Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

At dicit bt̄us tho. quarto ſcrip. ſen. di. xv. de elemoſina. arti. pͥmo. q. pͥma. Vtrū elemoſina cōuenient̉ diffiniat̉. in ſolū .iiij. argu. Re. ſupͣ diffinitōelemoſine. Ande apl̓us pͥme ad thimo. iiij. ſic aitCorꝑalis exercitato qua homo ſe fatigat. ieiunardo. vigilando. abſtinendo que ſūt frena carnis admodicuꝫ vtilis eſt niſi huic pietas. id eſt cōꝑaſſioet elemoſinarn̄ largitio adtungat̉. Et ideo dicit.Pietas ad om̄ia vtilis eſt. An̄ gregoriꝰ. xix. libromoraliū ſic dicit. Tanto quiſqꝫ ꝑfectus eſt quantodolores alienos ꝑfectius ſentit. Et iteruꝫ ibidemſcd̓o libro ſic ait. Apud deū matus eſt donū mētisqͣꝫ muneris. Guiꝰ rōem aſſignat ibideꝫ dicēs. Ex.teriora nāqꝫ largiēs aliqͥd extͣ ſemetip̄m tribuit. qͥv̓o fletu et ꝯpaſſionē ꝓximo tribuit. aliqͥd ei de ſeipo dedit. Vn ī decretis di. xlij. qͥeſcamꝰ. et in finexlv. dicit̉. ꝙ deus in elemoſina plus penſat animūbenignū qͣꝫdatum. et ꝙ plus eſt. vbi deficit facultas ſufficit cōpaſſio et bona voluntas. Vnde augꝭHulo neb it ibisſuꝑ pͣs ſic ait. Sipotes dare da. ſi non potes affaſednquū. ſalo­.bilem̄ te fac̄. Coronat deus intus bonā volūtatemmimnted ippltitilita ſuvbi non inuenit facultatē. Nemō dicat nō habeo.n comſeruure. fedetuli nō debacaritas non de ſaculo erogat̉. Re. ſupͣ. donū pietain dare quia nulus debet ni ſtatis. et infra voluntas hūana.t mniniri. Erdpuit̉ tamē tu Ꝙ elemoſina debet fieri liberalit̓. Ca. xv&eo quod eſt neceſſariū ad conẜ☞ Ercio elemoſina vt ſit dro accepta ⁊ mous decentiam et ſtiorum poteſtritoria debet dari liberaliter vel inreconipenſabilit̓. On̄ luce. vj. ſic dicitur. Dateoſinam dare Prinꝰ aaſutiitus ru pubamutuū nihil inde ſperantes. Gloſa. Date mutuuꝫvel temꝑalia pauperibo largiendo vel peccata cōdaiquis illud quod ad decintumnſuitteret vt muiorinando. non tn̄ ſpe alicuiꝰ retributōnis hūane ſedvnrat. Secundꝰ aaſuꝫ eſt.dine. ita ꝙ pro eo qd̓ damꝰ nihiltemꝑale ſperemꝰtrahit etiaꝫ ſi ſint neceſſara ad coab homīe. ſed retributōnem ſpūalem a deo. Qd̓ qdem v̓bum date mutuū exponit baſiliꝰ et chriẜ.inconuemens. Perctus caſusPrimo em̄ baſiliꝰ ſic ait. Cōſidera v̓tutem ſermonis et mirabilis pietate actoris. cuꝫ daturꝰ es pauperi dine caritatis intuitū idip̄m. et donū eſt et mutuu eſt. donū qͥdem ob inſperatā retributōnē. mutuū vero ob munificentiā eius qͥ vite illiꝰ cōſtituitqͦt ſubdit baſiliꝰ. Et erit merces vra multa in celo. non vis om̄ipotentem obligari tibi ad reſtitutōnem: an queqͣꝫ epulentium ciuiū ſi fideiubebat acceptas. deum aūt pro pauꝑibꝰ fidembentē repudi.as. Secūdo chriſoſ. ibidem ſic ait. Attende mi.rabilem naturā mutui. vnus recipit et alius obliAat ſe pro debitis. Centuplū in pn̄ti reddes. in futaro pero vitā eternam. Sꝫ forte queres vtruꝫecigere recōpenſatōneꝫ ꝓ mutuo ſit peccatū. Rn̄ceo et dico. ꝙ aliter ſe habꝫ in bonis ſpūalibꝰ. et aliter in corꝑalibus. Nā intentō recōpenſationis boſorū ſpūaliū quorū ſūt. elemoſine et oratio non dimmuat dantis meritū. ſicut patet ſupra elemoſinareijrquo querit̉ que elemoſina eſt potior. an corgalis. velſpūalis. in ſolū. iij. dubij. Recōpenſatio2o donorū corꝑaltum ex mutuo. vel eſt intenta velſonn i Primo em̄ſi eſt intenta minuit ratōnem v̓das et meriti. et tunc ē peccatū propt̓ qd̓ ꝓhibetEleuioſiuluce. vj. Date mutuuꝫ nihil indeſperantes. Nō em̄dixit nihil inde accipientes. ſed nihil inde ſperantesqꝛ non ſolū acceptō que ex pacto tacito vel exp̄ſſoex mutuo int̓uenit vltra ſortem. imo etiamſpes accipiendi et acceptio quā ſpes p̄ceſſit. qn̄ ſpes ē pͥncipale motiuū ad mutuādum facit vſura. niſi forte ex latere leuit̓ int̓ueniat motus alicuiꝰ intentōnis quacredit aliquem ꝓfectuꝫ habere inde. tamēnō propt̓ hanc credulitatē mutuat. Et ſi ſpēs habendi aliquad vltrā mutuū vſurā facit. multo magis querere recompenſationeꝫ ex pacto tacito velexpreſſo pecunie vel aliorū que pecunia menſurant̉contͣ iuſticiam facit et vſurā ꝯmittit. Querere v̓orecompenſatōnem ꝓ mutuo eoꝝ que pecunia nonmenſiirant̉. puta beniuolentia et amorē eius qͦ mūtuauit non eſt vſurā. Similit̓ ſi aliqͥs accipiat aliquid non qͣſi exigens. nec quaſi ex aliqua obligatōne tacita vel expreſſa. ſed ſicut gratuitū donumnon peccat. Cuiꝰ ratio eſt. qꝛ anͥqꝫ pecuniam mutuaſſet licite poterat aliquod donum acciꝑe. nec peioris cōditionis efficitur ꝑ hoc ꝙ mutuauit. Hec beatus tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lcxviij. arti. ij. Vtruꝫ aliqͥspoſſit pecunia mutuata aliquā cōmoditatē expete.in cor. q. Re. infra vſura. Ꝙ elemoſina dt̄ fieri ſincerit et quō. Ca. xvj.Varto elemoſina ad hoc ꝙ ſit recta deoaccepta et ꝑconſequens meritoria. debetdari ſincerit̓ ſcꝫ recta intentōne. vt ſolūfiat propt̓ deū a quo tota v̓tus merendi procedit.Vn̄ math̓. vj. De aūt faciente elemoſinam neſciatſiniſtra tua quid faciat dextra tua. vt ſit elemoſinatua in abſcondito. et pat̓ tuus qui videt in abſcōdito reddet tibi. In quo verbo ſaluator de elemoſina tangit tria. ſcꝫ actionem debitā vel voluntariamibi. te faciente elemoſinam. intentōneꝫ rectā et meritoriā. ibi. neſciat ſiniſtra tua ⁊cͣ. retributōnem iuſtam vel dinam. ibi. et pater tuꝰ qui videt ⁊cͣ.Primo tangit actōnem debita vel voluntariā. cumdicit. Te aūt faciente elemoſinā. Nam dare elemoſinam aliqn̄ eſt in p̄cepto et ſic eſt debita. aliqn̄ ē inconſilio et ſic eſt voluntaria. Hec em̄ eſt drā int̓ pͥceptum et conſiliū. qꝛ p̄ceptum importat neceſſita.tem implendi ei cui p̄cipit̉. Conſiliū aūt ponit̉ inoptione eius cui dat̉. Verbigratia. Qn̄ aliquisnon ſequit̉ volūtatem ſuaꝫ in aliquo facto qd̓ lici.tum poſſet facere conſiliū eſt in caſu illo. Vt verbigratia. Si aliquis bn̄facit inimicis ſuis qn̄ non tenetur. vel offenſā remittit ei cuiꝰ iuſte poſſet vindictam exigere. vel qn̄ etiam aliquo temꝑe dot̓mīatoa delectatōnibꝰ carnis abſtinet vt oratōnibꝰ vacettunc in his om̄ibꝰ conſiliū ſequit̉. ſimilit̓ eſt de elemoſina. vt patebit. Hec bt̄s tho. pͥma. ij. q. cviij.arti. iiij. Vtrum in lege noua qd̓am cōſilia det̓mīata ſint propoſita. in cor. q. His p̄miſſis dico. ꝙ dare elemoſinam eſt in precepto. et eſt in conſilio.Primo dico ꝙ dare elemoſinam in tribo caſibus eſtin p̄cepto. ſcꝫ dare elemoſinaꝫ de ſuꝑfluo. et dare