obris. iiij. cū dn̄s dicit. Qui bibit ex hac aqua perquī tꝑalia ſignant̉ ſitiet iteꝝ. Ratō aūt huiꝰ eſt.quia inſufficientia bonorū tꝑalium magis cognoccitur cum habent̓. et ideo hoc ip̄m on̄dit ip̄orū im.ꝑfectōeꝫ. et ꝙ ī eis non ſit ſūmū bonū. et ꝑ conſe.qns nō cōſiſtat nr̄a bt̄itudo. Hec bt̄uſ tho. pͥma ſecūde. q. ij. arti. j. Vtꝝ felicitas nr̄a ꝯſiſtit in diuitijs tꝑalibꝰ. in ſolu. iij. ar. Et ibidē arti. viij. Vtꝝbf̄itudo homīs cōſitat ī aliquo bono creato. ī cor.q. Et iteꝝ ꝯtra gentiles li. iij. ca. xxviij. Vtrū felicitas homīs cōſiſtat in diuitijs ꝑ omēs rōnes. ¶qcd̓o ꝙ nullū bonum creatum poſſit deſideriū homis quietare vel adimplere ꝓbo tali ſimilitudineQuatuor em̄ ſūt que nunqͣꝫ repleri pn̄t. Primumeſt infinitū a finito. ſicut celum terra. Scd̓m eſt īcorporeū corporeo. ſicut mens pecunia. Serciū ēſolidum vel plenū vacuo. ſicut archa aere. Quartum eſt ſempiternum tranſitorio. ſicut affectus retꝑali. Anima aūt noſtra hec qͣtuor habꝫ ¶ Primoem̄ licet aīma in eſſentia ſit finita. tamē v̓tutis eſt īfinite. eo ꝙ eſt om̄ia facere et om̄īa fieri. et ideo ſolum verum vel bonum vniu̓ſale eam replere poteſtqcit enones jet qͥrtare. ¶ Scd̓o eſt nature incorporee et ſpūaIunt. eo ꝙ nullus eſtlis. et ideo non quietat̉ in bono aliquo tꝑali. ¶ Tercio eſt nature nō fantaſtice ſed realis. et ideo nō qͥiſerdie. Ita dietatur a bono aliquo apparcti ſꝫ exn̄ti. ¶ Quarto o̓nature incorruptibilis et in ſempiternuꝫ durabiliˢet ideo in nullo bono trāſitorio qͥetatur. Cuꝫ ergoſolus deus ſit bonum infinitū in corporeuꝫ cōpioſūvel immenſum eternū et veraciſſimū. ideo ip̄e ſolꝰſui clara viſione et ꝑfecta fruitōne mentem quietat replet et ſatiat.ſit dolor vel triſtia. ¶ Capi. pͥmum.Vlor vel triſtitia. ¶ Circa dolorem veltriſticiam qͣtuor conſiderare debemus. ſcꝫ eius eſſentiam. cōuenientiam. repugͣn.tiam. vehementiam. ¶ Primoꝯſiderare debemus eſſentiā doloris vel triſticie. Eſt em̄ dolor vel triſtia paſſio anime. qd̓ triplr̓ ꝓbo .ſ. autoritate. rōne. diſtinctōne¶ Primo autoritate bt̄i augꝰ. xiiij. de ciuitate deiqui ponit dolorem nnter paſſiones anime. inducēillud v̓gilij. Hinc metuunt. cupiūt. gaudēt. dolētꝙ. ¶ Scd̓o hoc idem ꝓbo rōne. Sicut em̄ ad delectatōem reqͥrunt̉ duo .ſ. cōiunctio boni. ⁊ p̄ceptōdomi. vt ptꝫ ſupͣ delectato. et infra. gaudium ¶ Itaad dolorem reqͥrunt̉ duo. primo coniunctō maliqd ea rōne eſt malūqꝛ pͥuat aliqd̓ bonum. ſcd̓o req̄ritur ꝑceptō cōiunctōnis mali. Nam omīs delectato vel dolor p̄ſupponit in eo in quo eſt vt in ſb̓tecto apphenſionem aliquā intellectiuā vel imaginatuua vel ſenſitiuam. alias niſi app̄henderet̉ aliqͣ v̓tute cognitiua interiori vel exteriori non eſſet delectacio ſiue dolor ¶ Tercio hoc idem ꝓbo diſtinctōneIicūt em̄ eſt duplex delectatō .ſ. metis et corꝑistra etiam duplex ē dolor .ſ. mentis et corꝑis. NlamDolor tui triſficapaſſio alicuiꝰ nociui ꝓut repugnat appetituiſenſitiuo eſt dolor in corꝑe. qua paſſione et que dolorem augꝰ. xiiij. de ciuitate dei ſpāliter nomīat egtudinem. App̄henſio aūt huius doloris ſemꝑ eſt inanima. eo ꝙ corpus nō pt̄ dolere niſi dolēte aima.vt augꝰ ibidem dicit. Hec bt̄us tho. pͥma ſcd̓e. q.xxxv. arti. j. Vtꝝ dolor ſit paſſio aīme. ar. ꝯtra.cor. q. et in ſolū. j. ar.¶ Ꝙ doloret triſtitia cōueniūt in vno et dr̄nt in qͣtuor. ¶ Ca. ij.Ecūdo pͥncipaliter circa dolorem vel triſticiā cōſiderare debemꝰ ꝯuenientiam veldr̄am. Nam dolor et triſticia cōueniūt ⁊dr̄nt. ¶ Primo em̄ ꝯueniūt in re. qꝛ triſticia e ideqd̓ dolor. Vn apoſ. ad ro. ix. dicit. Triſticia ē mihi magna et cōtinuꝰ dolor cordi meo. ꝓ eodeꝫ em̄vtit̉ triſticia et dolore. Differunt tamen in qͣtuor.ſcꝫ in pͥncipio effectiuo. in ſb̓iecto. ī qn̄. et in vocabulo. ¶ Primo dr̄nt in pͥncipio effectiuo. quia triſticia eſt illa que cauſatur ex interiori app̄henſione.ſcꝫ intellēctus rel imaginatōnis cōiunctōnis alicꝰnocuū. dolor vero eſt ille qͥ cauſat̉ ex app̄henſioneexteriori .ſ. ſenſus. ¶ Scd̓o dr̄nt ī ſb̓iecto. eo ꝙdolor ꝓprie dicit̉ eſſe in corꝑe ſeu in corꝑibꝰ. tri.ſticia vero magis dr̄ eſſe in aīma ſeu in ſpūalibusTercio dr̄n̄t ī qn̄. quia dolor nō eſt niſi de malopn̄ti. triſticia vero eſt de malo pn̄ti p̄terito et futuro. Ratō aūt huiꝰ dr̄ie eſt. qꝛ dolor feqͥtur app̄henſionem ſēſuˢ de malo nocuio. ⁊ qꝛ ſēſus nō p̄cipitniſi pn̄s. ideo dolor non eſt niſi de malo pn̄ti. Triſticia v̓o ſequit̉ app̄henſionem interiorem .ſ. intellectiua vel imaginatiua. et v̓tꝰ interior poteſt app̄.hendere pn̄s p̄teritū et futurū. ideo triſticia pt̄ eſſenon folum de pn̄ti malo. ſed etiā de p̄terito et futuro. qd̓ ptꝫ. quia pm̄a eſt triſticia d̓ malo p̄terito.amcietas vero e triſticia de malo futuro. ¶ Quarto dr̄nt in vocabulo. qd̓ ptꝫ. quia ſicut illa delectatio q̄ ex interiori app̄henſione cōiunctōnis boni cauſatur nomīatur gaudiū et non delectato. et ſic̄ illa delectatō q̄ ab exteriori app̄henſione ſenſuˢ alicꝰboni cauſat̉ nomīatur delectatōet nō gaudiū. Itadolor nomīat̉ ille qͥ cauſat̉ ex app̄henſione exteriori cōiunctōnis alicuius mali. triſticia v̓o nominat̉dolor qͥ ex app̄henſione interiori cōiunctōnis alicꝰmali vt nociui cauſatur. Hec bt̄us tho. pͥma ſcd̓eq. xxxv. arti. ij. Vtꝝ triſticia ſit idē qd̓ dolor. ar.ꝯtra. et ī ſo. j. ar. vbi dicit. ī cor. q. ꝙ ſicut gaudium eſt ſpēs delectatōnis ita ꝙ om̄ē gaudiū eſt delectato ſꝫ nō ecōuerſo. ita triſticia eſt ſpēs doloriˢvn̄ omīs triſticia eſt dolor et non ꝯu̓titur ꝓpter ratōnes p̄dictas.¶ Vtrum dolor cōtrarietur delectatōni et econuerſo.¶ Capi. iij.Ercio pͥncipaliter circa dolorem vel tri.ſticiā cōſiderare debemus repugnātiā .ſ.vtꝝ dolor cōtrariet̉ delectatōi et econuerſo. et qͣntū ad hoc dico tria. Primū eſt. ꝙ triſticia ꝑ ſe eſt ꝯtraria delectatōni. Scd̓m ē. ꝙ ꝑ accidens triſticia eſt cauſa delectatōnis. Tercium ē.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten