Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Ucuio ſiuaſaluſtius. quo magis gloriam fugiebat. eo magiseū gloria ſequebatur. Secūdo modo reſpōdeoet dico. ꝙ aliter ſe habet in bonis corporalibus etaliter in ſpiritualibus. quia intentō acquirendi aliquod bonum corporale bene diminuit rationem v̓tutis et per conſequens meritum. ſed intentio acqͥrendi aliquod bonum ſpirituale nō diminuit ratōnem meriti. quia per ipſum deo cōtungimur vt frequent̓ contingit. Vnde patet ex p̄dictis ꝙ elemoſine ſpūales et p̄cipue ille q̄ contra culpaꝫ ordinantur. ſimplicit̓ ſūt nobiliores quibuſcūqꝫ elemoſiniscorꝑalibus. ꝙ homo magis debꝫ vitare culpam qdefectum aliquē corꝑalem etiam mortē. Secūdovero modo loquendo ẜm quid et in caſt aliquo dico. ꝙ alique elemoſine corꝑales quibuſdā elemoſinis ſpūalibus p̄ferunt̉. puta magis eſſet paſcendum fame morientē qͣꝫ docendum. ſicut etiam indigenti ſcd̓m ph̓mmelius eſt ditari qͣꝫ ph̓ari. qͣꝫuis l̓ſcꝫ ph̓ari ſit ſimpliciter melius qͣꝫ ditari. Hec bt̄ustho. quarto ſcripto ſen. di. xv. de elemoſina. arti.iij. q. iij. Vtrum elemoſine corꝑales p̄minet ſpūalibus vel econu̓ſo. in argū. contra. et in cor. q. etin ſolū. triuꝫ argū. Et iterum ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxij.arti. iij. Vtrum elemoſine corꝑales ⁊cͣ. Ꝙ elemoſina vt ſit meritoria debꝫ fieri quatuormodis et pͥmo rationabilit̓. Ca. xiij.Ercio pͥncipalit̓ circa elemoſinā cōſide.randus eſt modus rectificans. Vt enimelemoſina ſit recta et deo accepta et ꝑ cōſequens meritoria quatuor modͣ dari debet. ſcꝫ ratōnabilit̓. compaſſibilit̓. ſinceriter. liberalit̓. Primō elemoſina debet dari rationabilit̓ ſcꝫ neceſſita.tem patienti. aliquin non eſſet ratō quare ei elemoſina daretur. Ut dicit bt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxijarti. v. Vtrum dare elemoſinam ſit in p̄cepto. incor. q. Vnde apl̓us ſcd̓e ad choꝝ. viij. ſic ait. Veſtra abundantia illorū inopiam ſuppleat. vt illorūabundantia peſtre inopie ſit ſupplemētum. Que v̓ba augꝰ et ambroſiꝰ in glo. ſic exponūt. Primoaugꝰ ibidem ſic ait. Deſtra abundātia ſcꝫ terrenorum ſippleat inopiam illorū et econtra. vt abun.dantia meritorū illorū ſpūalium ſuppleat inopiamyrām. vt quod pauꝑes ꝑ ſe non pn̄t habere. ꝑ alios qui bonis temꝑalibꝰ abundāt habeāt. Et quoddiuites ꝑ ſe nō poſſunt mereri. ꝑ oratōnes pauperum mereant̉. Sicut ſcriptū eſt de manna. exodi.xvi. Qui multum collegit id eſt qui plus de mānahabuit qͣꝫ gomor non abundauit. eo ꝙ qui habuit dedit indigenti. et qui modicum id eſt qui minushabuit qͣꝫ gomor non minus habuit. quia accepit ab eo qui plus habuit. Secūdo ambroſiusibidem in glo. ſic ait. Plus em̄ habent ſanctii ſpefuturi. minus vero hi qui in temꝑe ſunt diuītes. ettamenibi eqͣbuntur vtriqꝫ. vt ſicut hic diuites inopiam ſanctorum ſuſtentant. ita ibi eoꝝ beneficioſuſtentent̉. et diuites fiant eterno bono. Terciomodo poteſt exponi verbum apl̓i ſcd̓m bt̄m tromaſic. Deſtra abundantia illorum mopia ſuppleatur.Ad on̄dendum ꝙ elemoſina debet fieri de ſupduuet non de neceſſario. Obi nota. ꝙ aliquid alicuꝫeſt neceſſarium dupliciter. et hoc pel ſimpliciter pſcd̓m quid. Primo aliquid eſt neceſſariū alicuſimpliciter. ſcꝫ illud ſine quo aliquis nō poteſt eccvel viuere vel ip̄e vel illi quorum curam habet. et qtali neceſſario ſibi et ſuis non debet aliquis elemocnas dare. Guiꝰ ratō eſt. quia ſi aliquis tale nececſarium ſine quo nullo modo poſſet eſſe et viuere qbi ſubtraheret. ordineꝫ caritatis peruerteret in hōficijs obſeruandis. Et ſupͣ hoc de neceſſario omninō et ſibi et ſuis elemoſina dare. eſſet ſibi et ſuis vitaꝫ ſubtrahere. Niſi forte talis caſus imimineret vbiſubtrahendo ſibi daret alicui magne ꝑſone. ꝑ quaꝫeccleſia vel res publica ſuſtentaret̉. quia pro liberatione talis perſone ſeip̄m et ſuos laudabiliter periculo mortis exponeret. cum bonum cōmune ſit proprio preferendum. Secundo modo eſt alicui aliquid neceſſarium ſcd̓m quid. ſcꝫ illud ſine quo nēpoteſt bene eſſe. quia ſine eo nō poteſt ſtatus ſui etſiiorum decentiam conſeruare. Et de tali nō debetaliquis elemoſinam dare. quia nullus debet in ſtatu aliquo indecent̓ manere. Exciptunt̉ tamē trescaſus in quibus de eo quod eſt neceſſariū ad confuandam ſui ſtatus decentiam et ſiorum poteſt aliquis et debet elemoſinam dare. Primꝰ caſus. qn̄occurreret extrema neceſſitas vel vtilitas rei publice. tunc em̄ aliquis illud quod ad decentiam ſuſtatus p̄tinet laudabiliter p̄termitteret vt maiorineceſſitati ſubueniret. Secundꝰ caſus eſt. quado ea que ſibi ſubtrahit etiaꝫ ſi ſint neceſſaria ad cōuenientiā vite tam̄ defacili reſartiri poſſunt. vt nōſequatur maximū inconueniens. Tercius caſtiseſt. quando aliquis ſtatum mutat per religionis ingreſſum. tunc enim omnia ſtia propter chriſtū lagiens opus perfectōis facit in ſtatu alio ſe ponēscuiꝰ ſtatus decentia cōſeruari poteſt ꝑ ea que a fidelibus et deuotis perſonis mituntur et miniſtrantur. vel iam miniſtrata ſunt in poſſeſſionibus et redditibus. Hec beatus thomas quarto ſcripto ſendiſtinctōne. xv. de elemoſina. arti. iiij. Vtrum derieceſſario ſit danda elemoſina. in cor. q. et in ſolutione. argumentoꝝ. Et ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxij. arti. vjſub eodem titulo. in corꝑe. q. Require ſupra. quomodo dare elemoſinam eſt ſub precepto et quomōeſt actus neceſſitatis. Ꝙ elemoſina debꝫ fieri ꝯpaſſibilit̓. Ca. xiiijEcundo elemoſina vt ſit grata deo et pconſequens meritoria debꝫ dari comꝑaſſibiliter. Nam ſine compaſſione id eſt ſinediſplicentia voluntatis de miſeria aliena nunqͣꝫ eſtelemoſina danda. Quius ratō eſt. quia non ſubueniret aliqͥs miſerie aliene niſi vellet eū nō eē mleꝫAnde qꝛ ſibi diſplicet miſeria aliena ideo ſubuenit