Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

OllorhePrimo ex ꝑte boni dilecti. et ſic homo magis debētdiligere patrem qͣꝫ filium. Cuiꝰ rō eſt. qꝛ illud qd̓habet maiorem rōem boni et qd̓ eſt deo ſimiliꝰ magis eſt diligenduꝫ. ſed pr̄ magis habet huiꝰmodirōem qͣꝫ filiꝰ. qd̓ ptꝫ. qꝛ pr̄em diligimꝰ ſb̓ rōne pͥncipij qd̓ habet rōeꝫ cauſe et eminētioris boniet deoſimilioris. gͦ ⁊cͣ. Scd̓o grādꝰ diligendi magis velminus pt̄ cōſiderari ex ꝑte diligētiˢ. Nam aliquidamat̉ dupliciter. Dn̄o modo vt res cōiuncta. ſic̄amo manū meā vel aliqd̓ menibꝝ vno amore quoamno meip̄m. et ſic magis amātur parētes qͣm filijAl̓io mō amat̉ aliqͥd ſicut res diſtincta. ſicut amohoīeꝫ vel aliqͥd vt ī altero exīs. et ſic magis diligūtur filij qͣꝫ parētes. Hec bt̄us tho. tercio ſcri. ſen.di. xxxix. de ordine caritatis. arti. vij. in cor. q̄ Vbi nota. ꝙ aliud ſpectat ad pr̄em reſpectu filijaliud vero ſpectat ad filiū reſpectu pr̄is. Nam adfiliū ꝑtinet vt pr̄i honoreꝫ impendat. eo ꝙ pͥncipioet cauſe qͣlis eſt pr̄ reſpectu filij debet̉ ſb̓iectō reuerentie et honor. Ad pr̄em autē ꝑtinet reſpectu filivt filij vtilitati ꝓuideat. ſic̄ effectui nat̉aliter coptit reciꝑe ſiu pͥncipij influētiā et ꝓuiſionē ip̄iꝰ. qͣꝫuis in articulo ncc̄itatis filiꝰ ex bn̄ficijs ſuſceptisſit obligatus vt ꝑntibꝰ maxime ꝓuideat. vt dicitbt̄uſ tho. ſcd̓a ſcd̓e. vbi ſupra arti. nono in ſolutione pͥmi et tercij ar. Scd̓a q̄ſtio eſt. vtrū mr̄esnaturaliter plus diligāt filios qͣꝫ pr̄es vel econu̓ſoRn̄deo et dico. ꝙ ex vna ꝑte mr̄es plus naturaliter diligunt filios qͣꝫ pr̄es. et hoc ꝓpter tres ratōnes qͣs ponit ph̓uſ libro ethicoꝝ. Prima eſt ꝓptermaiorem laborē. magis em̄ laborāt in gn̓atione filioꝝ. vn̄ magis ponūt de ſuo qͣꝫ pr̄es. Scd̓a ratōeſt ꝓpter maio: em cognitōem vel certitudinem. ꝙmagis ſciunt ꝙ ſūt filij ſu qͣꝫ pr̄ ſciat. Tercia ē propter maiorem ꝯuerſationem. qꝛ ſtatim natos ſuoſſecū tenent et nutriūt. non aūt pr̄es. ſic̄ etiā ꝯſanguineos cū qͥbus cōuerſati ſumus magis diligimus. qꝛ amicicie naturali adiungit̉ amicicia ſocialis. Ex alia vero ꝑte pr̄ naturaliter plus diligit filium qͣꝫ mater. eo ꝙ nobilius eſt infilio qd̓ datur apr̄e qͣꝫ a mr̄e. qꝛ pr̄ dat filio formam q̄ ꝑtinet ad ꝑfectōem que eſt rō diligēdi. Mater vero dat filio materiā que ꝑtinet ad imꝑfectōem q̄ nō eſt rō diligendi. Hec bt̄us tho. tercio ſcrip. ſen. di. vbi ſipͣ immediate. in ſolū. iij. ar. Tercia q̄ſtio eſt. vtꝝ hōmagis debeat diligere pr̄em qͣm mr̄em. Rn̄deo etdico ꝙ ſic duplici rōne. Prima eſt. qꝛ pͥncipiumactiuum nobilius eſt paſſiuo. ſed in gn̓atōne pathabet rōeꝫ nobil̓ioris boni .ſ. pͥncipij actiui. materv̓o ht̄ rōem igͦbilitatis boni .ſ. pͥncipij paſſiui. iō⁊cͣ. Scd̓a rō eſt. qꝛ pater dat filio id qd̓ eſt nobilius .ſ. forma. mater vero dat qd̓ eſt ignobiliꝰ .ſ.materiaꝫ. ideo homo plus naturaliter diligit pr̄emqꝫ mnr̄em. vt dicit bt̄s tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxvj. de ordine caritatis. arti. x. in cor. q. Quarta q̄ſtioeſt. vtrū homo plus debeat diligere vxorem qͣꝫ patrem et mr̄em. Rndeo et dico. ꝙ ex vna ꝑte magis parētes ſūt diligēdi qͣꝫ vxor. Cuiꝰ ratō e. qmaioris boni maior debet eſſe dilectio. ſed parēteshn̄t rōem maioris boni .ſ. rōem p̓ncipij reſpectu qꝫlij. gͦ ⁊cͣ. Ex alia v̓o ꝑte vxor magis ē diligēda ꝙparētes. Cuiꝰ rō ē. qꝛ bonū ꝯiūctū magis diligiqͣꝫ bonū ſeꝑatū. ſꝫ vir et vxor ꝯiūgūt̉ vt vna carſcꝫ qͣntū ad gn̓atōeꝫ in qͣ nō ſūt duo ſꝫ vna caroẜm apoſ. gͦ qͣntū ad hͦ intēſius diligit̉ vxor parētbuſ. ſꝫ maior reuerētia ē exhibēda ꝑn̄tibꝰ qͣꝫ pxori.vt dicit. b. t. ſcd̓a ſcd̓e vbi ſupͣ arti. xj. ī cor. q.Quinta q̄ſtio eſt vtruꝫ homo plus debeat diligerofratres qͣꝫ ſorores. vel filios qͣꝫ filias. Rn̄deo ⁊ dico ꝙ ſic. Cuius ratō eſt. qꝛ fratres pel filij magivel ꝑfectius aſſimilant̉ pr̄i qͣntū ad formaꝫ q̄ ꝑfectōem importat et que eſt rō diligendi. Soror v̓ovel filia plus aſſimilatur pr̄i qͣꝫ mr̄i .ſ. qͣntum ad materiā. et ſic qͣntum ad imꝑfectōem que nō eſt raticdiligendi. et ideo homo naturalit̓ plus diligit fratres qͣꝫ ſorores. et filios qͣꝫ filias. Sexta q̄ſtio ēvtꝝ homo plus debeat diligere conſanguineos exparte pr̄is qͣꝫ ex parte matris. Rn̄deo et dico ꝙſic. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ pater dat id qd̓ eſt nobiliusſcꝫ formam. mater v̓o dat id qd̓ ē igͦbiliꝰ ſcꝫ mate.riā. et ideo homo plus diligit naturaliter comꝑatrem et nepōtes et cōſaguiueos ex ꝑte pr̄is qͣm exꝑte matris. Septima q̄ſtio eſt. Vtꝝ homo plꝰdebeat dilige̓ fratres patris qͣꝫ filios ſuos Rn̄et dico. ꝙ homo magis debꝫ diligere filios ſuos qͥfratres pr̄is. Cuiꝰ ratō eſt. quia bonū qͣnto nobiˢpropinqus. tāto a nob̓ magis debet diligi. ſed filinoſtri ſūt propinqͥores qͣꝫ fratres pr̄is. gͦ ⁊cͣ. Haſtres vltimas qͥſtiones mouet bt̄s tho. et ita ſoluittercio ſcrip. ſen. di. xxvj. de ordine caritatis. arti. vij. Vtꝝ pater ſit maxime diligendus. in ſoluargumētoꝝ. in fine. Ꝙ poſt deū ⁊ ſeip̄met ꝯſanguineū magis debemꝰ bn̄factore diligereErcio in dilectōne ꝓximico Ca. xxx.ſiderare debemus debitum eqͥtatis. et ſicmagis dilige̓ debemus bn̄factore. eo ꝙbn̄factor p̄uenit diligendo. efficit largiendo. excelit tribuendo. Ideo bn̄ficiatuꝫ allicit vel inducit adrependēduꝫ et recompēſandū. Primarō eſt. qͣꝫbn̄ficiatus magis debet bn̄factorem diligere. quiabn̄factor p̄uenit diligendo. Et formo ſic rōnemIlle eſt maxime diligendus qui nos p̄uenit bn̄ficiocaritatis. Ita dicit augꝰ in libro d̓ catheciꝫ adis rudibus. Nulla eſt maior ꝓuocatio ad amoris qͥm̄p̄uenire amando. nimis em̄ durus eſt animus qͥddilectionem et ſi non vult impendere. nolit reperidere. ſed benefactor nos preuenit beneficio caritatis. ergo eſt maxime diligēdus. Scd̓a rō eſt.qꝛ bn̄factor efficit largiēdo. Et formo ſic ronemAmatori debꝫ redamatio ſimilis rn̄dedere. vt paltaſupͣ. ſed ad amantē ꝑtinct agere. qd̓ ptꝫ de qͣt̓no ciad amiciciā reqͥrunt̉. ſꝫ ad amare ꝑtinet agere. qͥaamans vult et operatur bonum amato. ergo adamatum pertinet amanti in ſimilibus reſponder e ē