Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Acrti.nautis et vulnera militibꝰ leuia ſūt ꝓpt̓ ſpem meritorū. multo magis om̄ia erunt qn̄ in celo adeptonullū timorē ſentient iniminētiū ꝑiculoꝝ. Et ꝑ oppoſitū. via pditōnis eſt lata et facilis ī ſe. qꝛ om̄iahabꝫ ad libertatē. Dn̄ ſuper math̓. chriſoſ. ſic ait.Nīa aūt ꝑditōnis eſt omnis iniqͥtas. q̄ ideo dr̄ ſpacioſa. qꝛ inter regulā diſcipline nō eſt incluſa. et ābulantes in ea quidqͥd eos delectauerit hͦ ſequuntSꝫ eſt valde difficilis et ſtricta ꝓpt̓ pͥuatōꝫ tminiVnde maliet peccatores qui nihil de ſuio futuro cōſiderant gaudio. vel nō agunt illa per que poſſentillud ꝯſequi. etiam ſiqua delectabilia et ſuauia habeant in vita iſta grauiter ip̄a portāt. Et quia anguſta eſt porta ad intrandum per eaꝫ in celum. oportet caput inclinare per humilitatem. corpus extenuare per maceratōnem. onus deponere ꝑ paupertatem. veſtem exuere per ſimplicitatē. pedes iūgere per amoris vnitatem. Vnde caſſianꝰ oſtendens ꝙ ꝑfectio hec ſit paucoꝝ ſuꝑ illo verbo. artavia eſt ⁊cͣ. ſic ait. Conſidera te de paucis et electiseffectū. et ne exemplo ac tēpore multitudinis refrigeſcas. viue vt pauci. vt cū paucis inueniri merearis in regno dei. Scd̓o pͥncipalit̓ ꝙ de homībꝰpauci ſaluent̉ et multi damnent̉. probo autorit. atomath̓. xx. et. xxij. c. ſic dicentis. Multi ſūt vocatpauci vero electi. Qd̓ v̓bū bt̄us gregoriꝰ duobumodis exponit. Et pͥmo. xx. c. ibidem dicens.Ad fidem em̄ plures veniunt. et ad celeſte regnumpauci perducunt̉. pleriqꝫ enim deuꝫ vocibꝰ ſequuntur et moribus fugiunt. Et ſubdit. Ex hoc ergoduo penſare debemus. Primuꝫ eſt. vt de ſe quiſqꝫminime preſumat. quia et ſi iam ad fidem vocatuseſt. vtrum ad regnum eligendus ſit neſcit. Secūdum vero eſt. vt vnuſquiſqꝫ proximum ſuum quēiacere in vicijs conſpicit deſperare non audeat. qdīne miſericordie diuitias ignorat. Scd̓o math̓xxij. exponit ſit dicēs. Multi em̄ ſūt vocati ⁊cͣ. Nōnulli em̄ bona nec incipiūt. nō nulli v̓o ī bonis quoinceperūt mīme ꝑſiſtūt. Et ſubdit. Tāto gͦ vnuſ.quiſqꝫ in hūilitate ſe depͥmat. qͣnto ſi ſit electus ignorat. Hec allegat bt̄us tho. in euangelio cōtinuoſuꝑ math̓. exponens illam autoritatē. multi ſūt vocati. Ꝙ duplex eſt drā inter diuinā electōnem et vocatōem. Ca. vij.Dmaiorē tn̄ euidentiam autoritatis p̄dicte. ſcꝫ multi ſūt vocati ⁊cͣ. nota qͣtuor.ſcꝫ differentiā. eminentiā. cōtinentiā. deficientiā. Primo nota drām. Eſt em̄ duplex drāſpecialit̓ inter electōnem et vocatōnem. Prima ē.quia vocatio dicit t̓minū ad quem inqͣntum importat adductionem qͣndam ad aliquid. ſiue ad aliqͥdgratis datum. ſiue ad aliquid p̄ſipponens gratū: Secūda differentia eſt. quia vocatio ſemꝑ eſt topalis. eo ꝙ dicit actum exteriorem ſolū. ſcꝫ adductionem quādam ad aliquid vt dixi. et de hoc dicitur ad roma. iiij. Docat ea que nō ſūt ſicut ea queſunt. Electio autem poteſt eſſe eternalis