exponit etiā bt̄us tho. in poſtilla ſuꝑ iohānē ibidem¶ Scd̓o mō exponit̉ ſic ſcd̓m gloſā. Non vos meelegiſtis ſꝫ ego elegi vos. glo. Gratis elegit cū nōeſſemus. vel elegit nos id eſt miſericordia preuenitcum mali eſſemꝰ. Et ꝑ hoc excludit̉ error quorūdam dicentiū. ꝙ merita pn̄tia ſūt cauſa diuine electionis. quia nullū bonum poteſt eſſe ex ꝑte noſtraqd̓ precedat electōnem diuinā temꝑalem. et magierroneū eſt dicere ꝙ precedat electōnem eternam¶ Tercio modo exponit̉. ſic. Nō vos me elegiſtisſed ego elegi vos. Ad excludendū errorem quorū.dam qui dixerūt. qꝛ et ſi merita in actū exiſtētia nōſūt cauſa p̄deſtinatōnis. tn̄ merita p̄exiſtentia in pͥſcientia dei ſūt cauſa electōnis deidicentes. ꝙ quiadeꝰ ab eterno ſciuit aliquoſ bonos futuros et benevſuros gr̄a. ideo ꝓpoſuit eis ſuam gratiā ſe datuꝝet ſi hoc eſſet verū ſequeret̉ ꝙ ideo deus elegit nosqꝛ preſciuit nos ip̄m electuros. et ſic electō noſtraeſſet p̄uia electōni diuine. quod eſt contͣ ſentenciādomi dicentis. Non vos me elegiſtis ſed ego elegivos. Vn̄ augꝰ ibideꝫ ſic ait. Hec eſt ineffabilis graelegit cum nil eſſemꝰ. elegit cū non elegerimꝰ. elegit cum iniqͥ eſſemus. elegit vt boni eſſemꝰ ¶ Primo elegit cum nil eſſemꝰ. quia ſcd̓m apl̓m an mūdi cōſtitutōnem. gͦ merita vel opera ꝓpria non ſūtcauſa diuine electōnis. Secundo elegit cum nonelegerimꝰ. neqꝫ em̄ quia credideramus in eū elegitnos. nam ſi credentes elegit eligentes elegit. ſed hͦeſt falſū. Non em̄ eſt vt dicas ideo electus ſum. qꝙiam credebā. ſed non credebas qn̄ electus fuiſti qꝛnondū eras. gͦ nō eligentes elegit. Tercio elegitcum iniqui et ꝑditi eſſemꝰ. quod probat augꝰ ibidem dicens. Quid em̄ eramus qn̄ xp̄m nōduꝫ eligeramꝰ niſi iniqui et ꝑditi. nec eſt vt dicas. anquācrederem bonus erā. iam bona oꝑabar ideo electꝰſum. quid enim eſt boni operis an fidem. et ideo.Quarto elegit vt boni eſſemꝰ. Vnde augꝰ ibidemſic concludit dicens. Quid gͦ dicturi ſumꝰ niſiqmali eramus et electi ſiimꝰ vt boni per gratiaꝫ noseligentis eſſemus. Hec augꝰ ibidem. et bt̄us tho.allegat in euangelio cōtinno ſuper ioh̓em ibidem.Vnde aūgꝰ de p̄deſtinatōne ſanctorū ſic ait. Et videte quēadmodum non eligat bonos. ſed quos eligit facit bonos. et hoc etiam allegat bt̄us tho. ibidem. ¶ Secundo pͥncipalit̓ tangit temꝑaleꝫ vocatōnem cū ſtibdit. Et poſui vos. ¶ Sic gͦ elegit nosduplicit̓. Vno modo ab eterno p̄deſtinando. ideodicit. non vos me elegiſtis ⁊cͣ. Alio mō elegit nosex tꝑe ad fideꝫ vocando. ideo ſubdit. Et poſui ⁊cͣ.In quo verbo on̄dit ꝙ tꝑalit̓ eligit ad duo. ſcꝫ ad aliquid agendum cuꝫ dicit. poſiū vos. et ad aliquidrecipiendū cum ſubdit. vt qd̓cumqꝫ petieritis ⁊cͣ.¶ Primo oſtendit ꝙ temꝑalit̓ eligit aliquos ad aliquod agendum. cum dicit. poſiū vos. In quibꝰ v̓bis tangit quatuor. Primo autoritateꝫ. ibi. Poſii vos. id ē ordine et autoritatem in eccleſia vobisdedi. quia ſine me nihil poteſtis face̓. pͥme ad choꝝUectioxij. Poſuit deus in eccleſia pͥmū quideꝫ apl̓os ⁊ c.Vel alit̓ poſitō ordineꝫ vel firmitatē importat. Dapoſui vos id eſt firmiter vos diſpoſui. gen̄. j. jfecideus lumīaria magna et poſuit ea in firmamēto cali. ¶ Scd̓o tangit rectitudineꝫ. ibi. vt eatis. Augode p̄deſtinatōe ſanctorum. Ip̄e eſt via in qua nogpoſuit vt eamꝰ. Gt gregoriꝰ. in om̄. Poſui pos ioeſt in ſtatu gratie plantaui vt eatis volendo. quiavelle iam mente ire eſt. ¶ Tercio tangit vtilitatē. etfructū afferatis bene oꝑando. pel ſcd̓m gloſā. fructum afferatis. id eſt dilectionē que eſt fructus nē̄¶ Quarto tangit ꝑpetuitatem. et fructꝰ peſter maneat ꝑſeuerās. Greg̓ ibideꝫ ſic ait. Om̄e em̄ quodſcd̓m pn̄s ſeculū laboramꝰ vix vſqꝫ ad mortē ſufficit. mors nanqꝫ int̓ueniēs fructū noſtri laboris abſcidit. Qd̓ vero ꝓ eterna vita agitur etiā poſt mortem ẜuat̉. et ſic apparere incipit cū labor carnaliūfructꝰ ceꝑit non videri. Tales gͦ fructus openuiqͥ maneāt cum mors cūcta interimat ip̄i exordiuma morte ſumant. Hec gregoriꝰ vbi ſipͣ. et allegaea beatus thomas ibidem. ¶ Secundo on̄dit dn̄sꝙ elegit eos ad aliquid recipienduꝫ. ſcꝫ omnia quipetierint. ideo ſubdit. Ut qd̓cumqꝫ petieritis pr̄eꝫin nomīe meo det vobis. q. d. Poſui vos vt eſſetisdigni reciꝑe apatre quidqͥd petieritis a pr̄e in nomie meo. Vnde pͥme ioh̓. iij. Si cor noſtrū nō rep̄hendit nos fiduciam habemꝰ ad dn̄m. vt qd̓cūqꝫ petierimꝰ accipiemus ab eo. quaſi diceret. Sicor nr̄m nō rep̄hendit nos de ficta dilectione fidūciam habemus ad dominū. id eſt confidimꝰ de deoſcꝫ ex radice caritatis. ꝙ qͥdquid pētierimus vtileet neceſſarium ad ſalutem accipiemus. Ioh̓. xv.Si quid petieritis patrem in nomīe meo dabit vobis. Auguſtinꝰ ibidem. hoc petimus in nomīe ſaluatoris quod ꝑtinet ad rationem ſalutis. Hec beatus thomas in poſtilla ſuꝑ ioh̓em. et in euāgelio cōtinuo ſuper ioh̓em ibidem exponens predictam au.vitatem.¶ Ꝙ electio dei eterna eſt ſaluandorū. ¶ Ca. x.O conſiderare debemus ſtatum felicitatis.Varto et vltimo circa diuinā electōnemNam electio dei eterna eſt ſaluandoruꝫ etnon reproboꝝ. quod triplicit̓ probo. ¶ Primo ex ſimilitudinē de iacob qui fuit electꝰ. et eſau qͥ fuit reprobatus. Vnde iacob electus fuit ſaluatus. et eſau reprobatus eſt damnatus MSecundo hoc idēprobo ratione. ſic. Diuina ordinatio non pt̄ defice.ſed diuina ordinatio qua qͥdaꝫ alijs preferunt̉ adconſequendam beatitudinē dicit̉ eterna dei electioergo ⁊cͣ. ¶ Secūdo hoc idem confirmo alia rōne.ſic. Predeſtinatio p̄ſupponit electōnem quod ptꝫqꝛ p̄deſtinatio attenditur in hoc ꝙ electis p̄parantbona gratie in pn̄ti. et bona glorie infuturo quabuad finem bt̄itudinis ordinant̉ et applicant̉. ſed ruilus p̄deſtinatus poteſt nō ſaluari. ſic̄ etiam nullusp̄ſcitus pt̄ non damnari. gͦ nullꝰ electus p̄t̄ non decedere in finali grātia et ꝑ ꝯſequens nō ꝯſeq̄ gl̓am.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten