vt dicit augꝰ. xv. d̓ trinitate. vbi dicit. Ꝙ dei filius non cogitatio dicit̉. ſꝫ verbū dei. Tercio modoaccipit̉ cogitare ꝓ actu v̓tutis cogitatiue. Quōaūt actꝰ ad intellectū ꝑtinētes ſe habeāt ad cogitatōem et aſſenſum ſtatim patebit. Hec bt̄us tho.ſcd̓a. ij. q. ij. arti. j. ī cor. q. ¶ Quartū eſt qͥs ordo eſt inter cogitare et aſſentire. Nam aliqn̄ aſſenſus eſt ſine cogitatōne. vt ptꝫ ī intelligente. Inteligens em̄ aſſenſuꝫ ſine cogitatōe ht̄. qꝛ intellectꝰeſt pͥncipioꝝ quo vnuſquiſqꝫ ſtatim ꝓbat auditaẜm boeciū in libro de ebdoma. Aliqn̄ cogitatio eſtante aſſenſū vt in ſciente. Nam ſciens ⁊ aſſenſū ecogitatōeꝫ ht̄. ſꝫ non cogitatōem cū aſſenſi. ſedcogitatōem an̄ aſſenſum. Dubitās aūt nihil ht̄ deaſſenſi ſꝫ cogitatōem ſolū habꝫ. quia in neutrampartem declinat. Suſpicās aūt eſt qui cogitatōeꝫhn̄s abſqꝫ firma aſſenſione ī vnā partē magis declinat aliquo leuiſigno. Neſciēs aūt neqꝫ aſſenſūneqꝫ cogitatōem habet. Aliqn̄ cogitatō eſt ſine aſſenſu ꝑfecto vt in opināte. opinas aūt ht̄ cogitationem ſine aſſenſu ꝑ̄fecto. Aliqn̄ neqꝫ aſſenſus neqꝫ cogitatio eſt vt in neſciente. Aliqn̄ vero et aſſenſus ſimulet cogitatio. vt ī credēte. nā credens ſimul ht̄ aſſenſū et cogitatōem. Hec bt̄us tho. ſcd̓aſcd̓e. q. ij. arti. j. in cor. q. Et tercio ſcrip. ſen. di.xxxiij. arti. ij. q. j. in cor. q. iuxta fine. ¶ Quintūeſt. ꝙ fides conſiſtit media inter duas cogitatōesquaꝝ vna volūtatē inclinat ad cͤdēdū. ⁊ hec cogitatio p̄cedit fidem. Alia vero cogitatio tendit ad intellectū eoꝝ que iam credit. et hͦ ē ſimul cū aſſenſufidei. tercio ſcrip. ſen. di. xxiij. arti. ij. q. j. in ſolu.ij. ar. ¶ Sextū eſt. ꝙ aſſentire veritati tribꝰ mōiscontingit. Primo mō aſſentit qͥs veritati. qͥa ſic eiapparet et ſic eſt opinās. Scd̓o mō aſſentit qͥs veritati. qꝛ ẜm veritatē videt ita eſſe. et ſic eſt ſciens.Iercio mō aſſentit qͥs v̓itati. nō quia videt ita eoſꝫ q habꝫ ydoneū teſtimoniū qd̓ ꝑtinet ad fidē ſiuecredētē. ¶ Primꝰ aſſenſus qͥ eſt opiniōis ht̄ formidinē ex parte aſſentientis. ſꝫ apparentiā quādā exparte rei cui aſſentit. Scd̓us aſſenſus qui ē ſcientie ht̄ ſecuritatē ex parte aſſentientis. et eiidentiaꝫexꝑte v̓itatis cui aſſentit. ¶ Tercius aſſenſus qͥ ēfidei ht̄ ſecuritatē ex ꝑte aſſentientis qui non dubitat ſꝫ eſt certus. defectū vero euidentie habꝫ ex parte veritatis cui aſſentit. Hec bt̄us tho. vbi ſupͣ.¶ Credere eſt aſſentire credito. ¶ Ca. v.Ecūdo videndū eſt qͥd ſit fidei reſpectusNā actꝰ interior fidei qui eſt credere reſpicit ip̄m creditum. vn̄ ſicut potētia declarat̉ vel manifeſtat̉ ꝑ actū. et actus ꝑ obiectuꝫ.ita credere ꝑ creditū. Eſt aūt creditū ens cogita.bile ſupͣ rōneꝫ pͥmū cui ꝓpter ſe dat̉ aſſenſus In lꝙ dicit ſipͣ rationem. ſeꝑatur ab his quorum eſtcredulitas ẜm rōnem. vt eſt in pͥncipijs ſcientiarūIn hoc aūt ꝙ dicit pͥmū. ſeꝑatur ab his q̄ ſunt creature. In hͦ aūt qd̓ dr̄. cui dat̉ aſſenſus ꝓpt̓ ſe. fuſeꝑatio ab illa cognitōne que poteſt eſſe per viamratōnis dehiſ que ſūt ſupͣ rōnem. Credere ergo ēaſſentire credito pͥmo enti ſupͣ rōem ꝓpter ſe.Eſt aūt notandū. ꝙ actus fidei interior eſt crederodeum. credere deo. credere in deuꝫ. vt augꝰ dicitſuꝑ ioh̓em. Et in libro de v̓bis dn̄i. et ſuꝑ illo v̓.bo apoſ. ad ro. iiij. credenti autē in eum qͥ iuſtiſicat impiū reputabitur fides. vbi auguſtinꝰ ī gloſa. Non enim cōtinuo qui credit ei credit in eū. nādemones credebant ei. ſꝫ non credebant in eum. etnos credimus paulo et petro. ſꝫ non in paulum etpetrum. Di aūt actus ſcꝫ credere deum deo in deuanon ſūt diu̓ſi actus fidei. ſed vnus et idem actꝰ cōpletus fidei hn̄s diu̓ſuꝫ reſpectū ad obiectum fidei.qd̓ ſic ptꝫ. ¶ Primo em̄ credere deuꝫ eſt actus fideivel intellectus qui termīatur ad vnū. Nam obiectum fidei eſt deus ẜm ꝙ in ſe conſiderat̉. vel aliqͥdcirca ip̄m vel ab ip̄o. qͣmuis em̄ deum eſſe ſimpliciter poſſit demonſtrari. tamē deū eſſe trinūet vnūet alia huiꝰ mōi ẜm que eſt actus fidei. ſcꝫ crede deūdemonſtrari non poteſt. ¶ Scd̓o credere deo eſtactus fidei ẜm ꝙ ratō inclinat volūtatem ad aſſentiendū deo. Ratio aūt qͣre volūtas inclinat̉ ad aſſentiendum his que nō videt eſt. qꝛ deus ea dicit.Sicut homo in his que non vidit credit teſtimonio alicuiꝰ boni viri qui vidit que ip̄e nō vidit. ſichomo inducit̉ ad credendū ꝑ ea que dicta ſūt adoet miraculis cōfirmata. Similit̓ fidel̓ credit homīde his que ſtint fidei. non quia homo. ſed inqͣntuꝫdeus in eo loquitur. qd̓ ex certis experimētis ⁊ miraculis colligere poteſt. Infidelis autē non creditdeo in homīe loquēti. ¶ Tercio ſcꝫ credere in deuꝫeſt actus intellectus ẜm ꝙ intellectꝰ determīatuia voluntatē. vnde actꝰ fidei hoc modo eſt crederein deum. id eſt amando in deum tendere. Sicutenim amare deum ſimpliciter eſt actus caritatis.ita amando credere eſt actus fidei p caritatē mote ad actum ſuū. Hec bt̄us tho. tercio ſcri. ſen. d.xxiij. arti. ij. q. ij. ī cor. q. et in ſolū. iij. ar. et. iiij.In ſcd̓a vero ſcd̓e dicit. q. ij. arti. ij. in corꝑe. q. Ꝙcredere deū eſt materiale obiectum intellectus.Credere deo eſt ſicut obiectum formale quod eſtveritas prima. Credere in deum eſt per amorencredere in veritatem pͥmam. Beatus aūt augui.ſuper illo verbo iacobi ſcd̓o. Tu credis quoniamvnns eſt deus bene facis ſic dicit. Crede denm eſtcrede ꝙ deꝰ ſit. Crede deo ē crede v̓a eē q̄ deꝰ dicCrede ī deū ē tend̓e ī illū ꝑ caritatē. Et hͦ ē actꝰ fidei quē a nob̓ exigit deꝰ. duo pͥma nō ſūt meritoria ſine vltimo. Alio mō v̓ba augꝰ pn̄t ſic exponiDeꝰ ꝯſiderat̉ actu fidei qͥ ē crede tribꝰ mōis .ſ. vſv̓itas. vt potiͣ. vt bōitas. ¶ Prīo mō ſi ꝯſideratvt v̓itas. ſic cred̓e d̓o ē ī reſpectu ad v̓itatē .ſ. credere eē vera q̄ deꝰ dicit. ¶ Scd̓o mō ſi deꝰ ꝯſiderat̉ vt potnͣ l̓ v̓tuoſitas. ſic ē crede deū. ſcꝫ eē oīpotētē c̓atorē et hꝰ mōi ¶ Tercio mō ſi ꝯſiderat̉ deꝰvt bōitas. ſic ē crede ī deū. id ē ī eiꝰ bōitatē tende jamorē. ¶ Ꝙ qͣtuor ſūt effectꝰ fidei. ¶ Ca. vj.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten