Lii.ij. ci.Primo rōne appetitus. ſic. Sūmum bonū in quocōſiſtit bt̄itudo eſt ꝓpter ſe deſideratuꝫ et nō ꝓpteraliud cūbt̄itudo ſit finis vltimꝰ. ſed diuitie non ꝓpter ſe apprtunt̉ ſꝫ ꝓpter aliud. Cuiꝰ ratō eſt. qͥadiuitie ꝑ ſe nihil cōferūt homī. ſed ſoluꝫ cū vtimureis vel ad corꝑi̓s ſuſtētatōeꝫ vel ad aliqͥd huiꝰ mōiputa. ad crimīs purgatōnem. fraterne ncc̄itatisſb̓uentōnem. glorie celeſtis adeptōnem. gͦ ⁊cͣ.Scd̓o hoc idem ꝓbo rōne euentꝰ. ſic. Diuitie pn̄ieuenire malis. ſꝫ hos ncc̄e eſt ſūmo bono care̓. gͦ ⁊cͣꝘ aūt diuitie tꝑales vt ī pluribꝰ eueniāt malis habetur eccͣi. xj. Si diuēs fueris non eris. id eſt vixeris immunis a delicto. vel ex nimio amore habendi. vel nimia ſolicitudine et labore acqͥrēdi. vel nimiatenacitate poſſidendi. vel nimio timore amittendi.¶ Tercio hoc idem ꝓbo rōne vſis. ſic. Bt̄itudohomīs magis ꝯſiſtit in retinendo vel habēdo bt̄itudineꝫ qͣꝫ in amittēdo ea. ſed vſus diuitiarū magisconſiſtit in emittēdo vel expendēdo qͣm in tenendovel in coaceruando. Vn̄ boeciꝰ tercio de cōſolatōne ſic ait. Si qͥdeꝫ auaricia ſemꝑodioſos. claroˢlargitas facit. gͦ ⁊cͣ. ¶ Quarto hoc idem ꝓbo rōedefectꝰ. ſic. Illud in qͦ ꝯſiſtit bt̄itudo cū ſit ſūmumbonū homīs oportet eſſe meluis homīe. ſed homo e̓mielior om̄ibꝰ diuitijs. qd̓ tali rōne on̄do. Finis qmelior his que ſunt ad fineꝫ. ſed om̄es diuitie ſūtres q̄dam ad vſum homīs ordinate tanqͣꝫ ad finegͦ ⁊cͣ. Has qͣtuor rōnes aſſignat bt̄us tho. li. ter.cio cōtra getiles ca. xxviij. Vtꝝ felicitas homīs indiuitijs ꝯſiſtat. ¶ Ꝙ in diuitijs tꝑalibꝰ nōeſt ponenda bt̄itudo vt qͥdam poſuerūt. Ca. iijErcio ꝙ tꝑales diuitie ſūt contemnedēnec in eis ponenda eſt felicitas vt qͥdamfecerūt. preter rōnes in p̄cedentibꝰ capitulis aſſignatas in p̄nti ca. hoc idem oſtēdo qͣtuoralijs rōnibꝰ. ſcꝫ rōne inſtabilitatis. ꝓprietatis. imꝑfectibilitatis. mſatiabilitatis. ¶ Primo rōne inſtabilitatis. ſic. Sūmum bonum homīs oportet eſſeſtabiliſſimuꝫ. Cuiꝰ ratō eſt. quia ſicut naturaliterdeſiderat̉ boni pn̄tia. ita duuturna boni ꝯſtantia. alias eſſet bonum imꝑfectum et ſic deſideriū homīs n̄q̄rrietaret. ſed diuītie non ſūt ſtabiles ſed inſtabiles. gͦ ⁊cͣ. ¶ Scd̓o cōfirmo hanc rōem. ſic. Beatitudo nō eſt ponēda in illo bono qd̓ de ſe vel eſt corruptibile vel inuolūtarie amiſſibile. ſed tꝑales diuitie huiꝰmodi ſūt. vn̄ chriẜ. ſuꝑ illo v̓bo math̓. vvbi erugo ⁊ tinea demolit̓ ſic ait. Om̄ia bona mū.di triplex tollit interitus. aut ex ſeip̄is veteraſcuntet corrumpuntur. aut luxū dn̄oꝝ ſuorum conſitniuntur. aut ab extͣneis dolo violentia vel calunnia diripiunt̉. bt̄itudo aūt ſemel habita nunqͣꝫ piamitti. gͦ ⁊cͣ. ¶ Scd̓o hoc idem pͥncipalr̓ ꝓbo rōeꝓprietatis diuitiaꝝ et bt̄itudinis. ſic. Ille eſt bt̄usqͥ habet bt̄itudinē. ſed diuitie in hoc maxime cōferunt. non ꝙ reẜuantur et cumūˡ antur. ſed ex hocꝙ cmittunt̉ et expendunt̉. et hoc eſt vſus eaꝝ. vn̄magis eſt laudabilis actꝰ ex hͦ ꝙ pecunie expēdūt̉qͣm ex hoc ꝙ ꝯſeruantur. vt̓ pl̓ꝫ ca. p̄cedēti. g. x.¶ Tercio hoc ixem on̄do rōr imꝑfectibilitatis. qoIn ill bono non eſt ponenda felicitas qd̓ in ſe norcontinet plenitudineꝫ om̄is boni. ſed om̄es diuatiatꝑales et om̄e bonū cpeatū ſūt huiꝰ mōi. g rc. qaūt nec om̄es diuitie tꝑales. nec om̄e bonum cratum in ſe cōtineant plenitudinem omnis boni photriplici rōne. ¶ Prima ratio eſt. qꝛ p̄dicta ompaanon includūt finem vltimum. Et formo ſic rōneFinis nobilior eſt et melior eo qd̓ eſt ordinatuꝫ adfinem. eo ꝙ finis de ſe bonitatem habet. illud autāqd̓ eſt ordinatum ad finē non habet bonitatē maiqꝫordine ad finem. ſed bt̄itudo eſt vltimꝰ fims crture rōnalis. diuitie aūt tꝑales ad beatitudinē mad finem ſūt ordinate. qd̓ ptꝫ. quia om̄ia ꝓpter heatitudinem uolunus. beatitudinē ꝓpter ſeip̄am.gͦ ⁊cͣ. ¶ Scd̓a rō eſt. quia diuitie tꝑales nō excludunt omē malum. gͦ ſimiliter nō includūt om̄e bonum. que duo ſūt de rōne beatitudinis. vt ex p̄miſſis rōnibꝰ patet. gͦ ⁊cͣ. ¶ Tercia rō eſt. qͥa diuitietꝑales non attrahut omēm appetitum vt facit beatitudo. Et formo ſic rōnem. Sicut em̄ om̄es noturaliter miſeriam fugiunt. eo ꝙ nullus eſt qͥ pelieſſe miſer. ita om̄es naturaliter beatitudinem ap.petunt. quia nullus eſt qui nolit eſſe felix. Ita dicuboeciꝰ tercio de ꝯſolatōe. Mētibꝰ oīm hoīm peri boni cupiditas nat̉alis ē inſerta. qd̓ qꝛ de diuitijs tꝑalibꝰ vel de om̄i bono creato non cōtingit. gͦ ⁊cͣ.Quarto hoc idem ꝓbo rōne inſatiabilitatis. ſic.Beatitudo eſt bonum ꝑfectum qd̓ totalter appetitūqͥetat. Cuiꝰ ratio eſt. quia cum beatitudo ſit finisvltimus rōnalis creature. eo habito nō reſtat aliqͥd aliud appetendum. ideo motum deſiderij terminat ⁊ quietat. Ex quo talem rōnem formo. In illobono non eſt ponēda beatitudo qd̓ capacitatem metis vel deſiderij replere qͥetare et ſatiare nō poteſt.ſed tale bonum ſūt diuitre temꝑales et omnebonuꝫcreatum. ergo ⁊cͣ. Ꝙ aūt nullum p̄dictorum ſatiet appetitū ꝓbo duplicit̓. ſcꝫ rōe et ſimilitudīe.Primo rōne ſic. ſicut ſe habꝫ veꝝ ad inte lectum.ita bonum ad appetitum. ſed nullū verū creatū cuꝫſit ꝑticulare replet vel qͥetat capacitatē intellectꝰ.eo ꝙ eius obiectū eſt verū vniu̓ſale. gͦ a ſimili nullum bonum particulare replet vel quietat capaci.tatem appetitus. ſed ſolum bonum vniu̓ſale qd̓ htplenitudinem om̄is boni qͣle eſt bonuꝫ increatu .ſ.deus. in cuiꝰ viſione ꝑfecta bt̄itudo homīs coſitit.¶ Obi nota. ꝙ deſideriū ſummi boni eſt infinitū. etetiā deſideriū diuitiaꝝ eſt infinitum ſꝫ dr̄nter. qd̓ patet. Nam deſideriū ſūmiboni eſt infinitū eo ꝙ ſum.mū bonum qͣnto magis habet̉ et ꝑfectius poſſidettanto magis ip̄m amat̉ ⁊ alia cōtemnunt̉. Cuiloratō eſt. qꝛ qͣnto magis habet̉. tanto magis eogſcit̉. Et ideo dr̄ eccͣi. xxiiij. Qui edunt ine adhuceſurient. Sꝫ appetitus diuitiarū et alioꝝ quorūcūqꝫ bonorum temꝑalium eſt ecōtrario. nem qͥn̄ iaꝫhabent̉ ip̄a cōtemnunt̉ ⁊ alia appetunt̉. ẜm ꝙͣ ſig
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten