terminū eſt cōtrariū motui. ita om̄e illud qd̓ ē cōtrariū motui vel inclinatōni appetitus eſt cōtriſtāsappetitū. ⁊ ſic ꝑ cōſeq̄ns cōcupīa eſt cauſa triſticieinqͣntum de retardatōne boni cōcupiti vel totali ablatōne triſtamur. ¶ Vbi nota. ꝙ illud qd̓ cōcupi.ſcit̉ ⁊ eſt futuꝝ et eſt aliqͣliter pn̄s. eſt em̄ illd̓ qd̓ ꝯcupiſcitur realiter futurum et etiā quodāmodo pͥ.ſens inqͣntum adipiſci ſperatur. et ideo cōcupiſcentia ſimul et ſemel eſt delectabilis et cōtriſtabilis di.u̓ſis reſpectibo. ¶ Primo em̄ cōcupīa eſt delectabilis qͣndiui manet ſpēs adipiſcendi qd̓ cōcupiſcit̉.¶ Scd̓o ꝯcupiſcētia ē ꝯtriſtabilis ſb̓tracta ſpe a.dipiſcendi qd̓ ꝯcupiſcit̉ ꝑ impedimentū appoſitumVn̄ ex p̄miſſis ptꝫ. ꝙ ꝯcupiſcētia cauſat delectatōnem ⁊ dolorem diu̓ſis reſpectibꝰ ſiue modis. Pecbt̄us tho. pͥma ſcd̓r. q. xxxvj. arti. ij. Vtꝝ cōcupiſcentia ſit cauſa doloris vel triſticie. ar. cōtra. et incor. q. et in ſo. ij. et. iij. ar. Re. infra. ſpes.¶ Ꝙ cādoloris vel triſticie ē dn̄ium violentum.Ercia cauſa triſticie vel ¶ Capi. vij.doloris eſt dn̄ium violētum. qd̓ triplr̓ ꝓbꝰ .ſ. autoritate. rōe. ſimilitudīe. ¶ Primō autoritate augꝰ in libro de natura boni et maliſic dice̓tis. In aīmo dolorē facit volūtas reſiſtendipt̄ati maiori. ¶ Scd̓o hoc idem ꝓbo rōne. ſic. Il.lud qd̓ eſt cōtrariū inclinatōni volūtatis doloreꝫ veltriſticia cauſat. ſed pt̄as ſuꝑior vel maior vtputapt̄as tirāni ꝯtrariat̉ et nocet volūtati inferioris. gͦvolūtas reſiſtēs pt̄ati maioridolorem cāt. ¶ Tercio hoc idem ꝓbo ſimilitudīe tam ex ꝑte pt̄atis qͣmex ꝑte volūtatiſ. ¶ Primo ex ꝑte pt̄atis. qꝛ ſi poteſtas nullo mō eſſet maior. nullo mō poſſet volūtati alteriꝰ ꝯtr̄iari. et ꝑ ꝯſeq̄ns nullo mō poſſꝫ noconeqꝫ dolorem inferre. vn̄ pt̄as maior inqͣntum cōtrariat̉ volūtati inferioris noce̓do dolorem vel triſticiam cāt. ¶ Scd̓o hoc idem ꝓbo ex ꝑte volūtatisinferioris. tūc em̄ ſolum ſeqͥtur dolor vel triſticiaqn̄ remanet inclinatō appetitꝰ vel volūtatis in ꝯtrariū. qd̓ patꝫ. qꝛ ſi pt̄as fortior intm̄ inualeſcat ꝙnutet ꝯtrariā inclinatōem appetitꝰ vel volūtatis inferioris ī inclinatōeꝫ ꝓpriā. iam nō erit aliqͣ repugnantia vel violentia. et ꝑ ꝯſeq̄ns neqꝫ dolor ſꝫ delectatō. Ut v̓bi gr̄a. Sic̄ qn̄ agens fortiꝰ corrupendo corpꝰ gͣue aufert ei inclinatōnem qua tendit deorſum. tūc ferri ſurſū non eſt ei violentū ſednaturale. Silt̓ ſi aliqͣ pt̄as maior intm̄ inualeſcatꝙ auferat inclinatōem appetitꝰ ſenſitiui. ex eo nōſeqͥtur dolor vel triſticia. ſꝫ tūc ſolū ſeqͥtur qn̄ inclinatio appetitus inferioris remanet in cōtrarium.Et inde eſt ꝙ augꝰ dicit vbi ſupͣ. ꝙ volūtas reſiſtes pt̄ati fortiori cauſat dolorem. ſi em̄ non reſiſterēt ſed cedet ꝯſentiēdo. nō ſeq̄ret̉ dolor ſed delectatio. Hec bt̄us tho. pͥma ſcd̓e. q. xxxvj. arti. iiijVtꝝ pt̄as maior ſit cā doloris. ar. ꝯtra. in cor. qet in ſor iij. ar.¶ Ꝙ dolor vel triſticia tollitaddiſcēdi facultatem. ¶ Capi. viij.Ecūdo pͥncipalit̓ circa dolorē vel t̓ſticiāDol ⁊ triſtiꝙꝯſiderare debemus noctria ſeq̄ntia. Nam dolor peltriſticia inter alia ſpāliter efficit tria mala. Primoem̄ tollit addiſcendi facultatē. Scd̓o excludit ptādi libertateꝫ. Tercio impedit oꝑandi pt̄atemPrimo dico ꝙ dolor vel triſtiſtia tollit addiſcenpfacultatem. qd̓ ꝓbo duplr̓ .ſ. autoritate. et rōno¶ Primo autoritate augꝰ pͥmo ſoliloqͥoꝝ ſic dicꝫtis. Cum dolore dentiuꝫ acerrime his diebꝰ toro.rer. nō ſinebar aīmo voluere niſi ea que iam fordidicerā. a diſcendo penitꝰ aūt impediebar. ad opmihi tota intentōe aīmi opus erat. ¶ Scd̓o hoidem ꝓbo rōne. fic. Manifeſtum eſt em̄ ꝙ ad diſcedum aliqͥd de nouo reqͥrit̉ ſtudiū et conatus cummagna intentōe vel aīmi attentōne. ſic dr̄ ꝓuerij ſu q̄ſieris ſapīam quaſi pecuniā. id eſt cum tanto ſtudio et conatu vt cupidus q̄rit pecuniaꝫ. imccum maiori quāto ſapīa p̄cioſior eſt cunctis opibus tꝑalibus. vt dicit̉ ꝓue. viij. tum quia in ſapientia inueniuntur omēs tꝑales diuitie. tūquiaomes diuitie temꝑales erogate minuntur. ſapūvero et om̄es diuītie ſpūales erogate augent̉. tūquia ſapientia vitam tribuit poſſeſſori ſuo. ꝙ pecunia non facit. Et ſb̓ditur. Inuenies ſapientiamſed dolor vel triſticia maxime ad ſe attrahit intentōnem aīme. qͥa naturaliter vnūqd̓qꝫ tendit et co.natur ad expellendū ꝯtrariū. gͦ ⁊cͣ. ¶ Vbi nota.ꝙ dolor vel triſticia vel eſt moderata. vel immoderata ¶ Primo em̄ ſi triſticia eſt moderata confert adaddiſcendum. et hoc modo in tribulatōne moderata homīes doctrinam dei magis recipiūt. eo ꝙ triſticia moderata aīmi euagatōnem excludit. et ita pt̄conferre ad addiſcendum. Si vero triſticia eſt inmoderata impedit cōſideratōneꝫ. ⁊ tm̄ poteſt intēdi. ꝙ nec etiaꝫ inſtante dolore poteſt homo aliquidcōſiderare etiam qd̓ pͥus ſciuit. In hoc tamē attē.dittir diuerſitas ẜm diu̓ſitatem amoris. quiqͣntomaior fuerit magis retinet intentōnē animine omīnō ad dolorem feratur. ¶ Sed forte queres hicduo. Primum eſt. vtrū delectatio impediat ꝯſideratōnem anime ſicut triſticia. ¶ Rn̄deo et dico. ꝙnon ſolum triſticia ſed etiam delectatō impedit cōfideratōnem rōnis et addiſcere et cōtemplari. m.qͣntum delectatio attrahit intentōeꝫ aīme ab huimodi. tamēdolor magis trahit ad ſe intentonemanime qͣm delectatō. Sicut videmꝰ in naturalibꝙ actio corporis naturalis magis intenditur in cōtrariuꝫ. vt verbi gratia. ſicut aqua calefacta magis patit̉ a frigido vt fortius ꝯgeletur. ¶ Scd̓aq̄ſtio eſt. vtrum dolor corporis magis impedit cōſiderationeem vel contemplatōnem qm̄ dolor meritis. ¶ Reſpondeo et dico ꝙ ſic. Cuius ratio eſtquia dolor corporis magis procedit ex leſione corporis. et ideo magis habet tranſmutatione corPralem adiunctam. Et tamen dolor etiam interidiſcilicet mentis ſi multum intendatur ita trahit intentionem anime vt non poſſit homo de nouo eiuiquid addiſcere conſiderare vel contemplari
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten