Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Eſedeimutabilia et corruptibilia. tu ſolꝰ es immutabiliset hoc probo triplicit̓. Primo qͣntū ad actōnemcum em̄ actō dei ſit eius eſſentia ſemꝑ idem et eodomodo manet. Secundo qͣntū ad eius pt̄atem velduratōnē cum ſubdit. ip̄e. quaſi diceret non aliꝰ.ſed ego ip̄e ſum bt̄itudo oīm. gͦ in pace in idipſumdormia et requieſcā. vt dicit̉ in pͣs. Tercio ſolꝰdeus eſt immutabilis qͣntū ad entitatem vel veritatem vel pn̄tialitatē. vnde ſubdit. es. Ita ꝙ idē on̄dit dei ꝑmanentiā. ip̄e dei om̄ipotētia. es dei naturam. quia ip̄e ꝑ ſe nouit eſſe. Gloſa aūt p̄dicta verba ita exponit. Tu aūt qui dixiſti. ego ſum qui ſūideꝫ ip̄e es. id eſt imimutabilis. int̓mīabilis et om̄i.potens. Et ſubdit. Licet em̄ om̄ia ſint ex te. et perte. et in te. non tn̄ om̄ia ſūt qd̓ ip̄e es. qꝛ tū es mutans non mutatꝰ. faciens non factus. moue̓s ſedmanes et non mutatus. Ꝙ eſſe inter om̄ia nomīa magis cōuenit deoVarto et vltimo iſtud Capi. x.nomen. qui eſt. int̓ om̄ia nomina eſt magis ꝓpriū nomen dei ratione ꝑfectōnis.eo ꝙ eſſe diuinū eſt inter om̄ia nomīa magis ꝑfectum. vt dicit bt̄us hieronimꝰ. qd̓ ſic probo. Illudem̄ ꝑfectum eſt cuiꝰ nihil eſt extra ip̄m. eſſe aūt noſtrum habet aliquid ſui extra ſe. qꝛ deeſt ſibi aliqͥdquod iam de ip̄o preterijt. et quod de ip̄o futuꝝ eſtideo quia extra deū nihil eſt. idcirco eſſe ſuū habꝫp̄fectum. Hec bt̄us tho. pͥmo ſcrip. ſen. di. viij.arti. pͥmo. in cor. q. ratōne pͥma. Vn̄ moyſi q̄renti qd̓ eſt nomen eius ꝑ angelū dictum eſt. qui ē miſit me ad te. Et iterum ego ſū qui ſū. In quo v̓bode diuina eſſentia tangunt̉ tria. ſcꝫ ꝓprietas. infinitas. eternitas. Primo tangit̉ propͥetas diuine eſſentie in hoc ꝓnomīe demōſtratiuo ego. glo.Ego nemo alius eſt proprie immutabilit̓ niſi ego. Secūdo tāgit̉ infinitas diuine eſſentie in hoc ꝓnomīe qui. Namiſtud nomē quis vel qui. que qd̓vel quid eſt nomē interrogatiuū. relatiuū. infinitū. Et interrogatiuū in hac dictōne quis. et relatiuū in hac termīatōne qui. et infinitū in vtraqꝫ t̓mīatōne ſcꝫ quis vel qui. Que vero habꝫ illas tresproprietates. ſcꝫ ꝙ eſt interrogatiuū. relatiuū. etinfinituꝫ. Quid eſt interrogatiuū et non relatiuū.Hec huguitō in libro deriuatōnū. Tercio tangit̉eternitas diuine eſſentie ꝑ ſignificatōnem huiꝰ v̓.bi eſt quod eſt pn̄tis tꝑis. vn̄ ſubiūgit ſū. Hiero.in gloſa. Ideo dicit qui eſt vel ego ſū qui ſū. quiain comꝑatōne eiꝰ qui vere eſt ſcꝫ immutabilis et etnus quaſi nō ſūt q̄ mutabilia et temꝑalia ſūt. Qd̓em̄ dicit̉ fuit non eſt. et quod dicit̉ erit nondū eſtDeꝰ aūt tm̄ eſt qui non nouit fuiſſe vel futuꝝ eſſeſolus aūt pat̓ cum filio et ſpūſancto vere eſt. cuiſeſſe comꝑatū nr̄m eſſe non eſt. Vbi ſciendū. ꝙeſſe creature habꝫ tripl̓icē imꝑfectōneꝫ quā hilariꝰexcludit ab eſſe diuino. Primo eſſe creature noneſt aliquid ꝑ ſe ſubſiſtens. imo eſt actꝰ ſubſiſtētis.ſed in deo ſuū eſſe eſt ipſe deus ſubſiſtēs. Vn̄ dicithilarius ꝙ eſſe diuinū eſt ſubſiſtēs veritas. a gcundo eſſe creature eſt acquiſitū ab alio et habe q̄tum in ſe eſt potentialitateꝫ et mutabilitatem. ſꝫ eccdīnū ē cauſa omīs eſſe immutabilit ꝑmanēs. Proſubdit hilarius. ꝙ diuinū eſſe eſt cauſa moues.Tercio eſſe creature differt a ſua quidditate. Soꝑ eſſe ſuū homo non ponit̉ in genere hūano. ſed pquidditateꝫ ſuiā. ſed eſſe diuinū eſt ſua quidditaset ideo ꝑ eſſe ſuū ponit̉ deus in genere dino. Ideoſubiūgit hilarius. ꝙ eſſe diuinū eſt naturalis Eenoris proprietas. Hec bt̄us tho. pͥmo ſcrip. ſen. qriij. in expoſitōne lr̄e que incipit nunc de neceſſitate⁊cͣ. Si aūt iſtud v̓bum ego ſū qui ſū alit̓ vis diuidere dicas. ꝙ in hoc v̓botangunt̉ tria. Primotangit̉ ꝑſonarū diſtinctō. cū dicit̉ ego. Nā iſturꝓnomen demōſtratiuū ego qd̓ eſt pͥme perſone demoſtrat pͥmā ꝑſonam in trinitate. ſcꝫ pr̄em diſtinctum ꝑſonalit̓ a filio quē ꝑ generatōnem ꝓducit.In pͣs. Ego hodie genui te. Secūdo tangit̉ perſonarū diſtinctō cum ſubdit. qui. Nā iſtud nomēvel pronomē qui eſt relatuuū. vt patet ſupͣ. et notat identitatem ſubſtantie vel eſſe. qui me miſit mecum eſt ⁊cͣ. Tercio tangit̉ ꝑſone ꝓceſſio in hocqd̓ ſubiūgit̉ ſuꝫ. qd̓ ſignat ſubſtantiā et actum. etſic vt ꝓcedentē. ꝑ qd̓ intelligit̉ ſpūſſanctꝰ. Et gemīatur ad vtrūqꝫ ſcꝫ ad ego cū dicit̉ ego ſum. etad qui cum ſubdit̉ qui ſum. vt on̄dat̉ ſpūſſanctꝰꝓcedere ab vtroqꝫ ſcꝫ a patre et filio. Que nomīa poſſumꝰ attribuere deo et q̄ nonD maiorem tn̄ euidentiā Capi. xj.oīm p̄dictorum notare debemus ſex.Primū eſt ꝙ nomīa poſſumꝰ attribueredeo. Vbi nota. ꝙ de nomībus diuinis poſſumꝰduplicit̓ loqui. Vno modo qͣntuꝫ ad modū imponendi. et hoc modo ſicut in ſtatū vie imꝑfecte cognoſcimꝰ deum ex creaturis. ita nomīamꝰ eū impfecte ex creaturis. Alio modo de noībꝰ dinis poſſu.mus loqui qͣntum ad rem impoſitā vel importata. Vbi nota. ꝙ res ſignata ꝑ nomen pt̄ ſe habereqͣtuor moAͣ. Primo em̄ res ſignata ꝑ nomen nullo modo cōuenit creaturis. vt immenſus infinitꝰ.et talia nomīa proprie dicūtur de deo et nullo modo de creaturis. Secūdo modo res ſignata ꝑ nōmen nullo modo cōuenit deo. ſꝫ ſolū creaturis. vteſſe creatum eſſe finitū. et talia nomīa nullo moootranſferunt̉ ad diuina. ſed ſūt propria creaturis. Tercio modo res ſignificata ꝑ nomē cōpetit deoproprie. vt pat̓nitas q̄ dicit virtutem ꝓducendi ſibi ſimile. Et talia noīa a diuinis tranſferuntur adcreaturas. vt dicit dam̄. ꝙ nomen pr̄nitatis a diuinis ad creaturas trāſſūptū eſt. Iuxta illud apl̓i adephe. iij. Ex quo om̄is pr̄nitas in celo et ī terranomīatur Quarto modo res ſignificata ꝑ nomē aprie inuenit̉ in creatis. vt fortitudo quaꝫ ſignificathoc nomē leo. et tn̄ ſimilitudo eius eſt in diuinis inqͣntum fortitudo competit deo. et talia noīa a creaturis ad diuina tranſferunt̉. Hec bt̄us tho: pͥma