DniūSic ad propoſitum actus fortitudinis que eſt donum in patria erit perfrui plena ſecuritate ab omnibus laboribus et malis. Hec beatus thomas terſcripto ſententiaruꝫ. di. xxxiiij. q. ij. de dono fortitudis. acti. iiij. in cor. q. et in ſo. ij. ar. Et iteruꝫſcd̓a ſcd̓e. q. cxxxix. arti. j. Vtꝝ fortitudo ſit do.num ſpūſſancti. in ſolutōne ſcd̓i ar.34 5¶ Ꝙ quarta beatitudo rn̄det et appropͥat̉ do.¶ Capi. xxj.nō fortitudinis et quare.Ercio circa donum fortitudinis cōſidē.rare debemꝰ iuſticie ꝯuenientiā. Naꝫ qͣrta bt̄itudo que eſt. bt̄i qui eſuriūt et ſiti.unt tuſticiaꝫ ⁊cͣ. rn̄det et apropͥatur dono fortitudinis. qd̓ triplr̓ ꝓbo. ſcꝫ rōne. autoritate. et ſimilitudie. ¶ Primo rōne cōuenientie. qꝛ ſicut fortitudo in arduis cōſiſtit. ita etiā eſuries et ſitis iuſticieqd̓ ptꝫ. qꝛ valde v̓tuoſum eſt ꝙ aliqͥs non ſolū faciat oꝑa v̓tuoſa que cōiter oꝑa iuſticie dicunt̉. ſꝫꝙ ea faciat cum quodam īſatīabili deſiderio. qd̓ pt̄deſignari ꝑ fame et ſitim iuſticie. ¶Scd̓o hͦ idemꝓbo autoritate bt̄i augꝰ in li. de ẜmone dn̄i in mō.te ſic dicētis. Fortitudo cōgruit eſurientibꝰ. labo.q. et in ſolū. iij. ar.rat em̄ deſiderātes gaudiū de veris bonis. amorema terrenis auertere cupientes. Glo. ſuꝑ illo verbog. nō tamē ẜm cōpalmath̓. v. bt̄i qͥ eſuriūt et ſitiūt ⁊cͣ. ſic ait. Amatōſexcedunt virres veri boni qͥbus non ſatis eſt ꝙ iuſti ſūt. ſꝫ ſemꝑſitiūt opus iuſticie. Et ibideꝫ inglo. Eſuries iuſticie ſpū fortitudinis fulcit̉ ne in via lateſcat. Et ſb̓ditur ibidē in glo. Hec v̓tus ſcꝫ eſtiries et ſitis iuſticie ſine ſpū fortitudīs nō impletur. qꝛ ꝑ eū eſirriendo ad ſatictatē qn̄qꝫ venimꝰ. Hec. b. t. ſcd̓a. ijq. cxxxix. arti. ij. ar. ꝯtra. ⁊ ī cor. q. ¶ Tercio hͦidem ꝓboſimilitudīe. qꝛ ſicut de fortitudine corporali eſt eſuries corꝑalis. et de debilitate corꝑalifaſtidiū. ſic etiā defortitudīe ſpūali. Et ſic̄ de fortitudine corꝑali eſt eſtiries certaminū. ſic de dono fortitudīs eſt eſuries iuſticie in pn̄ti et ſatietas in futuro. Vnglo. ibidem ſic ait. Efurientibꝰ et ſitientibꝰſaturitas. id eſt certantibꝰ et laboratibꝰ refectio ꝓmittit̉. Et ſb̓dit. iuſticia eſt ſua cuiqꝫ tribuere ſibiprimo et deo. hec iuſticia nō plene in nobiˢ implebit̉. donec deꝰ ſit om̄ia in om̄ibꝰ. et ideo hic poſſumus eſurire non ſatiari. Hec ivlhelmus in ſum.ca. de dono fortitudinis quo ei rn̄det qͣrta bt̄itudoRe. ſupͣ bt̄i qui eſuriunt et ſitiunt. ⁊cͣ.¶ Ꝙ excellentia doni pietatis ꝯſiderari pt̄ qͣntūad qͣtuor et ad quēTa. xxij.Ecūdo poſt donum fortitudīs dicendūſe de ſexto dono .ſ. de dono pietatis. Circa qd̓ cōſiderare debemꝰ tria. ſcꝫ eminētiam dignitatis. ꝑmanentiā eternitatis. cōuenientiamn ꝓprietatis ¶ Primo circadonum pietatis cō.ſiderare debemus eminētiam dignitatis. Nā donaſpūſſancti q̄dā ſūt habituales diſpoſitōes aīme qͥbus aīma ē ꝓmpte mobilis a ſpūſācto. vt ptꝫ ſupͣInter cetera aūt mouet ſpūſſanctꝰ ad hoc vt affectuꝫ quēdā filialē habramꝰ ad deū. ẜm illud apoſ.ad ro. viij. Accepiſtis ſpm̄ adoptōnis filioꝝ dei inquo clamamꝰ abba pr̄. gͦ pietas ẜm ꝙ cultū. id ēreuerentiā exhibꝫ deo ꝑ inſtinctum ſpūſſancti ē donum ſpūſſancti. Un yſaie. xj. cum alijs doniˢ numerat̉. reqͥeſcet ſuꝑ eum ſpūs ſcīe et pietatis. Pecbt̄s tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxxj. arti. j. in cor. q. ¶ Poſſumꝰ igit̉ excellentiā huiꝰ doni cōſiderare qͣntumad qͣtuor. ſcꝫ qͣntum ad ſuā regulam. differentiā.reuerentiā. efficaciā. ¶ Primo qͣntū ad ſuam regulā. ſic. Quāto regula diriges eſt nobilior. tanto actus illa regula regulatꝰ et menſuratꝰ eſt nobilior. ſed v̓tus accipit ꝓ regula aliqͥd hūanum.donum v̓o accipit ꝓ regula aliqͥd dīnuꝫ. Verbi gtia. et in delectatōibꝰ ⁊ ī horribilibꝰ et in cōmunicationibꝰ ¶ Primo em̄ ī delectatōibꝰ timore ꝓut eſt v̓tus dirigim̉ ad dignitatē hūane nature cuiꝰ det̉patōem ꝑtꝑalem delectatōem refugimꝰ. ſed timore ꝓut eſt donuꝫ in his dirigim̉ qͣſi regula dignitate dīna a qua ſeꝑari ꝑ inqͥſitōem huiꝰ mōi bonorūrefugimꝰ. Silr̓ in horribilibꝰ fugiendis vel ꝓſeq̄ndis dr̄nter dirigit fortitudo que ē v̓tus. et fortitudo que ē donum. qꝛ ꝑ fortitudinē que eſt v̓tus homo aggredit̉ terribilia v̓tens dīna potentia ꝑ ꝯfidentiā qͣſi ſua. vt patꝫ ſupͣ. donū fortitudīs. Siliſe habet in cōmunicatōnibꝰ que ſūt ad alteꝝ. qꝛ pietas que e v̓tus accipit ꝓ menſura aliqͥd hūanū.puta obẜuans vel debitum vel cōgruū eius qui cōmunicatōem faciat. ſꝫ pietas que ē donū in cōmunicatōibꝰ accipit regulā ip̄m deum. qꝛ cōmunicatſe ad alterū vtens deo qͣſi ſeip̄o. ſcꝫ ea que ip̄m decent in huiꝰ modi cōmunicatōnibꝰ. id ē deo vnitꝰexeqͣtur. Vn̄ dn̄s math̓. v. ad bn̄ficientiā exēploceleſtis pr̄is hortat̉. Qui ſolem ſuū oriri facit ſuꝫbonos et maloˢ. Vtꝫ gͦ dr̄ia. q in alijs cōmunicatōnibꝰ pt̄ attendi aliqͣ hūana rato cōmunicandi alteri. ſcꝫ vel liberalitas in paruis donis vel magͥficētia in magnis. vel iuſticia in debitis. vel decentia ingͣtuitis. qͥa tale dare docet vel vtilitas vel aliquidhūanum. Sꝫ ꝙ rō hūana his termis non claudatur. vt ſcꝫ homo tm̄ tribuat alteri qͣntum debet velqͣntum expedit ei qui tribuit. ſed qͣntum eſt deo acceptum dinum bonum qd̓ in ſe vel in ꝓximo relucet. hoc ſipͣ hūanum modū eſt. et hoc fit ꝑ donumpietatis. Hec bt̄us tho. tercio ſcri. ſen. di. xxxiiijde donis. arti. ij. in cor. q. Et ibidem arti. iiij. d̓ donō pietatis. q. j. Vtꝝ pietas ſit donum ſpūſſanctiin cor. q. ꝑtotū. ¶ Scd̓o pt̄ conſiderari excellentia doni pietatis qͣntum ad ſuā dr̄iam. Poſſet eniꝫaliqͥs dicere. ꝙ pietas non eſt donum ſꝫ virtus perautoritatem bt̄i greg̓. in pͥncipio moꝝ. dice̓tis. ꝙpietas eſt idem qd̓ mīa. ſed mīa eſt virtꝰ et iō oꝑatur ẜm hūanum moduꝫ. gͦ et pietas non eſt donūſꝫ virtus. et ideo non oꝑat ẜm modū dinum ſꝫ ẜmhumanum ¶ Rn̄deo qͣntum ad hoc ⁊ dico. ꝙ mīaet pietas in hoc dr̄n̄t. qꝛ mīa ſtudet ad releuandasmiſerias ꝓximoꝝ ex hoc ꝙ ꝓximi ſūt ei ꝯiuncti velſangͥne vel familiaritate vel ſaltē nature ſimilitudīe
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten