et etiam de ioſeph qui corpus dn̄i ſepeliuit et ex hͦlaudat̉. Qualit̓ autē ſepultura proſit vel noceat.Re. infra ſuffragia. iij. c. ¶ Secundo arguēs. ſicNulte alie ſūt elemoſine neceſſarie vite qͣꝫ p̄dicte.ſicut cecus indiget ductore. claudus vectōne. oppreſſus liberatōne et ſic de alijs. gͦ non cōuenienteret ſufficient̓ corꝑales elemoſine aſſignant̉. Rn̄deoet dico. ꝙ om̄es alie neceſſitates ad p̄dictas elemoſinas reducunt̉. vt ad viſitatōneꝫ infirmorū. Sꝫmilit̓ ſubuenire oppreſſo reducit̉ ad redemptōnemcaptiuorū. et ſic de alijs. Hec bt̄s tho. qͣrto ſcripto ſen. di. xv. de elemoſina. articū. iij. q. j. Vtrumelemoſinaꝝ grn̓a cōuenient̓ diſtinguant̉. in cor. q.et ī ſolū. ij. et. iiij. argū. Et ſcd̓a. ij. q. xxxij. arti.ij. in cor. q. et in ſolū. pͥmi argū.¶ Ꝙ elemoſine ſpūales ſunt ſeptem et quare.Onunt̉ ſeptem alic elemoſine ¶ Ca. xj.ſpūales que cōuenient̓ continent̉ in hocperſu. Conſule. caſtiga. ſolare. remitte.fer. ora. In hoc ꝙ dicit cōſule. id eſt doce ignorātoduplex elemoſina intelligit̉. vt ſic dicamꝰ. Cōſuloid eſt doce ignorante. et conſule id eſt dirige dubi.tantem. et ſic in hoc ꝙ dicit conſule doctrina et ſciētia intelliguntur. Gede id eſt caſtiga delinquentemSolare id eſt cōſolare triſtē. Remitte delinquētibꝰin te. Ferid eſt porta infirmitates defectus et gͣuamina aliorū. Ora ꝓ om̄ibꝰ. Rō aūt iſtiꝰ nu̓i eſt iſtaquia ſicut defectibꝰ corꝑalibo ꝑ ſeptem elemoſinascorꝑales ſubuenit̉. ita defectibꝰ ſpūalibꝰ. quod demn ¶ Quartuis dr̄e.ſingulis probo. ¶ Primo em̄ defectibo ſpūalibꝰ ſubuenit̉ ſolūmodo poſcendo auxiliū a deo. et hoc facit oratio ¶ Secūdo ſubueniēdo ignorantie intellectus ſpeculatiui. et quātum ad hoc eſt doctrina.Tercio ſubueniēdo ignorantie intellectꝰ practici.et qͣntum ad hoc eſt conſiliū. ¶ Quarto ſubueniēdo defectui affectus ſcꝫ triſticie qui eſt peria affectꝰet qͣntum ad hoc eſt conſolatio. ¶ Qn̓to ſubueniēdo defectui affectus qui eſt culpa. ſcꝫ ex ꝑte eius qͥpeccauit. et qͣntum ad hoc eſt caſtigatio. ¶ Sextoſubueniendo defectui eius in quem culpa cōmittit̉et ſic qͣntum ad hoc eſt remiſſio. ¶ Septimo ſubuemendo defectui eius qui ex culpa alteriꝰ vel cuiculpa alterius eſt oneroſa. et qͣntuꝫ ad hoc eſt ſupportatio. ¶ Vel aliter. Defectꝰ ſpūalis cui per ſpūales elemoſinas ſubuenit̉. aut eſt defectus pene ī intellectu ſpeculatiuo. et ſic eſt doctrina. aut eſt defectus pene in intellectu practico. et ſic eſt conſiliūaūt in affectū. et ſic ē cōſolatō. aut ē defectꝰ culpecū ſpe emēdatōnis. et ſic ē caſtigatio. aut eſt defectus culpe m alio ſine ſpē emēdatōnis. et ſic nō re.ſtat niſi dinū auxiliū implorare. et tūc ē oratō. auteſt defectꝰ in ꝓximo qͣntū ad culpaꝫ. et ſic indigeiremiſſione. aut eſt defectꝰ qͣntū ad penā. et ſic indiget ſippportatōe. Hec. b. t. iiij. ſcrip. ſen. diſ. xv.de elemoſina. arti. iij. q. ij. Vtꝝ elemoſine ſpūates ꝯuenient̓ aſſignent̉. in cor. q. Et iteꝝ ſcd̓a. ij.rxxxij. de elemoſina. articū. ij. Vtrū elemoſinaꝝUemoſiuagrīa cōuenient̓ diſtinguantur. in cor. q. in fine.¶ Ꝙ ſimplicit̓ elemoſine ſpūales ſūt nobilio.res corporalibus.¶ Capi. xij.Ed forte q̄res gratia p̄dictorū q̄ elemoſine ſtint potiores vel nobiliores. an ſpūales. an corꝑales. Rn̄deo et dico. ꝙ quātū ad hͦ poſſumꝰ loqͥ duobus modis. vel ſimplicit̓.vel ſcd̓m quid ¶ Primo gͦ loquendo ſimplicit̓ dico. ꝙ elemoſine ſpūales p̄minēt elemoſinis corpalibus. quod probo triplici ratōne. ſcꝫ ex ꝑte ſubiecti. boni. et modi. ¶ Prima ratio eſt ex ꝑte ſubie.cti. ſic. Quāto ſtibiectū receptiuū doni eſt nobiliˢtanto donū eſt maius. ſed ſpūs preminet corꝑi. gͦelemoſine ſpūales quibꝫ ſubuenit̉ ſpūi ſūt nobiliores elemoſinis corꝑalibꝰ quibꝰ ſubuenit̉ corpi.Sꝫ contͣ. Quāto aliquis eſt magis indigens. tāto eſt laudabilius ſubuenire ei. Vel alit̓. Quantomaior eſt indigentia tanto melior eſt elemoſina. ſꝫmaior eſt indigentia corꝑis qͣꝫ ſpūs. eo ꝙ pluriboindiget corpus qͣꝫ ſpūs. gͦ elemoſine corꝑales ſūtpotiores ſpūalibus. Rn̄deo et dico. ꝙ dare elemoſinam magis indigenti meliꝰ eſt ceteris ꝑibus. ſedſi minꝰ indigens ſit melior. et melioribus indigetdare ei meliꝰ ē. et ſic eſt in propoſito. ſicut patꝫ.Secūda ratio pͥncipalis ex ꝑte boni eſt talis. Quāto bonū datum eſt nobiliꝰ. tanto elemoſina eſt nobilior et melior. ſed bonum ſpūale quod in elemoſinis ſpūalibus datur meliꝰ eſt qͣꝫ corꝑale qd̓ in elemoſinis corꝑalibo datur. gͦ ⁊cͣ. ¶ Sꝫ contra hocſic argues. Quāto elemoſina a pauꝑe acceptaturet de ea pauꝑ magis conſolat̉. tato elemoſina magis laudat̉. Sꝫ qn̄qꝫ elemoſina corꝑalis magis egrata pauperi et magis acceptat̉ qͣꝫ elemoſina ſpiritualis. quia defectꝰ corꝑales magis ꝑcipiunturvel ſentiunt̉ qͣꝫ ſpūales. Rn̄deo et dico. ꝙ merituꝫdantis attendit̉ ſcd̓m id in quo debet quieſcere vo.luntas acceptantis. et non in eo in quo quieſcit ſiſit inordinata. alias merituꝫ dantis dependeret exarbitrio recipientis qd̓ eſt falſum. ſi autem magisſentiunt̉ defectus corꝑales qͣꝫ ſpūales. hoc eſt ꝓpt̓defectum eius. ¶ Tercia ratio pͥncipalis eſt ex ꝑte modi dandi. que eſt talis. Actꝰ ſpūales quibusſubuenit̉ ſpūi ſūt nobiliores actibus corꝑalibꝰ quibus ſubuenit̉ corꝑi. eo ꝙ actus corꝑales quodamodo ſūt ẜuiles. gͦ ⁊cͣ. ¶ Sꝫ contͣ. Recōpenſatiolaudem et meritum diminuit. Vn̄ et dn̄s dicit lucexiiij. Cū facis prandiū aut ceriam noli vocare diuites ⁊cͣ. ſed in elemoſinis ſpūalibo ſemꝑ eſt recōpenſatō. ſcd̓m illud pſalmi. Oratō mea in ſinu meo cōuertet̉. Similit̓ qui alium docet ip̄e etiā inſcientiaꝓficit. quod nō eſt in elemoſinis corꝑalibo. gͦ ⁊cͣ.Rn̄deo duobus modis. ¶ Primo ꝙ recompenſatōnon diminuit efficaciā elemoſine ſed intentō recōpenſatōis. Nn̄ qͣꝫuis aliqͥs doctꝰ etiā addiſcat. nōtn̄ ꝓpter hoc facit ſed ſolum vt alteri ſubueniat docepdo eum. Similit̓ hūana gloria ſi non ſit intētanō iinuit rōem v̓tutis. Sic̄ etiā de cathone dicit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten