Nonūgreg̓. in pͥncipio moꝝ. dicit. ꝙ fortitudo dat confidentiā trepidāti. Or̄nt tamē cōfidentia vel firmitas animi quam dat fortitudo que eſt v̓tus. et illa quā dat fortitudo q̄ eſt donū ſpūſſancti in qͣtuorſcꝫ in v̓tute. in oꝑr. ī qͣntitate. ī fine. ¶ Primo differūt ī v̓tute. qꝛ fortitudo q̄ eſt v̓tus ht̄ mēſurā ſuiactꝰ potētiā hūanā ſiue vires hūanaˢ. vn̄ ea q̄ ſuꝑgrediunt̉ vires hūanas neqꝫ aggredit̉ neqꝫ ſuſtinet. vn̄ dicit ph̓s tercio ethicoꝝ. ꝙ fortis ē inſtupefactibilis interribilis q̄ ſūt ẜm hoīem. ſed fortitu.do q̄ ē donū ſpūſſancti ht̄ ꝓ mēſura ſui actꝰ dīnaꝫpotētiā de cuiꝰ auxilio cōfidit. ſic̄ dr̄ ī pſal. In deomeo tnͣſgrediarmuꝝ. id eſt om̄e qd̓ poſſet hūancinfirmitati obuiare. ¶ Scd̓o dr̄nt in oꝑe. qꝛ fortitudo que eſt v̓tus p̄ficit animā ad ſuſtinendū quecūqꝫ ꝑicula. fortitudo aūt quē eſt donū vtrūqꝫ facit. qꝛ ip̄a ꝑficit et in ſuſtinendo quēcūqꝫ ꝑicula et īaggrediēdo vel faciendo quecūqꝫ ardua. ¶ Tercio dr̄n̄t in qͣntitate. qꝛ fortitudo que ē v̓tus non ſeextendit ad om̄ia difficilia. ſed fortitudo quē eſt donuꝫ ſpūſſancti ſic. Ratō huiꝰ eſt. qꝛ fortitudo queeſt virtus innitit̉ facultati vel v̓tuti hūane. facultas aūt ſeu potentia hūana eſt infirma reſpectu facultatis dīne. Vn̄ non eſt vna facultas vel potētiahūana reſpectū oīm difficultatū ſꝫ diu̓ſe facultatesſūt ordinatē ad diu̓ſas difficultates et qn̄qꝫ ab inuicem ſeꝑant̉. Aliqͥs em̄ habꝫ facultatem vt facileſuꝑare poſſit difficultates que ſūt in delectactōibꝰqui tamē non poteſt defacili ſuꝑare difficultates q̄ſūt in paſſionibꝰ illatis; et ſic de alijs. Sꝫ fortitudo que eſt donū vtit̉ facultate dīna qͣſi ſua. ẜm ꝙīpͣs. dr̄. Diliga te dn̄e v̓tus mea ⁊cͣ. Et merito. ꝙtu es ꝓpugnator potens imo om̄ipotens. guber.nator prudens. ꝯſolator clemes. remunerator affluens. ſecurꝰ gͦ in eo ꝓijtio om̄em ſolicitudinemmeam. cuiꝰ nec potentia vinci. nec ſapīa falli. necprudētiā impediri. nec beniuolentia fatigari poteſtquo minꝰ expleat om̄em indigentiā mea et ſatietībonis deſideriū meum. Et qꝛ dina facultas potentia vel virtus eſt vna eadem reſpectu oīm p̄dictarum facultatum. ideo fortitudo que eſt donū ſe extendit ad omēs difficultates que in rebus humanis poſſunt accidere etiam ſupͣ facultatem humanam. ſicut apoſtolus dicebat ad philipn. iiij. Omnia poſſum in eo qui me ꝯfortat. vbi oſtendit duoſcꝫ quid poteſt. et ꝑ quid poteſt. ¶ Primo oſtendit quid poteſt. qꝛ om̄ia poteſt. Vbi nota tria.Primo qꝛ ſicut fortitudo que eſt virtus habꝫ duos actus. ſcilꝫ ſuſtinere et aggredi terribilia. cumiſte actus qui eſt ſtiſtinere difficultates p̄ſentes eſtpͥncipalior inqͣntuꝫ difficilius eſt ſuſtinere difficultates pn̄tes qͣm tendere in abſentes. vt ptꝫ infra.fortitudo de actu eius. Sic etiaꝫ fortitudo que ē donum habet duos actus. vnuˢ eſt pati vel ſuſtinereom̄ēs difficultates ſiue in paſſionibꝰ ſiue in oꝑatōnibus. alius actus eſt aggredidifficilia et arduaſpē dini auxilij. tamen quia vnus actus ad aliumordinatur .ſ. aggredi ad pati. ideo fortitudo queeſt donum vnicuꝫ actum habꝫ ẜm ſpēm. ¶ Scd̓oon̄dit apoſ. ꝑ quid poteſt. qꝛ in eo qui me cōfortatAmbro. in glo. ibidem. q. d. Om̄ia poſſum et pati et facere in eo qͥ mihi poſſibilitatē et vires dedit.Yſa. xxvj. Om̄ia oꝑa nr̄a oꝑatus eſt dn̄s. et hocꝑ caritatem infuſaꝫ. de qua pͥme ad choꝝ. xiij. Caritas om̄ia ſuffert om̄ia credit om̄ia ſuſtinet. idſuſtinere facit. ¶ Quarto et vltimo fortitudo q̄ ēvirtus et fortitndo que eſt donum dr̄nt infine. dafortitudo que eſt virtus non ſemper ꝑducit adfinem operis nichoati. quia non ſubeſt poteſtati homīs vt finem ſui operis cōſequatur. vel euadat mala vel pericula. cū qnͥqꝫ opprimamur ab eis in mortem. Sꝫ fortitudo que eſt donuꝫ hoc in homīe operatur dum ꝑducit eum ad vitam eternam que eſtfinis oīm bonorum operum et euaſio oīm periculorum. et huiꝰ modi ret infundit quādam fiduciā mēti ſpūſſanctus ꝑ donum fortitudinis contrariumtimorem excludens. Hec beatꝰ thomas tercioſcripto ſententiaꝝ di. xxxiiij. de dono ſortitudinis. articulo. iiij. q. pͥma in corꝑe. q. et in ſolū. iij. ar.Dbi dicit. ꝙ fortitudo eſt virtus circa difficilimaẜm genus ſuum qd̓ eſt mors. nō tamē ẜm cōꝑationē ad oꝑantem. quia non excedunt vires eius.Sed fortitudo que eſt donū etiam eſt circa illa dificilima que excedūt facultatē hūanam nec tamenſtricte. qꝛ non excedūt facultatem dīne potētie cuidonum fortitudinis innitit̉. Idem ibideꝫ. q. ſcd̓aVtꝝ fortitudo que eſt donum habeat in via vnuꝫactum vel plures. in corpore q̄ſtionis. Et ſcd̓a ſecunde. q. cxxxix. articulo pͥmo. Vtrum fortitudo ſit donum ſpūſſancti. in corpe. q. et in ſo. pͥmiet tercij ar. Reqͥre infra. fortitudo.¶ Ꝙ aliqͥs actus fortitudinis manet in patria¶ Capitulum. xx.et aliquis non. Ecūdo circa donum fortitudīs ꝯſidera.re debemus pͥmanētie indeficientiā. Vtꝝſcꝫ actus fortitudinis que eſt donumianeat in patria ſicut in via. Rn̄deo et dico. ꝙ fortitudo habet duplicem actum ex dina v̓tute cuimnititur. vt patet ca. p̄cedenti .ſ. aggredi ⁊ pati difficultates. ¶ Primꝰ actus qui eſt pati difficilia nōerit in patria. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ ibi nulla penalitaserit. et idro nulla difficultas. ¶ Scd̓us actus qͥeſt inniti virtuti dīne ꝑfectictiſſime erit in patria.Cuiꝰ rō eſt. qꝛ ibi ꝑfectiſſime dine potētie innit ti.dd̓ duplicit̓ ꝓbo. ſcꝫ autoritate. et ſimilitudine:Primo autoritate beati gregorij pͥmo moꝝ. ſic̄ dicit. Fortitudo aduerſa non metuit quod eſt neceſſartum in p̄ſenti. Et iterum. fortitudo cōfidentie ei bonis apponit. qd̓ permanet etiam in futuro¶ Scd̓o hoc idem ꝓbo ſimilitudine de vita actuiaque non manet in pr̄ia qͣntum ad ſuam eſſentiamvel materiam. ſed quantum ad ſuam r̄gulam ſicquia hic in his que actiue vite ſunt ex ipſa diuanaveritate regulamur. Require ſupͣ. contemplatio.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten