Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

vō̄ et bt̄us greg̓. ꝓpter triſticiam intermiſit eze.pielis expoſitōeꝫ. Hec beatus thomas pͥmaſcd̓sxxxxvij. arti. j. Vtruꝫ dolor auferat facultatemaddiſcendi. in cor. q. et in ſo. triū arguinētoꝝ.q dolor tollit vtendi libertatem. Ca. ix.Ecundo dolor vel triſticia excludit vel tolit vtendi vel fruendi libertatem. habꝫ eīintenſa triſticia deſideriū homīs impedicene eo qd̓ vult fruat̉. Vbi nota. ꝙ inclinatōesappetitꝰ aīalis ſūt ſimiles īclinatōibꝰ appetitꝰ nat̉aligeet ꝑ hūc modū feruor attribuitur amori. dilatatio delectatōni. aggrauatō triſticie vt eius effectus. qd̓ ptꝫ. dicit̉ em̄ homo corꝑaliter aggrauari ex eo ꝙ aliquo pondere a motu ꝓprio impedit̉.Sic aſimili. qꝛ t̓ſticia cauſat̉ et ꝯtīgit ex aliqͦ pn̄timalo qd̓ motui vel inclīatōni volūtatis repugͣt. iōaggrauat aīmum vel deſiderium inqͣntum impeditip̄m ne eo qd̓ vult fruat̉. ita ꝙ dolor vel triſticia intenſa qͣtuor mala facit. Habꝫ em̄ aīmum vel deſiderium aggrauare. anguſtiare. ꝯſtringere abſorbre. Primo habet aimum aggrauare eo modo qͥſupra dixi. et ſi malum de quo orit̉ triſticia non ſitita magnum vt auferat ſpem euadendi licet aīmꝰaggrauet̉ qͣntum ad hoc ꝙ in pr̄ti non potitur eoqd̓ vult. remanet tamen motus ⁊ conatus ad repellendum malum illud nociuū et contriſtans.Scd̓o triſticia de malo habet aimum anguſtiare.ſi em̄ malum de quo eſt triſticia intm̄ ſupexcreſcatvt omēm ſpem euaſionis excludat. tūc ſimpliciterimpeditur interior motus aimi anguſtiati. vt neqꝫhac neqꝫ illac diuertere valeat. Et qn̄qꝫ etiam intantum intenditur triſticia de magno malo. ꝙ cti.am exterior motus corꝑis impedit̉. ita ꝙ remaneat homno ſtupidus in ſeip̄o. Tercio triſticia habet aimum cōſtringere. et hoc ex aggrauatōe cauſatur. qd̓ ſic ptꝫ. Ex hoc em̄ ꝙ aīmus cōtriſtatusita aggͣuat̉ vt ad exteriora libere ꝓgredi non poſſit retrahitur ad ſeip̄m. id eſt in ſeip̄o cōſtrictꝰ.Quarto triſticia immoderata habet aīmuꝫ homīsabſorbere. qn̄ ſic vis ꝯtriſtantis mali efficit aīmūvt omēm ſpem euaſionis excludat. et ſic etiam eomodo triſticia nimiſ intenſa aggrauat et abſorbetvt ex pͥmiſſis ptꝫ. Triſticia v̓o bona q̄ eſt ẜm deūſcꝫ de peccato cōmiſſo habet animū ad deū erigere ꝓpter ſpem adiūctam et habitā ad remiſſioneꝫpeccati. Ideo dicit apoſ. ſcd̓e ad choꝝ. vij. Ecce hͦip̄m ẜm deum ꝯtriſtari voſ qͣntaniin vobis oꝑaturſdlicitudinem defenſionem indignatōnem timorēdeſiderium emulatōem vindictam. In qͥbus v̓bisoriditur ꝙ vera triſticia que eſt ẜm deū .ſ. pͥma defeccato cōmiſſo oꝑat̉ ſeptem. Primo oꝑat̉ ſolicicudinem emendandi delicta vel pct̄a ꝑ penam tēPr̄alem. Glo. ibidem. Qui penitet ſolicituſ ē emēdare qd̓ deliquit ne denuo peccet. Scd̓o oꝑaturdefenſionem. glo .ſ. a gehenna. qꝛ qui penitet nonexcuſat ſe ſꝫ ꝯfitetur pct̄m̄ qd̓ eſt defendere a gehēra. uercio oꝑatur indignatōnem. glo. contraDolor uel triſficiāpoſip̄os ꝓ malis culpe que geſſiſtis. Iob. vij. Factus ſum mihimetipi grauis. Quarto oꝑatur timorem ꝯtra futurū peccatuꝫ. glo. ne infuturo tale qͥd ꝯtingat. timor em̄ ſemꝑ debet eſſe de caſu. pͥme ad choꝝ. x. Qui ſtat videat ne cadat. Re. īfratimor Quinto oꝑatur deſiderium. glo. in melius ꝓuehi. Ambroſiꝰ ibidem in glo. Qui ſeſcit ꝑpct̄m factum deforme ꝯſideret reformari. Sexto oꝑatur emulatōem boni. glo. vt me et alios bonos imitemī. Ad gala. iiij. Bonū emulamī in bonoſemꝑ. Septimo et vltimo triſticia ẜm deum operatur vindictam. glo. qꝛ peccātes punitis. Augꝰibideꝫ in glo. Qui em̄ penitet vindicat in ſe qd̓ deliquit. Que ſepteꝫ erectōnem vel eleuatōnem aimi īdeum cauſāt ꝓpter ſpem habitam de remiſſione peccati ꝯtra aggrauatōnem aīmi et alia mala q̄ triſticia falſa et minis intenſa facit. Hec bt̄us tho. pͥmaſcd̓e. q. xxxvij. arti. ij. Vtrū aggrauatio ſit effectus triſticie. in corpe. q. et inſolutōnibꝰ argunio Ꝙ dolor vel triſticia impedittorum.operandi poteſtatem: Capitulum decimū.Ercio dolor vel triſticia impedit oꝑandipt̄atem. qd̓ dupliciter ꝓbo .ſ. autoritate. et rōe. Prīo autoritatē ph̓i. x. ethicoꝝ. qu dicit ꝙ delectatō ꝑficit oꝑatōem. ſed triſticiā delectatōni cōtrariat̉. gͦ triſticia impedit oꝑationem. Re. ſupͣ delectatō quo ip̄a oꝑatōem ꝑfi.cit. Scd̓o hoc idem probo ratōne. ſic. Triſticiacum ſit de malo pn̄ti vel cōiuncto cōtraria eſt volūtati. ſed volūtas eſt cauſa oꝑatōnis hūane. gͦ triſticia eſt oꝑatōni hūane cōtraria. et ſic eam impeditet excludit vt vnū cōtrariū aliud. Vbi nota. ꝙtriſticia ad oꝑatōnem poteſt dupliciter comꝑari.vel ſicut materia. vel ſicut cauſa. ſcꝫ vel ꝙ oꝑatō ēmateria triſticie. vel ꝙ triſticia ē pͥncipiū ſeu cauſaoꝑatōnis Primo em̄ ſi oꝑato eſt materia triſticie .ſ. cum triſticia eſt de oꝑatōne ſicut materia eiꝰtunc triſticia quālibꝫ oꝑatōneꝫ impedit. qd̓ ptꝫ. ꝙnunqͣꝫ id qd̓ cum triſticia facimus ita bene facimꝰſic̄ illud qd̓ facimus cum delectatōne vel ſine triſticia. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ volūtas eſt cauſa oꝑatonishūane. vn̄qn̄ opatio eſt de qua aliqͥs triſtat̉. ncc̄eeſt ꝙ actō debilitet̉ vel impediatur Alio v̓o modocuꝫ oꝑatio eſt pͥncipiū vel cauſa triſticie. tūc necerſe eſt ꝙ ꝓpter triſticiā talis oꝑatio augeatur. ſicutqͣnto magis aliquis triſtat̉ de aliqua re magis conatur et oꝑatur ad expellendum triſticiam dumo.do ſpes remaneat triſticiā expellendi. alias nullusmotus vel oꝑatō ex triſticia cauſaret̉. Hec beatuˢtho. pͥma ſcd̓e. q. xxxvij. arti. iij. Vtꝝ triſticia im.pediat oꝑatōnem. ar. ꝯtra. et in cor. q. ꝑ totū. Ꝙ dolor vel triſticia mitigatur delectatōne.Ercio pͥncipaliter circa dolo/ Ca. xjrem vel triſticiam ꝯſiderare debemus mitigatiua remedia. Naꝫ dolor vel triſticiaqͣtuor remedijs mitigat̉ .ſ. delectatōne. ploratōeamici cōpaſſione. ꝯtemplatōe. Primo mitigat