide et ſpē. eo ꝙ fides et ſpēs perfi.ciunt̉ ꝑ caritate que eſt mater ⁊ radix oīm v̓tutū.Vel ſicut ordine ꝑfectōiſ forma eſt pͥor materia. ⁊ꝑfectum imꝑfecto vt actus potentia. ſic caritas ēpͥor fide et ſpē. eo ꝙ tam fides qͣꝫ ſpes formant̉ ⁊ ꝑficiūt̉ ꝑ caritatē. Quarto mō aliqͥd ē priꝰ alteroorigine. ſic̄ ſonus p̄cedit cantū. et lux p̄cedit ſpleendunt̉. gͦ deus credi.dorem. et hoc modo fides p̄cedit ſpem et caritatemſicut materia forma. potētiā actum. imꝑfectum ꝑfectum. ¶ Tercio ꝓbo hoc idem autoritate. Namapl̓s ad hebre. xj. dicit. ꝙ fides eſt ſb̓ſtantia ſperandaꝝ reꝝ. ſb̓a habꝫ rōneꝫ pͥmi. gͦ fides eſt pͥor interv̓tutes. ¶ Quarto ꝓbo hoc idem ſil̓itudine fundanienti. ſic. Materialiter loqͣndo fundamentū dupliciter eſt pͥuſ alijs. ſcꝫ qͣntū ad ordinē. et qͣntum adv̓tutem. Primo qͣntū ad ordine. qꝛ fundamentump̄cedit alias partes. Scd̓o qͣntum ad v̓tutem. ꝙfundamentū ſuſtentat totū edificiū quoꝝ vtrūqꝫꝑ ſimilitudinē inuenit̉ in fide. Primum eſt. qꝛ fidesom̄ibus alijs v̓tutibus nat̉aliter pͥor eſt. Scd̓m ēquia alie v̓tutes in ip̄a firmant̉. qꝛ ſine fide impoſſibile eſt deo placere. vt dicit apl̓s ad hebre. xj. ¶Ubi nota. ꝙ fides. fortitudo. hūilitas; et timor dicunt̉ fuudamentū eſſe diuerſis modis. Primo emīfides dr̄ fundamentū. rōne̓ qͣre Reqͥ. ſuꝑ immedite. Scd̓o fortitudo dr̄ fundamentū qͣntum ad alteꝝ. ſcꝫ inqͣntum ſpūale edificiū contra aduerſa fumū reddit. Tercio humilitaſ d̓r eſſe ſpūale fundamentū ꝯtra ꝓſpera. que ſūt occaſio culpe. Quarto timor dr̄ eſſe ſpūale fundamentū contra culpā.quia timor dei expellit pct̄m. Ecc̓. j. Hec bt̄s tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. iiij. arti. vij. Et pͥma ſcd̓e. q. lij. arti. iiij. Et tercio ſcrip. ſen. di. xxxiij. arti. v.¶ Ꝙ pͥmuˢ actꝰ fidei interior eſt crede. Ca. iiij.Ides. ¶ Circa fidem adhucꝯſiderare poſſumūˢ tria. ſcilicꝫactum. meritū. ꝓfectum.Primo actum. Nam triplex ēactus fidei. ſcꝫ voluntaria cordis aſſenſio. publica oris confeſſio. ſalutifera mortis ſuſpectio. Primus actusfidei eſt volūtaria cordis aſſenſio. ita dicit apl̓s adro. x. Corde credit̉ ad iuſticiam. Qd̓ v̓bum auguſtinꝰ ibidē in glo. tribus modis exponit. ¶ Primō ſic. Corde credit̉ ad iuſticiā. id eſt vere credere dat ſalutē. eo ꝙ dat iuſticiā que eſt cāſalutisScd̓o ſic. Corde credit̉ ad iuſticiam. id eſt ꝑ fideꝫcordis iuſtificatur aliqͥs. id eſt de impio fit pius. d̓peccatorē fit iuſtꝰ ¶ Tercio ſic. Corde credit̉ ⁊cͣ.id eſt volūtarie credit̉. qꝛ cetera ſicut intrare eccleſiā. accedere ad altare et ſimilia pt̄ homo nolēs etnon nolens. Gre&e aūt non poteſt niſi volens.Ad maiorem tn̄ euidentiā p̄dictoꝝ nota hic trīa. ſqͥd ſit fidei actus. quis reſpectus. qͥd modus.Primo qͥd ſit fidei actus .ſ. crede. Nam bt̄s augꝰſuꝑ illo v̓bo apl̓i. ij. ad coꝝ. iij. Non ſumus ſufficientes cogitare aliqͥd a nobiſip̄is qͣſi ex nob̓. ſꝫ ſufficientia nr̄a ex deo eſt. ſic dicit. Gred nihil aliud ēqͣꝫ cum aſſenſione cogitare. Et vt intellectū huiꝰautoritatis poſſimus ſcire notare debemuˢ ſex.Primū eſt quid ſit aſſenſus. et qͥd conſenſuˢ. Naꝫaſſenſus dr̄ determīatio cognitōis ad aliqͥd. quaꝫcognitōem vel determīatōem cognitōnis aliqͥd nōp̄cedit. Conſenſus v̓o dr̄ determinatio voluntatisad vnū qui p̄ſupponit cognitōem cū qua ſimul ſētit dum in illud tendit. qd̓ ratō bonum iudicat. itaꝙ aſſentire dr̄ eſſe intellectus. cōſentire volūtatis.Hec bt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. ij. arti. i. in ſolū. iij. argū. Et tercio ſcri. ſen. di. xxiij. arti. ij. q. j. ī ſo. j.ar. ¶ Scd̓m eſt. ꝙ aſſentire vel diſſentire non inuenit̉ in pͥma oꝑatōne intellectus que eſt in cōplexorū vel ſimpliciū apprehenſio. eo ꝙ in tali oꝑatōenō inuenit̉ veꝝ vel falſum. ſed in alia oꝑatōne quaintellectus cōponit et diuidit. Et ſimilit̓ fides nōinuenit̉ in pͥma oꝑatōne ſꝫ in ſcd̓a. eo ꝙ fides habꝫaſſenſum qͥ eſt determīata acceptatō alteriꝰ partisꝯtradictōnis. Qui em̄ aſſentit intellectui ad alterā partē ꝯtradictōis ſed etermīat. vbi ſipͣ imediate. q. j. ī cor. q. ¶ Terciū eſt. ꝙ cogitatio importatdiſcurſū rōnis. qꝛ cogitare eſt ſimul coagitare. cogitare aūt tripliciter pt̄ ſumi. Vno modo cōmuniter ꝓ qͣlibꝫ actuali ꝯſideratōe intellectus. vt auguſ. accipit. xiiij. de trinitate. vbi dicit. Hāc nūcintelligentiā quā intelligimꝰ cogitanteˢ. Alio moꝓprie ꝓ actuali cōſideratōne intellectus q̄ eſt cumquadaꝫ inqͥſitōne aīmi deliberantis nōdum ꝑfectiper plenam viſionem vel certitudinem veritatis.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten