Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

AcclioQuos aūt uſtificauit peccatorū remiſſione et honoꝝ oꝑatōne dū peccatores eſſent. illos et magnificauit vite eterne retributōne. et ponit̉ p̄teritū profuturo vt ſic magnificauit. id eſt magnificabit eterna remuneratōne. ita ꝙ p̄deſtinatō fit ꝑ gr̄e et glorie pparatōnem et appoſitōnem. vocatō fit ꝑ etͣnaꝫelectōnem. iuſtificatō fit ꝑ culpe remiſſione. magnificatō fit ꝑ v̓tutum ꝑfectōne. hec vt dixi augꝰ ibidem. Quarto et vltimo nota deficientiaꝫ. Namplures ſunt vocati qͣꝫ electi. et damnati qͣꝫ ſaluati.quod probo ꝑ modū vocatōnis et electōnis. vocat em deus qͣtuor modis. ſcꝫ liberalit̓. vniuerſalit̓perpetualiter. naturaliter. Primo deus vocat libopaliter. Sic̄ em̄ nullꝰ illūiat̉ niſi ip̄e illumīare velitita nullꝰ vocat̉ niſi ip̄e vocare velit. Rogandꝰ eſt?deus vt veit vocare. ſꝫ qꝛ pauci eiꝰ vocationi et vo.lūtati obediūt. iuxta illud qd̓ dr̄. j. prou̓. Vocauiet renuiſtis. Quāuis aūt ip̄e qͣntum in ſe ē om̄esqocet pauci tn̄ ſaluant̉ ⁊cͣ. Secūdo deꝰ vocat vniuerſalit̓. ſcꝫ de qualibꝫ gente. de qualibꝫ etate. de qͣlibet arte. de quolibet ſexu vocat et ſaluat. Speciali tn̄ modo chriſtianos vocat ꝑ fideꝫ. et qꝛ nō om̄sfidem hn̄t ideo non omēs ſaluant̉. Tercio vocatppetualiter. qꝛ a pͥncipio mūdi vſqꝫ ad finem deusaliquos vocabit et ſaluabit ſiue ī lege nature ſiuein lege ſcripture. ſiue in lege gratie fuerint quolibettemꝑe. ſed qꝛ nullꝰ ſaluabit̉ niſi ꝑſeuerauerit vſqꝫin fine̓. cū tales ſint pauci. ideo plu̓es ſūt vocati ꝙͣelecti et plures damnādi qͣꝫ ſaluādi. Quarto deꝰvocat naturalit̓. ꝙꝛ homībꝰ dedit velle quo velint vocari et ſaluari. Sic̄ em̄ dedit om̄ibꝰ ſpm̄ clamātemabba pr̄qꝛ om̄es facit clamare. ita om̄es vniu̓ſalitfacit velle. tn̄ qꝛ pauci ſunt libero arbitrio vtentesin bono. et ſcd̓m auguſ. qͥ creauit te ſine te non iuſtificabit te ſine te. Cōcludenduꝫ eſt ꝙ longe ſatisplures erūt vocati qͣꝫ electi et damnati qͣꝫ ſaluati. Ꝙ electō diuina differt ab hūana. Ca. viijErcio pͥncipalit̓ circa dīnam electōne cōſiderare debemꝰ effectū vtilitatis. Drā q̓int̓ electōnem hūanam et diuina p̄cipueqͣntum ad hoc. qꝛ electō hamana nō eſt cauſa boniſed cauſat̉ ab aliquo bono p̄exiſtente. ſed electō diuina ſemꝑ eſt cauſa alicuiꝰ boni. qd̓ duplicit̓ ꝓbo.ſcꝫ rōne. et diſtinctōe. Primo rōe. ſic. Ad electionem qͣtuor ſpecialit̓ requirunt̉. ſcꝫ p̄ſcientia. propoſitu. p̄deſtinatō. et vocatō. vt patꝫ capitulo precedenti. ſed iſta ſemꝑ ſunt cauſa boni qd̓ ſic proboAam p̄ſcientia dicit p̄cognitōem et approbatōem.Propoſitū addit volūtatis in aliqd̓ bonū inclinatōꝫAredeſtinatō addit alicꝰ in fine vltimū deſtinatōeꝫet gratie et glorie pp̄aratōnem et collatōnem. Vocato aūt alicuiꝰ boni tꝑalis vel ſpūalis adductōeꝫUectō v̓o includit alicuiꝰ a ſuo oppoſito ſeꝑatōnem. vt boni a malo vel melioris a minꝰ bono p̄acceptatōnem. vt ex ſuꝑioribꝰ patꝫ. Secūdo hocidem probo diſtinctōne. Cū em̄ ſit duplex electio.ſcꝫ eternalis et tēꝑalis vtraqꝫ eſt cauſa boniqd̓ ſicrobo. Prima em̄ dīna electō eſt eternalis ſcd̓mꝙeſt in p̄poſito. id eſt in diſpoſitione ip̄ius dei ethec eſt cauſa boni. quia ab eterno voluit deꝰ bonosa malis in gloriam ſegregare. Secūdā electō deieſt tꝑalis ẜm ꝙ eſt in oꝑis executōe. et iſta eſt cauſa boni. qꝛ ꝑ iſta homīes ſegregant̉ a culpa originali vel actuali ingrām. vel a cōmūi ſtatū in p̄latōnisofficiū. et ſic de alijs que diuino mune̓ aliquibꝰ ſpcialiter ꝯferunt̉. Sed forte argues ꝙ nō ſit inpro electō eternalis tali rōne. Electō requirit multitudineꝫ in eis quoꝝ eſt electō. vt patꝫ ſi ipͣ ex diͨinitōne electōnis. ſed ab eterno om̄ia nō fueruntiſi vnū in deo. gͦ ⁊cͣ. Rn̄deo et dico. ꝙ deꝰ ab etnō nō tm̄ cognouit de rebꝰ illud eſſe qd̓ tūc in ip̄ohabebant. ſed etiā eſſe qd̓ in ꝓpria naturā habitureerāt. ẜm quod eſſe vnitatē non habent. ſed magnadiſtantiā ad p̄cipiendā diuinā bonitatem. et ita cōuenit ab eterno electō deo. Un̄ om̄is diuina electōſiue eternalis ſiue temꝑ alis eſt cauſa alicuiꝰ boni.vt patꝫ. Hec bea. tho. pͥmo ſcripto ſen. diſ. xlj. anti. pͥmo. Vtrum electo deo cōueniat ab eterno. incor. q. in fine. et in ſolū. iij. argū. Sꝫ forte quores ad que finem ſiue ad quā vtilitateꝫ dei electo fiat ex ꝑte nr̄a. Rn̄deo et dico. ꝙ duplex eſt electio.Vna eſt pn̄tis iuſticie. et hec eſt ad eſſe ſanctū. et dehac dicit apl̓us ad ephe. j. Glegit nos deus in ip̄oan̄ mūdi cōſtitutōnem. Re. expoſitōnem ſupͣ. Aliaelectō eſt finalis iuſticie. et hec eſt ad faciendū fructum. de qua dr̄ ioh̓. xv. Nō vos me elegiſtis ⁊cͣ.Hec alexander pͥma ꝑte ſūme. q. xiij. de diuina el ectōne. arti. ij. ad quem finem fit dei electō ex partenoſtra. id eſt ad que finē deꝰ nos elegerit. ī cor. q. Ꝙ duplex ē electō dina qͣ nos elegit. Ca. ixD euidentiā aūt illꝰ autoritatis ioh̓. xv.non vos me elegiſtis ſed ego elegi voseſt ſciendū. ꝙ duplex eſt clectō. vt patetca. p̄cedenti. Una et̓nalis qua p̄deſtinam̉. ad eph̓.pͥmo. Elegit nos in ip̄o an̄ mūdi cōſtitutōne. Aliatemꝑalis qua ab ip̄o vocamur que nihil aliud ē ꝙexecutō eterne p̄deſtinatōnis. qꝛ quos elegit p̄deſtinando hos etiam elegit vocando. vt dicit apl̓s adroma. viij. Quos p̄deſtīauit hos et vocauit. Pecdn̄s in autoritate predicta pͥncipalit̓ tangit duo.ſcꝫ liberalem dei electōnem cū dicit. non vos me elegiſtis ſed ego ⁊cͣ. ſecūdo tangit temꝑalem vocatōnem cū ſubdit. et poſui vos. Primo tangit gratuitā ſeu liberalem dei electōnem cū dicit. non vosmie elegiſtis ⁊cͣ. Quod v̓bū exponit̉ tripliciter.Prinio ẜm gloſā. ſic. Electō dei p̄ſupponit dilectōnem dei. gͦ ſicut non eligit qui non diligit. ita nō pmo eligit qui pͥmo nō diligit. ſed vos non me elegiſtis vt ſcꝫ eſſem amicꝰ veſter. ſed ego elegi vos vtfacerem amicos meos. pͥme ioh̓. iiij. Non qͥa nosdilexerimꝰ deum. ſed qm̄ ipſe pͥor dilexit nos. Eideo quiſqͥs ad dignitatē huiꝰ amicicie eſt vocatunō ſibi attribuat ſed mihi ad hoc eligēti. quia egoelegi vos vt ſcꝫ facerem amicos meos. Et hoc mō