et tꝑaliseo ꝙ electio vel dicit actum interiorem ꝑ ſe. cr qͥceterna. vel dicit actū interiorem cū effectu exterioraet ſic eſt temporalis. Et confirmo hoc tali rationquia electio dei ab eius dilectione cauſatur. ſed q̄dam dilectio eſt temporalis. et quēdaꝫ eternalis. qet electio. Tercia differentia eſt. quia eſt quedmvocatio exterior. ſcꝫ ad eſſe nature ꝑ creatōneꝫ cuanon rn̄det eterna electio. et eſt quedam vocatō te.poralis vel interior ꝑ gratie infuſioneꝫ. vl exteriorꝑ p̄dicatoris vocem cui rn̄det electio temgoralis eteternalis. Secundo nota eminētiam. quia clectio diuina et pexigit et efficit. Primo enim electōdiuina non p̄exigit diuerſitatem gratie. quia hocelectionem conſequit̉. ſed p̄exigit diuerſitatem nature in diuina cognitione. et ſcd̓ario facit diuerſitem gratie. ſicut diſpoſitō facit diuerſitatem nature. Hec beatus thomas pͥmo ſcripto ſent̉. diſ. xlide p̄deſtinatione. arti. iij. Vtrum electio p̄deſtinatōnē p̄cedat. in ſolu. .ij. et. iij. argu. ercio nota continentiam. Nam ſaluatio in ſe concludit etcontinet iſta quinqꝫ. ſcꝫ dilectionem. p̄deſtinatōeꝫelectionem. vocationem. iuſtificatōnem. quod ptꝫquia omnes ſaluandi ab eterno ſunt dilecti. p̄deſtinati. electi. vocati. et iuſtificati. Primo igitur ſaluatio includit dilectōnem. eo ꝙ deus nō ex neceſſi.tate ſꝫ ex caritate ſaluat. Iere. xxxj. In caritate p̄petua dilexi te ⁊cͣ. Ratio huiꝰ eſt. quia ſaluatio reſpicit gratiam habitam. ſed dilectio dei eſt cauſa gͣtie. gͦ ⁊cͣ. Secundo ſaluatio includit p̄deſtinationem. Cuiꝰ ratio eſt. quia p̄deſtinatō p̄ſupponit dilectionem. quia non pͥp̄arant̉ bona niſi eis qui diligunt̉. Tercio ſaluatio continet electionem. Cuctis ratio eſt. quia electio vel importat ſeꝑatōnemboni a malo. vel ſeꝑationem minoris boni ad melius que ſunt neceſſaria ad ſalutem. Quarto cōtinet vocationem. inqͣntum per vocationem ordinatur ad deū. Quinto continet iuſtificationeꝫ ꝑquam ſaluandus reuocat̉ a malo. Hec alexandetpͥma parte ſūme. q. xiij. de p̄deſtinatione. arti. j.quid ſit p̄deſtinatio et quomodo p̄dicta quinqꝫ nomia reſpiciunt gratiam. in cor. q. Vnde apoſtolꝰad roma. viij. de iſtis loquens ſic ait. Quos preſouit et predeſtinauit cōformes fieri imaginis filij fūQuos autem predeſtinauit hos et vocauit. et qͥsvocauit hos et iuſtificauit. quos autem iuſtificauit illos et magnificauit. Que v̓ba auguſtinꝰ ingloſa ibidem exponens ſic ait. Quos preſciuit ſcꝫdeus pater ſcientia approbationis. id eſt quos ab eterrio ſua dilectione approbauit hos predeſtinauitvt daret vel prepararet eis gratiaꝫ in p̄ſenti et gloriam in futuro. Quos autem predeſtinauit ſua et̓na electione hos et vocauit. ſcilicet interius ꝑ stiam. que vocatō eſt electorum ſolum. Quos auivocauit ſcilicet interius eligendo hos et iuſtifica.uit. ſcilicet infundendo gratiam. culpam remiteertem. et animam decorantem. et deo gratificantem.