ſed bn̄factor eſt diligendus vt bn̄faciens. gͦbeneficiatus hec duo bn̄factori tenet̉. ¶ Tercia ratō ēe bn̄factor ecccellit tribuendo. Et formo ſic rōemIlle a quo maxima bn̄ficia recipimus maxime ē diligendus. ſed tales ſūt deus et parētes a qͥbus beneficia nature ꝑ creatōem et gnatōem recepimꝰ.S deus ⁊ ꝑntes maxime ſūt diligendi. ¶ Quartoqr his rōnibus concludo. ꝙ bn̄factor allicit ad recognoſcendum rependendū vel recompenſandū.Et formo ſic rōem. Illud qd̓ eſt debitū pponendūeſt ei qd̓ non ē debitū. ſed redde retributōem benefactori eſt debitū bn̄ficiato. gͦ ⁊cͣ. Et qꝛ debitum ēꝙ aliquis impendat bn̄ficiū ei a quo accepit. et filius accepit bn̄ficium a parētibꝰ .ſ. natura ꝑ gn̓atōnem filius pn̄tibꝰ obligat̉. nō poteſt autē reddereeqͣle. gͦ redde tenet̉ equalens qd̓ eſt ſibi poſſibile.ſcꝫ amorē et honorem. Vn̄ alius eſt amor parētūad filios. et alius eſt amor filioꝝ ad parētes. Naꝫamorꝑntū ad filios eſt ad bn̄faciēdū filijs. Amoraūt filioꝝ ad parētes eſt ad honorandum parētesnitris. ¶n̄ro.Cuiꝰ ratio eſt. qꝛ pater inqͣntum pr̄ ſemꝑ eſt ſuperior et nobilior filio. eo ꝙ eſt pͥncipium et cauſa filijet ideo debet̉ ei nobiliꝰ qd̓ impendi pt̄ ſcꝫ honor. Filiuſ inqͣntū filiꝰ ſemꝑ eſt inferior pr̄e. ſicut effectꝰqͣtio eſt. Drꝫ pmo pl̓ſua cauſa. et ideo filijs a parētibꝰ debet̉ cura ꝓuiſionis et nō ecōuerſo. Vn̄ ſcd̓e ad choꝝ. xij. dr̄. ꝙſos ¶ Rn̄nō debēt filij theſaurizare parētibꝰ ſꝫ parētes filijs.In caſu tn̄ alquo .ſ. extreme ncc̄itatis pr̄ eſt inferor filio inqͣntū indiget auxilio filij. et ideo ad ſb̓ueniendū pr̄i in caſu ncc̄itatis inclinat hoīem ratio. adves qͣꝫ fratres pr̄is. gͦ rc. haqd̓ alia aīmalia que carēt iudicio rōis inclinat natura. vt ptꝫ de cyconijs q̄ ꝓuident mr̄ibꝰ tꝑe ſenexxvj. d ordine caritutis. actutis quo tꝑe mr̄es ſeip̄as ſuſtētare nō pn̄t. Vn̄nullo mō ī ext̓ma ncc̄itate debꝫ filiꝰ pn̄tes deſere.imo debꝫ hō potiꝰ deſere̓ filios qͣꝫpn̄tes propt̓ obligatōem bn̄ficioꝝ ſtiſceptoruꝫ. Et ideo in tali calijmagis liberare debemuſ pr̄em a morte qͣꝫ extraneūvel etiam filiū. etiam ſi ille in caſu ſimili nos liberaſſet. Sꝫ in alijs bn̄ficijs que ad ſb̓uentōeꝫ naturenori ꝑtinent. poſſumꝰ nos qn̄qꝫ magis amicabiliter habere ad extraneos qͣm ad ꝓpinquos .ſ. pauperes. In caſu tamē aliquo. puta ſi extraneꝰ ſit īextrema ncc̄itate magis eſt ſb̓ueniendū extraneoqꝫ etia pr̄i non tantā ncc̄itatē patienti. ¶ Ad cuiꝰeudentiam nota duo. ¶ Primū eſt. ꝙ quedam ſūtbn̄ficia ſpūalia. quedā corꝑalia. bn̄ficia ſpūalia q̄ꝑtinent ad cōmunicatōem gr̄e .ſ. de inſtructōe morum. magis debet homo cōmunicare filijs ſpūalibꝰq corꝑalibꝰ quibꝰ magis tenet̉ in ſb̓ſidijs corꝑalibus ꝓuidere. ¶ Scd̓m eſt. ꝙ quedā ſūt bn̄ficiaeccleſtaſtica. quedā ꝓpria. bn̄ficia eccleſiaſtica nōrunt danda magis cōſaguincis. ſꝫ eis qui ſūt madis ydonei ad recipienduꝫ regimē ecc̄ie. Cuiꝰ rōat: qꝛ qͣntum ad hoc ꝙ ſumus diſpenſatores dīnorū illi qui ſūt magis ydonei ad recipiēdum magiscomunicāt nobiſcū. Bn̄ficia aūt alia .ſ. de pr̄imono ꝓprio et de lucro licito et ꝓprie acqͥſita pt̄ hō ⁊Silertiedebet magis impendere cōſangneis qͣꝫ alijs. niſi exalia ꝑte ſit aliqͥd qd̓ p̄p̄onderet vel indigentia vel vtilitas. Hec bt̄us tho. tercio ſcrip. ſen. di. xxix. deordine caritatis. arti. vj. Vtruꝫ homo ex caritatedebeat magis dilige̓ extͣneos qͣꝫ ꝓpinquos. in ſoiij. et. v. ar. Et ibidem. arti. vj. vel. vij. Vtꝝ patſit maxime diligendus. in ſo. j. ar. in fine. vbi rōnem caſū ⁊ exemplū deciconia ponit. Et ſcd̓a ſcd̓eq. xxvj. de ordie caritatis. arti. vj. Vtꝝ homo excaritate magis debeat diligere extraneos qͣꝫ ꝓpin.quos. in ſo. vlt̓. ar. Et ibidem arti. viij. Vtruꝫ ſitmagis diligendus ille qͥ eſt nobis cōiunctus ẜmcarnalem originem. in ſo. ij ar. Et ibideꝫ. q. xxxj.de bn̄ficientia. arti. iij. Vtꝝ ſit magis bn̄faciendūhis qͥ ſūt nobis cōiuncti. in argumnētis ad ꝑte fal.ſam. et in ſolū. iiij. ar. ¶ Sed forte queres gr̄a p̄dictoꝝ. vtꝝ homo magis debeat diligere ex caritate bn̄factorem qͣꝫ bn̄ficiatū vel ecōuerſo. ¶ Rn̄deoet dico. ꝙ bonum aliqd̓ diligit̉ magis alio duplicirōne. aut qꝛ eminentiꝰ. aut qꝛ propinqus. ¶ Prīovnum bonum diligitur magiˢ alio rōne maioris ꝑfectōnis. et ſic bn̄factor magis eſt diligenduˢ qͣmbn̄ficiatus. Cuiꝰ rō eſt. qꝛ bn̄factor habet rōnemexcellentioris boni .ſ. pͥncipij vel cauſe. Nam benefactor eſt pͥncipiū et cauſa bn̄ficij in bn̄ficiato.Scd̓o vnum bonū magis diligit̉ alio. qͥa eſt nob̓propinqͥus vel ꝯiūctiꝰ. et ſic bn̄ficiatꝰ magis dil̓igit̉ qͣꝫ bn̄factor rōne maioris ꝯiunctōnis .ſ. qꝛ beneficiatus eſt bonum magis cōiunctum bn̄factoriqͣꝫ ecōtra. qd̓ ph̓us ꝓbat. vc. ethicoꝝ ꝑ qͣtuor rōnes. ſcꝫ propter maiorem propͥetatem. honeſtateꝫnobilitatē. difficultatē. ¶ Prima ratō eſt proptermaiorem propͥetatem. ſic. Idem accidit in artificibus reſpectu ſuorum opeꝝ. et in bn̄factoribꝰ reſpectu bn̄ficiatoꝝ. ſed om̄is artifex diligit opus ſuuꝫpropriū magis qͣꝫdiligat̉ ab eo. etiā ſi eſſet poſſibile ꝙ opus ſuum fieret aīatum. gͦ et om̄is bn̄factormagis diligit bn̄ficiatū. id eſt opus eiꝰ qͣꝫ ecōtra.Vnde ꝯſueuit dici de aliquo. iſte eſt factura illiusRatō aūt qͣre vnuſqͥſqꝫ diligit opus ſuū eſt. quiaom̄ibꝰ eſt amabile et eligibile ſuū eſſe. eo ꝙ vnumqd̓qꝫ ens inqͣntum eſt. bonum eſt. bonū aūt eſt diligibile et eligibile. Eſſe aūt nr̄m eſt viuere et ꝑ ꝯſeqn̄s oꝑari. non eſt aūt vita abſqꝫ oꝑatōne. vn̄ qͥopus eſt manifeſtatio et ꝑfectio vite. ideo om̄is benefactor diligit bn̄ficiatū vt opus ſuū magis qͣmdiligat̉ ab eo. ¶ Scd̓a rō eſt propter v̓tutem. ſicOpus honeſtum vel v̓tuoſum magis debet diligi qͣꝫopus vtile. Cuiꝰ ſignum eſt. qꝛ opus v̓tuoſū magis delectat facienteꝫ cum ab eo cōſiderat̉ qͣꝫ opꝰvtile. Br̄factor aūt delectatur in bn̄ficiato. qꝛ ī eoinſpicit actum v̓tutis quē fecit in bn̄ficio ꝯferēdo.et ideo in v̓tuoſo oꝑe delectat̉. eo ꝙ bonū honeſtūvel v̓tuoſum non cito trāſit ſꝫ eſt diuturnum. ⁊ iōdelectabilius cōſiderat̉. Bn̄ficiatus aūt in bn̄factore inſpicit opus vtile. vtilitaˢ aūt qꝛ cito tnͣſit paꝝeſt delectabilis. et ideo parū amabilis. ¶ Tercia rō
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten